وقتی یک جنگنده را تصور می‌کنید، احتمالاً آن را با تعداد زیادی موشک متصل به بال‌هایش تصور خواهید کرد. سامانه‌های تسلیحاتی مانند موشک‌ها به نقاط اتصال (Hardpoint) روی هواپیما نصب می‌شوند؛ نقاطی که بسته به مدل جنگنده می‌توانند زیر بال‌ها یا بدنه قرار داشته باشند. با این حال، جایی که به‌ندرت یک موشک روی آن دیده میشود، نوک بال‌های جنگنده است.
با وجود این، دو جنگنده در ناوگان نظامی ایالات متحده وجود دارند که به‌طور استاندارد موشکهایی را روی ریل‌های نوک بال خود حمل می‌کنند: F-16 Fighting Falcon و F/A-18 Hornet.
جنگنده F-16 موشکهایی را روی نوک بال‌های خود حمل می‌کند تا با پدیده «لرزش بال» (Wing Flutter) مقابله کند؛ پدیده‌ای که در آن ناپایداری پرواز زمانی رخ می‌دهد که هواپیما با جریان هوای اطراف خود تعامل دارد. شرکت لاکهید مارتین، سازنده F-16، اعلام کرده است توانایی این جنگنده برای حمل انواع مختلف موشک‌ها در نقاط اتصال متعدد به‌صورت هم‌زمان باعث شده موشکهای AIM-120 روی نوک بال‌ها نصب شوند تا این لرزش‌ها کاهش پیدا کنند.
جنگنده F/A-18 Super Hornet نیز یک موشک روی نوک بال خود حمل می‌کند، اما این موشک معمولاً از خانواده AIM-9X Sidewinder است، نه AIM-120. این موشک‌ها بیشتر برای مقابله با پهپادها حمل می‌شوند، اما علاوه بر آن، به کاهش لرزش بال نیز کمک می‌کنند. البته مهندسان در نسخه‌های جدیدتر F/A-18 ساختار هواپیما را تقویت کرده‌اند تا این مشکل کمتر شود.
جنگنده‌های دیگری مانند F-15EX Eagle II نیز موشکهایی نزدیک به نوک بال حمل می‌کنند، اما آنها را مستقیماً روی ریل‌های نوک بال ندارند.
چرا حمل موشک روی نوک بال برای F-16 و F/A-18 منطقی است؟
جنگنده F-16 موشک AIM-120 را روی ریل‌های نوک بال خود حمل می‌کند؛ اقدامی که در نگاه اول عجیب به نظر می‌رسد، زیرا این موشک‌ها وزن قابل توجهی دارند. موشک AIM-120 AMRAAM حدود ۳۵۵ پوند (حدود ۱۶۱ کیلوگرم) وزن دارد. اگرچه این وزن در مقایسه با برخی بمب‌هایی که F-16 میتواند حمل کند زیاد نیست، اما قرار گرفتن چنین وزنه‌ای در نوک بال میتواند فشار قابل توجهی به سازه هواپیما وارد کند.
این موضوع زمانی جالب‌تر میشود که بدانیم موشک AIM-9 Sidewinder تنها حدود ۱۹۰ پوند (حدود ۸۶ کیلوگرم) وزن دارد. بنابراین این سؤال مطرح میشود که چرا از موشک سنگین‌تر AIM-120 استفاده میشود، در حالی که یک گزینه سبک‌تر و تا حدی مشابه وجود دارد؟
پاسخ این است که وزن بیشتر AIM-120 برای کاهش لرزش بال ایده‌آل است. حتی زمانی که F-16 در مأموریت‌های جنگی حضور ندارد، معمولاً دیده میشود که نوک بال‌های آن با نمونه‌های آموزشی AIM-120 پر شده‌اند. این نمونه‌ها وزنی برابر با نسخه‌های واقعی دارند و مانند موشکهای عملیاتی برای کاهش لرزش بال نصب می‌شوند.
برخی کشورهای متحد که از F-16 استفاده می‌کنند، به موشک AIM-120 دسترسی ندارند، اما می‌توانند AIM-9 را خریداری کنند. عراق و مصر از جمله این کشورها هستند؛ بنابراین معمولاً مجبورند از موشک سبک‌تر استفاده کنند که همچنان کمک‌کننده است، اما تأثیر آن به اندازه AIM-120 نیست.
نصب موشک روی نوک بال‌ها یک مزیت دیگر هم دارد: دو جایگاه تسلیحاتی اضافی ایجاد می‌کند و تعداد موشکهایی را که جنگنده‌های نیروی هوایی آمریکا می‌توانند حمل کنند افزایش می‌دهد.
