باد اسپنسر (Bud Spencer) یا همان پاگنده بازیگری بود که به خاطر جثه گنده و ضربات مشتش می شناسند، بازیگری که بیش از مغزش، از هیکلش کار می کشید و دوستی خاص او با یک بازیگر ریز اندام تر اما باهوش تر به نام ترنس هیل با خلق برخی از جذاب ترین فیلم های کمدی دهه هفتاد و هشتاد همراه شد. باد اسپنسر که در ایران بیشتر با نام پاگنده شناخته می شود یک بازیگر ایتالیایی با نام واقعی کارلو پدرسولی (Carlo Pedersoli) بود که در 31 اکتبر 1929 در ناپل، ایتالیا به دنیا آمد. اسپنسر پیش از ورود به دنیای سینام یک شناگر حرفه ای و بازیگر واترپولو بود که بعدها به خاطر نقش آفرینی هایش در اکشن های کمدی و وسترن های اسپاگتی با ترنس هیل به شهرت رسید.
این دو در بیش از 20 فیلم با هم بازی کرده و زوجی را تشکیل دادند که در دنیای کمدی بسیار مشهور بودند. باد اسپنسر در دوران جوانی یک ورزشکار بسیار موفق و ورزشکاری شناخته شده در ایتالیا بود. اسپنسر همچنین در رشته حقوق تحصیل کرده و چندین اختراع نیز به ثبت رساند. پاگنده محبوب سینما همچنین یک خلبان هواپیما و هلیکوپتر موفق نیز بوده و فعالیت های خیریه بسیاری نیز داشت. او فرزند الساندرو پدرسولی اهل ناپل با ریشه لومباری و زنی به نام رُزا فاچتی اهل لمباردی بود. باد از همان ابتدا به ورزش علاقه داشته و پس از امتحان کردن چندین رشته ورزشی، علاقه خاصی به شنا پیدا کرده و جوایز متعددی در این زمینه دریافت کرد. در دوران نوجوانی، اسپنسر به خاطر شغل پدرش ناچار به نقل مکان به رم شده و همانجا به دبیرستان رفته و همزمان به شنا کردن ادامه داد.
او با نمرات عالی دیپلم خود را گرفته و در دانشگاه ساپنتزیا در شهر رم در رشته شیمی پذیرفته شد. در سال 1947 بود که خانواده پدرسولی به آمریکای جنوبی نقل مکان کرده و کارلو نیز تحصیلات خود را ادامه داد و از سال 1947 تا 1949 در کنسولگری ایتالیا در شهر رسیف، برزیل مشغول به کار بود، جایی که زبان پرتغالی را به خوبی آموخت. کارلو پدرسولی در سال 1949 به ایتالیا بازگشت تا بیشتر به ورزش واترپلو پرداخته و آنجا بود که با تیم شهر رم به مقام قهرمانی کشور دست یافت.
بازیگر نقش پاگنده اولین شناگر ایتالیایی بود که توانست 100 متر آزاد را زیر یک دقیقه شنا کند، زمانی که تنها 19 سال سن داشت. در سال 1949 بود که کارلو اولین رقابت بین المللی خود را تجربه کرده و در مسابقات قهرمانی اروپا در رشته های 100 متر انفرادی و 4 در 100 متر تیمی به ترتیب به رتبه های پنجم و چهارم دست یافت. او در سال 1952 در مسابقات المپیک هلسینکی حضور یافته و به مرحله نیمه نهایی نیز رسید. او موفقیت های زیادی در رشته های ورزش و واترپلو در داخل ایتالیا نیز کسب کرد.
ورود پاگنده به سینما با فیلم کمدی کوتاهی به نام Quel fantasma di mio marito (روح شوهرم) در سال 1950 رخ داد. یکسال بعد، پدرسولی در فیلم کوتاه دیگری به نام Quo Vadis (کجا میروی؟) به کارگردانی ماروین لروی و به تهیه کنندگی کمپانی مترو گلدوین مایر بازی کرد. در سال 1960 و پس از بازی در چند فیلم ایتالیایی و شرکت در مسابقات المپیک، پدرسولی با ماریا آماتو، دختر جوزپه آماتو، تهیه کننده مشهور ایتالیایی، ازدواج کرد. یکسال بعد اولین پسر این زوج به نام جوزپه به دنیا آمد و سال 1962 دومین فرزند آن ها به نام کریستینا متولد شد. در سال 1967، جوزپه کولیزی کارگردان ایتالیایی نقشی در فیلم God Forgives… I Don’t! به پدرسولی پیشنهاد داد.
