بدنبال حذف ارز ترجیحی، دولت اعلام کرد که ماهانه ۱ میلیون تومان به مدت چهار ماه در قالب کالابرگ به هر عضو خانوار ارائه میدهد. واجدان شرایط میتوانستند ماهانه ۱ میلیون از این کمک ۴ میلیونی را هر ماه در قالب خرید از فروشگاههای زنجیرهای مجاز برای خرید کالاهای ضروری به کار بگیرند. اما اکنون روزنامه هممیهن مدعی شده که کاهش قدرت خرید مردم و کمبود نقدینگی باعث شده که طرح کالابرگ به سرعت از مسیر خود خارج شده و بسیاری از خانوادهها به فکر فروش کالابرگ خود در ازای دریافت مقداری پول نقد باشند. این روزنامه در مطلبی در این باره نوشته است:
در شرایطی که بسیاری از خانوارها با چالشهای اقتصادی دستوپنجه نرم میکنند، موضوع فروش کالابرگ بهعنوان یک راهحل فوری برای رسیدن به نقدینگی در بین بسیاری از خانوادهها دیده میشود. در اصل بسیاری از خانوادهها برای تأمین مالی و گذران زندگی، همچنین نیاز فوری به پول نقد اقدام رو به فروش کالابرگ خودکردهاند. افزایش هزینههای مسکن باعث شده سبک زندگی بسیاری از خانوارها تغییر کند و برخی از خانوادهها مجبور شوند پس از ازدواج نیز همچنان در خانه پدر و مادر خود زندگی کنند.
سعید نیز چنین شرایطی دارد و تصمیم به فروش کالابرگ خود گرفته و در این خصوص میگوید: «من کارگرم و حقوق ۱۵ میلیون تومانی میگیرم و یک پسر ۱۲ ساله دارم، پول پیش خانهام کم بود و سال گذشته به اصرار خانواده همسرم مجبور شدم در کنار آنها در اتاق کوچک زندگی کنم. خانه پدرزنم ۱۰۰ متر است و بهخاطر ما تعمیرات انجام دادند و الان یک اتاق خواب ۲۰ متری داریم. خانواده همسرم اجازه نمیدهند من خریدی برای خانه کنم. برای همین میخواهم کالا برگ سهنفرهام را بفروشم تا پول نقدش را غیرمستقیم به پدرزنم بدهم تا به سلیقه خودش مایحتاج زندگی را تامین کند.»
یکی دیگر از فروشندگان کالابرگ نیز در صفحات مجازی آگهی زده که قصد فروش فوری و با تخفیف کالابرگ خود را دارد. او میگوید: «من یک خانواده چهارنفره دارد و کالابرگم ۱۶ میلیون و بهاندازه ۱۶ میلیون کالای اساسی میخریم و خریدار هم این مبلغ را به حسابم واریز میکند تا من هم بتوانم اجاره خانهام را واریز کنم.»
اما یکی دیگر از فروشندگان کالا نیز میگوید نیازی به خرید با کالابرگ ندارد و میخواهد آن را بفروشد تا پول نقدش را خودش مدیریت کند و بهدرستی مایحتاج خانه را خریداری کند و نه با تعیین فروشگاهها. وی توضیح داد: «من کالابرگم را میخواهم بفروشم تا خودم پولم را مدیریت کنم و خرید کنم. قرار نیست فروشگاهها تعیین کنند ما چه چیزی خرید کنیم، وقتی من پول نقد داشته باشم خودم مدیریت میکنم که چه چیزی خرید کنم.»
یکی دیگر از فروشندگان کالابرگ نیز که در صفحات مجازی چندین آگهی برای فروش کالابرگ خود زده میگوید: «مشکل اساسی من با نوع خرید است. چرا من باید فقط چند قلم جنس بخرم؟ شاید من دلم بخواهد بستنی بخرم. برای همین میخواهم ۲۰۰ هزار تومان پایینتر کالابرگم را بفروشم تا با پولش خودم به راحتی خرید انجام دهم.»
مسئله اساسی اینجاست که بسیاری از مردم عقیده دارند یارانه یک میلیونی دردی از آنها دوا نمیکند و با توجه اینکه این یارانه تنها به اقلام خاصی اختصاص پیدا میکند، برخی از افراد ترجیح میدهند یارانه خود را به فروش برسانند تا با هزینه نقدی آن بتوانند وسیله دلخواه خود را خریداری نمایند.
ننگ به کسانی که این وضعیت رو برای مردم رقم زدن