در این مقاله می خواهیم نگاهی بیندازیم به ۱۲ ارتش بزرگ جهان و اینکه آیا سایز ارتش هنوز هم یک برتری استراتژیک ایجاد می کند یا نه. سایز و اندازه یک ارتش نقش مهمی در سراسر تاریخ بشریت ایفا کرده است. اما با تکامل تکنولوژی، که از اوایل دوره مدرن کنونی آغاز شد، این پیشرفت های تکنولوژیکی دورنمای جنگ ها را برای همیشه تغییر داد. بریتانیایی ها علیرغم تعداد کمترشان در مقایسه با زیردستانشان، تنها به خاطر تکنولوژی پیشرفته نظامی توانستند بخش زیادی از جهان را به سادگی استعمار کنند.
صنعت دفاعی: یک تحلیل
در روزگار کنونی، در دکترین های نظامی، برتری های تکنولوژیکی تا حدود زیادی جایگزین برتری اندازه یک ارتش شده است. این دکترین ها از طریق سرمایه گذاری در بخش تحقیق و توسعه نظامی اجرا می شود. ارتش های جهان در سال ۲.۲۱ بیش از ۲ تریلیون دلار هزینه داشته اند که ۰.۷ درصد نسبت به سال قبل افزایش یافته است. ایالات متحده به تنهایی ۳۸ درصد از این هزینه بین المللی را به خود اختصاص داده است و بودجه نظامی این کشور کمی کمتر از ۸۰۰ میلیارد دلار بسته شده است. بخش زیادی از این بودجه صرف تعهدهای قراردادی دفاعی می شود. بر اساس گزارش منتشر شده توسط وزارت دفاع ایالات متحده، ۷۱ درصد از بودجه «هزینه های تعهد قراردادی و حقوق ها» به پیمانکاران دفاعی رسیده است.
این گزارش نشان می دهد که کمپانی های لاکهید مارتین، بویینگ و ریتون، به ترتیب سه پیمانکار دفاعی اصلی ایالات متحده در سال ۲۰۲۱ بوده اند و این نشان می دهد که اکنون تکنولوژی بسیار مهم تر از اندازه ارتش است. تکنولوژی های دفاعی بسیاری توسعه یافته اما آن دسته تکنولوژی هایی که در زمینه برتری استراتژیک بیشترین تاثیر را داشته اند، موشک های مافوق صوت اسکرمجت و سلاح های پرنده لغزنده یا گلایدری، تکنولوژی ۵ جی، سیستم های خودکار و هوش مصنوعی هستند. ایالات متحده تاکنون از لحاظ استراتژیک در زمینه سیستم های پنهانکار و خودکار و تکنولوژی های دفاع هوایی شرایط برابری با روسیه و چین دارد. اما روسیه و چین در زمینه موشک های هایپرسونیک از ایالات متحده جلو افتاده اند.
در واقع، بهترین قراردادهای پیمانکاری صرف توسعه تکنولوژی مافوق صوت یا همان هایپرسونیک می شوند. در سال ۲۰۲۱، هزینه بخش توسعه و تحقیق سلاح های هایپرسونیک، بر اساس گزارش وزارت دفاع ایالات متحده، بیشترین هزینه در بودجه این نهاد با ۳.۲ میلیارد دلار بوده است. بعد از این بخش، هزینه های سیستم های مستقل و هوش مصنوعی با ۲.۵ میلیارد دلار و سیستم ۵ جی با ۱.۵ میلیارد دلار در رده های بعدی از لحاظ بالاترین هزینه های صورت گرفته دفاعی قرار دارند. اعظم قراردادها برای این تکنولوژی های نوین به لاکهید مارتین، ریتون، بویینگ و نورثروپ گرومن داده شده است. تا جایی که به سیستم های تسلیحاتی مستقل و خودکار مربوط باشد، حتی برخی قدرت های نظامی متوسط نیز پیشرفت های قابل توجهی داشته اند.
پهپادهای ترکیه ای Bayraktar-TB2 که در اختیار ارتش اوکراین قرار گرفته اند در ضد حمله های صورت گرفته علیه روسیه بسیار کارآمد بوده اند و همچنین پهپادهای کامیکازه شاهد ۱۳۶ ایرانی که گفته می شود در اختیار روسیه قرار گرفته اند. وقتی به شکل خودکار و مستقل به کار گرفته شوند، این پهپادها می توانند در منطقه عملیاتی شان اهدافشان را شناسایی و انتخاب کنند و بدین ترتیب هزینه پایین، خودکار بودن و هماهنگی گروهی باعث می شود از لحاظ عملیاتی کارآمد باشند. با این مقدمه، در ادامه می خواهیم شما را با ۱۲ ارتش بزرگ جهان آشنا کنیم.
روش رتبه بندی ارتش های بزرگ جهان
برای فهرستمان از ۱۲ ارتش بزرگ جهان، آن ها را بر اساس کیفیت شان در سال ۲۰۲۱ و ۲۰۲۲ رتبه بندی کرده اند که البته عمدتاً به تجهیزات نظامی تکیه داشته است. تمرکز ما روی تعداد پرنده های نظامی در ارتش هر کشور، کشتی های جنگی (تنها کشتی های جنگی استراتژیک مانند ناوشکن ها، رزمناو، ناوچه جنگی و توپ دار) بوده است. برای تاکید بیشتر بر تعداد ناوهای هواپیمابر و زیردریایی ها و در ادامه نیز تانک ها و پرسنل (فعال و ذخیره) اشاره کرده ایم. تعداد دارایی های استراتژیک مانند سلاح های هسته ای، زیردریایی ها و ناوهای هواپیمابر را نیز در رتبه بندی خود گنجانده ایم. همچنین به هزینه های دفاعی هر کدام از ۱۲ ارتش بزرگ جهان اشاره کرده ایم و اکنون بدون اتلاف وقت بیشتر شما را با ۱۲ ارتش بزرگ جهان آشنا خواهیم کرد.
۱۲- ایران
موشک های بالستیک استراتژیک: ۳,۰۰۰ فروند
هواپیماهای جنگی: ۳۴۳ فروند
تانک: ۱,۵۱۳ دستگاه
کشتی های جنگی استراتژیک: ۱۰ فروند
زیردریایی: ۱۹ فروند
ایران از معدود کشورهای آسیایی این فهرست است که در جنوب غرب آسیا قرار گرفته و دوازدهمین ارتش بزرگ جهان را در اختیار دارد، البته بر اساس تسلیحات نظامی که در اختیار دارد. ایران ۳۰۰۰ موشک استراتژیک با بردهای مختلف و ظرفیت کلاهکی متنوع در اختیار دارد. حداکثر برد این موشک ها به ۲۰۰۰ کیلومتر می رسد. در حالی که ایران هنوز سلاح اتمی در اختیار ندارد اما موشک های ایرانی توان حمل کلاهک های هسته ای را دارند. همچنین ایران بیش از ۱۵۰۰ دستگاه تانک، ۷ فروند ناوچه جنگی، ۳ رزمناو توپ دار و ۱۹ زیردریایی در اختیار دارد. در مجموع، در سال ۲۰۲۱ تعداد پرنده های نظامی ایران اعم از هلیکوپتر و هواپیمای جنگی ۳۴۳ فروند برآورد می شود. البته این عدد شامل جنگنده ها، بمب افکن ها، هواپیماهای جنگی چند منظوره، پرنده های تهاجمی و همچنین سوخت رسان ها، پرنده های ترابری، گشت زنی و پرنده های مخصوص جنگ الکترونیک می شود.
از بهترین جت های جنگنده ایرانی می توان به Sukhoi 27, Mig-29 و F-14 Tomcat اشاره کرد. در حال حاضر تعداد پرسنل فعال و ذخیره نظامی ایران به یک میلیون نفر نزدیک شده است. ایران در یک جنگ سرد با ایالات متحده و عربستان سعودی به سر برده و درگیری هایی بین دو طرف در سوریه، یمن و عراق به شکل غیرمستقیم دیده می شود هر چند دشمنی اصلی ایران با اسراییل است. بیشتر تسلیحات نظامی غربی که در اختیار نیروهای نظامی ایرانی است توسط کمپانی هال لاکهید مارتین، نورثروپ گرومن، ریتون و بویینگ ساخته شده اند که قبل از انقلاب اسلامی در اختیار ایران قرار گرفته اند. برای مثال جنگنده F-14 Tomcat که در اختیار ارتش ایران است توسط کمپانی نورثروپ گرومن ساخته شده است.
۱- کره شمالی
هواپیماهای جنگی: ۵۴۵ فروند
تانک: ۳,۵۰۰ دستگاه
کشتی های جنگی استراتژیک: ۱۱ فروند
زیردریایی: ۲۰ فروند
سلاح های هسته ای: ۵۰ عدد (تقریبی)
کره شمالی در شرق آسیا واقع شده و یک کشور ایزوله و منزوی از لحاظ ژئوپلتیک است که زرادخانه نظامی بزرگی برای مقابله با تهدیدهای کره جنوبی و ایالات متحده اندوخته است. این کشور حداکثر ۳,۵۰۰ تانک جنگی، ۱۱ کشتی استراتژیک (که شامل ۳ ناوشکن و ۸ رزمناو توپ دار است)، ۵۴۵ پرنده نظامی که جنگنده Mig-29 اصلی ترین آن هاست و ۷۱ زیردریایی در اختیار دارد. برد موشک هسته ای قاره پیمای Hwasong-17 بش از ۱۵,۰۰۰ کیلومتر عنوان شده است. برآوردها نشان می دهد که تعداد سلاح های هسته ای کره شملای بین ۴۵ تا ۵۵ عدد است. همچنین کره شمالی در زمینه تعداد پرسنل یکی از بزرگ ترین ارتش های جهان را در اختیار دارد، جایی که ارتش این کشور در سال ۲۰۲۱ بیش از ۱.۹ میلیون نیروی فعال و ذخیره داشته است.
