مبطلات روزه ۹ چیز است که یکی از آنها مربوط به استفراغ یا در اصطلاح فقهی قی کردن (عمدی) میشود.
بنابراین اگر فرد سهواً یا بىاختیار قى کند، روزهاش صحیح است. از طرفی اگر فرد میداند با آروغ زدن، چیزى بیرون مىآید، نباید عمداً آروغ بزند. و اگر احتمال دهد که از راه آروغ زدن چیزى بیرون میآید، باید از آروغ زدن خوددارى کند و اگر چنین کرد، روزهاش اشکال دارد.
احکام قی کردن طبق نظر آیتالله خمینی (ره)
مساله ۱۶۴۶: هرگاه روزهدار عمدا قى کند، اگر چه به واسطه مرض و مانند آن ناچار باشد، روزهاش باطل مىشود، ولى اگر سهواً یا بىاختیار قى کند، اشکال ندارد.
مساله ۱۶۴۷: اگر در شب چیزى بخورد که مىداند به واسطه خوردن آن در روز بىاختیار قى مىکند، احتیاط واجب آن است که روزه آن روز را قضا نماید.
مساله ۱۶۴۸: اگر روزهدار بتواند از قى کردن خوددارى کند، چنانچه براى او ضرر و مشقت نداشته باشد، باید خوددارى نماید.
مساله ۱۶۴۹: اگر مگس در گلوى روزهدار برود، چنانچه به قدرى پایین رود که به فرو بردن آن خوردن نمىگویند، لازم نیست آن را بیرون آورد و روزه او صحیح است، واگر به این مقدار پایین نرود، باید آن را بیرون آورد، اگرچه موجب شود که قى کند و روزهاش باطل شود، و چنانچه فرو برد روزهاش باطل مىشود، و بنابر احتیاط واجب باید کفاره جمع بدهد.
مساله ۱۶۵۰: اگر سهواً چیزى را فرو ببرد و پیش از رسیدن به شکم یادش بیاید که روزه است، چنانچه به قدرى پایین رفته باشد که اگر آن را داخل شکم کند خوردن نمىگویند، لازم نیست آن را بیرون آورد و روزه او صحیح است.
مساله ۱۶۵۱: اگر یقین داشته باشد که به واسطه آروغ زدن چیزى از گلو بیرون مىآید، نباید عمداً آروغ بزند، ولى اگر یقین نداشته باشد اشکال ندارد.
مساله ۱۶۵۲: اگر آروغ بزند و بدون اختیار چیزى در گلو یا دهانش بیاید آن را بیرونبریزد، و اگر بى اختیار فرو رود، روزهاش صحیح است.
حکم استفراغ در روزه طبق نظر آیت الله خامنه ای
۱. هرگاه روزهدار عمداً قی کند اگر چه به واسطه بیماری و مانند آن ناچار به این کار باشد، روزهاش باطل میشود، ولی اگر سهواً یا بیاختیار قی کند اشکال ندارد. ۲. اگر در هنگام آروغ زدن، چیزی در دهانش بیاید باید آن را بیرون بریزد و اگر بیاختیار فرو رود روزهاش صحیح است.
حکم استفراغ برای روزهدار طبق نظر آیتالله سیستانی
مسأله ۱۶۱۶ ـ هرگاه روزهدار عمداً قی کند اگرچه به واسطه مرض و مانند آن ناچار باشد، روزهاش باطل میشود. ولی اگر سهواً یا بیاختیار قی کند، اشکال ندارد. مسأله ۱۶۱۷ ـ اگر در شب چیزی بخورد که میداند به واسطه خوردن آن، در روز بیاختیار قی میکند، روزهاش صحیح است. مسأله ۱۶۱۸ ـ اگر روزهدار بتواند از قی کردن خودداری کند، اگر به طبع خود حادث شده است، لازم نیست از آن جلوگیری کند. مسأله ۱۶۱۹ ـ اگر مگس در گلوی روزهدار برود، چنانچه به مقداری فرو رفته باشد که به پایین دادن آن خوردن گفته نشود، لازم نیست آن را بیرون آورد، و روزهاش صحیح است. و اما اگر به این مقدار فرو نرفته باشد باید آن را بیرون آورد هرچند که این کار متوقف بر قی کردن باشد، مگر در صورتی که قی کردن برای او ضرر، یا مشقت زیادی داشته باشد، و چنانچه آن را قی نکند و فرو برد، روزهاش باطل میشود، و اگر آن را با قی کردن خارج کند نیز روزهاش باطل میشود. مسأله ۱۶۲۰ ـ اگر سهواً چیزی را فرو ببرد و پیش از رسیدن به معده یادش بیاید که روزه است، چنانچه بهقدری پائین رفته باشد که اگر آن را داخل معده کند به آن خوردن نگویند، لازم نیست آن را بیرون آورد و روزه او صحیح است. مسأله ۱۶۲۱ ـ اگر یقین داشته باشد که به واسطه آروغ زدن، چیزی از گلو بیرون میآید، چنانچه طوری باشد که بر آن قی کردن صدق کند، نباید عمداً آروغ بزند. ولی اگر یقین نداشته باشد اشکال ندارد. مسأله ۱۶۲۲ ـ اگر آروغ بزند و چیزی در گلو یا دهانش بیاید، باید آن را بیرون بریزد، و اگر بیاختیار فرو رود، روزهاش صحیح است.
بدون نظر