فضانوردان ماموریت «آرتمیس ۲» پس از یک سفر تاریخی نزدیک به ۱۰ روزه، با فرود روی آب در سواحل کالیفرنیا به زمین بازگشتند. ناسا این فرود را «کاملاً دقیق» توصیف کرد.
کپسول «اینتگریتی» روز جمعه با چهار سرنشین خود در آبهای نزدیک سواحل کالیفرنیا فرود آمد و به نخستین سفر انسان به دور ماه در بیش از نیم قرن گذشته پایان داد. این ماموریت در مجموع ۱٬۱۱۷٬۵۱۵ کیلومتر مسیر را طی کرد، دو مدار به دور زمین زد و یک عبور از کنار ماه را در فاصله حدود ۴۰۶ هزار کیلومتری زمین انجام داد.
تیمهای بازیابی از پیش در محل آماده بودند تا خدمه شامل رید وایزمن ۵۰ ساله، ویکتور گلاور ۴۹ ساله و کریستینا کخ ۴۷ ساله از آمریکا، به همراه جرمی هنسن ۵۰ ساله از کانادا را از کپسول شناور خارج کنند. فرود روی آب بهطور زنده پخش شد و پس از آنکه کپسول روی سطح اقیانوس آرام نشست، تیمهای ناسا و نیروی دریایی آمریکا عملیات انتقال فضانوردان به کشتی را آغاز کردند.
۱۳ دقیقه ورود پرتنش و عملیات نجات در اقیانوس آرام
بخش حساس بازگشت آرتمیس با یک سقوط حدود ۱۳ دقیقهای در جو زمین همراه بود. مرحلهای که اصطکاک، دمای سطح بیرونی کپسول را به حدود ۲۷۶۰ درجه سانتیگراد، دمایی حدود نصف دمای خورشید، رساند.
در اوج فشار ورود دوباره، گرما و فشردگی هوا پوستهای سرخفام از پلاسما پیرامون کپسول ساخت و همین باعث قطع چند دقیقهای ارتباط رادیویی با فضانوردان شد. این سکوت برنامهریزیشده حدود شش دقیقه طول کشید و در همین زمان ناسا تصویرهای آتشین از روند ورود را نمایش داد، اما تصویری از خود کپسول در حال عبور سوزان از جو منتشر نشد.
با برقراری دوباره ارتباط، سه چتر نجات باز شد و سرعت فرود به حدود ۲۵ کیلومتر در ساعت رسید تا کپسول به آرامی روی آب بنشیند.
فرایند فرود با جدا شدن بخش خدمات شروع شد و بعد از پشت سر گذاشتن مراحل حساس ورود دوباره به جو، کپسول با دقت روی آب نشست. این فرود، آزمون مهمی برای سامانه بازگشت محسوب میشد، چراکه باید نشان میداد فضاپیمای اوریون توان تحمل فشارها و نیروهای سنگین بازگشت از مسیر ماه بدون مشکل را دارد.
توالی عملیات بازیابی پس از فرود حدود ۴۲ دقیقه طول کشید. غواصان نیروی دریایی ابتدا دور کپسول چرخیدند تا از نبود خطرهای احتمالی مطمئن شوند. سپس سکوی بادی متصلشونده کنار کپسول مستقر شد تا باز کردن دریچه و خروج ایمن انجام شود. در ادامه، چهار غواص آموزشدیده وارد کپسول شدند و برای هر فضانورد یک نفر در نظر گرفته شد. گزارش گروه پزشکی این بود که هر چهار نفر حال خوبی دارند. پس از آن، فضانوردان از کپسول بیرون آمدند و به بالگردها منتقل شدند.
کپسول و خدمه حدود ۹۰ دقیقه روی آب در نوسان بودند تا همه مراحل ایمنسازی و آمادهسازی انتقال انجام شود. سپس فضانوردان با بالگرد به کشتی «یواساس جان پی. مورتا» منتقل شدند. تصویرهای منتشرشده نشان میداد خدمه پس از رسیدن به کشتی لبخند میزنند و در ادامه هم روی عرشه برای ثبت عکس حاضر شدند. قرار است آنها پس از بررسیهای پزشکی پس از ماموریت در بخش درمانی کشتی، به ساحل منتقل شوند و از آنجا راهی مرکز فضایی جانسون ناسا در هیوستون شوند.
ماموریت ۴ میلیارد دلاری، رکوردها و چالشهای فنی
هزینه این ماموریت حدود ۴ میلیارد دلار برآورد شد و مرحله ورود دوباره به جو خطرناکترین بخش آن بود. کپسول در بازگشت، دمای نزدیک به ۲۷۶۰ درجه سانتیگراد را تحمل کرد و پیش از باز شدن چترها، با سرعتی در حد حدود ۴۰٬۲۳۴ کیلومتر در ساعت وارد جو شد. پیش از پایان خاموشی ارتباطی هم یک وقفه پرتنش وجود داشت و پس از بازگشت ارتباط، در بخشی از هماهنگیهای کوتاه بین خدمه و گروه بازیابی اختلالی ایجاد شد.
روز پرتاب آرتمیس هم بدون دردسر نبود. مهندسان با دو نگرانی فنی روبهرو شدند و پرتاب حدود یک ساعت به تاخیر افتاد. خدمه در نخستین گفتوگوی زنده از فضا، از یک هشدار «احتمال نشتی کابین» هم گفتند که پس از بررسی مشخص شد هشدار اشتباه بوده و فشار کابین در سطح عادی باقی مانده است.
پیش از فرود بسیاری از نگاهها به سپر حرارتی کپسول دوخته شده بود، چراکه در پرواز آزمایشی بدون سرنشین سال ۲۰۲۲ سپر حرارتی ترک خورده و بخشهایی از آن جدا شده بود.
در طول ماموریت یک رکورد نیز ثبت شد. آرتمیس ۲ از زمین تا فاصله ۴۰۶ هزار کیلومتری دور شد و رکورد قبلی آپولو ۱۳ در سال ۱۹۷۰ را پشت سر گذاشت. خدمه همچنین از نیمه پنهان ماه برای نخستین بار عکسهایی از زمین ثبت کردند و تصویری از خورشیدگرفتگی از فضا هم منتشر شد.
همچنین یکی از دهانههای تازه شناساییشده ماه به نام کارول، همسر وایزمن، فرمانده ماموریت، نامگذاری خواهد شد که در سال ۲۰۲۰ و در ۴۶ سالگی بر اثر سرطان درگذشت.
بدون نظر