یک نظر

شنبه شب ۲۸ مردادماه سال ۱۳۵۷، سینما رکس آبادان آتش گرفت و جز تنى چند، همه تماشاگران آن در آتش سوختند و بدین گونه یکی از بزرگ‌ ترین و دردناک ترین جنایت‌ های تاریخی در عرصه فرهنگ در ایران رقم خورد.

۲۸ مرداد ۱۳۵۷ روزی تلخ برای سینماگران و سینما دوستان به شمار می رود زیرا در این تاریخ، ۳۷۷ تماشاچی فیلم گوزن‌ ها در سینما رکس آبادان در آتش سوختند. این فاجعه در فاصله چند ماه تا پیروزی کامل انقلاب به وقوع پیوست و برخی معتقدند که به آتش کشیدن سینما رکس آبادان در افزایش خشم عمومی و تسریع انقلاب اسلامی ایران نقش موثر داشت.

گفتنی است که فیلم «گوزن‌ها» ساخته مسعود کیمیایی، اشاره کوتاه و گذرایی داشت به روزهای فرار و مرگ یک مبارز مسلح علیه حکومت پهلوی و بسیاری بر این عقیده بودند که فیلم به بخش کوچکی از واقعه سیاهکل پرداخته‌ است. همین نگاه اعتراضی باعث شد بسیاری به این باور برسند که مسئول کشتار به جز ساواک نبوده تا زهرچشمی از مردمی بگیرد که هوس سرنگونی شاه را کرده‌ اند.

شاید بد نیست بدانید که قبل از انقلاب، آبادان را شهر سینما‌ها می‌ نامیدند. انگلیسی‌ ها در سال‌ های اول ورود خود به آبادان یک دستگاه آپارات برای نمایش فیلم آوردند و در محله «بریم» یک سینمای روباز بسیار کوچک خاص خودشان ساختند.

بعدها در سال ۱۳۱۱ شمسی، سینما «شیرین» در منطقه شهری آبادان تأسیس شد و از‌‌‌ همان موقع، دیدن ‌فیلم در آبادان طرفداران بسیاری پیدا کرد.

شاهدان عینی در مورد تراژدی سینما رکس گفته بودند که نخستین ماموران آتش‌نشانی پس از گذشت حدود ۳۰ دقیقه به رکس رسیده‌ اند. وقتی به آنجا می‌ رسند هم در می‌ یابند که هیچ کدام از شیرهای آتش‌نشانی کار نمی‌ کند. تانکرهای سیار آبی که با خودشان به صحنه آورده بودند پیش از مهار آتش خشک می‌ شود.

در آن زمان، پلیس شش متهم را بازداشت کرد، یکی از آن‌ ها صاحب سینما رکس بود، اتهامش سهل‌انگاری در دستور به کارکنانش برای قفل کردن ورودی‌ های سینما برای ممانعت از داخل شدن تروریست‌ ها بود. اما مخالفان رژیم شاه، ساواک را عامل اصلی این آتش‌سوزی می دانستند.

به هر حال شواهد موجود در همان زمان و رو شدن اسناد پس از انقلاب، شکی باقی نگذاشت که فاجعه سینما رکس، کاری سازمان یافته از سوی عمال رژیم پهلوی بوده است.

دلیلش هم این بود که چند ماه پیش از مرداد ۵۷، اعتراضات و تظاهرات مردم علیه رژیم شاه شهرهای مختلف شروع شده بود. رژیم پهلوی که از اوج‌گیری این تظاهرات می‌ ترسید، دست به سرکوب اعتراض ها می زد و این تلاش گاهی با خشونت همراه بود.

اما این روش در شهرهای نفت خیز مثل آبادان، اهواز، خوزستان گچساران، امیدیه و خارک قابل استفاده نبود زیرا وجود پالایشگاه نفت و صنایع پتروشیمی در آبادان، موقعیت و اهمیت اقتصادی ویژه‌ای برای این شهر ایجاد کرده بود.

به همین خاطر، در آبادان، مبارزه به اشکال گوناگون و از جمله نامه‌نگاری و طومارنویسی برای مطالبات صنفی و رفاهی جریان داشت.

بنابراین، عمال رژیم تصور می کردند با ایجاد رعب و وحشت به این روش می تواند از بروز نا آرامی و کشیده شدن اعتراضات مردمی به این منطقه پیشگیری کنند. از سوی دیگر با متهم کردن گروه های مذهبی و انقلابی به طراحی و اجرای این فاجعه، موجب بدبینی مردم به  گروه های مذهبی بشوند.

اما کشتار سینما رکس نه تنها رژیم را در دست یافتن به اهدافش ناکام گذاشت، بلکه برعکس سبب شعله ور تر شدن آتش خشم مردم نسبت به نظام ستم شاهی شد.

 

مطلب برای شما مفید بود؟

به مطلب امتیاز دهید

میانگین امتیازها 0 / 5. تعداد رای: 0

تاکنون رأی داده نشده! اولین نفری باشید که به این پست امتیاز می‌دهد.

مطالب دیگر از همین نویسنده
مشاهده بیشتر
یک نظر

ورود