۱۰- اسراییل
هواپیماهای جنگی: ۳۳۴ فروند
تانک: ۱,۳۷۰ دستگاه
کشتی های جنگی استراتژیک: ۱۷ فروند
زیردریایی: ۵ فروند
سلاح های هسته ای: ۹۰ عدد (تقریبی)
اسراییل نیز یکی از بزرگ ترین ارتش های جهان در خاورمیانه را دارد. اسراییل و کشورهای همسایه اش از دیرباز روابط پرتنشی داشته اند، به ویژه به خاطر اشغال مناطقی از فلسطین که سازمان ملل نیز آن را تایید کرده است. جغرافیایی اسراییل در کنار نداشتن عمق استراتژیک باعث شده که تل آویو در مقابله با جنگ های تمام عیار بسیار آسیب پذیر باشد. این موضوع اسراییل را وادار به توسعه یک دکتری نظامی تهاجمی بر اساس برآوردهای پیشدستانه و تکنولوژی های پیشرفته کرده است. اسراییل به خاطر همین برتری تکنولوژیکی بارها توانسته در نبردهایش با کشورهای عربی پیروز باشد. برای مثال، اسراییل توانست اتحاد کشورهای اردن، سوریه و مصر را در جنگ شش روزه شکست دهد. اسراییل شاید بهترین مثال برای این موضوع باشد که در دورنمای جنگ مدرن، دیگر اندازه ارتش تعیین کننده اصلی نتیجه نیست.
با این وجود، ارتش اسراییل نیز در بیش از ۲۰ سال پیش از لحاظ اندازه رشد کرده است. اسراییل ۲.۸ درصد از تولید ناخالص داخلی خود را در سال ۲۰۲۱ صرف امور نظامی کرده است. تل آویو اکنون ۱۷ کشتی جنگی استراتژیک (شامل ناوشکن، رزمناو توپ دار و قایق های موشک انداز)، ۱,۳۷۰ دستگاه تانک و ۳۳۴ هلیکوپتر و هواپیمای جنگی در اختیار دارد. فهرست پرنده های نظامی اسراییل شامل جت هایی مانند F-16، نسخه های مختلفی از F-15 و جنگنده های نسل پنجمی پنهانکار F-35 Lightning-II است. اسراییل در زمینه داشتن سلاح های هسته ای سیاست ابهام استراتژیک را در پیش گرفته اما گمان می رود که تا سال ۲۰۲۲ تعداد سلاح های هسته ای آن به ۹۰ عدد رسیده باشد. اسراییل نزدیک به ۶۰۰,۰۰۰ پرسنل نظامی در اختیار دارد که ۷۳ درصد آن ها نیروی ذخیره هستند.
۹- پاکستان
هواپیماهای جنگی: ۴۳۱ فروند
تانک: ۴,۱۴۸ دستگاه
کشتی های جنگی استراتژیک: ۱۸ فروند
زیردریایی: ۸ فروند
سلاح های هسته ای: ۱۶۵ عدد
پاکستان یکی از قوی ترین قدرت های نظامی جهان در آسیاست. این کشور از لحاظ تاریخی روابط بسیار پرتنشی با همسایه اش هند بر سر منطقه کشمیر داشته که تاکنون باعث وقوع سه جنگ شده است. این درگیری باعث شده که پاکستان یک زرادخانه هسته ای بسیار بزرگ و قدرتمند را فراهم کند. دکترین نظامی اوکراین بر اساس جنگ متعارف با هند برنامه ریزی شده اما بی ثباتی در همسایه اش، افغانستان، که باعث شکل گیری گروه های شبه نظامی اسلامگرای تندرو مخالف دولت مرکزی در این کشور شده، باعث گردیده که پاکستان به توسعه توانایی هایی جنگی ضد-شبه نظامی خود نیز بپردازد. پاکستان تا سال ۲۰۲۱ بیش از ۱۶۵ کلاهک هسته ای در اختیار داشت که بخش زیادی از آن موشک های بالستیک هسته ای هستند.
از دیگر دارایی های نظامی پاکستان می توان به نزدیک به ۴۲۰۰ تانک، ۹۷ هلیکوپتر تهاجمی، ۸ زیردریایی و ۱۸ فروند کشتی جنگی استراتژیک شامل ۱۰ رزمناو، ۲ ناوشکن و ۶ رزمناو توپ دار اشاره کرد. در بخش هواپیماهای جنگی نیز پاکستان ۴۳۱ فروند هواپیما از نوع تهاجمی، چند منظوره، بمب افکن و ترابری در اختیار دارد. لازم به ذکر است که جنگنده های این کشور شامل F-16 Falcon و JF-17 Thunder هستند. پاکستان ۱.۲ میلیون پرسنل نظامی دارد که بیش از نیمی از آن ها در حال انجام وظیفه فعال هستند.
۸- فرانسه
ناو هواپیمابر: ۱ فروند
هواپیماهای جنگی: ۳۳۳ فروند
تانک: ۲۲۲ دستگاه
کشتی های جنگی استراتژیک: ۲۷ فروند
زیردریایی: ۱۰ فروند
سلاح هسته ای: ۲۹۰ عدد
ماهواره های نظامی: ۷ عدد
فرانسه یکی از دو کشور قدرتمند نظامی در اروپا در کنار بریتانیاست. فرانسه به رهبری امانوئل مکرون سرمایه گذاری گسترده ای برای تقویت ارتش این کشور انجام داده تا استقلال استراتژیکش از ناتو به رهبری ایالات متحده را بدست آورد. این کشور یک ناو هواپیمابر عملیاتی و ۲۹۰ سلاح هسته ای در اختیار دارد. همچنین از دیگر دارایی های ارتش فرانسه می توان به ۲۷ کشتی جنگی شامل ۳ ناوشکن، ۱۸ ناوچه جنگی و ۶ رزمناو توپ دار، ۳۳ هواپیمای جنگی و ۶۷ هلیکوپتر تهاجمی اشاره کرد. فرانسه همچنین ۷ ماهواره عملیاتی نظامی نیز در اختیار دارد. تا جایی که به ناوگان هواپیماهای جنگی فرانسه مربوط باشد، جنگنده های Rafale که توسط کمپانی فرانسوی Dassault Aviation Société ساخته می شوند اصلی ترین جنگنده چند منظوره این کشور است که شامل ۱۰۲ فروند در سرویس می شود. فرانسه بیش از ۲۰۰,۰۰۰ پرسنل نظامی فعال و ۳۵,۰۰۰ پرسنل ذخیره دارد.
۷- کره جنوبی
هواپیمای جنگی: ۵۹۵ فروند
تانک: ۲۳۲۱ دستگاه
کشتی جنگی استراتژیک: ۳۵ فروند
زیردریایی: ۱۷ فروند
کره جنوبی همسایه کره شمالی بوده و از دیرباز روابط پرتنش و خصمانه ای با همسایه شمالی اش داشته است. به همین خاطر است که کره جنوبی سرمایه گذاری عظییم در ارتش این کشور قرار داده تا جاه طلبی های کره شمالی را در کنترل داشته باشد. در سال ۲۰۲۱، کره جنوبی ۲.۸ درصد از تولید ناخالص داخلی خود را صرف هزینه های نظامی کرده است. کره جنوبی در سال ۲۰۲۱ دارای ناوگان هوایی به ارزش ۵۹۵ هواپیمای جنگی بوده است. از مهم ترین جنگنده های این کشور باید F-15 Eagle, F-16 Fighting Falcon و جنگنده نسل پنجمی پنهانکار F-35 Lightning II اشاره کرد. در زمینه کشتی های جنگی استراتژیک نیز کره جنوبی سه ناوچه جنگی، ۶ ناوشکن و ۱۴ رزمناو و ۱۲ رزمناو توپ دار در اختیار دارد. نیروی زمینی کره جنوبی با ناوگانی از ۲,۰۰۰ تانک تقویت شده است. ارتش کره جنوبی ۵۵۰,۰۰۰ نیروی فعال دارد و با ۲.۷۵ میلیون پرسنل ذخیره در سال ۲۰۲۰، یکی از بزرگ ترین نیروهای ذخیره جهان را به خود اختصاص داده است.
۶- ژاپن
ناو هواپیمابر: ۲ فروند
هواپیماهای جنگی: ۶۰۶ فروند
تانک: ۵۸۰ دستگاه
کشتی های جنگی استراتژیک: ۴۴ فروند
زیردریایی: ۲۲ فروند
اقتصاد بزرگ ژاپن، در کنار تهدیدهای منطقه ای باعث شده که این کشور یکی از بزرگ ترین ارتش های جهان را در اختیار داشته باشد. این کشور در منطقه اقیانوس اطلس به کمک دو ناو هواپیمابر کلاس Izumo خود اعمال قدرت می کند در شرایطی که سومین فروند نیز در حال ساخت است. این ناوهای هواپیمابر برای حمل هلیکوپتر طراحی شده اما ژاپن آن ها را برای قرار دادن جنگنده های نسل پنجم F-35B Lightning-II تغییر کاربری داده هر چند هنوز هم می توان هلیکوپترهای نظامی را روی آن ها نشاند. علاوه بر ناوهای هواپیمابر، از دیگر کشتی های استراتژیک ژاپن می توان به ۳۸ ناوشکن و ۶ رزمناو اشاره کرد.
در سال ۲۰۲۰ ناوگان هوایی ژاپن شامل ۶۰۶ جنگنده بوده است که شامل F15 Eagle و F-2 (تولید مشترک لاکهید مارتین و کمپانی صنایع سنگین میتسوبیشی) نیز هست. ژاپن سالهاست که در حال تقویت کمی و کیفی ارتش خود برای مقابله با تهدید روزافزون چین است. کمپانی های دفاعی آمریکایی مانند ریتون، بویینگ و نورثروپ گرومن نیز در زمینه ساخت سلاح های دفاعی با ژاپن که از متحدان اصلی ایالات متحده در جهان است همکاری می کنند.
