بر اساس مجموعهای از اسناد تازه منتشرشده، بار دیگر نام جفری اپستین در مرکز بحثهای امنیتی و اطلاعاتی قرار گرفته است؛ این بار نه فقط بهعنوان یک مجرم جنسی، بلکه بهعنوان فردی که برخی منابع اطلاعاتی غربی معتقدند ممکن است در چارچوب یک عملیات گسترده «تله جنسی» برای سرویسهای اطلاعاتی خارجی فعالیت کرده باشد. این ادعاها که عمدتاً از سوی منابع ناشناس امنیتی مطرح شده، هنوز بهطور رسمی تأیید نشدهاند، اما حجم و محتوای اسناد منتشرشده باعث شده که توجه رسانهها و تحلیلگران بار دیگر به شبکه ارتباطات اپستین جلب شود.
طبق این اسناد که شمار آنها به بیش از سه میلیون مورد میرسد، هزاران اشاره مستقیم به مسکو و حتی نام ولادیمیر پوتین، رئیسجمهور روسیه، در مکاتبات و فایلها دیده میشود. برخی از این مدارک نشان میدهند که اپستین حتی پس از محکومیتش در سال ۲۰۰۸ به اتهام تهیه کودک برای فحشا، همچنان به دنبال برقراری ارتباط با چهرههای بلندپایه سیاسی بوده و در ایمیلهایی از برنامه ملاقات یا «قرار ملاقات» با پوتین سخن گفته شده است. با این حال، هیچ سند مستقیمی که نشان دهد پوتین شخصاً در فعالیتهای غیرقانونی اپستین نقش داشته یا از آنها آگاه بوده، منتشر نشده است.
منابع اطلاعاتی که با رسانهها گفتوگو کردهاند، مدعیاند اپستین ممکن است برای سرویس اطلاعاتی شوروی سابق، یعنی کاگب، یا نهادهای جانشین آن، و حتی بهطور موازی برای اسرائیل، نقش تسهیلگر داشته باشد. به گفته این منابع، او با فراهمکردن امکان دیدارهای خصوصی و بهاصطلاح «بهداماندازنده» برای افراد بسیار قدرتمند، شرایطی ایجاد میکرد که میتوانست به جمعآوری اطلاعات یا اعمال فشار سیاسی منجر شود. این تحلیل در عین حال تلاشی است برای توضیح این پرسش قدیمی که اپستین چگونه با سابقهای نهچندان شفاف در حوزه مالی، به سبک زندگی فوقالعاده پرهزینه و دسترسی به نخبگان سیاسی و اقتصادی جهان دست یافته بود.
در میان اسناد منتشرشده، مکاتباتی دیده میشود که به ارتباط اپستین با افراد شناختهشدهای مانند سیاستمداران، میلیاردرهای حوزه فناوری و چهرههای سلطنتی اشاره دارد. در یکی از ایمیلها ادعا شده که بیل گیتس از یکی از مشاوران اپستین خواسته دارویی برای درمان بیماریهای مقاربتی تهیه کند؛ ادعایی که گیتس آن را «کاملاً نادرست» خوانده و رد کرده است. همچنین، اسنادی وجود دارد که نشان میدهد اپستین در سال ۲۰۱۰ پیشنهاد معرفی یک زن روس ۲۶ ساله را به اندرو، دوک سابق یورک، داده است؛ موضوعی که پیشتر نیز در گزارشهای رسانهای مطرح شده بود. تمامی افراد نامبردهشده در این پروندهها، هرگونه تخلف یا سوءرفتار را انکار کردهاند.
نقش رابرت مکسول، غول رسانهای بریتانیایی و پدر گیسلین مکسول، در این روایت جدید پررنگ است. برخی منابع امنیتی ادعا میکنند که مکسول از دهه ۱۹۷۰ با کاگب و همچنین موساد ارتباط داشته و در انتقال پول و افراد نقش ایفا میکرده است. به باور این منابع، اپستین از طریق همکاریهای تجاری با مکسول وارد دنیای جاسوسی شده و پس از مرگ مشکوک مکسول در سال ۱۹۹۱، روابط خود را گسترش داده است. گیسلین مکسول اکنون به دلیل مشارکت در قاچاق جنسی کودکان به ۲۰ سال زندان محکوم شده و دادگاهها نقش او را در شبکه اپستین محرز دانستهاند.
اسناد تازه همچنین به تماسهای اپستین با چهرههای دیپلماتیک اشاره دارند. در ایمیلهایی از سالهای ۲۰۱۱ و ۲۰۱۴، صحبت از برنامهریزی سفر به روسیه و احتمال دیدار با پوتین به میان آمده است. در مکاتبهای دیگر، اپستین مدعی شده که میتواند به کرملین درباره دونالد ترامپ، پیش از نشست هلسینکی در سال ۲۰۱۸، «بینش» ارائه دهد. این پیامها در فضایی ردوبدل شدهاند که بحث دخالت روسیه در انتخابات ریاستجمهوری آمریکا داغ بوده و حساسیتهای امنیتی در اوج قرار داشته است.
برخی گزارشها به باور مقامهای اطلاعاتی آمریکا اشاره میکنند که اپستین روابط دیرینهای با جرایم سازمانیافته روسیه داشته؛ ارتباطی که به گفته آنان میتوانست توضیح دهد که چرا انتقال زنان جوان از روسیه برای او با سهولت انجام میشد. در همین چارچوب، نظریه «باجگیری متقابل» مطرح میشود؛ یعنی این احتمال که اپستین خود نیز تحت فشار شبکههای تبهکار یا اطلاعاتی قرار داشته باشد.
مرگ اپستین در سال ۲۰۱۹ در زندان که بهطور رسمی خودکشی اعلام شد، به گمانهزنیها دامن زده است. خانواده او و برخی ناظران مستقل معتقدند که ممکن است اپستین برای جلوگیری از افشای اطلاعات بیشتر کشته شده باشد؛ ادعایی که تاکنون مدرک قطعی برای آن ارائه نشده است. افبیآی نیز در مقاطعی هشدارهایی درباره احتمال ارتباط اپستین با موساد دریافت کرده بود؛ اما نتایج این بررسیها هرگز بهطور کامل علنی نشد.
در مجموع، آنچه که از اسناد جدید برمیآید، تصویری پیچیده از فردی است که در تقاطع قدرت، ثروت، جرم و سیاست قرار داشت. با وجود حجم بالای ادعاها و جزئیات تکاندهنده، بخش مهمی از این روایتها همچنان در حد تحلیل و گمانهزنی باقی مانده و بسیاری از افراد نامبردهشده آنها را رد کردهاند. آنچه که مسلم است، پرونده اپستین نهتنها بهعنوان یک رسوایی جنسی، بلکه بهعنوان موضوعی با ابعاد امنیتی و ژئوپلیتیکی، همچنان باز است و انتشار اسناد تازه میتواند در آینده نیز موجی از پرسشها و تحقیقات جدید را به دنبال داشته باشد.
بدون نظر