بررسی بازی اسپانیا و آرژانتین در فینال جام جهانی ۲۰۲۶؛ لاروخا با شایستگی کامل قهرمان شد

اسپانیا در وقت‌های اضافه با نتیجه یک بر صفر آرژانتین را شکست داد و در فینالی کم‌هیجان قهرمان جام جهانی شد؛ فران تورس با گل خود نقش قهرمان مسابقه را ایفا کرد.

فران تورس که از روی نیمکت وارد زمین شده بود، گل پیروزی‌بخش اسپانیا را در وقت‌های اضافه به ثمر رساند تا این تیم با برتری یک بر صفر مقابل آرژانتین ۱۰ نفره، قهرمان جام جهانی شود.

انزو فرناندز در سومین دقیقه وقت‌های تلف‌شده نیمه دوم با دریافت دومین کارت زرد، به دلیل خطا روی پائو کوبارسی، از زمین اخراج شد. او پیش از آن نیز به دلیل اعتراض به داور کارت زرد گرفته بود.

با این حال، آرژانتین حتی زمانی که ۱۱ نفره بود نیز در حمله حرفی برای گفتن نداشت. لیونل مسی نقشی کم‌رنگ در جریان بازی داشت و آرژانتین به نخستین تیم تاریخ تبدیل شد که از زمان آغاز ثبت آمارهای Opta در سال ۱۹۶۶، در وقت قانونی یک فینال جام جهانی حتی یک شوت هم نزده است.

امیلیانو مارتینز در طول ۹۰ دقیقه و وقت‌های اضافه بارها با واکنش‌های فوق‌العاده خود دروازه آرژانتین را نجات داد، اما در دقیقه ۱۰۶، پس از اخراج فرناندز، فران تورس با ضربه‌ای قدرتمند به سقف دروازه، مقاومت قهرمان جهان را شکست.

پس از دریافت گل، آرژانتین بالاخره از لاک دفاعی خود خارج شد، اما جولیانو سیمئونه یک موقعیت طلایی را برای به تساوی کشاندن بازی از دست داد تا مسی در کسب دومین قهرمانی جام جهانی ناکام بماند.

بازی با یک موقعیت زودهنگام برای اسپانیا آغاز شد؛ ضربه لامینه یامال پس از برخورد به مدافع آرژانتین تغییر مسیر داد، اما مارتینز با واکنشی مناسب توپ را مهار کرد. در سوی دیگر زمین نیز اونای سیمون با خروجی جسورانه و حدود ۴۰ متری، پیش از رسیدن توپ به مسی، خطر را دفع کرد.

همان ضربه یامال تنها شوت ۲۵ دقیقه ابتدایی مسابقه بود و شاید وقفه طولانی بین دو نیمه، با اجرای برنامه‌ای پرزرق‌وبرق و حضور رونالدو نازاریو، رونالدینیو، مدونا و شکیرا، از خود بازی جذاب‌تر بود.

در آغاز نیمه دوم، یک حرکت روان اسپانیا باعث شد نیکولاس اوتامندی با تکلی نجات‌بخش مانع از گلزنی میکل اویارزابال شود. سپس فشار اسپانیا ادامه پیدا کرد؛ مارتینز شوت دنی اولمو را ناقص دفع کرد و ضربه‌های سر تورس و آیمریک لاپورت را نیز مهار کرد.

دروازه‌بان آرژانتین همچنین ضربه‌های قدرتمند پائو کوبارسی و نیکو ویلیامز را دفع کرد و در حالی که بازی کاملاً در اختیار اسپانیا بود، فرناندز که پیش‌تر نیز به دلیل اعتراض به داور، اسلاوکو وینچیچ، اخطار گرفته بود، با خطایی شدید روی کوبارسی از زمین اخراج شد.

مارتینز درست پیش از پایان وقت قانونی نیز با دفع ضربه آزاد یامال بار دیگر تیمش را نجات داد، اما بهترین واکنش او سه دقیقه پس از آغاز وقت اضافه رقم خورد؛ جایی که با نوک انگشتان خود ضربه سر نیکو ویلیامز را به‌سختی دفع کرد.

ویلیامز حتی یک بار دیگر هم توپ را وارد دروازه خالی کرد، اما گل او به دلیل خطای نسبتاً خفیف میکل مرینو روی اوتامندی مردود اعلام شد. مرینو نیز کمی بعد یک فرصت عالی را با ضربه سر از دست داد.