۵- بریتانیا
ناو هواپیمابر: ۲ فروند
هواپیمای جنگی: ۵۵۵ فروند
تانک: ۲۲۷ دستگاه
کشتی های جنگی استراتژیک: ۱۹ فروند
زیردریایی: ۱۰ فروند
سلاح هسته ای: ۲۲۵ فروند
ماهواره نظامی: ۸ عدد
بریتانیا بزرگ ترین قدرت نظامی اروپای غربی است. این کشور از طریق دو ناو هواپیمابرش به نام های HMS Queen Elizabeth و HMS Prince of Wales در دریاها اعمال قدرت می کند. این کشور همچنین ۱۹ کشتی استراتژیک دیگر نیز دارد که شامل ۱۳ رزمناو و ۶ ناوشکن است. ناوگان هوایی ارتش بریتانیا شامل ۵۵۵ جنگنده بال ثابت در سال ۲۰۲۱ است. شایان ذکر است که این ناوگان شامل جنگنده های نسل چهارمی Eurofighter Typhoon توسعه یافته توسط کمپانی Eurofighter GmbH و جنگنده نسل پنجمی پنهانکار F-35 است که توسط کمپانی لاکهید مارتین توسعه یافته است. این کشور جزیره ای ۲۲۵ سلاح هسته ای آماده عملیات دارد و ۸ ماهواره نظامی نیز در مدار زمین مستقر کرده است. پرسنل فعال ارتش بریتانیا شامل ۱۴۸,۰۰۰ سرباز بوده و ۳۸,۰۰۰ نیروی ذخیره نیز در خدمت دارد.
۴- هند
ناو هواپیمابر: ۲ فروند
هواپیمای جنگی: ۲,۱۸۶ فروند
تانک: ۴,۷۴۰ دستگاه
کشتی های جنگی استراتژیک: ۴۱ فروند
زیردریایی: ۲۱ فروند
سلاح هسته ای: ۱۶۰ عدد
ماهواره نظامی: ۱۵ عدد
هند بزرگ ترین قدرت نظامی در جنوب آسیا به شمار می آید. این کشور سال هاست که درگیری های مرزی با پاکستان و چین داشته و با فعالیت های شبه نظامیان اسلامگرا در مرز با پاکستان در مناطق شمال شرقی خود مقابله می کند. به همین خاطر هند قدرت نظامی خود را دائماً تقویت می کند و در سال ۲۰۲۱، نزدیک به ۲.۷ درصد از تولید ناخالص داخلی خود را صرف امور نظامی کرده است. هند دارای دو ناو هواپیمابر، ۴,۷۴۹ تانک بزرگ، ۴۱ کشتی جنگی استراتژیک (شامل ۱۰ ناوشکن، ۱۲ رزمناو و ۱۹ ناوچه رزمی)، ۲۱ زیردریایی (از جمله دو مورد در حال ساخت)، ۴۱ هلیکوپتر تهاچمی و ۲,۱۸۶ هواپیمای جنگی بال ثابت است.
ناوگان هوایی ارتش هند شامل جنگنده های Su-30, Dassault Rafale و Mig-29 است. در حال حاضر، هند هیچ جنگنده پنهانکار نسل پنجمی در ناوگان هوایی خود ندارد. اما این کشور حدود ۱۶۰ کلاهک هسته ای آماده عملیات در اختیار داشته و یکی از تنها چهار کشور جهان است که توان هسته ای خود را در ساختار سه گانه موسوم به سه گانه هسته ای – توانایی پرتاب کلاهک های هسته ای از زمین، دریا و هوا- قرار دهد. دیگر کشورهای این باشگاه کوچک شامل ایالات متحده، روسیه و چین هستند.
۳- چین
ناو هواپیمابر: ۲ فروند
هواپیماهای جنگی: ۳,۳۷۳ فروند
تانک: ۵,۶۵۱ دستگاه
هواپیماهای جنگی استراتژیک: ۱۶۰ فروند
زیردریایی: ۶۰ فروند
سلاح هسته ای: ۳۵۰ عدد
ماهواره نظامی: بیش از ۶۰ عدد
چین یکی از بزرگ ترین ارتش های جهان است که دائماً خود را در حال مقایسه با ایالات متحده، هند و ژاپن می بیند تا موقعیت منطقه ایش را تثبیت نماید. این کشور دارای درگیری های منطقه ای با هند و ژاپن و درگیری های ژئوپلتیک با ایالات متحده بر سر بحران تایوان است. از این رو، چین در سال های اخیر به شدت توان نظامی خود را افزایش داده است. ارتش چین از ۲ میلیون نیروی فعال تشکیل شده و دو میلیون نیروی ذخیره دیگر نیز در اختیار دارد. از دارایی های تسلیحاتی ارتش آزادی بخش خلق چین می توان به ۵,۶۰۰ دستگاه تانک، ۱۶۰ کشتی جنگی استراتژیک که شامل ناوشکن، رزمناو و ناوچه می شود اشاره کرد.
کل ناوگان دریایی چین در سال ۲۰۲۱ با احتساب کشتی های جنگی کوچک به بیش از ۴۰۰ کشتی می رسد که شامل ۶۰ زیردریایی نیز هست. این کشور، همچنین، در حال توسعه تکنولوژی های پیشرفته نظامی برای جنگ های سایبری و خودکار نیز هست. گفته می شود که ارتش سایبری هکرهای چینی بین ۵۰,۰۰۰ تا ۱۰۰,۰۰۰ پرسنل در اختیار دارد. همچنین چین در زمینه سلاح های هایپرسونیک از ایالات متحده پیشی گرفته و سلاح مافوق صوت گلایدری Hypersonic Glide Vehicle (HGV) DF-ZF را در سال ۲۰۱۹ وارد سرویس کرد در حالی که ایالات متحده امیدوار است این تکنولوژی را در سال ۲۰۲۳ عملیاتی کند.
۲- روسیه
ناو هواپیمابر: ۱ فروند
هواپیماهای جنگی: ۳,۸۲۹ فروند
تانک: ۱۲,۴۲۰ دستگاه
کشتی های جنگی استراتژیک: ۹۸ فروند
زیردریایی: ۵۸ فروند
سلاح هسته ای: ۵,۹۷۷ عدد
ماهواره نظامی: ۷۵ عدد
روسیه دومین قدرت نظامی برتر جهان است که بزرگ ترین زرادخانه هسته ای جهان را با ۵,۹۷۷ سلاح هسته ای در اختیار دارد. همچنین روسیه بیشترین ناوگان تانک های جهان با بیش از ۱۲,۰۰۰ دستگاه را به خود اختصاص داده است. روسیه در سال ۲۰۲۱ بیش از ۴.۱ درصد از تولید ناخالص داخلی خود را در زمینه نظامی هزینه کرده است. ناوگان هوایی ارتش روسیه شامل ۳,۸۲۹ فروند هواپیما است که شامل جنگنده های مدرن Su-35 و Su-57 هستند. جنگنده اول یکی از بهترین جنگنده های نسل چهارم جهان برای نبرد تک به تک در هوا است و دومی نیز تنها جنگنده پنهانکار نسل پنجمی روسیه به شمار می آید که در دسامبر ۲۰۲۰ وارد سرویس شد. روسیه نیز همانند چین در زمینه سلاح های مافوق صوت از ایالات متحده پیشی گرفته است.
موشک Avangard که در زمره سلاح های هایپرسونیک لغزشی به شمار می آید از سال ۲۰۱۹ وارد سرویس شده است. همچنین روسیه اولین کشوری است که از سلاح های مافوق صوت در میدان نبرد استفاده کرده است، سلاحی که اخیراً در حمله به اوکراین به کار گرفته شد. روسیه ۹۸ فروند کشتی جنگی استراتژیک، غیر از ناو هواپیمابرش، در اختیار دارد که شامل ۸۳ ناوچه توپ دار، ۱۱ رزمناو و ۴ ناوشکن است. زیردریایی های این کشور نیز در مجموع به ۵۸ فروند می رسند. همچنین روسیه یکی از تنها چهار کشور جهان است که توانایی سه گانه هسته ای دارد. از سیستم های دفاع هوایی روسیه می توان به S-400 Triumf اشاره کرد که بهترین نمونه در نوع خود در جهان به شمار می آید.
۱- ایالات متحده
ناو هواپیمابر: ۱۱ فروند
هواپیمای جنگی: ۵,۲۱۷ فروند
تانک: ۶,۳۳۳ دستگاه
کشتی های جنگی استراتژیک: ۱۳۲ فروند
زیردریایی: ۶۸ فروند
سلاح های هسته ای: ۵,۵۵۰ عدد
ماهواره نظامی: بیش از ۱۲۰ عدد
ایالات متحده بزرگ ترین ارتش جهان به شمار می آید. این کشور درس ال ۲۰۲۱ بیش از ۸۰۰ میلیارد دلار صرف ارتش خود کرده است. ۱۱ ناو هواپیمابر این کشور با ظرفیت هر کدام ۸۰ جنگنده به ایالات متحده کمک می کنند که قدرت نظامی خود را در سراسر جهان اعمال کند. نیروی دریایی ایالات متحده دارای ۱۳۲ کشتی جنگی استراتژیک است که شامل ۱۸ رزمناو، ۹۲ کروزر و ناوشکن و ۲۲ ناوچه توپ دار است. غیر از این ها، نیروی دریایی ایالات متحده در سال ۲۰۲۲ دارای ۶۸ زیردریایی نیز بوده است. قدرت نظامی نیروی زمینی ایالات متحده توسط بیش از ۶,۰۰۰ دستگاه تانک، عمدتاً از نوع M1 Abrams اعمال می شود. همچنین این کشور ۱۲۰ ماهواره نظامی در مدار زمین دارد. در زمینه سلاح های هسته ای نیز ایالات متحده دومین زرادخانه بزرگ کلاهک های هسته ای را بعد از روسیه با ۵,۵۵۰ کلاهک در اختیار دارد.
