سازمان وظیفه عمومی فراجا با انتشار فراخوانی از همه مشمولان غایب و غیرغایب متولد سالهای ۱۳۵۵ تا ۱۳۸۷ خواست وضعیت خدمتی خود را تعیین تکلیف کنند تا با محرومیتهای اجتماعی و قانونی مواجه نشوند.
در همین رابطه، عصرایران در یادداشتی انتقادی این پرسش را مطرح کرده که فراخوان فردی در آستانه میانسالی برای تعیین تکلیف سربازی، چه نسبتی با واقعیتهای اجتماعی و نیازهای امروز کشور دارد. این یادداشت تأکید میکند مسئله فقط خدمت سربازی نیست، بلکه بلاتکلیف نگه داشتن افراد تا ۵۰ سالگی و تهدید آنها به محرومیتهای اجتماعی است؛ وضعیتی که به گفته نویسنده، نه با سیاستهای تشویق ازدواج و فرزندآوری سازگار است و نه با منطق مدیریت اجتماعی.

یادداشت عصرایران را در ادامه میخوانید.
فراخوان جوانان به خدمت سربازی کاری مرسوم است. اکثریتی میروند و اقلیتی هم نه و مشمول غایب مشمول محرومیتهایی نظیر خروج از کشور و استخدام رسمی میشود. درباره معاملات نقل و انتقال وضعیت تفاوت دارد. گاهی ممنوع است و گاه نه یا مدتی ممنوع بود و گویا برداشته شده.
این یادداشت اما درباره نکته دیگری است و آن هم این که در ۱۴۰۵ قرار داریم و این یعنی متولد ۱۳۵۵ وارد ۵۰ سالگی شده در حالی که سابق بر این سقف فراخوان ۵۰ سالگی بود!
در سال ۱۳۸۲ که به خواست سازمان قضایی نیروهای مسلح و موافقت فرماندهی کل قوا با معافیت تا سقف ۱۳۵۴ موافقت شد در حالی بود که در آن سال تازه ۲۸ ساله شده بودند و البته شامل متولدین قبل تا ۴۰ سال هم شد و با این کار سازمان قضایی نیروهای مسلح از پیگیری پرونده های سربازان فراری خلاصی یافت و تکلیف بسیاری از جوانان مشخص شد.

میدانیم وضعیت، جنگی است و حتی از احتمال تجاوز نظامی دشمن با نیروی زمینی و خدای ناکرده به قصد اشغال یکی دو استان جنوبی سخن به میان آمده و غرض این نیست که بگوییم در جنگ با موشک و پهپاد و هوش مصنوعی سرباز و پیاده نظام میخواهید چه کار؟ چون در همه حال به نیروی زمینی نیاز است.
اما این که آدمی را تا ۵۰ سالگی بلاتکلیف نگاه داریم به این جرم که سربازی نرفته و تازه باز او را تهدید کنیم محرومیتهای اجتماعی دیگر در انتظارتان است نه با واقعیتهای اجتماعی سازگار است و نه با تشویق به ازدواج و تشکیل خانواده و تولید نسل و فرزندان بیشتر. شاید گفته شود که قرار نیست اعزام شوند و فقط میخواهیم تکلیفشان را معلوم کنیم. اگر چنین است بگویید معافاید و خلاص.
از سوی دیگر یکی از دلایل گسست میان ایرانیان داخل و خارج که شوق بازگشت را در آنها از بین میبرد یا علاقه برای رفتن قبل از مشمولیت، همین خدمت سربازی است.
نه در این وضعیت میخواهیم بگوییم که سربازی اجباری را بردارید و حرفهای کنید نه مانند سابق سربازی را با عنوانهای دیگر بفروشید و نه بپرسیم چگونه است که همه کارهای عصر رضاشاه تخطئه و تنها این فقره تقدیس میشود بلکه پرسش اصلی این است که در کشوری با این همه جوان فراخوان برای سربازیِ آدم ۵۰ ساله چه معنی دارد؟!
