از آرسن ونگر و الکس فرگوسن تا دیوید مویس، در اینجا نگاهی داریم به مربیانی که بیشترین تعداد بازی در لیگ برتر انگلیس را به عنوان سرمربی تجربه کرده‌اند. همان‌طور که انتظار می‌رود، نام‌های آشنای زیادی در این فهرست دیده می‌شود.
سرمربی‌های با بیشترین بازی در لیگ برتر انگلیس
آرسن ونگر – 828 بازی
الکس فرگوسن – 810 بازی
دیوید مویس – 746 بازی*
هری ردنپ – 641 بازی
سم آلاردایس – 541 بازی
استیو بروس – 476 بازی
مارک هیوز – 466 بازی
روی هاجسون – 416 بازی
پپ گواردیولا – 372 بازی*
ژوزه مورینیو – 363 بازی
ادی هاو – 361 بازی*
رافائل بنیتز و مارتین اونیل – 359 بازی
*فعال
آرسن ونگر – 828 بازی
درک عظمت رکورد 828 بازی آرسن ونگر در لیگ برتر انگلیس کار ساده‌ای نیست. او تمام این بازی‌ها را در آرسنال و طی نزدیک به 22 سال، از اکتبر 1996 تا مه 2018 روی نیمکت توپچی‌ها نشست؛ سطحی از ماندگاری روی نیمکت یک باشگاه که به‌سختی می‌توان تصور کرد دوباره تکرار شود. این موضوع تنها به این دلیل نیست که مالکان باشگاه‌ها این روزها سریع‌تر از قبل مربیان را اخراج می‌کنند، بلکه به این خاطر است که ونگر در طول زمان به بخشی از هویت آرسنال تبدیل شد و کنار گذاشتنش مثل کندن ریشه‌های یک درخت بود.
برخی از هواداران آرسنال در سال‌های پایانی فکر می‌کردند دوران فعالیت او به عنوان سرمربی تیم بیش از حد طولانی شده، اما حالا که به گذشته نگاه می‌کنیم، شکی نیست که او یکی از بزرگ‌ترین مربیان تاریخ پریمیر لیگ است. سه قهرمانی لیگ، از جمله تنها فصل بدون شکست تاریخ این مسابقات، بخشی از دستاوردهای ونگر در لیگ برتر است. تیم آرسنال تحت هدایت ونگر با 476 پیروزی و 1,561 گل زده، نماد فوتبال تماشاچی‌پسند و هجومی بود و حتی رکورد 78 کارت قرمز را هم در اختیار داشت.
الکس فرگوسن – 810 بازی
الکس فرگوسن بیش از یک دهه پیش بازنشسته شد، اما هنوز فقط 18 بازی با صدر این فهرست فاصله دارد و جایگاه دومش فعلاً امن است.
فرگوسن که از نوامبر 1986 هدایت منچستر یونایتد را برعهده داشت، حتی قبل از شروع پریمیر لیگ هم چند سال مربی این تیم بود. فرگوسن تیمی ساخت که در بخش بزرگی از دوران فعالیتش کاملاً بر فوتبال انگلیس سلطه داشت. تیم او، با اختلاف، رکورد بیشترین تعداد برد (528) و گل زده (1,627) را در این رقابت‌ها در اختیار دارد و میانگین برد 65.2 درصدی و 2.16 امتیاز در هر بازی او، فقط از پپ گواردیولا (با تعداد بازی کمتر) پایین‌تر است.
منچستریونایتد بیش از 10 سال پس از دوران فرگوسن هنوز برای بازگشت به دوران اوجش تلاش می‌کند و از زمان جدایی او نتوانسته قهرمان لیگ شود. فرگوسن با 13 قهرمانی، حداقل هشت عنوان بیشتر از هر مربی دیگری در این لیگ دارد و نزدیک‌ترین تعقیب‌کننده‌اش، گواردیولا، تنها پنج قهرمانی کسب کرده است. به‌سختی می‌توان تصور کرد کسی بتواند به دستاوردهای دوران سرمربیگری فرگوسن در لیگ برتر انگلیس نزدیک شود.
دیوید مویس – 746 بازی*
دیوید مویس در پایان فصل 2023/24 و پس از جدایی از وستهم یونایتد، کمی کمتر از 700 بازی در پریمیر لیگ داشت. اما حالا که برای دومین دوره به اورتون بازگشته، می‌تواند به این عدد اضافه کند و در دیدار خارج از خانه مقابل برایتون در تاریخ 25 ژانویه 2025 به عدد 700 بازی رسید.