این کشور دارای قدرت سه گانه هسته ای بوده و می تواند موشک های هسته ای خود را از طریق سیلوهای زمینی، زیردریایی های هسته ای و بمب افکن های استراتژیکی مانند B-52 Stratofortress و B-2 Spirit به کار گیرد. همچنین ساختار نظامی ایالات متحده یکی از پیچیده ترین ها در نوع خود است. علاوه بر نیروی زمینی، هوایی و دریایی، ایالات متحده بازوهای نظامی دیگری نیز دارد که شامل تفنگداران ویژه دریایی، نیروی فضایی و گارد ساحلی است. همچنین ایالات متحده بالاترین تعداد نیروهای ویژه را در جهان دارد که شامل تفنگداران دریایی، گردان 75th Ranger، نیروهای ویژه ارتش ایالات متحده موسوم به کلاه سبزها و نیروهای دلتا فورس است.
در رتبه بندی جهانی رتبه ایتالیا ۱۲ هست بعد رتبه ۱۱ ترکیه و رتبه ایران چهاردهم میباشد لطفا از انتشاراخبار نادرست خودداری کنید .دراین موارد شیطنت های خبری نادرست و فریب دهنده هیت
کاملا اشتباهه. هیچوقت رتبه ایران ۱۲ نیست. پس ترکیه کو؟؟؟ پس ایتالیا کو؟؟؟پس کانادا کو؟؟؟ لطفا کمی تحقیق کنید بعد مطلب بگذارید!!! ما ایرانی ها از تعریف دادن خودمون کم نمیاریم!!!
توی جنگ اوکراین به همون ثابت شد وجود موشک جنگنده تانک مدرن دلیل بر قدرت یک کشور نیست بلکه اتحاد هم دلی مردم اون کشور البت در مورد ارتش فرسوده ایران کره شمالی صدق نمیکنه در اوروپا جنگنده های بالا ۱۰ سال بازنشسته میکنن چون مصرف سوختشان خیلی بالا میره قطعات فابریک شون فرسوده میشه و اون مانور پذیری اولیه ندارن جنگنده های داخل ایران حالا ۵۰ سال سن دارند نسخه های بومی هم رنگ شده دوتا کامپیوتر وصل کردن مللیاردی بودجه گرفتن
ایران یک ناو بندر داره (مکران) که از یک کشتی تجاری مقابل مین های دریایی موشک های بالستیک هیچ مقاومتی ندارد
تنها میتونن با قایق های موشک انداز دشمن اذیت کنن ولی یه ناوگان کامل با ۳۰ کشتی مستقیم حمله کنند شانسی برای پیروزی نداریم
پهباد های ایران برای یک پاتک زدن قافلگیر کردن دشمن کاملا مناسب هستن
موشک های بالستیک و کروز عملیاتی خوبی داریم
نیرو های ذخیره بالایی داریم هر ساله تعدادی سرباز وظیفه
ولی ادوات انفرادی حتی فرسوده ای داریم و قرار بود سلاح انفرادی ای کی ۱۰۷ به طور کامل برای تمامی یگان ها ارسال کنند اما نشد
تانک های ایرانی بجز تعدادی نسخه بهبود شده باقی ان ها مانور پذیری بالایی ندارند درمورد بالگرد هایمان همین
توپخانه های زیادی داریم ولی همگی ان ها نا کار آمد هستن
کشور ایران اگر وارد یک جنگ (تمام عیار)مواجه شود قطعا شکست خواهد خورد زیرا مردم ایران دیگر رقبتی ندارنداکثریت امیدی ندارند ولی با گذر زمان در جنگ تعدادی وارد میدان میشن
امیدوارم برای همیشه در کشورمون صلح صفا صمیمیت باشه
ولی این بدونین ایران از لحاظ تهجیزات بسیار ضعیف
چهل و چند ساله درون همین حکومت گام به گام دارن ایران رو تضعیف میکنند و هدفشون نابودی یکپارچگی ایران هست. اول افسران باتجربه رو اعدام کردند بعد جنگ با عراق رو طولانی و فرسایشی کردند تا زرادخانه های ادوات جنگی خالی بشه، بعد انقدر غرب رو با موضوع هسته یی تحریک کردند تا تحریم نظامی بشیم و جز سلاح های فشل چیزی برامون نمونده. خدای نکرده با یه جنگ از طرف همسایه های گردن کلفت مون کلی از خاکمون رو از دست میدیم و تکه پاره میشیم. ابهت و دسیپلین ارتش رو از بین بردن. مردم هم دیگه پشت اینها نیستن. هدفشون نابودی کشورمون هست.
این مطالب دیدگاههای شخصیست وقابل اعتنا و تحلیل درست نمیباشد واز دایره محاسبات خارج است.وشاید توهمات وصلیغه شخصی درآن بسیار زیاد به کار برده شده.وباید گفت پردو جنگ اخیر یعنی آذربایجان و ارمنستان وروسیه واکراین نشان داد که رتبه بندی در جنگهای امروزی جایگاهی ندارد بلکه بهترین استراتژیستهای یک کشور برنده جنگ را مشخص میکنن.مثل جنگ ۲۲روزه و۳۳روزه
رتبه بندی در مجلات و سایت ها مثل اعلام درصد تورم تو ایرون میمونه. یه روز نقطه به نقطه، یه روز سالانه و… اما جایگاه و رتبه بندی رو شخصی اش کنید. اگر زدی تو دهن گنده لات و نتونست جوابتو بده، به چرندیات گوش نکن یه رتبه بالاترس قرار بگیر و تلاش کن بهتر بشی. عین الاسد و التاجی و آرامکو وکشتی های نفتکش و رفتن ناوگروه در ۱۶کیلومتری سواحل آمریکا و زدن کاروان ها و پایگاه ها و… معیار خوبیه برای تعیین جایگاه خودت.
هرچه که از بین برود ، این زبان ( فارسی دری ) باید بماند .
نویسنده :
رضا مهریزی
( کارشناس ارشد ایرانشناسی )
خاکم به سر ز غصه به سر خاک اگر کنم
خاک وطن که رفت چه خاکی به سر کنم
میرزاده عشقی
زبان فارسی در خطر است ؛ این خطر را همه آگاهان دلسوز با بند بند وجودشان احساس می کنند ؛ خطری که زبان فارسی را تهدید می کند از دو سوی و دو جانب است . یکی از برون مرز و دیگر از درون مرز . تهدید برون مرزی ؛ خطر زبان های بزرگ متخاصم جهانی و در راس آن زبان انگلیسی است و تهدید درون مرزی ، خطر قومیت گرایان و قبیله پرستان بومی و محلی است . پرداختن به خطر برون مرزی موضوع بحث ما در این موضع نیست ( چه بسا اگر عمر و توفیقی یابیم بعدا بدان بپردازیم ) آنچه در این جستار سر و برگ مطرح کردن آن را داریم ، مساله خطر درون مرزی است . همه می دانیم زبان فارسی که زمانی از غرب چین و تا شمال هند گرفته و تا ماوراءالنهر و بین النهرین و … رواج داشت و تقریبا زبانی جهانی بود ( شاید بهترین شاهد این دعوی ، نامه گیوک خان مغول به پاپ اینو سنت چهارم باشد که به زبان فارسی ، نگاشته شده است ). امروزه شوربختانه به زبانی زبون و نگون ، بدل شده است و دریغ و درد که انسان مسوول و دلسوز و کارای چندان زیادی ، هم در کار نیست . امروزه باید باور کنیم ، هر چند بسی سخت است ، که زبان فارسی به زبانی دست چندم ، کم اهمیت ، غیر علمی و فرعی ، تبدیل شده است ، که از ترس پان قومیت ها و قبیله پرستهای داخلی نمی توان زبان به حمایت و پشتیبانی از آن ، حتی در درون مرزهای ایران ، گشود و پیش از زوال و اضمحلال این زبان ، که یکتا زبان رسمی تمدن ما و یگانه پیوند دهنده ما با پیشینیان و گذشتگان مان است ، به داد و فریادش رسید ؛ چرا که می ترسیم پان قومیت ها و قبیله پرستان ، بهشان بر بخورد !!! و حقیقتا چه تیره بختی و سیه روزی بیش از این ، که زبان فارسی در خانه خویش مغضوب و مظلوم است !!! متاسفانه پان قومیت ها دستاویزشان روز ۲۱ فوریه ، روز موسوم به روز زبان مادری است . واقعا جای تاسف و تاثر دارد که اروپایی ها که دستشان تا مرفق به خون بومیان ملل مختلف آلوده است ، حالا دایه دلسوزتر از مادر شده اند و روزی را برای زبان مادری ساخته و پرداخته اند . باید توجه داشت که این اروپایی های جنایتکار ، می دانم که این حرف به مذاق و مزاج روشنفکران بی رگ و ریشه مان خوش نمی آید ، اما باید دانست که همین اروپاییان ریاکار و بدکردار ، قاره آفریقا را تاراج کردند و منابع آن را به یغما بردند و بسیاری از زبان های مردم آفریقا را نابود نمودند و زبان خود را جا انداختند و بجای زبان مردم بومی آن مناطق گذاردند ؛ ولی همین منافقان مزور ، آن زمان از حقوق اقلیت ها دم نزدند و هرگز نگران زبان مادری آن افراد نبودند ولی حالا که ، به قول قدیمی ها ، چارپای آنها از پل مراد گذشته ، برای دیگر کشورها دایه دلسوزتر از مادر شده اند و برایشان نسخه شفا بخش می پیچند . امروزه کشورهای آفریقایی به استثنای کشورهای شمال آفریقا که زبانشان بر اثر قهر و غلبه ی قدیمی اعراب شبه جزیره عربستان ، عربی است ، اکثرا زبانشان یا انگلیسی است یا پرتغالی یا فرانسوی . جالب است که همین فرانسه متمدن ، مبادی آداب و مدافع حقوق