از یک طرف میگویند چرا بخش قابل توجهی از دختران دهه ۶۰ از امکان ازدواج محروم میشوند و از جانب دیگر کسانی با قابلیت تشکیل خانواده بلاتکلیف مانده.
۵۰ سالگی سنی است که دیگران در تدارک جشن تولد برای آن فرد برمی آیند چون رسما وارد میان سالی میشود ند و خود شخص اگر ۳۰ سالگی هم ازدواج کرده و صاخب فرزند شده باشد فرزند ۲۰ ساله او مشمول است و پدر و پسر را که با هم به سربازی نمیبرند!

ریشه مشکل را البته باید در جاهای دیگر هم جُست.
اول این که دست مجلس از تدوین قوانین سربازی کوتاه شده و ستاد کل نیروهای مسلح از صفر تا صد آن را در اختیار دارد. به طریق اولی دولت هم اختیاری ندارد و به همین خاطر وعدههای کاندیداهای ریاست جمهوری در ایام انتخابات جدی انگاشته نمی شود. در سال ۸۲ هم اگر دخالت و تدبیر رهبر شهید نبود باز کسانی دوست نداشتند نیروی مفت را از دست بدهند البته در سالهای اخیر به سربازان حقوق پرداخت میشود.
دوم این که دقیقا مشخص نیست سالانه به چه تعداد سرباز نیاز است تا بقیه را معطل نکنند. آن قدر وضعیت آمار نابهسامان است که یک بار اعلام شد هر که دو برادر او خدمت سربازی انجام داده معاف میشود و بعد که با خیل مراجعان مواجه شدند به جای دو برادر شد سه برادر!
سوم این که اولویتها مشخص نیست. اگر اولویت سربازی است بسیار خوب ۵۰ ساله هم باید برود خدمت. اگر اولویت بازماندن پنجره جمعیتی است، خوب دختر مجرد که بدون ازدواج مادر نمیشود و برای ازدواج به یک سمت دیگر هم نیاز است و آن سمت، مرد است و به پسر سربازی نرفته کمتر زن میدهند مگر آن که کسب و کار پر رونقی داشته باشد.
اگر به جای این همه اداره به درد نخور که آب و برق و گاز هدر می دهند یک سازمان متولی متولدین دهه ۶۰ بود پیشنهاد می داد اگر با دختر دهه شصتی ازدواج کنید از سربازی معاف می شوید. (حالا یک عده فمنیست خرده نگیرند که خیلی ها خودشان نمیخواهند ازدواج نکنند. دربارۀ آنهاست که می خواهند.)
مشکل مادر اما جای دیگر است: اختلال در نظام تصمیمگیری و این که دولت در معادلات کنار گذاشته شده. (مجلس هم کنار گذاشته شده اما به خاطر بافتار کنونی استثنائا و عجالتا بهتر است! تا جایی که یک نماینده گفته مجلس را تعطیل کردهاند تا دربارۀ مذاکرات صحبت نکنیم و در این فقره هم باید گفت بهتر!)
دولت وزیر دفاع دارد که در کنار رهبر و فرمانده کل قوا به شهادت رسید ولی وزارت دفاع در خدمت سربازی هیچ کاره است! ( البته بعد از شهادت امیر نصیرزاده فعلا وزیر دفاع نداریم و منظور جایگاه است).
کاش یکی بگوید سرباز وظیفه ۵۰ ساله به چه کار میآید و چرا باید فردی در ۵۰ سالگی به خدمت سربازی برود در حالی که کافی است از این مرز سنی بگذرد تا موضوع به خودی خود حل و از شمول مشمولان خارج شود؟!





عاقبت این کارهاتونو میبینید فقط صبر کنید
این همه آسمون ریسمون بافتن سفسطه کردن جوری که معلومه انگار نویسنده این مقاله خودش سربازی نرفته و بیشتر واسه خودش میترسه!
