وقتی نام اورانیوم به میان میآید بیشتر افراد به نیروگاههای عظیم یا تجهیزات پیچیده صنعتی فکر میکنند. اما تصور یک کیلوگرم از این عنصر میتواند کاملاً غافلگیرکننده باشد. اگر چنین مقداری از اورانیوم را در دست بگیرید، اندازه کوچک آن برخلاف انتظار شماست. این فلز برخلاف موادی مثل پنبه یا حتی آهن با حجم بسیار کمی وزن بالایی دارد و همین تضاد میان ظاهر و سنگینی آن، توجه را جلب میکند.
دلیل اصلی این حجم کم به چگالی بسیار بالای اورانیوم برمیگردد. چگالی این فلز حدود ۱۹ گرم بر سانتی متر مکعب است و آن را در رده سنگین ترین فلزات قرار میدهد. اگر یک کیلوگرم اورانیوم را به شکل یک مکعب تصور کنیم طول هر ضلع آن تنها حدود ۳.۷ سانتی متر خواهد بود. چنین مکعبی به راحتی در کف دست جا میگیرد و حجمی در حد یک استکان کوچک دارد.
برای درک بهتر کافی است اورانیوم را با سرب مقایسه کنیم. اورانیوم نزدیک به ۷۰ درصد از سرب چگال تر و سنگین تر است. همین ویژگی باعث میشود مقدار کمی از آن وزن قابل توجهی داشته باشد و انرژی بسیار زیادی را در فضایی محدود ذخیره کند.
آنچه در برخورد با اورانیوم بیش از هر چیز شگفت انگیز به نظر میرسد اختلاف شدید میان اندازه و وزن آن است. جسمی به اندازه یک گردوی درشت میتواند آن قدر سنگین باشد که دست را به سمت پایین بکشد. شناخت این ویژگی های فیزیکی کمک میکند بهتر بفهمیم چرا اورانیوم در صنایع حساس و استراتژیک جایگاه ویژه ای دارد.
بدون نظر