انسان ، که معبد و ملجأ ، برخی روشنفکران بی خویش و بی دودمان ماست تا همین الآن نه تنها اجازه تغییر زبان بدیشان نداده است ( البته آنها دیگر زبانی هم برایشان نمانده ) بلکه اجازه تغییر واحد پول ملی به ۱۴ کشور آفریقایی را هم نداده و واحد پول ۱۴ کشور آفریقایی « فرانک سی اف ای » است و این ۱۴ کشور آفریقایی ملزم هستند که ۵۰ درصد ذخایر ارزی خود را در بانک مرکزی فرانسه ذخیره کنند . شوربختانه حالا روشنفکران ما ، که اگر با حسن ظن بگوییم ، ابله و ساده لوح اند ؛ مدام سنگ آموزش به زبان های قومی را به سینه می زنند ( توجه کنید آموزش به زبان قومی و نه آموزشِ زبان قومی !!! جا دارد بگوییم حتی آموزش زبان قومی به علت پراکندگی اقوام در سراسر ایران ، امکان پذیر نیست براستی وقتی ترک زبانان ما علاوه بر چهار استان اصلی شان ، در همه جای ایران حضور دارند ، چگونه می توان به همه آنها آموزش زبان قومی و اولی داد؟! علاوه بر ترک زبانان ؛ لر زبان ها و کرد زبان ها و حتی تا حدودی گویشوران اقوام دیگر ؛ مثل : مازندرانی زبان ها یا بلوچ ها و عرب زبانها و یا گیلکی ها و ترکمن زبانها و… نیز تقریبا در سراسر کشور پراکنده اند و در داخل دیگر اقوام تنیده ؛ حال چگونه می توان به همه آنها ، آموزش زبان اولی شان داد ؟! آیا این کار به افزایش تنش و چالش در کشور نخواهد انجامید ؟!؟!؟! ) در هر حال ؛ روشنفکران استحاله و الینه و آسیمیله شده ما در فرهنگ منحط غرب ، کجایند تا ببینند که قبله گاه هایشان وقتی نوبت به خودشان می رسد چه می کنند و اندیشمندان شان هم پشتوانه و مدافع منافع ملی کشور شان می باشند ( که اگر غیر این بود این کشورها به این عزت و عظمت و جلالت و شوکت نایل نمی شدند ). واقعا فکر کنید چطور جزیره کوچک ۲۵۰ هزار کیلومتری بریتانیای صغیر ، زبانش را بر همه عالم تحمیل کرده و فرانسه نیز همین جور و اسپانیا هم همین طور و… اروپاییان متمدن ، علاوه بر آفریقا ، در استرالیا و تمامی قاره بزرگ امریکا نیز میلیونها بومی را با شیوه های گوناگون غیر انسانی ؛ مثل : جنگ و ستیز خونین ، رواج بیماری های واگیر و… نابود کردند و تمدن و فرهنگ و زبان خود را جایگزین آن کردند ! ( امروز زبان حدود ۵۰ کشور انگلیسی و نیز ۲۹ کشور فرانسوی و ۲۰ کشور اسپانیایی است ) غربی ها به ویژه انگلیسی ها در درازنای تاریخ سخت ترین ضربات را بر فرهنگ ایران و زبان ایرانی وارد کردند ؛ آنها علاوه بر تکه پاره کردن پیکر پاک سرزمین عزیزمان ؛ زبان فارسی که روح و روان ایران است را از شبه قاره هند ریشه کن کردند ( در اینجا آرزویی می کنیم و آن اینکه ایکاش می شد و عُرضه آن را داشتیم تا زبان فارسی را در بخشی از شبه قاره ، یعنی پاکستان امروزی ، زنده و احیا کنیم چرا که تا پیش از انقلاب اسلامی ما ، زبان فارسی در مدارس این کشور آموزش داده می شد ولی بعد از انقلاب از ترس تسری انقلاب اسلامی ایران در پاکستان ، تدریس آن تعطیل شد . مشابه چنین اتفاقی در تاجیکستان هم افتاده است ؛ یعنی تاجیکستان فارسی زبان ، حاضر نیست رسم الخطش را از سیریلیک به رسم الخط فارسی برگرداند ( به همین علت روز به روز فاصله زبان فارسی تاجیکی با فارسی ایرانی بیشتر و بیشتر می شود ) آنهم به این دلیل که از رسوخ اندیشه های به قول خودشان افراط گرایانه می ترسند ولی ما باید این دو کشور را ، به ویژه پاکستان را که بیش از ۲۴۰ میلیون جمعیت دارد و پنجمین کشور پر جمعیت جهان نیز محسوب می شود ، به هر شیوه ای شده مجاب کنیم تا زبان فارسی را که زبان عرفان و اعتدال و دوستی است و نیز فرهنگ ایران را ، رفیق و شفیق و یار و یاور خود بدانند و البته در این راه نباید با آنها از موضع برادر بزرگتر برخورد کرد بلکه با کمال نجابت و صمیمیت آنها را به زبان فارسی و رسم الخط فارسی دعوت کرد و با زبان ایرانی صلح و آشتی داد ) به هر حال اروپاییان و خصوصا انگلیسی ها حالا هم در رسانه هایشان دم از حقوق زبانی قومیت ها می زنند . با این وضعیت بیم آن می رود که آنها بتوانند زبان فارسی را در میان مدت ، در ایران هم ، نابود یا دست کم بسیار محدود کنند . ( متاسفانه تنها دو تا کشور و نصفی زبان شان فارسی است ؛ یعنی ایران و تاجیکستان و افغانستان ، که این سومی زبان دومش فارسی دری است ، ولی در همین افغانستان هم پس از روی کارآمدن طالبان پشتو زبان ، آنان شمشیر کینه و دشمنی را علیه زبان فارسی که زبان اکثریت نسبی ملت خودشان نیز هست و البته علیه سایر مظاهر تمدن ایرانی _ خراسانی ، از رو بستند و دست به سرکوب کردن و محدود کردن این زبان زدند ( زبانی که زاده خراسان بزرگ است که افغانستان امروزی هم بخشی از آن بوده است ). در هر حال ؛ کشورهای اروپایی حالا که با انواع رذالت و جنایت و یا اقسام ترفند و حیلت ، زبان و فرهنگ و تمدن خود را جهانی و حتی می توان گفت جاودانه و همیشگی کردند و خیالشان راحت و آسوده شده است ، نقابی انسان دوستانه به چهره خود زده اند و مدافع و طرفدار سینه چاک قومیت های دیگر کشورها شده اند . باید همه مواظب باشیم که فرهنگ و هویت و زبان ایرانی بیشتر از این تضعیف و تحقیر نشود و مبادا در معرض نابودی سریع تر قرار گیرد. شاید همه ایرانیان ، همداستان باشند که زبان همه قومیت ها و قبیله های ایران ، محترم و مغتنم است . اما باید بدین وفاق نیز برسیم که نباید گذاشت زبان ملی و رسمی مان ، که یگانه زبان هویت و تاریخ و تمدن و فرهنگ ماست ، بیش از این نحیف و ضعیف شود . وقتی مقام معظم رهبری ابراز می کند که نگران زبان فارسی است . آیا نباید همگان فکری برای نگهداری و پاسداشت این زبان کنند ؟! باید توجه داشت زبان فارسی متعلق به همه ایرانیان است و اساسا بیان اینکه این زبان ، زبان مادری قوم فارس است حیله ای است مزورانه و نیرنگی است منافقانه ؛ چرا که اصلا قومی به نام قوم فارس وجود خارجی ندارد . پژوهشگری می گفت زبان مادری ( به معنای زبان مادر نسبی ) سعدی و حافظ هم فارسی نبوده است بلکه آنان به خاطر عشق وافرشان بدین زبان و نیز توانایی و ظرفیتهای ذاتی آن ، بدان ، که یکتا سخنگوی فرهنگ ایرانی است ، شعر می سرودند. برای این مدعا البته شاهدی در گلستان هست ؛ این بیت به شیرازی که می گوید : امروز دو مرده بیش گیرد مر کن / فردا گوید تربی از اینجا بر کن .( که هیچ فارسی زبانی متوجه منظور آن نمی شود ) به هر حال شاید علیه این مدعا بتوان ، دلایل و شواهدی دیگر آورد . اما برای مثال : در اینکه زبان مادر نسبی پدر شعر نو فارسی ، فارسی نبوده بلکه زبان طبری مازندرانی ، بوده که شک و شبهه ای نیست ولی باز نیما خدمت به زبان سرزمین پدری را ترجیح داد یا مرحوم شهریار که زبان مادر نسبی اش فارسی نبوده ولی زبان سرزمین پدری را برای بیان عواطف و احساساتش در کنار زبان مادر نسبی اش ، به کار می بست ( اساسا همه اقوام و قبایل ایرانی چه مهاجر و چه بومی تا روزگار کنونی و اگر دشمن بگذارد تا آینده ، همه و همه به زبان فارسی به عنوان محور پیوند دهنده و مایه همدل کننده و زبان ِهمزبانی می نگریستند ) چرا که اگر این زبان متصل کننده اقوام و قبایل ایرانی بیش از این تضعیف و تحقیر و زار و زبون شود پس ما دیگر چه ملت واحد و کشور متحد خواهیم بود ؟! ملتی که افراد و اعضای آن زبان هم را درست نفهمند و رسا درک نکنند ، اساسا چگونه یک ملت خواهند بود ؟! آیا این امر خود مقدمه تجزیه و تکه پاره شدن بیشتر و یا دست کم استحاله شدن و از هویت تاریخی خود جدا شدن ایران مظلوم ما نیست ؟! آیا این به معنای حذف همیشگی ایران از صفحه روزگار نیست ؟! باز با تاکید و پافشاری بیان می کنم که