طبیعت شگفتی های زیادی برای بخشیدن شادی و لذت به ما دارد. برخی از آن ها اما دیگر برایمان عادی شده اند و برای همین خورشید گرفتگی و ماه گرفتگی یا بارش های شهابی دیگر چیز غیر معمولی محسوب نمی شوند. با این حال، هنوز هم پدیده های حیرت انگیزی هست که به ندرت رخ می دهند و اگر خوش شانس باشیم تنها یک بار در زندگی فرصت دیدن آن ها را پیدا می کنیم.
در ادامه از برخی از نادرترین و استثنایی ترین پدیده های نجومی خواهیم گفت که در سال های پیش رو شاهد آن ها خواهیم بود.
حلقه آتش: 14 اکتبر 2023 / 22 مهر 1402
حلقه آتش نوعی خورشید گرفتگی حلقوی است که زمانی رخ می دهد که ماه در میان خورشید و کره زمین قرار می گیرد اما فاصله ی ماه از زمین به قدری زیاد است که خورشید را به طور کامل نمی پوشاند. تقریباً تمامی اهالی آمریکای شمالی شاهد به طور ناقص شاهد این خورشید گرفتگی خواهند بود.
عبور بسیار نزدیک سیارک غول پیکر اپوفیس از کنار زمین: 13 آوریل 2029 / 25 فروردین 1408
جهان ما مملوء از سیارک است، از سنگ ریزه ها گرفته تا تخته سنگ های عظیم الجثه ای به بزرگی یک کوه. و بیشتر آن ها هم از فاصله ای بسیار نزدیک از کنار سیاره ی ما عبور می کنند. اپوفیس نیز یکی از آن ها است. پس از کشف آن در سال 2004، این سیارک در دسته ی سیارک های بالقوه خطرناک قرار گرفت که به دلیل اندازه ی بزرگ خود امکان آسیب رسانی به کره زمین را دارد. این سیارک حدود 370 متر قطر دارد که اندکی بیشتر از ارتفاع برج ایفل محسوب می شود.
اپوفیس روز 13 آوریل 2029 از فاصله ای بسیار نزدیک، یعنی کمتر از 32 هزار کیلومتر از کنار کره زمین عبور خواهد کرد. این فاصله تقریباً به اندازه ی فاصله ی ماهواره های زمین‌همگام از کره زمین است (ماهواره هایی که در مدار زمین‌همگام قرار دارند و دوره ی مداری آن ها با دوره ی گردش زمین یکسان است). هنگام عبور اپوفیس از کنار زمین، این سیارک برای همه ی ساکنان نیمکره ی شرقی زمین (شامل قاره های آسیا، اروپا، آفریقا و اقیانوسیه) بدون نیاز به تلسکوپ قابل مشاهده خواهد بود.
البته اپوفیس بعد از این عبور برای همیشه کره زمین را پشت سر نخواهد گذاشت. در حقیقت، دانشمندان می گویند این سیارک در سال 2068 بازخواهد گشت و بار دیگر از فاصله ای نزدیک از کنار سیاره ی ما عبور خواهد کرد.
تاریک ترین ماه گرفتگی قرن: 26 ژوئن 2029 / 6 تیر 1408
ماه گرفتگی زمانی رخ می دهد که ماه به طور کامل در سایه ی زمین قرار گیرد. به گفته ی دانشمندان، روز 26 ژوئن 2029 ساکنان کره زمین شاهد یکی از تاریک ترین ماه گرفتگی های صد سال اخیر خواهند بود. این رویداد نزدیک به یک ساعت و 42 دقیقه به طول خواهد انجامید.
گاهی وقتی این اتفاق رخ می دهد، ماه به رنگ قرمز تند به نظر می رسد و ظاهری ترسناک پیدا می کند، پدیده ای که به آن «ماه خونین» گفته می شود. اما هیچ جای نگرانی نیست؛ علت وقوع این پدیده این است که پرتوهای قرمز رنگ راحت تر به جو کره زمین نفوذ می کنند. بهترین نقطه برای تماشای این رویداد آمریکای جنوبی است.
رژه سیارات: 8 سپتامبر 2040 / 18 شهریور 1419
رژه سیارات پدیده ای نادر است که در آن تمامی سیارات منظومه شمسی به خط می شوند. به گفته ی ناسا، در سال 2040 می توانیم با چشم غیر مسلح، عطارد، ناهید، مریخ، مشتری، زحل و ماه را در یک ردیف ببینیم.
درخشان ترین اَبَر ماه قرن: 6 دسامبر 2052 / 16 آذر 1431
ماه در مسیری بیضی شکل و نه دقیقاً گرد، به دور زمین گردش می کند. بنابراین در این مسیر 2 نقطه هست که در آن ها در فاصله ای نزدیک تر یا دورتر از کره زمین قرار می گیرد. و از آنجایی که اندازه ی مدار ماه به دور زمین تغییر تدریجی اندکی دارد، آن نقطه ای که در آن ماه در نزدیک ترین فاصله به زمین قرار می گیرد هم همیشه یکسان نیست.
از سویی دیگر، اَبَر ماه زمانی رخ می دهد که ماه در فاصله ای به طور ویژه نزدیک نسبت به زمین قرار گیرد. این پدیده به این دلیل این نام را گرفته که در این حالت ماه بسیار بزرگ و تا 30 درصد پرنورتر از معمول به نظر می رسد. در سال 2052 ساکنان زمین شاهد نزدیک ترین و درخشان ترین اَبَر ماه قرن خواهند بود. آن زمان قمر سیاره ی ما 27،359 کیلومتر بیشتر به ما نزدیک خواهد بود.
قرارگیری ستاره قطبی در نزدیک ترین فاصله به قطب شمال: 24 مارس 2100 / 4 فروردین 1479
ستاره قطبی برای قرن ها قطب نمای اصلی دریانوردان بود و به پیدا کردن جهت شمال کمک می کرد. اما ستاره قطبی دقیقاً در بالای قطب شمال قرار ندارد.
سیاره ی ما محور ثابتی ندارد، چرا که کره زمین به مرور از محل خود جا به جا می شود، مانند یک جسم شناور که در حال چرخش است. به همین دلیل، ستاره قطبی دقیقاً بر روی محور چرخش کره زمین قرار نمی گیرد و در حقیقت، در مسیری مدور جا به جا می شود. این جا به جایی به قدری اندک است که برای ساکنان زمین قابل تشخیص نیست.
با این حال، روز 24 مارس 2100، ستاره قطبی بالاخره در بالای شمال کره زمین قرار خواهد گرفت. بعد از آن بار دیگر به تدریج از این نقطه دور خواهد شد و تا 26 هزار سال دیگر به آنجا بازنخواهد گشت.
بدون نظر