فهرست تازه تیم ملی فوتبال ایران برای آغاز اردوهای آمادهسازی جام جهانی ۲۰۲۶، بار دیگر بحث قدیمی جوانگرایی و محافظهکاری در انتخاب بازیکنان را زنده کرده است. هرچند حضور چند نام تازه در این فهرست ۳۰ نفره میتواند نشانهای از توجه به نسل جدید باشد، اما تداوم دعوت از بازیکنان باتجربه و پا به سن گذاشته، بهویژه در خط دفاعی، این پرسش را پررنگتر کرده که آیا کادر فنی واقعاً به تغییر نسل باور دارد یا همچنان ترجیح میدهد در آستانه جام جهانی، به ترکیبی آشنا و کمریسک تکیه کند.
خبرگزاری مهر در یادداشتی انتقادی، چهار بازیکن «پا به سن گذاشته» در فهرست تیم ملی را نام برده و میپرسد چرا «این بازیکنان کُند و پراشتباه» همچنان باید در برنامههای تدافعی تیم ملی حضور داشته باشند؟ این یادداشت را در ادامه میخوانید.
انتشار فهرست نخستین تمرینات تیم ملی فوتبال ایران برای آغاز مسیر آمادهسازی جام جهانی ۲۰۲۶، بار دیگر بحثهای قدیمی پیرامون سیاستهای فنی و رویکرد کادر فنی را به صدر توجهات بازگرداند؛ فهرستی ۳۰ نفره که اگرچه در ظاهر نشانههایی از تغییر و جوانگرایی دارد اما در بطن خود همچنان نشانههای تداوم یک نگاه محافظهکارانه را حمل میکند.
امیر قلعهنویی در حالی تصمیم گرفت این مرحله از اردو را با تکیه کامل بر بازیکنان لیگ برتر برگزار کند که انتظار میرفت پس از سه سال تأکید مداوم بر ضرورت جوانسازی، نشانههای پررنگتری از یک تحول ساختاری در ترکیب تیم ملی دیده شود.
دعوت از بازیکنانی چون کسری طاهری، امیرمحمد رزاقنیا، احسان محروقی، امیرحسین محمودی و دانیال ایری را میتوان گامی در این مسیر تلقی کرد که حضورشان نشان میدهد نگاه به نسل جدید، دستکم روی کاغذ، وارد مرحله اجرایی شده است.
با این حال ترکیب کلیِ فهرست ۳۰ نفره چیز دیگری میگوید. حضور پرتعداد بازیکنان باتجربه و بعضاً پا به سن گذاشتهای مانند احسان حاجصفی، روزبه چشمی، رامین رضاییان و شجاع خلیلزاده، این پرسش را بهوجود میآورد که پروژه جوانگرایی تا چه اندازه واقعی و تا چه حد شعاری بوده است. این بازیکنان اگرچه از نظر تجربه و ثبات فنی قابل اتکا هستند، اما تکیه بیش از حد بر آنها در آستانه جام جهانی ۲۰۲۶، میتواند نشانهای از نبود اعتماد کافی به نسل جدید یا حتی فقر استعدادشناسی در سالهای اخیر باشد.
در این میان بزرگترین ضعف تیم ملی ایران در دیدارهای گذشته عملکرد نامطمئن و ضعیف خط دفاعی و ساختار دفاعی این تیم بوده که دعوت بازیکنان پا به سن گذاشته قوز بالای قوز شده و مشخص نیست چرا این بازیکنان کُند و پراشتباه همچنان باید در برنامههای تدافعی تیم ملی حضور داشته باشند.
بار دیگر مشخص شد جوانگرایی در فوتبال تنها با دعوت چند نام جدید محقق نمیشود. این فرآیند نیازمند برنامهریزی بلندمدت، رصد مستمر لیگهای پایه، ایجاد چرخه انتقال استعداد از تیمهای جوانان و امید به تیم ملی بزرگسالان و مهمتر از همه، جسارت در استفاده از این بازیکنان در بازیهای رسمی است. موضوعی که در سالهای گذشته کمتر شاهد آن بودهایم.
از سوی دیگر، محدود شدن انتخابها به بازیکنان لیگ داخلی، اگرچه میتواند به ایجاد هماهنگی بیشتر در کوتاهمدت کمک کند، اما این خطر را نیز به همراه دارد که تیم ملی از کیفیت و تجربه بینالمللی فاصله بگیرد. برگزاری بازی های باشگاهی در کشورهای مختلف و لغو ادامه رقابت های لیگ بیست و پنجم باعث شد تا قلعه نویی اردوی داخلی در نظر بگیرد اما پرسش اصلی اینجاست چند بازیکن از قلب لیگ ایران در لیست نهایی قلعه نویی خواهند بود و این اردو چه کمکی به میزان هماهنگی بین ارکان فنی تیم ملی می کند.
اردوی پیشرو که از ساعت ۱۴ روز دوشنبه ۳۱ فروردین در کمپ تیمهای ملی آغاز میشود، شاید اولین آزمون جدی برای سنجش میزان پایبندی کادر فنی به تغییرات وعده داده شده باشد. آزمونی که نه فقط برای بازیکنان جوان، بلکه برای شخص سرمربی نیز اهمیت زیادی دارد.
در نهایت، مسیر منتهی به جام جهانی ۲۰۲۶، مسیری کوتاه و پرچالش است. تیم ملی ایران برای موفقیت در این مسیر، بیش از هر زمان دیگری نیازمند تصمیمات شجاعانه، نگاه نو و عبور از محافظهکاری است؛ مسائلی که فهرست اخیر نشان میدهد هنوز تا تحقق کامل آنها فاصله وجود دارد.
تیم ملی فوتبال ایران در جام جهانی ۲۰۲۶ با تیمهای بلژیک، نیوزلند و مصر در گروه G همگروه شد و باید مسابقاتش را در شهرهای لسآنجلس و سیاتل آمریکا برگزار کند.
برنامه بازیهای ایران در گروه G جام جهانی ۲۰۲۶
سهشنبه، ۱۶ ژوئن ۲۰۲۶ (۲۶ خرداد ۱۴۰۵) بازی ۱۵: ایران – نیوزیلند/ ساعت ۴:۳۰ بامداد – استادیوم لس آنجلس
بدون نظر