باید به شدت ترسید و به جدیت نگران و مراقب زبان فارسی بود و از پان قومیت های و قبیله پرست های داخلی ( که البته تا حال زیاد نبودند ولی به دلایلی متعدد ، متاسفانه رو به فزونی اند ) و پشتیبانان و حامیان دروغگو و پر رنگ و نیرنگ خارجی شان نهراسید . باید دانست که وظیفه حکومت و دولت و نخبگان با احساس مسوولیت ، این است که به رواج و گسترش زبان رسمی ملت ایران ( که عامل پیوست و پیوند و ابزار ارتباط و اتصال و وسیله فهم و درک متقابل ، تمام اقوام و اقشار جامعه و ملت ایران است ) دامن بزنند ؛ و مواظب و مراقب باشند که مبادا ترویج زبان های قومی و قبیلگی موجب از هم گسیختگی و افتراق ملت گردد . جا دارد این جا این نکته را بگوییم که اصطلاح زبان مادری در کشور ما بد فهمیده می شود و غالبا برای تحریک عواطف و احساسات و برانگیختن تعصبات ناموس پرستانه به کار می رود ، باید دانست که زبان مادری فقط یک اصطلاح است ؛ چرا که اساسا تا آنجا که ما آگاهی داریم و می دانیم ؛ هر فردی هر زبانی را که پیش از سن بحران بلوغ فراگیرد و بتواند بدآن تفکر و تکلم کند این اصطلاحا زبان مادری او می شود ( خواه مادر نسبی اش به آن زبان تکلم کند یا نکند ، خواه یک زبان باشد و خواه چندین زبان ) و اساسا دلبستگی ما به زبان فارسی باید به عنوان علاقه به زبان ملی مان و زبان رسمی مام میهن مان باشد نه زبان مادر یا پدر یا هر کس و کار نسبی یا سببی مان اساسا حفظ زبان ملی مام میهن و سرزمین پدری ، که زیر بنای هویت تاریخی و نیز از مبانی میراث فرهنگی ماست و ستون فقرات فرهنگ و تمدن ما را نیز می سازد مهمتر از ترویج و اشاعه زبان های قومی و قبیلگی است .( همانطور که گفتیم ترویج و تدریس زبان های قومی به دلیل پراکندگی و در هم تنیدگی اقوام ایرانی با یکدیگر اصلا امکان پذیر نیست و خود تولید کننده تنش و چالش تازه برای کشور خواهد بود ) اگر چه زبان مادری ما ممکن است هر زبانی باشد ولی زبان سرزمین پدری همه ما ایرانیان ، فقط فارسی است و بس . شایان توجه است آنچه ما ایرانیان را ایرانی نگه داشته تنها زبان فارسی است . چرا که ما در طول تاریخ دیرین خود ، دین خود را و مذهب خود را و بسیاری از باورها و نگرش های خود را دگرگون کردیم ولی یگانه چیزی که کمابیش ، البته کمابیش ، حفظ کردیم همین زبان فارسی است که رشته پیوست ما به پدران و نیاکان باستانی مان است که اگر همین رشته نیز گسسته شود ما نیز به سرنوشت ملتهای استحاله شده و از درون تهی شده و یا نیست و نابود شده ی تاریخ ، دچار خواهیم شد و دیگر چیزی ازمان باقی نمی ماند . به هر روی این جستار را با نقل بیاناتی از یک نویسنده ترک ایرانی ، که حداقل دو زبان مادری داشت ، ولی زبان سرزمین پدری اش فارسی بود و آن را عمیقا دوست داشت و بدان عشق می ورزید ( که البته از این دست ترکان و غیر ترکان ، ایران دوست و میهن پرست خوشبختانه کم نبوده و نیستند ) یعنی غلامحسین ساعدی به پایان می بریم .( افسوس که نه غلامحسین ساعدی و نه هیچ فارسی زبان دیگری تا امروز موفق به دریافت نشان نوبل نشده اند و این حسرتی است بر دل ما ایرانیان و فارسی زبانان که زبان ما که به دلیل داشتن تاریخ ادبیات بزرگ ، یکی از چهار زبان کلاسیک جهان نیز شمرده می شود اما تاکنون موفق به کسب این جایزه مهم جهانی نشده است ) به هر حال ساعدی درباره زبان فارسی و جایگاهش در ایجاد همبستگی و نقشِ آن در وحدت ملی ایرانیان، در مصاحبه ای به نقل از ویکی پدیای ، چنین گفت : « زبان فارسی، ستونِ فقرات یک ملت عظیم است. من میخواهم بارش بیاورم. هرچه که از بین برود، این زبان باید بماند » . امیدواریم همه ما دست در دست هم برای عظمت و یا حداقل جلوگیری از نابودی یا ذلت بیشتر این زبان بکوشیم. ان شا الله.
در رتبه بندی جهانی رتبه ایتالیا ۱۲ هست بعد رتبه ۱۱ ترکیه و رتبه ایران چهاردهم میباشد لطفا از انتشاراخبار نادرست خودداری کنید .دراین موارد شیطنت های خبری نادرست و فریب دهنده هیت
یعنی هنوزم به این جفنگ ها اعتقاد دارید
ارتش روسیه حتی در حد ارتش اوکراین نیستش
چه برسه به ارتش های فرسوده و عهد عتیق مثل کره شمالی و ایران!
ن
اینا همش دروغه رتبه ایران چهاردهمه خودم دبدم توی مجله معتبر
واقعا که امریکا ابر قدرته بخدا
قدرت مند ترین سلاح
ایمانه
درود خدا برشما واقعا هیچ سلاحی قوی تر وبرنده تر از ایمان نیست
عالی مینوازی سیدی
زنده باد آمریکا
کاملا اشتباهه. هیچوقت رتبه ایران ۱۲ نیست. پس ترکیه کو؟؟؟ پس ایتالیا کو؟؟؟پس کانادا کو؟؟؟ لطفا کمی تحقیق کنید بعد مطلب بگذارید!!! ما ایرانی ها از تعریف دادن خودمون کم نمیاریم!!!
توی جنگ اوکراین به همون ثابت شد وجود موشک جنگنده تانک مدرن دلیل بر قدرت یک کشور نیست بلکه اتحاد هم دلی مردم اون کشور البت در مورد ارتش فرسوده ایران کره شمالی صدق نمیکنه در اوروپا جنگنده های بالا ۱۰ سال بازنشسته میکنن چون مصرف سوختشان خیلی بالا میره قطعات فابریک شون فرسوده میشه و اون مانور پذیری اولیه ندارن جنگنده های داخل ایران حالا ۵۰ سال سن دارند نسخه های بومی هم رنگ شده دوتا کامپیوتر وصل کردن مللیاردی بودجه گرفتن
ایران یک ناو بندر داره (مکران) که از یک کشتی تجاری مقابل مین های دریایی موشک های بالستیک هیچ مقاومتی ندارد
تنها میتونن با قایق های موشک انداز دشمن اذیت کنن ولی یه ناوگان کامل با ۳۰ کشتی مستقیم حمله کنند شانسی برای پیروزی نداریم
پهباد های ایران برای یک پاتک زدن قافلگیر کردن دشمن کاملا مناسب هستن
موشک های بالستیک و کروز عملیاتی خوبی داریم
نیرو های ذخیره بالایی داریم هر ساله تعدادی سرباز وظیفه
ولی ادوات انفرادی حتی فرسوده ای داریم و قرار بود سلاح انفرادی ای کی ۱۰۷ به طور کامل برای تمامی یگان ها ارسال کنند اما نشد
تانک های ایرانی بجز تعدادی نسخه بهبود شده باقی ان ها مانور پذیری بالایی ندارند درمورد بالگرد هایمان همین
توپخانه های زیادی داریم ولی همگی ان ها نا کار آمد هستن
کشور ایران اگر وارد یک جنگ (تمام عیار)مواجه شود قطعا شکست خواهد خورد زیرا مردم ایران دیگر رقبتی ندارنداکثریت امیدی ندارند ولی با گذر زمان در جنگ تعدادی وارد میدان میشن
امیدوارم برای همیشه در کشورمون صلح صفا صمیمیت باشه
ولی این بدونین ایران از لحاظ تهجیزات بسیار ضعیف
چهل و چند ساله درون همین حکومت گام به گام دارن ایران رو تضعیف میکنند و هدفشون نابودی یکپارچگی ایران هست. اول افسران باتجربه رو اعدام کردند بعد جنگ با عراق رو طولانی و فرسایشی کردند تا زرادخانه های ادوات جنگی خالی بشه، بعد انقدر غرب رو با موضوع هسته یی تحریک کردند تا تحریم نظامی بشیم و جز سلاح های فشل چیزی برامون نمونده. خدای نکرده با یه جنگ از طرف همسایه های گردن کلفت مون کلی از خاکمون رو از دست میدیم و تکه پاره میشیم. ابهت و دسیپلین ارتش رو از بین بردن. مردم هم دیگه پشت اینها نیستن. هدفشون نابودی کشورمون هست.
ایران سوخو ۲۷ ندارع، اشتباع خبرتون کلا..
این مطالب دیدگاههای شخصیست وقابل اعتنا و تحلیل درست نمیباشد واز دایره محاسبات خارج است.وشاید توهمات وصلیغه شخصی درآن بسیار زیاد به کار برده شده
این مطالب دیدگاههای شخصیست وقابل اعتنا و تحلیل درست نمیباشد واز دایره محاسبات خارج است.وشاید توهمات وصلیغه شخصی درآن بسیار زیاد به کار برده شده.وباید گفت پردو جنگ اخیر یعنی آذربایجان و ارمنستان وروسیه واکراین نشان داد که رتبه بندی در جنگهای امروزی جایگاهی ندارد بلکه بهترین استراتژیستهای یک کشور برنده جنگ را مشخص میکنن.مثل جنگ ۲۲روزه و۳۳روزه
به امید روزی که ایران هم اسلحه هسته ای داشته باشد.