در نهایت، یکی از تعویض‌های لوئیس دلافوئنته نتیجه داد. فران تورس پس از ارسال بلند پدرو پورو و پاس نیکو ویلیامز، با ضربه پای چپ گل قهرمانی را به ثمر رساند.

تورس دقایقی بعد یک بار دیگر نیز دروازه آرژانتین را باز کرد، اما گل او به دلیل آفساید میلی‌متری مردود شد. سپس هواداران اسپانیا با از دست رفتن موقعیت جولیانو سیمئونه، که پس از یک کرنر ناقص توپ را به آسمان زد، نفس راحتی کشیدند؛ تنها فرصت جدی آرژانتین برای کشاندن بازی به ضربات پنالتی.

پس از پایان مسابقه، درگیری‌هایی میان بازیکنان دو تیم شکل گرفت و لئاندرو پاردس یکی از چهره‌های اصلی این تنش‌ها بود تا جام جهانی برای آرژانتین با پایانی تلخ به پایان برسد.

آرژانتین بدون دندان ماند؛ اسپانیا قهرمانی سال ۲۰۱۰ را تکرار کرد

تمام توجه‌ها پیش از مسابقه به تقابل لیونل مسی، بزرگ‌ترین اسطوره تاریخ بارسلونا، و لامینه یامال، ستاره جدید این باشگاه، معطوف شده بود.

اما هیچ‌یک از این دو ستاره هجومی نتوانستند تأثیر تعیین‌کننده‌ای بر بازی بگذارند و آرژانتین تمام توان خود را صرف جلوگیری از فوتبال مالکانه اسپانیا کرد. در میان ۹۰۰ مسابقه جام جهانی که از سال ۱۹۶۶ تاکنون آمار آن‌ها توسط Opta ثبت شده، این تنها سومین بار بود که یک تیم در وقت قانونی حتی یک شوت هم ثبت نمی‌کند. دو مورد قبلی هر دو متعلق به کاستاریکا بودند؛ مقابل برزیل در سال ۱۹۹۰ و برابر اسپانیا در سال ۲۰۲۲.

اخراج کاملاً موجه انزو فرناندز کار آرژانتین را سخت‌تر کرد. جالب اینکه نیمی از کارت‌های قرمز تاریخ فینال‌های جام جهانی به بازیکنان آرژانتین تعلق داشته است؛ سه مورد از شش اخراج، از جمله اخراج پدرو مونزون و گوستاوو دزوتی در فینال ۱۹۹۰.

اولین شوت آرژانتین در این مسابقه، ضربه والی مسی در دقیقه ۱۱۷ بود که به صورت مرینو برخورد کرد. دومین و آخرین شوت آن‌ها نیز همان فرصت طلایی از دست‌رفته جولیانو سیمئونه بود.

برتری عددی اسپانیا نیز بلافاصله نتیجه نداد و شاگردان دلافوئنته برای رسیدن به گل نیازمند صبر بودند. اکنون پنج مورد از شش فینال اخیر جام جهانی به وقت اضافه کشیده شده است؛ در حالی که در ۱۷ فینال نخست این رقابت‌ها تنها چهار بار چنین اتفاقی رخ داده بود.

امیلیانو مارتینز با ثبت ۱۱ مهار، رکورد بیشترین سیو یک دروازه‌بان در تاریخ فینال‌های جام جهانی را شکست، اما روی ضربه نهایی فران تورس هیچ شانسی نداشت.

گل تورس یادآور گل قهرمانی اسپانیا در فینال جام جهانی ۲۰۱۰ بود؛ گلی که آندرس اینیستا مقابل هلند به ثمر رساند. این قهرمانی همچنین باعث شد لاروخا به چهارمین تیم تاریخ تبدیل شود که قهرمانی اروپا و جام جهانی را به‌صورت متوالی کسب می‌کند؛ پس از آلمان، فرانسه و خود اسپانیا.

اسپانیا اکنون در ۳۸ مسابقه متوالی در تمامی رقابت‌ها شکست نخورده و طولانی‌ترین روند شکست‌ناپذیری تاریخ میان تمام تیم‌های اروپایی و آمریکای جنوبی را ثبت کرده است.

از سوی دیگر، این مسابقه شاید آخرین حضور لیونل مسی در جام جهانی باشد. او نه‌تنها نتوانست بار دیگر جام قهرمانی را بالای سر ببرد، بلکه رقابت برای کفش طلای جام جهانی را نیز به کیلیان امباپه واگذار کرد؛ بازیکنی که اکنون با ۲۲ گل، رکورددار تاریخ گلزنی در جام جهانی است و از رکورد ۲۱ گل مسی عبور کرده است.