در روزهای اخیر برخی از شهروندان نسبت به طرح کالابرگ که با هدف حمایت از معیشت خانوارها و کاهش فشار اقتصادی اجرا شده بود، انتقاداتی را مطرح کردهاند. گزارشها و مشاهدات میدانی نشان میدهد فاصله قابلتوجهی میان اهداف اعلامشده این طرح و آنچه در عمل در فروشگاهها اتفاق میافتد وجود دارد؛ فاصلهای که از کیفیت پایین کالاها و محدودیت در انتخاب شروع میشود و تا برخورد سلیقهای فروشندگان و قیمتهای بالاتر از بازار ادامه پیدا میکند.
به گزارش خبر فوری، شهروندانی که با کالابرگ خود به فروشگاههای زنجیرهای مراجعه کردهاند، ایراداتی به نحوه اجرای آن مطرح میکنند. بررسی میدانی روند استفاده از کالابرگ نشان میدهد با وجود اینکه اساساً این طرح برای حمایت از معیشت خانوار است اما در ارائه کالاها دقت و مراقبت کافی صورت نمیگیرد.
شهروندان در مراجعه به فروشگاهها و حتی سوپرمارکتهایی که کالابرگ را میپذیرند نه تنها با رضایت فروشگاه را ترک نمیکنند بلکه اغلب از کیفیت پایین کالاها، محدود بودن ارقامی که قابل خرید است، نبود کالا با وجود قرار داشتن در لیست و قیمت بالا ابراز گلهمندی میکنند.
نوشتهاند کالای اساسی اما اساسی به انتخاب دولت!
یکی از شهروندان در این خصوص میگوید:
فروشگاه زنجیرهای که برای کالابرگ مراجعه کردیم، لیست کالاهایی که میتوانستیم بخریم را بر روی دیوار نصب کرده بود. اما این لیست محدود در مواد غذایی اساسی است و به عنوان مثال لوازم شوینده یا بهداشتی و بسیاری از مواد غذایی را نمیپذیرد.
این محدود کردن موجب شده تا بسیاری از مراجعان به ناچار کالاهایی با برندهایی خاص که در فروشگاهها عرضه میشود را خریداری کنند. این اجبار اصلاً خوشایند نیست و حسی از بیاحترامی را به مصرف کننده القا میکند.
شهروند دیگری معتقد است کالاهای اساسی هر چند گروهی از مواد غذایی ضروری است اما زمانی که به فروشگاهها مراجعه میکنی حداقل چند قلم کسری دارند. وی اضافه میکند:
به عنوان مثال حبوبات و برنج در گروه مواد غذایی اصلی تعریف شده اما به شخصه هربار مراجعه میکنم گفته میشود که فعلاً موجود نیست.
برخورد سلیقهای در فروش
در عین حال شهروندان از برخورد سلیقهای در فروش نیز نارضیاند. به طوریکه یکی از شهروندان میگوید چرا در فروشگاهی میتوان دو بسته شکر خرید اما در فروشگاه دیگری هر تعداد بخواهی میتوانی شکر برداری.
کالابرگ
وی اضافه میکند:
فروشگاهها در کنار محدود بودن کالاهایی که میتوان با کالابرگ خریداری کرد، خودشان محدودیت ایجاد کردهاند و وقتی اعتراض میکنی میگویند کالای خاصی را به صورت محدود دارند و یا اصلاً ندارند. انگار که بخواهند کالای خاصی را بیشتر بفروشند و برعکس.
همچنین شهروند دیگری که به یک سوپر مارکت مراجعه کرده میگوید در این سوپرمارکت هر کالایی که خواستم حتی شوینده و لوازم بهداشتی برای کالابرگ به فروش میرسید اما در فروشگاههای زنجیرهای بیشتر چیزهایی که در سبد خرید میگذاری را باید دوباره به قفسه برگردانی. وی اضافه میکند:
یکی دیگر از محدودیتهای خرید در فروشگاههای بزرگ هم محدود بودن برندهای مواد غذایی است. مثلاً برنج دو سه نمونه بیشتر نیست. حتی اگر مورد قبولت نباشد برای کالابرگت مجبوری از همان چند نمونه خریداری کنی.
قیمتها برای کالابرگ بالاتر است
اما تلخترین قسمت ماجرا گرانفروشی است. شهروندی میگوید مرغی که در بازار کیلویی ۲۱۶ هزار تومان است، در فروشگاه ۲۵۰ هزار تومان فروخته میشود. این چطور حمایتی است که فروشگاهها همه چیز را گرانتر از بازار میفروشند. وی اضافه میکند:
تقریباً قیمت تمامی کالاهایی که امکان خرید شان با کالابرگ فراهم شده گرانتر از قیمت بازار است. اما مردم چون کالابرگ دارند به ناچار آن را خریداری میکنند.
تجربه جالب دیگر سوءاستفاده برخی مغازه دارهاست. به غیر از فروشگاههای زنجیرهای برخی مغازهها نیز حاضر به فروش شیر مرغ تا جان آدمیزاد به قیمت بالاتر از عرف بازار هستند.
در این میان حتی شکایت از فروشگاهها نیز کارساز نیست و کالابرگ به دغدغه جدی شهروندانی تبدیل شده که میگویند با نفری یک میلیون تومان مگر چقدر کالا میتوانند خریداری کنند.
بدون نظر