پروفسور لطفعلی رحیم اوغلو عسکر زاده مشهور به لطفی زاده در سال 1921در شهر باکو در آذربایجان از پدری ایرانی و مادری روسی متولد شد و در سنین کودکی همراه خانواده اش عازم تهران گردید. در آن جا وی در مدرسه ی البرز که یک مدرسه ی تبلیغ مذهبی آمریکایی بود به تحصیل پرداخت و بعدها از دانشگاه فنی تهران مدرک خود را در رشته ی مهندسی برق در سال 1942 دریافت کرد. وی در سال 1944 برای ادامه تحصیل به ایالات متحده نقل مکان کرده و مدرک کارشناسی ارشد خود را در سال 1946 در رشته ی مهندسی برق از انستیتو تکنولوژی ماساچوست دریافت نمود. پروفسور لطفی زاده بلافاصله به عضویت هیئت علمی دانشگاه کلمبیا درآمده و به عنوان مدرس در این دانشگاه مشغول به کار شد.
وی در سال 1949 مدرک دکترای خود را بدست آورده و در سال 1950 به عنوان دانشیار پذیرفته شد. پروفسور لطفی زاده در سال 1957 به مقام استادی رسید. لطفی زاده در سال 1959 دانشگاه کلمبیا را ترک کرده و و به عضویت هیئت علمی بخش مهندسی برق دانشگاه برکلی کالیفرنیا درآمد و در سال 1963 به عنوان رییس این بخش انتخاب شد. لطفی زاده در طول 5 سال فعالیتش به عنوان رییس این بخش نام آن را به «بخش مهندسی برق و علوم کامپیوتر» تغییر داد. وی در سال 1991 همچنان به عنوان استاد بازنشسته به فعالیت های علمی و تدریس در حوزه ی مهندسی نرم افزار ادامه داد. پروفسور لطفی زاده در دانشگاه کلمبیا، در مباحثی همچون تئوری الکترومغناطیس، تحلیل مدار، تئوری سیستم، تئوری اطلاعات و ماشین های متوالی تدریس می کرد.
پایان نامه ی دکترای او یک مسیر جدید را در تحلیل فرکانس شبکه های متغیر زمانی آغاز کرد. در سال 1950، وی همراه با پروفسور جی آر راگازینی مقاله ای بسیار مهم در مورد توسعه ی نظریه ی وینر در مورد پیش بینی نوشت. این دو بار دیگر در سال 1952، مقاله ای در مورد سیستم های انتخاب داده گزینشی ارائه کردند که به روش پر استفاده «تغییر زد» (z-transformation) منجر شد. پروفسور لطفی زاده پس از رفتن به دانشگاه برکلی تمرکز خود را بر روی سیستم های خطی و تئوری ماشین ها متمرکز ساخت. مطالعات وی به همکاری وی با پروفسور چارلز دسوئر و نوشتن مقاله ای در مورد نظریه سیستم های خطی منتهی شد که پایه های رویکرد مدرن به تحلیل و کنترل سیستم ها را بنیان نهاد.
لطفی زاده در سال 1965، مهم ترین مقاله ی خود را در مورد دسته های فازی نوشت که در طول سه دهه ی بعد منجر به تولید حجم زیادی از مقاله ها و کتاب ها و ساخت دستگاه ها و محصولات جدیدی شد که تولیدات زیادی را در حوزه های مختلف از مواد غذایی و مصرفی گرفته تا قطارهای زیرزمینی و سیستم های دستیار تصمیم در پی داشت. دسته های فازی یا همان منطق فازی لطفی زاده پا را از این حوزه نیز فراتر نهاده و در سال های آینده به یک علم جداگانه تبدیل خواهد شد که از ریاضی تا فیزیک و شیمی را در بر خواهد گرفت. لطفی زاده در طول فعالیت های علمی خود مدال ها و افتخارات علمی بسیاری کسب کرده که از آن میان می توان به 35 مدرک دکترای افتخاری و جایزه در سراسر جهان اشاره کرد.
وی همچنین در آکادمی های علمی بسیاری نیز عضویت داشت. در سال 1991، توسط یکی از دوستان و همکارانش در دانشگاه تگزاس به وی لقب «پدر منطق فازی» داده شد که همه وی را در سراسر جهان با این نام می شناسند. لطفی زاده در سال 1946 با دختری به نام فی سند که خانواده ای اصالتاً لتونیایی داشته و در تهران ساکن بودند ازدواج کرد و از این ازدواج صاحب یک دختر و پسر به نام های استلا و نورمن شدند. پروفسور لطفی زاده در ششم سپتامبر سال 2017 و تنها 7 ماه پس از مرگ همسر وفادارش در خانه ی خود در برکلی کالیفرنیا به دلیل بیماری و کهولت سن درگذشت. بدون شک وی یکی از بزرگ ترین و شناخته شده ترین دانشمندان و محققان معاصر جهان بود که تاثیر زیادی بر روی مباحث علمی به ویژه در زمینه ی برق، ریاضی و کامپیوتر داشت.
بدون نظر