بمبافکن دوربرد راهبردی B-2 Spirit که توسط شرکت نورثروپ گرومن ساخته شده، یکی از پیشرفتهترین هواپیماهای نظامی جهان و نمونهای چشمگیر از مهندسی هوانوردی بهشمار میرود. مأموریت B-2 نفوذ به حریم هوایی دشمن، رهاسازی محموله و بازگشت به پایگاه است؛ پایگاهی که میتواند فاصله بسیار زیادی با هدف داشته باشد. کل ناوگان B-2 تحت اختیار اسکادران ۵۰۹ بمبافکن نیروی هوایی ایالات متحده و اسکادران ۱۳۱ بمبافکن گارد ملی هوایی ایالت میزوری قرار دارد و همگی از پایگاه هوایی وایتمن در میزوری عملیات انجام میدهند.
بمبافکنهای B-2 بهدلیل امکان سوختگیری هوایی، عملاً برد نامحدودی دارند؛ به این معنا که میتوانند از پایگاه نیروی هوایی ایالات متحده برخیزند، به مناطق دوردستی مانند خاورمیانه پرواز کنند، اهداف خود را بمباران کنند و همگی را در قالب یک مأموریت واحد انجام داده و بازگردند. هرچند این توانایی از نظر فناوری شگفتانگیز است، اما دستاورد انسانی آن نیز به همان اندازه قابل توجه است؛ زیرا B-2 برای انجام مأموریت به دو خلبان نیاز دارد که باید در تمام مدت پرواز در هواپیما باقی بمانند. این مأموریتها اغلب بیش از ۲۰ تا ۳۰ ساعت پرواز مداوم را در پی خواهند داشت. در این شرایط، این پرسش مطرح میشود که خدمه یک بمبافکن B-2 چگونه میخوابند؟
پاسخ کوتاه این است که آنها مانند زمانی که روی زمین هستند، نمیخوابند. در عوض، از پیش برنامهریزی میکنند و به نوبت چرتهای کوتاه میزنند. این روش به آنها کمک میکند تا به اندازه کافی سرحال بمانند و بتوانند مأموریت را بدون به خطر انداختن عملکرد B-2 به پایان برسانند. برخی ممکن است این محدودیت در امکان خواب را یک نقص طراحی در گرانترین هواپیمای نظامی جهان بدانند. در نهایت، این انضباط شخصی خلبانان بمبافکن و آموزشهای آنهاست که انجام چنین مأموریتهایی را ممکن میکند و آمادگی، کلید موفقیت خدمه این بمبافکن آمریکایی محسوب میشود.
چرت زدن در ارتفاع ۳۰ هزار پایی
B-2 بههیچوجه هواپیمای کوچکی نیست و توانایی حمل محمولهای بیش از ۱۸ تن را دارد. با این حال، فضای داخلی برای خدمه چندان خوشایند نیست، زیرا بخش عمده ظرفیت داخلی آن به حمل بمب اختصاص یافته و فضای در دسترس را محدود میکند. کابین خلبان B-2 نسبتاً تنگ است، اما فضایی حدوداً دو متری در پشت صندلیها وجود دارد که خلبانان میتوانند در آن دراز بکشند. خلبانان تحت آموزش و پشتیبانی متخصصان پزشکی قرار دارند که به آنها روشهایی برای مقابله با فشارهای جسمی و روانی این شغل آموزش میدهند.
سروان کیلب جیمز، پزشک گروه پزشکی ۵۰۹، در گفتوگو با نشریه Defense News توضیح داد: «راههایی وجود دارد که میتوان با تنظیم میزان خواب مناسب، تغییر برنامه خواب و حتی اصلاح رژیم غذایی، ریتم شبانهروزی بدن را به جلو یا عقب جابهجا کرد.» او افزود برای مأموریتهایی که فراتر از توان معمول افراد در شرایط عادی است، پزشکان ممکن است داروهایی تجویز کنند «در صورتی که آن نیروها به یک فشار یا کمک اضافی نیاز داشته باشند تا تمرکز خود را روی مأموریت حفظ کنند.»
هر چرت باید با توجه به وظایف مهم مأموریت زمانبندی شود. سرهنگ دوم نیکی «روگ» پولیدور، خلبان B-2 و رئیس ایمنی اسکادران ۵۰۹ بمبافکن، به این رسانه گفت که خلبانان معمولاً چند ساعت میخوابند، اما «این موضوع به مسیر پرواز ما، محل سوختگیریها در طول مسیر و زمان فعالیتهای مربوط به بهکارگیری تسلیحات بستگی دارد.» پس از فرود، خدمه جلسه جمعبندی مأموریت را برگزار میکنند و سپس به استراحتی که بهشدت به آن نیاز دارند، میپردازند.
بدون نظر