افشای جدیدترین بخش از پروندههای جفری اپستین، میلیاردر و مجرم جنسی آمریکایی، شوک بزرگی به ساختارهای قدرت در غرب، بهویژه در بریتانیا، وارد کرده است. این اسناد که شامل بیش از سه میلیون سند، عکس و مکاتبات الکترونیکی هستند، نشان میدهند که اپستین چگونه با استفاده از ثروت، جذابیت ظاهری و نفوذ خود، شبکهای جهانی از سیاستمداران، اعضای خاندانهای سلطنتی، غولهای فناوری و چهرههای آکادمیک را به دام انداخته بود. اگرچه حضور نام افراد در این پروندهها لزوماً به معنای ارتکاب جرم نیست، اما جزئیات منتشرشده پرده از روابطی برمیدارد که مرزهای اخلاقی و قانونی را جابهجا کردهاند.
لرزه بر پیکره خاندان سلطنتی و دولت بریتانیا
در حالی که انتظار میرفت انتشار این اسناد بیشتر جامعه آمریکا را تحت تأثیر قرار دهد، بریتانیا خود را در مرکز این طوفان یافته است. نام برجستهترین چهرههای بریتانیایی، از جمله اعضای ارشد خاندان سلطنتی و سیاستمداران تراز اول، در این پروندهها به چشم میخورد.
پرنس اندرو، فرزند موردعلاقه ملکه الیزابت دوم، جنجالیترین چهره در این فهرست است. او پیش از این در سال ۲۰۲۲ با پرداخت مبلغی در حدود ۱۲ میلیون پوند به ویرجینیا جوفری، بدون پذیرش مسئولیت، پرونده شکایت او را مختومه کرده بود. با این حال، اسناد جدید حاوی ادعای زن دیگری است که مدعی شده اپستین او را برای برقراری رابطه با اندرو به کاخ باکینگهام فرستاده است. اندرو تمامی این اتهامات را رد کرده، اما فشارها بر او برای ادای شهادت در کنگره آمریکا رو به افزایش است.
در همین حال، سارا فرگوسن، همسر سابق اندرو نیز به دلیل روابط نزدیکش با اپستین تحت فشار است. ایمیلهای فاششده نشان میدهند که او حتی پس از محکومیت اپستین در سال ۲۰۰۸، با لحنی بسیار صمیمانه با او در ارتباط بوده است. فرگوسن اکنون مدعی است که در آن زمان به دلیل مشکلات مالی شدید، فریب دروغهای اپستین را خورده و از این دوستی عمیقاً ابراز پشیمانی میکند.
در حوزه سیاست، نام پیتر مندلسون، وزیر سابق کابینه و سفیر فعلی بریتانیا در آمریکا، جنجالآفرین شده است. اسناد نشان میدهند که مندلسون در دوران زندان اپستین با او در تماس بوده و حتی به او برای آزادی زودهنگام مشاوره میداده است. اتهاماتی مبنی بر احتمال نشت اطلاعات حساس بازار توسط مندلسون به اپستین در زمان وزارت او مطرح شده که اکنون توسط پلیس در حال بررسی است. این موضوع دولت کییر استارمر را نیز با چالش مواجه کرده؛ چراکه او مندلسون را با علم به سوابقش به سمت سفارت منصوب کرده بود.
نفوذ در دنیای علم، تکنولوژی و ثروت
اپستین تنها به دنبال سیاستمداران نبود؛ او تلاش میکرد خود را در میان نخبگان فکری و تکنولوژیک جهان نیز جای دهد. نام افرادی چون بیل گیتس و ایلان ماسک در این پروندهها دیده میشود. درباره بیل گیتس، ایمیلی پیشنویس شده از سوی اپستین وجود دارد که ادعاهایی درباره ابتلای گیتس به بیماریهای مقاربتی و درخواست دارو مطرح میکند؛ ادعایی که گیتس آن را به شدت رد کرده و تلاشی برای اخاذی دانسته است. ایلان ماسک نیز متهم به پرسوجو درباره مهمانیهای جزیره اپستین شده، هرچند ماسک مدعی است که هیچگاه دعوتهای او را نپذیرفته و خود یکی از حامیان انتشار این اسناد بوده است.
