وزارت دفاع ترکیه اعلام کرده است که نخستین اژدر سنگین بومی این کشور با نام AKYA را با موفقیت آزمایش کرده است.
این اژدر که از زیردریایی کلاس Preveze به نام TCG Sakarya شلیک شد، موفق شد هدف خود را شناسایی، رهگیری و منهدم کند. طبق گزارشها، اژدر پس از اصابت، کشتی هدف را به دو نیم تقسیم کرده است.
بر اساس گزارشها، این آزمایش بخشی از رزمایش Denizkurdu II ترکیه بود که اوایل این ماه در شرق دریای مدیترانه برگزار شد. در جریان این رزمایش، شناور آموزشی بازنشسته TCG Sokullu Mehmet Paşa بهطور عمدی در قالب یک رزمایش غرقسازی هدف قرار گرفت و غرق شد.
چنین رزمایشهایی برای ارزیابی عملکرد واقعی تسلیحاتی مانند اژدرها اهمیت زیادی دارند، زیرا میزان اطلاعاتی که از طریق شبیهسازیهای کامپیوتری به دست میآید محدود است. آزمایشهای واقعی غرقسازی اطلاعات ارزشمندی درباره میزان خسارت سازهای، نفوذ آب، اثرات ناشی از موج انفجار و نحوه غرق شدن شناورها ارائه میکنند.
اژدر AKYA که توسط شرکت دفاعی Roketsan مستقر در آنکارا توسعه یافته، دستکم روی کاغذ یک سامانه چشمگیر محسوب میشود. این اژدر قطری معادل ۲۱ اینچ (۵۳.۳ سانتیمتر)، بردی حدود ۵۰ کیلومتر و سرعتی نزدیک به ۴۵ گره دریایی (۸۳ کیلومتربرساعت) دارد.
ساخته داخل برای دفاع داخلی
این اژدر الکتریکی با استفاده از ترکیبی از سونار فعال و غیرفعال هدایت میشود و همچنین قابلیت رهگیری اهداف از طریق فناوری Wake Homing را دارد. همانطور که از نام این فناوری مشخص است، اژدر میتواند رد و آشفتگی آب ایجادشده توسط یک کشتی در حال حرکت را دنبال کند.
مزیت این روش آن است که فریب دادن اژدر بسیار دشوارتر از زمانی است که صرفاً به دنبال صدای موتور کشتی باشد. در این حالت، اژدر اهمیتی نمیدهد که کشتی اکنون کجاست؛ بلکه مسیر حرکت قبلی آن را دنبال میکند.
این اژدر همچنین از قابلیت هدایت خودکار یا هدایت از طریق فیبر نوری برخوردار است. هدایت فیبر نوری به زیردریایی اجازه میدهد در طول درگیری اطلاعات هدف را بهروزرسانی کند، پروفایل حمله را اصلاح کند و دقت حمله را افزایش دهد.
علاوه بر خود اژدر، یکی دیگر از نوآوریهای مهم نیروی دریایی ترکیه استفاده از سامانه مدیریت نبرد زیردریایی MÜREN بود. این سامانه نیز بهطور کامل در داخل ترکیه توسعه یافته و نقش «مغز» زیردریایی را ایفا میکند.
در زیردریاییهای مدرن، چنین سامانههایی اطلاعات سونار را جمعآوری میکنند، اهداف را رهگیری کرده و راهحلهای شلیک را محاسبه میکنند. این سامانه همچنین فرآیند هدایت تسلیحات سیمهدایتشونده را مدیریت کرده و سامانههای ناوبری و نمایشگرهای تاکتیکی را یکپارچه میکند.
زیردریاییهای ترکیه پیشتر بهشدت به سامانههای خارجی وابسته بودند، اما با توسعه MÜREN، ترکیه بهسرعت در حال کاهش وابستگی خود به کشورهای ثالث در عملیاتهای حساس از این نوع است.
ساخت ترکیه، نه وارداتی
علاوه بر آزمایش میدانی اژدر AKYA، رزمایش Denizkurdu II شامل آزمایش جدیدترین موشک سطحبهسطح ترکیه یعنی ATMACA نیز بود. این موشک ضدکشتی هدایتشونده که در داخل کشور تولید شده، از ناوچه کلاس Ada با نام TCG Kınalıada شلیک شد و به یدککش بازنشسته TCG Akbaş اصابت کرد.
مجموع این آزمایشها نشان میدهد ترکیه تلاش گستردهای برای کاهش وابستگی خود به تأمینکنندگان خارجی تجهیزات نظامی انجام میدهد. این کشور در گذشته به سامانهها و تسلیحات آلمانی و آمریکایی وابستگی زیادی داشت، اما اکنون بهتدریج در حال جایگزینی تجهیزات حیاتی با نمونههای بومی است.
به نظر میرسد هدف نهایی، ایجاد یک اکوسیستم کاملاً ملی برای جنگ زیرسطحی باشد؛ اکوسیستمی که در آن نرمافزارها، تسلیحات و سامانههای پشتیبانی حیاتی همگی تحت کنترل ترکیه باشند.
برای برنامهریزان نظامی، چنین استقلالی میتواند به اندازه خود تسلیحات اهمیت داشته باشد؛ زیرا آسیبپذیری در برابر محدودیتهای صادراتی، تحریمها، کمبود قطعات یدکی یا اختلافات سیاسی را کاهش میدهد.
بدون نظر