در این فیلم بود که پدرسولی با ماریو جیروتی آشنا شد که با نام ترنس هیل شناخته می شود. این دو اگر چه در فیلم Hannibal در سال 1959 با هم همبازی شده بودند اما این اولین باری بود که نقش یک زوج سینمایی را بازی می کردند. کارگردان فیلم از پدرسولی و جیروتی خواست نام هایشان را تغییر دهند تا اسم هایشان برای یک فیلم وسترن مناسب تر باشد. پدرسولی نام باد اسپنسر را پذیرفت که از یک نوشیدنی الکلی و نام بازیگر معروف آمریکایی، اسپنسر تریسی، الهام گرفته بود. در حالی که شخصیت هیل بسیار خوش مشرب و چابک بود، اسپنسر همیشه نقش یک مرد قوی، خونسرد و بدخلق را بازی می کرد که قلبی مهربان داشته و مانند یک بچه می خندید.
این دو با هم در فیلم های بسیاری بازی کردند که از مهم ترین آن ها می توان به They Call Me Trinity (1970) و دنباله آن با نام Trinity Is Still My Name (1971) اشاره کرد. آخرین همکاری باد اسپنسر و ترنس هیل نیز در سال 1994 در فیلم Troublemakers رخ داد که آن هم یک فیلم وسترن اسپاگتی بود. اسپنسر علاوه بر بازی، در نوشتن فیلمنامه فیلم هایش نیز نقش فعالی داشت. حضور او بعد از سال 1983 در سینما کاهش یافته و بیشتر به سمت تلویزیون متمایل شد.
آخرین نقش آفرینی باد اسپنسر در سریالی کمدی به نام Recipe for Crime (2010) بود که نقش شخصیت اصلی داستان را داشت. زندگینامه بازیگر نقش پاگنده در سال 2011 منتشر شد و خود او نیز یک کتاب آشپزی در مورد غذاهای مورد علاقه اش نوشت. اسپنسر در سال 2005 وارد دنیای سیاست شده و به عضویت حزب فورتزا ایتالیا پیوست و عضو شورای محلی لاتزیو شد.
باد اسپنسر سه فرزند داشت که جوزپه، کریستینا و دیامانته نام دارند. بعد از بازی در فیلم Più forte, ragazzi! (عاشق هواپیما) بود که اسپنسر توانست گواهینامه خلبانی هواپیمای مسافربری و هلیکوپتر را اخذ کند. پاگنده دوست داشتنی سینمای ایتالیا، در سال 1984 کمپانی Mistral Air را تاسیس کرد، یک کمپانی پستی هوایی که بعدها به اداره پست ایتالیا فروخته شد. نوه او به نام کارلو پدرسولی جونیور یک قهرمان دنیای هنرهای رزمی ترکیبی بوده و در یو اف سی مبارزه می کند.
باد اسپنسر در 27 ژوئن 2016 در سن 86 سالگی در شهر رم درگذشت. اسپنسر در خارج از ایتالیا نیز شهرت داشت و شهرت او در دوران حکومت کمونیست ها در مجارستان به حدی بود که بعدها یک مجسمه برنزی بزرگ از او ساخته و در سال 2017 رونمایی شد. از بهترین فیلم های باد اسپنسر می توان به فیلم های مشترک او با ترنس هیل مانند Odds and Evens (1978)، Watch Out, We’re Mad (1974)، Crime Busters (1977)، Double Trouble (1984)، Go for It (1983)، Who Finds a Friend Finds a Treasure (1981)، Miami Supercops (1985) و I’m for the Hippopotamus (1979) اشاره کرد.
بدون نظر