به امید روزی که ایران هم اسلحه هسته ای داشته باشد
رتبه بندی در مجلات و سایت ها مثل اعلام درصد تورم تو ایرون میمونه. یه روز نقطه به نقطه، یه روز سالانه و… اما جایگاه و رتبه بندی رو شخصی اش کنید. اگر زدی تو دهن گنده لات و نتونست جوابتو بده، به چرندیات گوش نکن یه رتبه بالاترس قرار بگیر و تلاش کن بهتر بشی. عین الاسد و التاجی و آرامکو وکشتی های نفتکش و رفتن ناوگروه در ۱۶کیلومتری سواحل آمریکا و زدن کاروان ها و پایگاه ها و… معیار خوبیه برای تعیین جایگاه خودت.
بسمه تعالی
عنوان مطلب :
هرچه که از بین برود ، این زبان ( فارسی دری ) باید بماند .
نویسنده :
رضا مهریزی
( کارشناس ارشد ایرانشناسی )
خاکم به سر ز غصه به سر خاک اگر کنم
خاک وطن که رفت چه خاکی به سر کنم
میرزاده عشقی
زبان فارسی در خطر است ؛ این خطر را همه آگاهان دلسوز با بند بند وجودشان احساس می کنند ؛ خطری که زبان فارسی را تهدید می کند از دو سوی و دو جانب است . یکی از برون مرز و دیگر از درون مرز . تهدید برون مرزی ؛ خطر زبان های بزرگ متخاصم جهانی و در راس آن زبان انگلیسی است و تهدید درون مرزی ، خطر قومیت گرایان و قبیله پرستان بومی و محلی است . پرداختن به خطر برون مرزی موضوع بحث ما در این موضع نیست ( چه بسا اگر عمر و توفیقی یابیم بعدا بدان بپردازیم ) آنچه در این جستار سر و برگ مطرح کردن آن را داریم ، مساله خطر درون مرزی است . همه می دانیم زبان فارسی که زمانی از غرب چین و تا شمال هند گرفته و تا ماوراءالنهر و بین النهرین و … رواج داشت و تقریبا زبانی جهانی بود ( شاید بهترین شاهد این دعوی ، نامه گیوک خان مغول به پاپ اینو سنت چهارم باشد که به زبان فارسی ، نگاشته شده است ). امروزه شوربختانه به زبانی زبون و نگون ، بدل شده است و دریغ و درد که انسان مسوول و دلسوز و کارای چندان زیادی ، هم در کار نیست . امروزه باید باور کنیم ، هر چند بسی سخت است ، که زبان فارسی به زبانی دست چندم ، کم اهمیت ، غیر علمی و فرعی ، تبدیل شده است ، که از ترس پان قومیت ها و قبیله پرستهای داخلی نمی توان زبان به حمایت و پشتیبانی از آن ، حتی در درون مرزهای ایران ، گشود و پیش از زوال و اضمحلال این زبان ، که یکتا زبان رسمی تمدن ما و یگانه پیوند دهنده ما با پیشینیان و گذشتگان مان است ، به داد و فریادش رسید ؛ چرا که می ترسیم پان قومیت ها و قبیله پرستان ، بهشان بر بخورد !!! و حقیقتا چه تیره بختی و سیه روزی بیش از این ، که زبان فارسی در خانه خویش مغضوب و مظلوم است !!! متاسفانه پان قومیت ها دستاویزشان روز ۲۱ فوریه ، روز موسوم به روز زبان مادری است . واقعا جای تاسف و تاثر دارد که اروپایی ها که دستشان تا مرفق به خون بومیان ملل مختلف آلوده است ، حالا دایه دلسوزتر از مادر شده اند و روزی را برای زبان مادری ساخته و پرداخته اند . باید توجه داشت که این اروپایی های جنایتکار ، می دانم که این حرف به مذاق و مزاج روشنفکران بی رگ و ریشه مان خوش نمی آید ، اما باید دانست که همین اروپاییان ریاکار و بدکردار ، قاره آفریقا را تاراج کردند و منابع آن را به یغما بردند و بسیاری از زبان های مردم آفریقا را نابود نمودند و زبان خود را جا انداختند و بجای زبان مردم بومی آن مناطق گذاردند ؛ ولی همین منافقان مزور ، آن زمان از حقوق اقلیت ها دم نزدند و هرگز نگران زبان مادری آن افراد نبودند ولی حالا که ، به قول قدیمی ها ، چارپای آنها از پل مراد گذشته ، برای دیگر کشورها دایه دلسوزتر از مادر شده اند و برایشان نسخه شفا بخش می پیچند . امروزه کشورهای آفریقایی به استثنای کشورهای شمال آفریقا که زبانشان بر اثر قهر و غلبه ی قدیمی اعراب شبه جزیره عربستان ، عربی است ، اکثرا زبانشان یا انگلیسی است یا پرتغالی یا فرانسوی . جالب است که همین فرانسه متمدن ، مبادی آداب و مدافع حقوق انسان ، که معبد و ملجأ ، برخی روشنفکران بی خویش و بی دودمان ماست تا همین الآن نه تنها اجازه تغییر زبان بدیشان نداده است ( البته آنها دیگر زبانی هم برایشان نمانده ) بلکه اجازه تغییر واحد پول ملی به ۱۴ کشور آفریقایی را هم نداده و واحد پول ۱۴ کشور آفریقایی « فرانک سی اف ای » است و این ۱۴ کشور آفریقایی ملزم هستند که ۵۰ درصد ذخایر ارزی خود را در بانک مرکزی فرانسه ذخیره کنند . شوربختانه حالا روشنفکران ما ، که اگر با حسن ظن بگوییم ، ابله و ساده لوح اند ؛ مدام سنگ آموزش به زبان های قومی را به سینه می زنند ( توجه کنید آموزش به زبان قومی و نه آموزشِ زبان قومی !!! جا دارد بگوییم حتی آموزش زبان قومی به علت پراکندگی اقوام در سراسر ایران ، امکان پذیر نیست براستی وقتی ترک زبانان ما علاوه بر چهار استان اصلی شان ، در همه جای ایران حضور دارند ، چگونه می توان به همه آنها آموزش زبان قومی و اولی داد؟! علاوه بر ترک زبانان ؛ لر زبان ها و کرد زبان ها و حتی تا حدودی گویشوران اقوام دیگر ؛ مثل : مازندرانی زبان ها یا بلوچ ها و عرب زبانها و یا گیلکی ها و ترکمن زبانها و… نیز تقریبا در سراسر کشور پراکنده اند و در داخل دیگر اقوام تنیده ؛ حال چگونه می توان به همه آنها ، آموزش زبان اولی شان داد ؟! آیا این کار به افزایش تنش و چالش در کشور نخواهد انجامید ؟!؟!؟! ) در هر حال ؛ روشنفکران استحاله و الینه و آسیمیله شده ما در فرهنگ منحط غرب ، کجایند تا ببینند که قبله گاه هایشان وقتی نوبت به خودشان می رسد چه می کنند و اندیشمندان شان هم پشتوانه و مدافع منافع ملی کشور شان می باشند ( که اگر غیر این بود این کشورها به این عزت و عظمت و جلالت و شوکت نایل نمی شدند ). واقعا فکر کنید چطور جزیره کوچک ۲۵۰ هزار کیلومتری بریتانیای صغیر ، زبانش را بر همه عالم تحمیل کرده و فرانسه نیز همین جور و اسپانیا هم همین طور و… اروپاییان متمدن ، علاوه بر آفریقا ، در استرالیا و تمامی قاره بزرگ امریکا نیز میلیونها بومی را با شیوه های گوناگون غیر انسانی ؛ مثل : جنگ و ستیز خونین ، رواج بیماری های واگیر و… نابود کردند و تمدن و فرهنگ و زبان خود را جایگزین آن کردند ! ( امروز زبان حدود ۵۰ کشور انگلیسی و نیز ۲۹ کشور فرانسوی و ۲۰ کشور اسپانیایی است ) غربی ها به ویژه انگلیسی ها در درازنای تاریخ سخت ترین ضربات را بر فرهنگ ایران و زبان ایرانی وارد کردند ؛ آنها علاوه بر تکه پاره کردن پیکر پاک سرزمین عزیزمان ؛ زبان فارسی که روح و روان ایران است را از شبه قاره هند ریشه کن کردند ( در اینجا آرزویی می کنیم و آن اینکه ایکاش می شد و عُرضه آن را داشتیم تا زبان فارسی را در بخشی از شبه قاره ، یعنی پاکستان امروزی ، زنده و احیا کنیم چرا که تا پیش از انقلاب اسلامی ما ، زبان فارسی در مدارس این کشور آموزش داده می شد ولی بعد از انقلاب از ترس تسری انقلاب اسلامی ایران در پاکستان ، تدریس آن تعطیل شد . مشابه چنین اتفاقی در تاجیکستان هم افتاده است ؛ یعنی تاجیکستان فارسی زبان ، حاضر نیست رسم الخطش را از سیریلیک به رسم الخط فارسی برگرداند ( به همین علت روز به روز فاصله زبان فارسی تاجیکی با فارسی ایرانی بیشتر و بیشتر می شود ) آنهم به این دلیل که از رسوخ اندیشه های به قول خودشان افراط گرایانه می ترسند ولی ما باید این دو کشور را ، به ویژه پاکستان را که بیش از ۲۴۰ میلیون جمعیت دارد و پنجمین کشور پر جمعیت جهان نیز محسوب می شود ، به هر شیوه ای شده مجاب کنیم تا زبان فارسی را که زبان عرفان و اعتدال و دوستی است و نیز فرهنگ ایران را ، رفیق و شفیق و یار و یاور خود بدانند و البته در این راه نباید با آنها از موضع برادر بزرگتر برخورد کرد بلکه با کمال نجابت و صمیمیت