ونزوئلا یکی از بزرگترین ذخایر نفت جهان را در اختیار دارد، اما تبدیل این ظرفیت بالقوه به درآمد صادراتی، تا حد زیادی به این بستگی دارد که بشکههای نفت این کشور عملاً به کجا صادر شوند.
پس از بازداشت نیکولاس مادورو توسط نیروهای آمریکایی، صنعت نفت ونزوئلا در آستانه تغییرات اساسی قرار گرفته است. اما پیش از این تحول، نفت ونزوئلا به کدام کشورها صادر میشد؟
این اینفوگرافی نشان میدهد که صادرات نفت خام ونزوئلا در سال ۲۰۲۳ چگونه میان کشورهای مقصد توزیع شده است. دادهها از شرکت Vortexa و اداره اطلاعات انرژی آمریکا گرفته شدهاند.

نفت خام ونزوئلا به کجا صادر میشد؟
در سال ۲۰۲۳، ونزوئلا در مجموع ۲۱۱.۶ میلیون بشکه نفت خام صادر کرد که بیش از ۹۰ درصد آن تنها به چین و ایالات متحده آمریکا اختصاص داشت.
جدول زیر میزان بشکههای نفت واردشده توسط هر کشور و سهم آن از کل صادرات ونزوئلا در سال ۲۰۲۳ را نشان میدهد:
| کشور | تعداد بشکههای نفت خام صادرشده از ونزوئلا (۲۰۲۳) | سهم |
|---|---|---|
| چین | ۱۴۴,۰۷۱,۰۰۰ | ۶۸.۱ درصد |
| ایالات متحده آمریکا | ۴۸,۴۶۷,۰۰۰ | ۲۲.۹ درصد |
| اسپانیا | ۸,۵۳۳,۰۰۰ | ۴.۰ درصد |
| کوبا | ۷,۵۸۷,۰۰۰ | ۳.۶ درصد |
| سنگاپور | ۱,۰۹۲,۰۰۰ | ۰.۵ درصد |
| باهاما | ۹۲۳,۰۰۰ | ۰.۴ درصد |
| مالزی | ۶۱۸,۰۰۰ | ۰.۳ درصد |
| روسیه | ۳۵۸,۰۰۰ | ۰.۲ درصد |
چین مقصد اصلی نفت ونزوئلا بود هو در سال ۲۰۲۳ حدود ۱۴۴ میلیون بشکه نفت از این کشور وارد کرد که معادل ۶۸ درصد از کل صادرات نفت خام این کشور آمریکای جنوبی محسوب میشود.
ایالات متحده دومین خریدار بزرگ نفت ونزوئلا بود که در سال ۲۰۲۳ حدود ۴۸.۵ میلیون بشکه نفت از این کشور وارد کرد؛ رقمی معادل حدود ۲۳ درصد از کل صادرات نفت خام ونزوئلا در آن سال.
پس از آن، اسپانیا و کوبا در رتبههای بعدی قرار داشتند که به ترتیب ۸.۵ میلیون و ۷.۶ میلیون بشکه نفت خام از ونزوئلا وارد کردند.
چگونه چین و ونزوئلا نیازهای یکدیگر را تأمین کردند
پس از اعمال تحریمهای آمریکا علیه شرکت نفت دولتی ونزوئلا (PDVSA) در ژانویه ۲۰۱۹ توسط دولت ترامپ که این شرکت را از سیستم مالی آمریکا و فروش نقدی معمول محروم کرد، بخش بزرگی از صادرات نفت ونزوئلا به سازوکار «نفت در برابر وام» منتقل شد.
چین به شریک اصلی این معاملات تبدیل شد. این کشور طی یک دهه گذشته نزدیک به ۵۰ میلیارد دلار به ونزوئلا وام داده بود که اکنون برآورد میشود رقم باقیمانده آن حدود ۱۰ تا ۱۲ میلیارد دلار باشد. چین در ازای این بدهیها بهجای پول نقد، محمولههای نفتی دریافت میکرد.
هرچند نفت سنگین ونزوئلا پالایش دشوارتری دارد، میزان کمتری از سوختهای باارزش مانند بنزین و دیزل تولید میکند و بیشتر به محصولات جانبی مانند آسفالت تبدیل میشود، اما این موضوع برای چین مشکلی ایجاد نکرد.
تقاضای بالای چین برای آسفالت ناشی از پروژههای عظیم زیرساختی و ساختوساز گسترده است و نفت ونزوئلا منبعی ارزان برای تأمین این نیازها به شمار میرفت.
اکنون با احتمال در اختیار گرفتن کنترل صنعت نفت ونزوئلا توسط آمریکا، چین ناچار خواهد شد نفت بیشتری را از شرکای تجاری دیگر مانند روسیه، ایران یا احتمالاً کانادا وارد کند؛ کشورهایی که آنها نیز نفت فوقسنگین تولید میکنند.





بدون نظر