دوران مربیگری مویس به اندازه ونگر یا فرگوسن پرافتخار نبوده و قهرمانی لیگ کنفرانس اروپا در سال 2023 با وستهم اولین جام بزرگ او به‌عنوان مربی بود (اگر کامیونیتی شیلد سال 2013 حساب نشود) و رکورد 261 شکست او، بیشترین شسکت برای یک سرمربی در لیگ برتر انگلیس محسوب می‌شود.
با این حال، مویس در بیش از 20 سال، هدایت اورتون (دو بار)، منچستریونایتد، ساندرلند و وستهم (دو بار) را برعهده داشته و شاید بزرگ‌ترین دستاوردش این باشد که تنها یک بار به دسته پایین‌تر سقوط کرده که آن هم با ساندرلند اتفاق افتاد. حالا مویس تلاش دارد به ونگر و فرگوسن در صدر فهرست بیشترین حضور روی نیمکت در تاریخ لیگ برتر انگلیس نزدیک شود.
هری ردنپ – 641 بازی
هری ردنپ عاشق جنوب انگلیس است. در طول 641 بازی در پریمیر لیگ، او هرگز تیمی در شمال لندن را هدایت نکرد و دورترین جایی که رفت، تاتنهام بود. ردنپ در سال 2017 برای چند ماه تا بیرمنگام هم رفت، اما آن دوران در چمپیونشیپ سپری شد و در مقابل، 9 سال حضورش در سواحل جنوبی با بورنموث در لیگ‌های پایین‌تر قرار می‌گیرد.
ردنپ به‌عنوان یک مربی عالی در مدیریت بازیکنان و انجام نقل‌وانتقالات شناخته می‌شد، چیزی که خودش همیشه آن را رد می‌کرد، و تقریباً در هر تیمی که رفت موفق بود. بزرگ‌ترین دستاورد هری ردنپ احتمالاً رساندن تاتنهام از قعر جدول (پس از بدترین شروع تاریخ باشگاه) به یک‌چهارم نهایی لیگ قهرمانان اروپا در عرض چند فصل بود. همچنین قهرمانی فوق‌العاده او با پورتسموث در جام حذفی انگلیس هم شایسته اشاره است.
سم آلاردایس – 541 بازی
دوره چهار بازیه و ناموفق سم آلاردایس در پایان فصل 2022/23 با لیدز یونایتد ممکن است آخرین حضور او در پریمیر لیگ بوده باشد.
اما ویژگی «بیگ سم» این است که همیشه دست‌کم گرفته می‌شود. بدنبال از دست دادن فرصت هدایت تیم ملی انگلیس در سال 2016 هم تردیدها درباره او همچنان وجود داشت، اما آلاردایس از آن زمان چهار شغل مختلف در پریمیر لیگ داشته و حتی هدایت لیدز را دو سال پس از دورانش در وست‌برومویچ آلبیون برعهده گرفت؛ در حالی که بسیاری فکر می‌کردند دیگر به مربیگری در لیگ برتر انگلیس برنخواهد گشت.
دلیلش این بود که حضور در وست‌بروم اولین سقوط او را رقم زد، آن هم پس از 535 بازی در پریمیر لیگ؛ رکوردی فوق‌العاده با توجه به تعداد زیاد نبردهای بقایی که در این سرمربی در آن‌ها حضور داشته. آلاردایس به مربی تبدیل شد که تیم‌های در خطر سقوط به‌طور مداوم برای نجات به سراغش می‌رفتند و دلیل خوبی هم برای این کار داشتند.
شاید حالا کمتر کسی به یاد داشته باشد، اما آلاردایس در اوایل دهه 2000 با ساختن تیمی قدرتمند در بولتون واندررز شهرت پیدا کرد و آن‌ها را به جام یوفا رساند. هیچ‌یک از تیم‌های بعدی‌اش به آن اندازه نمادین نبودند، اما تصویر «بیگ سم» همچنان ماندگار است و احتمالاً برای مدت طولانی هم باقی خواهد ماند. شرط بستن روی اینکه او تعداد بازی‌هایش به عنوان سرمربی در لیگ برتر انگلیس را از 541 بیشتر نکند، کار شجاعانه‌ای است.
استیو بروس – 476 بازی
تنها فردی در این فهرست که احتمالاً یک مجموعه رمان جنایی-معمایی هم نوشته است! چند دهه از زمانی که بروس کتاب‌های Striker! ،Sweeper! و Defender! را نوشت، گذشته و کاپیتان سابق منچستریونایتد (شاید در تصمیمی عاقلانه) از آن زمان تمرکز خود را روی مربیگری گذاشته است.
