ناو هواپیمابر یواس‌اس جان اف. کندی (USS John F. Kennedy – CVN-79) دومین ناو هواپیمابر کلاس جرالد آر. فورد است که اگرچه در سال ۲۰۱۹ مراسم نام‌گذاری و به‌آب‌اندازی رسمی آن برگزار شد، اما هنوز وارد خدمت عملیاتی نشده است. این موضوع دلایل مختلفی دارد که از جمله آن‌ها می‌توان به تأخیرهای متعدد در روند ساخت و تکمیل‌نشدن آزمایش‌های این ناو اشاره کرد.
بااین‌حال، ناو جان اف. کندی در مسیر آماده‌سازی برای ورود به خدمت، به دستاوردهای مهمی رسیده است. در سال ۲۰۲۲، سامانه پرتاب الکترومغناطیسی هواپیما (EMALS) با موفقیت روی این ناو آزمایش شد و در سال ۲۰۲۴ نیز آزمایش‌های پرتاب سورتمه‌ای انجام گرفت. بنابراین، این ناو در سال‌های اخیر بیکار نبوده و مراحل مختلفی از توسعه و آزمایش را پشت سر گذاشته است.
یکی از مهم‌ترین دستاوردهای این ناو سرانجام در اکتبر ۲۰۲۶ رقم خورد؛ زمانی که یک جنگنده F-35C Lightning II برای نخستین بار با موفقیت روی عرشه آن فرود آمد و با استفاده از کابل‌های بازدارنده متوقف شد. این جنگنده سپس با کمک سامانه پرتاب الکترومغناطیسی EMALS از روی عرشه به پرواز درآمد.
این عملیات، نخستین فرود موفق یک هواپیما روی ناو جان اف. کندی محسوب می‌شود. از آنجا که کنگره آمریکا الزام کرده است این ناو هنگام آغاز فعالیت عملیاتی، توانایی کامل به‌کارگیری جنگنده‌های F-35C را داشته باشد، چنین موفقیتی نقطه عطف مهمی برای پروژه‌ای به شمار می‌رود که ساخت آن با آغاز عملیات نصب کیل در سال ۲۰۱۵ شروع شد. این فرود موفقیت‌آمیز، توانایی‌های ناو را به نمایش گذاشت و آن را یک گام دیگر به تکمیل نهایی نزدیک کرد.
طبق الزامات تعیین‌شده، ناو جان اف. کندی باید پیش از ورود به مرحله آماده‌سازی پس از آزمایش‌های دریایی اولیه، این آزمایش مهم را با موفقیت پشت سر می‌گذاشت؛ مرحله‌ای که در روند تحویل نهایی ناو به نیروی دریایی برای استفاده عملیاتی اهمیت دارد.
در زمان نگارش این مطلب، تحویل عملیاتی ناو برای بهار ۲۰۲۷ برنامه‌ریزی شده است. این زمان‌بندی پس از آن اعلام می‌شود که نیروی دریایی آمریکا در ۲۹ سپتامبر ۲۰۲۶، پس از تکمیل موفقیت‌آمیز آزمایش‌های پذیرش در ماه اوت، پذیرش اولیه ناو جان اف. کندی را انجام داد.
پس از آغاز فعالیت عملیاتی این ناو، انتظار می‌رود تعداد قابل‌توجهی جنگنده F-35C در آشیانه‌های آن مستقر شوند.
ناو هواپیمابر جان اف. کندی و جنگنده F-35C Lightning II برای یکدیگر ساخته شده‌اند
جنگنده F-35C نسخه مخصوص نیروی دریایی آمریکا از جنگنده چندمنظوره نسل پنجم F-35 است. به همین دلیل، فرود و برخاست موفقیت‌آمیز این جنگنده از عرشه ناو جان اف. کندی، گام مهمی در مسیر عملیاتی‌شدن کامل این ناو هواپیمابر محسوب می‌شود.
جنگنده F-35C تفاوت‌های مهمی با دو نسخه دیگر این خانواده دارد. یکی از ویژگی‌های اصلی آن، قابلیت تا شدن نوک بال‌هاست که باعث می‌شود فضای کمتری در آشیانه‌های زیر عرشه اشغال کند.
علاوه‌براین، ارابه فرود این جنگنده تقویت شده و بدنه آن نیز در مجموع از استحکام بیشتری برخوردار است تا بتواند فشارهای شدید ناشی از پرتاب و فرود روی ناوهای هواپیمابر را تحمل کند.
تفاوت‌های جزئی دیگری نیز میان نسخه‌های مختلف F-35 وجود دارد، اما به‌طور کلی، F-35C برای فعالیت در محیط دریایی و مقاومت در برابر شرایط خورنده ناشی از آب شور بهینه‌سازی شده است. این جنگنده همچنین یکی از مهم‌ترین هواپیماهای رزمی چندمنظوره نیروی دریایی آمریکا به شمار می‌رود.
از سوی دیگر، ناو جان اف. کندی نیز از ابتدا با در نظر گرفتن الزامات عملیاتی جنگنده F-35C طراحی شده است و تمام امکانات و تجهیزات لازم برای به‌کارگیری این جنگنده پیشرفته را در اختیار دارد.
نخستین ناو این کلاس، یعنی یواس‌اس جرالد آر. فورد (USS Gerald R. Ford – CVN-78)، پیش از نهایی‌شدن استانداردهای لازم برای استقرار جنگنده F-35C روی ناوهای هواپیمابر طراحی شده بود. به همین دلیل، اجرای برخی ارتقاهای ضروری برای پشتیبانی از این جنگنده به مراحل بعدی و برنامه‌های نوسازی آینده موکول شد.
در نتیجه، جنگنده‌های F/A-18 Super Hornet همچنان ستون اصلی بال هوایی ناو جرالد آر. فورد را تشکیل می‌دهند، درحالی‌که ناو جان اف. کندی از همان نخستین روز ورود به خدمت عملیاتی، برای به‌کارگیری جنگنده‌های F-35C آماده خواهد بود. در واقع، فرود جنگنده F-35C روی عرشه ناو جان اف. کندی در ۱۳ اکتبر ۲۰۲۶، نخستین فرود این جنگنده روی یک ناو هواپیمابر کلاس فورد بود.
این دستاورد نشان می‌دهد که ناو جدید نیروی دریایی آمریکا تا چه اندازه برای پشتیبانی از عملیات یکی از جنگنده‌های نسل پنجم این کشور طراحی و آماده شده است.
بدون نظر