هارلی-دیویدسون (Harley-Davidson) نه تنها مشهورترین کمپانی موتور سیکلت سازی جهان بلکه یکی از قدیمی ترین و محبوب ترین برندهای تاریخ بشر به شمار می آید. این کمپانی کاملاً آمریکایی کار خود را در سال 1903 و در طلوع «عصر موتور» آغاز کرد. دو دوست با همراهی هم، دوچرخه ها را با یک موتور متفاوت و جدید ترکیب کردند. اسب ها هیچ وقت این خودرو جدید را فراموش نخواهند کرد. به سرعت به 116 سال بعد می رویم و می بینیم که ارزش کمپانی هارلی-دیویدسون 9 میلیارد دلار است. این بدان معنا نیست که صد و اندی سال اخیر برای این کمپانی بسیار هموار و بدون فراز و نشیب بوده است. هارلی-دیویدسون با عبور از دو جنگ جهانی و پشت سر گذاشتن یک رکود فلج کننده اقتصادی توانسته است به این جایگاه دست یابد.
اکنون اما چالش های جدید فرا رسیده اند و مت لواتیچ، مدیر عامل این کمپانی، در مواجهه با کاهش فروش در ایالات متحده، قصد دارد فروش این برند موتور سیکلت را جهانی کرده، موتور سواران جوان را جذب کرده و با سیاست های دونالد ترامپ که شمشیری دو لبه برای این کمپانی بوده مقابله کند. در ادامه این مطلب قصد داریم نگاهی کوتاه بیندازیم به تاریخچه و مسیر طولانی کمپانی هارلی-دیویدسون به عنوان بزرگ ترین و مشهورترین کمپانی موتور سیکلت سازی در جهان.
در سال 1901، ویلیام هارلی 21 ساله طراحی یک موتور که می توانست روی یک دوچرخه نصب شود را به اتمام رساند.
در سال 1903، ویلیام هارلی و آرتور دیویدسون کمپانی هارلی-دیویدسون را تاسیس کردند که از ترکیب نام خانوادگی آن ها تشکیل شده بود. والتر، برادر ویلیام، اولین رییس هارلی-دیویدسون و از اولین مسابقه دهندگان با موتور ساخته این کمپانی بود.
اولین موتور سیلکت های هارلی-دیویدسون در واقع تنها دوچرخه هایی بودند که موتورهایی خاص روی آن ها نصب شده و برای مسابقات سرعت مورد استفاده قرار می گرفتند. در 4 جولای 1905، یکی از موتورهای این کمپانی با زمان 19 دقیقه و دو ثانیه برنده یک مسابقه سرعت به مسافت 15 مایل در شیکاگو شد.
در سال 1906، کارگاه تولید موتورها به یک فضای بزرگ تر 28 در 80 فوتی تغییر کرده و تعداد کارگران آن به 6 نفر تمام وقت افزایش یافت. همچنین اولین کاتالوگ این کمپانی نیز در همین سال به چاپ رسید. در سال 1907، کمپانی هارلی-دیویدسون به عنوان یک کمپانی دارای سهام به ثبت رسیده و سهام آن به طور مساوی بین 4 نفر سازنده آن تقسیم شد. همچنین تعداد کارگران نسبت به سال قبل بیش از 2 برابر شده و به 18 نفر افزایش یافت. فضای کارگاه نیز دو برابر شده و خرده فروشی آغاز شد هر چند تمرکز اصلی بر منطقه نیو انگلند بود. همچنین در همین سال بود که ویلیام دیویدسون، برادر آرتور و والتر دیویدسون، از شغل خود در راه آهن میلواکی استعفا داده و به برادرانش پیوست.
در همین سال بود که اولین موتور سیکلت این کمپانی به اداره پلیس دیترویت فروخته شد. در سال 1909، کمپانی هارلی-دیویدسون که اکنون 6 ساله شده بود اولین موتور سیکلت خود با موتور v-twin را معرفی کرد. این موتور 7 اسب بخار توان تولید می کرد. در سال 1910 لوگو مشهور «Bar & shield» برای اولین بار روی موتورها نصب شده و یک سال بعد به ثبت رسید. برندگان هفت مسابقه موتور سواری در ایالات متحده در این سال همگی سوار بر موتورهای هارلی-دیویدسون بودند. در سال 1912 اولین فروش خارجی موتورهای این کمپانی صورت گرفت و تعدادی از محصولات این شرکت به ژاپن فرستاده شدند.
در همین سال بود که عملیات ساخت دفتر مرکزی این کمپانی در 6 طبقه در میلواکی آغاز شد. در سال 1917 دستکم یک سوم تمام موتور سیکلت های تولیدی این کمپانی به ارتش ایالات متحده فروخته می شد. در همین سال فروش دوچرخه ای این برند نیز آغاز شد.
در سال 1918 نیمی از تولیدات این کمپانی توسط ارتش ایالات متحده که در جنگ جهانی اول حضور داشت خریداری می شد. با پایان جنگ، برآورد شد که بیش از 200.000 دستگاه موتور سیکلت توسط ارتش این کشور مورد استفاده قرار گرفته که اکثر آن ها متعلق به کمپانی هارلی-دیویدسون بوده اند.