در دنیای آکادمیک، چهرههایی نظیر نوآم چامسکی، زبانشناس مشهور، به دلیل ارائه مشاوره به اپستین برای مقابله با فشارهای رسانهای موردانتقاد قرار گرفتهاند. چامسکی در ایمیلی به اپستین توصیه کرده بود که اتهامات را نادیده بگیرد. همچنین لارنس کراس، فیزیکدان نظری، از رابطه با اپستین ابراز افتخار کرده بود، هرچند که خود او نیز بعدها با اتهامات سوءرفتار جنسی در دانشگاه مواجه شد.
تارهای عنکبوت در شرق: ردپای روسیه و اسرائیل
یکی از جنبههای تاریک و جدید این پرونده، پیوندهای احتمالی اپستین با سرویسهای اطلاعاتی روسیه است. اسناد نشان میدهند که اپستین با مقامات ارشد روسی از جمله سرگئی بلیاکوف، معاون سابق وزیر اقتصاد، در ارتباط بوده و حتی ادعا کرده که با دوستانش در سرویس امنیت فدرال روسیه (FSB) تماس گرفته است. برخی ایمیلها حتی به احتمال ملاقات او با ولادیمیر پوتین اشاره دارند، ادعایی که در صورت اثبات، ابعاد جاسوسی و امنیتی این پرونده را به شدت پیچیده میکند.
در سوی دیگر، ایهود باراک، نخستوزیر سابق اسرائیل، دهها بار با اپستین دیدار داشته است. اگرچه باراک هرگونه مشاهده تخلف را انکار کرده، اما صمیمیت روابط آنها در کارتهای تبریکی که بینشان ردوبدل شده، کاملاً مشهود است.
سوءاستفاده در سایه القاب پر زرق و برق
در حالی که چهرههای مشهور و قدرتمند در حال معاشرت با اپستین بودند، قربانیان او در حاشیه قرار داشتند. گیلین ماکسول، شریک جرم اصلی اپستین، اکنون در حال گذراندن حکم ۲۰ سال زندان خود است. اسناد تایید میکنند که او نقش کلیدی در سازماندهی این شبکه و فریب دختران جوان ایفا میکرده است.
نامهای دیگری نظیر آنابل نیلسون، چهره شناخته شده در میان اشراف بریتانیا، نیز در این پرونده دیده میشود. ایمیلهای او نشان میدهند که او در جمعآوری گروههایی از دختران جوان برای اپستین همکاری داشته است.
بخشهای تجاری و سرگرمی
دنیای ورزش و سرگرمی نیز از این آلودگی در امان نمانده است. کیسی واسرمن، مدیر برگزاری المپیک ۲۰۲۸ لسآنجلس و استیو تیش، مالک تیم نیویورک جاینتس، از جمله افرادی هستند که مکاتبات بحثبرانگیزی با اپستین یا ماکسول داشتهاند. همچنین وودی آلن، کارگردان مشهور که بارها در مهمانیهای عمارت اپستین شرکت کرده بود، او را فردی «جذاب و بشردوست» توصیف کرده بود، در حالی که فضا را به قلعه دراکولا تشبیه میکرد.
در بخش بانکی، جس استیلی، مدیرعامل سابق بانک بارکلیز، با مکاتباتی که اشاراتی به شخصیتهای دیزنی مانند «سفیدبرفی» داشت، تحت بازجویی قرار گرفته است. اگرچه او ادعا میکند روابطش صرفاً حرفهای بوده، اما شواهدی از روابط شخصیتر او با کارکنان اپستین به دست آمده است.
پرونده جفری اپستین فراتر از یک پرونده ساده است؛ این داستانی از فساد سیستماتیک در بالاترین سطوح قدرت است. اپستین با بهرهبرداری از ضعفهای اخلاقی، نیازهای مالی و جاهطلبی نخبگان، شبکهای را ساخت که در آن مرز بین جرم و دیپلماسی، تجارت و استثمار کاملاً از بین رفته بود.
انتشار این اسناد اگرچه بسیاری از حقایق را روشن کرده، اما همزمان سوالات جدیدی را درباره نقش سرویسهای اطلاعاتی، سکوت طولانیمدت نهادهای قانونی و سرنوشت نهایی عدالت برای قربانیان مطرح میکند. در حالی که اپستین دیگر زنده نیست تا پاسخگوی اعمالش باشد، متحدان و دوستان سابق او اکنون در برابر دادگاه افکار عمومی و در برخی موارد، سیستم قضایی قرار گرفتهاند.
بدون نظر