آنها را به زبان فارسی و رسم الخط فارسی دعوت کرد و با زبان ایرانی صلح و آشتی داد ) به هر حال اروپاییان و خصوصا انگلیسی ها حالا هم در رسانه هایشان دم از حقوق زبانی قومیت ها می زنند . با این وضعیت بیم آن می رود که آنها بتوانند زبان فارسی را در میان مدت ، در ایران هم ، نابود یا دست کم بسیار محدود کنند . ( متاسفانه تنها دو تا کشور و نصفی زبان شان فارسی است ؛ یعنی ایران و تاجیکستان و افغانستان ، که این سومی زبان دومش فارسی دری است ، ولی در همین افغانستان هم پس از روی کارآمدن طالبان پشتو زبان ، آنان شمشیر کینه و دشمنی را علیه زبان فارسی که زبان اکثریت نسبی ملت خودشان نیز هست و البته علیه سایر مظاهر تمدن ایرانی _ خراسانی ، از رو بستند و دست به سرکوب کردن و محدود کردن این زبان زدند ( زبانی که زاده خراسان بزرگ است که افغانستان امروزی هم بخشی از آن بوده است ). در هر حال ؛ کشورهای اروپایی حالا که با انواع رذالت و جنایت و یا اقسام ترفند و حیلت ، زبان و فرهنگ و تمدن خود را جهانی و حتی می توان گفت جاودانه و همیشگی کردند و خیالشان راحت و آسوده شده است ، نقابی انسان دوستانه به چهره خود زده اند و مدافع و طرفدار سینه چاک قومیت های دیگر کشورها شده اند . باید همه مواظب باشیم که فرهنگ و هویت و زبان ایرانی بیشتر از این تضعیف و تحقیر نشود و مبادا در معرض نابودی سریع تر قرار گیرد. شاید همه ایرانیان ، همداستان باشند که زبان همه قومیت ها و قبیله های ایران ، محترم و مغتنم است . اما باید بدین وفاق نیز برسیم که نباید گذاشت زبان ملی و رسمی مان ، که یگانه زبان هویت و تاریخ و تمدن و فرهنگ ماست ، بیش از این نحیف و ضعیف شود . وقتی مقام معظم رهبری ابراز می کند که نگران زبان فارسی است . آیا نباید همگان فکری برای نگهداری و پاسداشت این زبان کنند ؟! باید توجه داشت زبان فارسی متعلق به همه ایرانیان است و اساسا بیان اینکه این زبان ، زبان مادری قوم فارس است حیله ای است مزورانه و نیرنگی است منافقانه ؛ چرا که اصلا قومی به نام قوم فارس وجود خارجی ندارد . پژوهشگری می گفت زبان مادری ( به معنای زبان مادر نسبی ) سعدی و حافظ هم فارسی نبوده است بلکه آنان به خاطر عشق وافرشان بدین زبان و نیز توانایی و ظرفیتهای ذاتی آن ، بدان ، که یکتا سخنگوی فرهنگ ایرانی است ، شعر می سرودند. برای این مدعا البته شاهدی در گلستان هست ؛ این بیت به شیرازی که می گوید : امروز دو مرده بیش گیرد مر کن / فردا گوید تربی از اینجا بر کن .( که هیچ فارسی زبانی متوجه منظور آن نمی شود ) به هر حال شاید علیه این مدعا بتوان ، دلایل و شواهدی دیگر آورد . اما برای مثال : در اینکه زبان مادر نسبی پدر شعر نو فارسی ، فارسی نبوده بلکه زبان طبری مازندرانی ، بوده که شک و شبهه ای نیست ولی باز نیما خدمت به زبان سرزمین پدری را ترجیح داد یا مرحوم شهریار که زبان مادر نسبی اش فارسی نبوده ولی زبان سرزمین پدری را برای بیان عواطف و احساساتش در کنار زبان مادر نسبی اش ، به کار می بست ( اساسا همه اقوام و قبایل ایرانی چه مهاجر و چه بومی تا روزگار کنونی و اگر دشمن بگذارد تا آینده ، همه و همه به زبان فارسی به عنوان محور پیوند دهنده و مایه همدل کننده و زبان ِهمزبانی می نگریستند ) چرا که اگر این زبان متصل کننده اقوام و قبایل ایرانی بیش از این تضعیف و تحقیر و زار و زبون شود پس ما دیگر چه ملت واحد و کشور متحد خواهیم بود ؟! ملتی که افراد و اعضای آن زبان هم را درست نفهمند و رسا درک نکنند ، اساسا چگونه یک ملت خواهند بود ؟! آیا این امر خود مقدمه تجزیه و تکه پاره شدن بیشتر و یا دست کم استحاله شدن و از هویت تاریخی خود جدا شدن ایران مظلوم ما نیست ؟! آیا این به معنای حذف همیشگی ایران از صفحه روزگار نیست ؟! باز با تاکید و پافشاری بیان می کنم که باید به شدت ترسید و به جدیت نگران و مراقب زبان فارسی بود و از پان قومیت های و قبیله پرست های داخلی ( که البته تا حال زیاد نبودند ولی به دلایلی متعدد ، متاسفانه رو به فزونی اند ) و پشتیبانان و حامیان دروغگو و پر رنگ و نیرنگ خارجی شان نهراسید . باید دانست که وظیفه حکومت و دولت و نخبگان با احساس مسوولیت ، این است که به رواج و گسترش زبان رسمی ملت ایران ( که عامل پیوست و پیوند و ابزار ارتباط و اتصال و وسیله فهم و درک متقابل ، تمام اقوام و اقشار جامعه و ملت ایران است ) دامن بزنند ؛ و مواظب و مراقب باشند که مبادا ترویج زبان های قومی و قبیلگی موجب از هم گسیختگی و افتراق ملت گردد . جا دارد این جا این نکته را بگوییم که اصطلاح زبان مادری در کشور ما بد فهمیده می شود و غالبا برای تحریک عواطف و احساسات و برانگیختن تعصبات ناموس پرستانه به کار می رود ، باید دانست که زبان مادری فقط یک اصطلاح است ؛ چرا که اساسا تا آنجا که ما آگاهی داریم و می دانیم ؛ هر فردی هر زبانی را که پیش از سن بحران بلوغ فراگیرد و بتواند بدآن تفکر و تکلم کند این اصطلاحا زبان مادری او می شود ( خواه مادر نسبی اش به آن زبان تکلم کند یا نکند ، خواه یک زبان باشد و خواه چندین زبان ) و اساسا دلبستگی ما به زبان فارسی باید به عنوان علاقه به زبان ملی مان و زبان رسمی مام میهن مان باشد نه زبان مادر یا پدر یا هر کس و کار نسبی یا سببی مان اساسا حفظ زبان ملی مام میهن و سرزمین پدری ، که زیر بنای هویت تاریخی و نیز از مبانی میراث فرهنگی ماست و ستون فقرات فرهنگ و تمدن ما را نیز می سازد مهمتر از ترویج و اشاعه زبان های قومی و قبیلگی است .( همانطور که گفتیم ترویج و تدریس زبان های قومی به دلیل پراکندگی و در هم تنیدگی اقوام ایرانی با یکدیگر اصلا امکان پذیر نیست و خود تولید کننده تنش و چالش تازه برای کشور خواهد بود ) اگر چه زبان مادری ما ممکن است هر زبانی باشد ولی زبان سرزمین پدری همه ما ایرانیان ، فقط فارسی است و بس . شایان توجه است آنچه ما ایرانیان را ایرانی نگه داشته تنها زبان فارسی است . چرا که ما در طول تاریخ دیرین خود ، دین خود را و مذهب خود را و بسیاری از باورها و نگرش های خود را دگرگون کردیم ولی یگانه چیزی که کمابیش ، البته کمابیش ، حفظ کردیم همین زبان فارسی است که رشته پیوست ما به پدران و نیاکان باستانی مان است که اگر همین رشته نیز گسسته شود ما نیز به سرنوشت ملتهای استحاله شده و از درون تهی شده و یا نیست و نابود شده ی تاریخ ، دچار خواهیم شد و دیگر چیزی ازمان باقی نمی ماند . به هر روی این جستار را با نقل بیاناتی از یک نویسنده ترک ایرانی ، که حداقل دو زبان مادری داشت ، ولی زبان سرزمین پدری اش فارسی بود و آن را عمیقا دوست داشت و بدان عشق می ورزید ( که البته از این دست ترکان و غیر ترکان ، ایران دوست و میهن پرست خوشبختانه کم نبوده و نیستند ) یعنی غلامحسین ساعدی به پایان می بریم .( افسوس که نه غلامحسین ساعدی و نه هیچ فارسی زبان دیگری تا امروز موفق به دریافت نشان نوبل نشده اند و این حسرتی است بر دل ما ایرانیان و فارسی زبانان که زبان ما که به دلیل داشتن تاریخ ادبیات بزرگ ، یکی از چهار زبان کلاسیک جهان نیز شمرده می شود اما تاکنون موفق به کسب این جایزه مهم جهانی نشده است ) به هر حال ساعدی درباره زبان فارسی و جایگاهش در ایجاد همبستگی و نقشِ آن در وحدت ملی ایرانیان، در مصاحبه ای به نقل از ویکی پدیای ، چنین گفت : « زبان فارسی، ستونِ فقرات یک ملت عظیم است. من میخواهم بارش بیاورم. هرچه که از بین برود، این زبان باید بماند » . امیدواریم همه ما دست در دست هم برای عظمت و یا حداقل جلوگیری از نابودی یا ذلت بیشتر این زبان بکوشیم. ان شا الله.