اول
سربازی اجباری تو بیشتر نقاط دنیا هست مثلا همین رژیم اسرائیل همه چه مرد چه زن باید برن سربازی البته (بجز حریدی های یهودی های متعصب دینی هستند و سربازی رو برای دولت گناه میدون) بعد تو همون اسرائیل شما اگه دوره خدمتت تموم بشه تازه میری جز نیروهای ذخیره و هر وقت بهت فراخوان بدن باید بری جنگ
دوم
اینکه میگه خیلی از ایرانی های خارج از کشور دوست دارن بیان ایران ولی چون دوست ندارن برن سربازی و نمیان ایران خب آدم عاقل شتری سواری که دولا دولا نمیشه کسی وطنش رو دوست داره باید بهش خدمت کنه این تو بگی من ایران رو دوست دارم چون خدمت پزشکی توش ارزونه دارو توش ارزونه دوست دارم بیام ایران دوست ندارم برم سربازی!
سوم
اینکه نویسنده مقاله در مورد ازدواج نکردن دختران دهه شصت میگه خب ازدواج یک امر شخصی این خانم ممکنه به هر دلیلی نخواد ازدواج کنه مثال میزنم:
بگه میخوام از پدر و مادرم نگهداری کنم
یا بگه من استقلال مالی دارم نیاز به همسر ندارم
یا بگه ازدواج آدم رو محدود میکنه من نمیخوام محدود باشم
یا طرف آنقدر توقعش بالا باشه که از اون مرد همه چی میخواد
و……..
به زور که نمیشه کسی سر سفره عقد نشوند این چرا ربط میدی به سربازی نرفتن
چهارم
اینکه میگی یه مشمول ۵۰ سال به چکار جنگ میاد همه رو که نمیفرستن خط مقدم هر کسی با توجه به توانایی هاش و استعدادش یک گوشه کار رو میگره دقیقا مثل جنگ هشت ساله
پنجم
یه جای دیگه مقاله میگه یعنی پدر و پسر با هم بفرستن جنگ خب مگه ما تو جنگ هشت ساله همین جور نبوده طرف هم خودش جبهه بوده و هم دوتا پسرش اونم همزمان تازه اونم داوطلبانه چیز عجیبی نیست
ششم
اینکه بگیم چون یه نفر سنش رفته بالا دیگه نره جنگ خب تو جنگ هشت ساله خیلی داوطلبانه میرفتن طرف بالای هفتاد سالش بود می رفت هر کاری هم از دستش بر میومد انجام میداد اینکه ما یک قشری تو مملکت داریم که تا چیزی میشه منم منم میکنن که ما هم حق داریم حقوق شهروندی داریم ولی وقتی پایه دفاع از این خاک و این مردم وسط میاد هزار جور بهانه میارن
هفتم
تو این دنیا مدرن یک انسان نهایتن ۷۰ تا ۸۰ سال عمر میکنه
تازه اگه بر اثر یک حادثه مثل تصادف با ماشین یا سقوط ارتفاع یا برق گرفتی یا سقوط هواپیما و………. نمیره
ممکنه بر اثر یه بیماری جسمی مثل سرطان یا سکته قلبی یا شوک تنفسی و……. بمیره
و اگه اونجوری هم نمیره تهش بر اثر کهولت سن تو رختخوابش میمیره ولی بلاخره ممیره
ولی چه مرگی با ارزش تر از اینکه در راه کشورت در راه مردمت و در راه اعتقادت بمیری
نویسنده این مقاله کم مونده بگه من نفرستید جنگ و خدمات اجتماعی ام رو هم قطع نکنید
عصر ایران!!! نباید فرقی بین افراد خدمتکرده و غایبین باشه؟!!! اونی که غیبت کرده و سنش بالا رفته ، خونش از اونی که با هزار گرفتاری خدمتشو رفته رنگینتره؟!!! منصف باشبن