در سال 1920 این کمپانی به بزرگ ترین تولید کننده موتور سیکلت در جهان تبدیل شد و محصولات آن در بیش از 67 کشور جهان به فروش می رسید. در سال 1925 جو پترالی، شروع به استفاده از موتور سیکلت های این برند در مسابقات موتورسواری مسیرهای خاکی کرد و به یکی از موفق ترین موتور سواران تاریخ این مسابقات تبدیل شد. در سال 1932 اولین موتور سیکلت سه چرخ این کمپانی عرضه شد که مورد توجه نیروهای پلیس قرار گرفت.
در سال 1941 ایالات متحده وارد جنگ جهانی دوم شد و ساخت موتور سیکلت های غیرنظامی متوقف گردید تا تمام توان هارلی-دیویدسون در زمینه ساخت موتور سیکلت های نظامی به کار گرفته شود. در طول جنگ، این کمپانی بیش از 60.000 دستگاه موتور سیکلت نظامی برای ارتش ایالات متحده تولید کرد و با پایان جنگ، تولید موتور سیکلت های غیرنظامی از سر گرفته شد. در سال 1953، کمپانی موتور سیکلت سازی Hendee که موتور سیکلت های برند Indian را تولید می کرد تولید محصولات خود را متوقف کرده و هارلی-دیویدسون برای 46 سال آینده به تنها کمپانی تولید موتور سیکلت در ایالات متحده تبدیل شد.
الویس پریسلی جوان در سال 1956 سوار بر یکی از موتورهای هارلی-دیویدسون روی جلد مجله موتور سواری The Enthusiast که متعلق به این کمپانی بود قرار گرفت. در سال 1970، یک موتور سوار مسابقه ای به نام کال ریبورن، رکورد سرعت موتور سیکلت را شکست و از سرعت 265 مایل بر ساعت گذشت. یک سال بعد اولین اسنوموبیل این کمپانی نیز تولید شد.
دو جنگ جهانی به هارلی-دیویدسون کمک کرد که تصویر این برند از آزادی که هنوز هم به خاطر آن شهرت دارد را شکل داده و تثبیت کند. این کمپانی در هر دو جنگ جهانی برای نیروهای نظامی موتور سیلکت تولید می کرد. موتور سیلکت های این برند به خاطر عملکرد و ظاهرشان اعتباری غیرقابل رقابت برای خود کسب کردند. در این تصویر مالکوم کمپبل را سوار بر یک موتور هارلی دیویدسون در سال 1935 می بینیم که رکورد سرعت روی زمین جهان را در آن روزگار در اختیار داشت.
بعدها رابرت کریگ نیول از موتورهای هارلی XR-750 در پرش های بدلکاری بسیار معروف خود استفاده می کرد و در ادامه تصویر شورشگرانه این برند توسط پیتر فوندا، دنیس هوپر و موتورهای هارلی-دیویدسون خاص آن ها که در سال 1969 در برنامه «Easy Rider» به جاده زدند تقویت شد. هوپر سال ها بعد سوار موتور پیتر فوندا شد که عکس آن را در ادامه می بینید. امروزه نیز هارلی-دیویدسون به خاطر موتور سیکلت های بزرگراهی خود شناخته می شود که می تواند قیمتی بیش از 40.000 دلار داشته باشند. جامعه موتور سواران هارلی-دیویدسون بسیار گسترده و بزرگ است اما آن ها در نقاط مختلف ایالات متحده و بخصوص در داکوتای جنوبی دور هم گرد آمده و با یکدیگر مسابقه می دهند.
دفتر مرکزی این کمپانی هنوز هم در شهر میلواکی قرا دارد. دو کارخانه، یکی در ویسکانسین و دیگری در پنسیلوانیا، موتورهای افسانه ای دوگانه و تمام موتور سیلکت های هارلی-دیویدسونی که در سراسر آمریکا و جهان فروخته می شود را تولید می کنند. در سال های رکود اقتصادی، این کمپانی با بالا رفتن سن مشتریان و کاهش خریداران موتور سیکلت در ایالات متحده روبرو شد. بعد از آن نوبت به ظهور دونالد ترامپ و جنگ های تجاری او و انتقادهای او از این کمپانی بر سر انتقال کارخانجات تولیدی خود به خارج از کشور رسید.
با این وجود مدیرعامل کنونی هارلی-دیویدسون یکی از سرسخت ترین مدیران این عرصه است و کمپانی او به خوبی برای آینده آماده می شود. جدیدترین محصول این کمپانی به نام LiveWire که یک موتور سیلکت تماماً الکتریکی است امسال رونمایی خواهد شد. همچنین این کمپانی در حال ساخت موتورهایی با جثه کوچکتر برای جلب توجه موتور سواران جوان تر است. با این وجود، کمپانی هارلی دیویدسون همچنان به ساخت موتورهای کلاسیک کروزر برای رقابت با برند Indian که یک از رقبای تاریخی و اصلی هارلی-دیویدسون است ادامه می دهد.
بدون نظر