با اینکه در آخرین دوره حضورش در نیوکاسل یونایتد، که در اکتبر 2021 به پایان رسید، محبوبیت زیادی نداشت، اما نمی‌توان انکار کرد که بروس دوران موفقی در سطح اول فوتبال انگلیس داشته است.
او در پریمیر لیگ هدایت نیوکاسل (84 بازی)، هال سیتی (76)، ساندرلند (89)، ویگان اتلتیک (62) و بیرمنگام سیتی را برعهده داشته که طولانی‌ترین دوره‌اش مربوط به بیرمنگام است؛ جایی که در 165 بازی لیگ برتر روی نیمکت این تیم نشست و پس از رساندن تیم به لیگ برتر در سال 2002، اولین تجربه حضور در سطح اول فوتبال انگلیس را به‌دست آورد.
بروس در ماه مه 2007 و پس از بازگرداندن بیرمنگام به پریمیر لیگ، به حضور شش‌ونیم‌ساله‌اش در این باشگاه پایان داد.
مارک هیوز – 466 بازی
به عنوان یکی دیگر از اسطوره‌های منچستریونایتد که به مربیگری روی آورد، هیوز در سال 2004 هدایت بلکبرن روورز را برعهده گرفت و برای مدتی به‌عنوان یکی از مربیان آینده‌دار فوتبال انگلیس شناخته می‌شد.
او بلکبرن را از سقوط نجات داد و در اولین فصل کاملش در این تیم، آن‌ها را به رتبه ششم رساند و سهمیه جام یوفا را کسب کرد. روورز در فصل 2006/07 دهم شد و یک سال بعد به رتبه هفتم رسید؛ عملکردی که باعث شد هیوز درست قبل از تحول بزرگ باشگاه، راهی منچسترسیتی شود.
سیتی پیش از آن هم سرمایه‌گذاری زیادی کرده بود، اما در 1 سپتامبر 2008 مالکان جدید باشگاه کنترل را به‌دست گرفتند و بلافاصله بودجه زیادی تزریق شد؛ به‌طوری که روبینیو از رئال مادرید به تیم پیوست.
با این حال، میانگین امتیاز هیوز در سیتی (1.44) حتی کمتر از بلکبرن (1.45) بود و او تنها تا دسامبر 2009 (55 بازی در پریمیر لیگ) دوام آورد. او در سه سال بعد هدایت فولام (38 بازی) و کویینز پارک رنجرز (30 بازی) را برعهده گرفت.
هیوز بیشترین تعداد بازی در سطح اول را با استوک سیتی (174 بازی) تجربه کرد تا اینکه در ژانویه 2018 از این تیم جدا شد. از آن زمان، تنها تجربه‌اش در پریمیر لیگ هدایت ساوتهمپتون بوده که در 22 بازی فقط سه پیروزی به‌دست آورد.
روی هاجسون – 416 بازی
روی هاجسون در سن 76 سالگی، مسن‌ترین مربی تاریخ پریمیر لیگ محسوب می‌شود. آخرین دوره حضور او در لیگ برتر انگلیس به عنوان سرمربی با کریستال پالاس بود، جایی که چهارصدمین بازی خود را در این سطح ثبت کرد که با توجه به دوران بازی نه‌چندان مطرح و ماجراجویی‌های این مربی در سراسر اروپا در دهه‌های 70، 80، 90 و 2000 دستاوردی فوق‌العاده است.
مانند هیوز، اولین تجربه هاجسون در پریمیر لیگ با بلکبرن (پس از چند سال حضور در اینتر) رقم خورد و حدود 18 ماه (52 بازی) و تا نوامبر 1997 در این تیم بود. اما تا سال 2007 و حضور در فولام (94 بازی) طول کشید تا فوتبال انگلیس واقعاً او را بشناسد.
از آن زمان، هاجسون هدایت لیورپول (20 بازی)، وست‌برومویچ (50 بازی)، واتفورد (18 بازی) و کریستال پالاس را در پریمیر لیگ برعهده داشته، در حالی که دوره حضورش در پالاس هم در دو مقطع جداگانه بوده است.
او فصل گذشته از بازنشستگی خارج شد تا دوباره به پالاس بازگردد و سپس برای فصل 2023/24 هم روی نیمکت این تیم ماند، تا اینکه در فوریه 2024 جای خود را به اولیور گلاسنر داد.
بدون نظر