بالاخره یه منتقد باشخصیت پیدا شد،تو کل نویسنده های روزیاتو یه نفر،خوشحال میشم بیشتر از کزارشاتون بلینم تاحالا ندیده بودمتون
بحث سربازی همونطور که مستحضرید سرباز نیروی مفت است(درحقیقت در ارگان هایی مث ارتش رسما جایگزین شدند)دولت رییسی در جنگ با اصلاح طلبان توانست حقوق رو براشون برقرار کنه(هرچند بعد از توطئه ترور اصلاح طلبان این فرایند مختل شد و عیدی کنسل و افزایش حقوق ۲۰ درصدی صورت گرفت که هرکز به رقم ۴۰ درصد نرسید)-سربازی ۵۰ ساله ها چند نفر رو شاهد بودیم اما خوشبختانه تنها یک روز سرباز بودند و روز بعد فورا معاف شدند توسط فرمانده،پس اگه ۵۰ سال دارید(البته اگه خوشتیب و جوان موندید صب کنید داغون بشید بعد😂یا خودتونو داغون کنید)برید خدمت چون توسط فرمانده معاف میشید ،هیچ سرباز ۵۰ ساله ای خدمت نمیکنه درحال حاضر(نیروی انتظامی رو نمیدونم)
خدمت سربازی در کلیت بد نیست ادم بتونه یادبگیره در شرایط جنگی چیکار کنه خیلی هم خوبه
اما مشکل اصلی اموزش و نوع استفاده و صد البته مدت زمان اجرایی اون هست.
دو ماه میری اموزشی حالا من نیروزمینی بودم میگم مگه چقدر با دانش امروز اموزش دیدیم؟ هیچی نه یادمون دادن ریز پرنده چجوریه زدنش چجوریه یه کلاش بود هی باید باز و بستش میکردیم و چند تا تیر هم با اون زدیم. حالا کاری به قبر کندن و سنگر درست کردن و اینا ندارم.
حق استفاده از سلاح های نیمه سنگین نداشتیم فقط یبار با گرینف چند تا تیر زدم همین.ار پی جی یبار جلومون یکی شو شلیک کردن گفتن نمیدیم دست شماها
اصلا اموزشی بکار دنیای امروز نمیاد و باید باید اپدیت بشه.
مورد بعدی دوره بعد از اموزشی هست. نوزده ماه خرحمالی بنایی کارهای نظافتی و پست برجک. توی دنیای امروز که دوربین همه جا هست برای چی نباید روی برجک و اطراف پادگان دوربین باشه؟ باید سرباز بیچاره هشت ساعت از شبانه روز رو داخل برجک توی سرما و گرما بگذرونه بخاطر نبود دوربین حفاظتی. می خوام بدونم کمپانی لاکهید مارتین و بوینگ و پادگانهای امریکا هم برجک مراقبت دارن؟
برای چی سرباز بیچاره باید بره چای بریزه جارو بزنه نوکری کادر نظامی رو بکنه؟مگه گناهش چی بوده؟ ما بدبخت پاس سه که بودیم هشت صبح باید میرفتم قسمت حالا دو ساعت عذر خواهی که پاس سه بودم تا بیام سلاح و تیر تحویل بدم شده هشت و نیم،تازه باید میرفتم سر قسمتم تمیزکاری و کارهای دفتری میکردم نه صبحونه ای بهمون میرسید نه شعمری که درکمون کنن تازه من افسر وظیفه و درجه دار بودم پیش خودشون احترامم بجا بود وای به حال سرباز صفرها
از همه اینها بدتر برای چی ادم باید دو سال عمرش حروم شه برای هیچی نه دستاوردی یاد میگیری نه فنی بلد میشی.
شش ماه اموزشی بزارید از اول صبح تا دم غروب توی این شش ماه اموزش بدید و تمامممممم. این داستان و مسخره بازی ها چیه بخدا.
پنجاه ساله همین منواله. دنیا رو داره تکنولوژی میچرخونه و میره جلو ما رو اصول گرایی نیم قرن پیش.