با این حال، نه F-16 و نه F/A-18 برای پرواز به این موشک‌ها وابسته نیستند؛ یعنی می‌توانند بدون آنها نیز مأموریت انجام دهند یا در جریان نبرد آنها را شلیک کنند، بدون اینکه عملکردشان به شکل خطرناکی کاهش پیدا کند.
چه با موشکهای نوک بال و چه بدون آنها، این دو جنگنده همچنان از جنگنده‌های توانمند جهان محسوب می‌شوند که قابلیت حمل حجم زیادی از تسلیحات را دارند.
ایران باید انواع و اقسام جنگنده را بخرد و یا بسازد تا هک نشوند یا در بحث های حملات سایبری ، جنگال ، تحریم ، تاکتیک و تکنیک های نظامی لو نروند و دشمن را گیج کنند .
سلام آقای نویسنده این مقاله جناب آقای حسین علی پناهی دوست گرامی مطالب شما قابل تقدیر می‌باشد به لحاظ گرد آوری اطلاعات و نشر آن در فضای مجازی اما تقاضا مینمایم از قدرت برتر موشکی بالستیک ایران و از تنوع پهبادهای ایرانی از توانمندی های نیروهای مسلح ایران که تقریبا تنها کشوری در دنیا هستیم که کلکسیون کاملی از انواع پهبادهای آمریکایی و اسراییلی را در اختیار داریم برخی را به طور سالم قضیه کرده این و به زمین نشانده این و برخی را هم با موشک سرنگون نموده ایم که هردو شیوه لبه دانش و تکنولوژی ایرانی است بزرگوار بابت این موضوعات هم تحقیقات خودتان را انجام و مطالب منتشر بفرمایید درضمن در دنیا تقریبا تنها کشوری هستیم که قادر به تولید موشک بالستیک زیر ۵۰۰۰ کیلومتری در مقیاس صنعتی هستیم حتی روسیه و آمریکا نیز چنین قابلیتی ندارند که بتوانند در مقیاس صنعتی تولید کننده موشک بالستیک با برد زیر ۵۰۰۰ کیلومتری در تعداد باشند همین یکسال پیش بود چند نفر از دانشمندان روسیه جهت یادگیری برخی روشهای تولید موشک بالستیک میان برد ۲۶۰ کیلومتری آمدند به ایران جالب بدونید که روسیه تنها موشکهایی که برای برد ۲۵۰ کیلومتری داشته و دارد کاتیوشا می‌باشند و هرگز هیچگونه تحقیقاتی و تولیداتی در ضمیمه تولید موشکهای بالستیک زیر ۵۰۰۰ کیلومتری باسوخت حامد و نقطه زن نداشته آمریکا هم همین طور همگی فقط موشکهای بالستیک برد بلند ۱۵۰۰۰ کیلومتری ساخته آمد که برای ساخت هریک فروند از آنها ۱۲ سال زمان صرف تولید آنها میشود پس در مقیاس صنعتی ایران اولین کشور در دنیاست که میتواند موشک بالستیک نقطه زن با برد زیر ۵۰۰۰ کیلومتری را انبوه سازی بنماید در مدت بسیار کوتاه که امکان تشریح کامل جزییات بیشتر میسر نمی‌باشد
بزرگوار امیدوارم از اینکه پیشنهاد دادم تا درباره قدرتمند بودن ستون فقرات تیذچرپچوهای مسلح کشور عزیزمان مطلب منتشر کنید از بنده ناراحت نشده باشید درضمن یکی از فرماندهان سابق نظامی آمریکا درباره آخرین جنگ ۱۳ روزه چنین گفته که مشاوران نظامی دولت ترامپ متاسفانه درک نمی‌کنند که ایرانیان چه اندازه قوی و قادر و هستند هشدار ساده ای داده چنین گفته که وقتی نیروهای مسلح یک کشور (اسم ایران را به زبان نیاورده )وقتی قادر هستند ظرف مدت سیزده روز جنگ تنها به یک پایگاه در منطقه صحرای نقب ۶۵ موشک بالستیک شلیک کنند بفهمید که آن کشور دارای زرادخانه و ذخایر عظیمی از موشکهای بالستیک می‌باشد که در صورت ادامه جنگ این تعداد ۶۵ فروند موشک بالستیک را ظرف ۱۳ روز را به ۳۶۵ذرپز گسترش بدهیم اثری از آن پایگاه نظامی پس از یکسال هرگز وجود نخواهد داشت
ایران باید انواع و اقسام جنگنده را بخرد و یا بسازد تا هک نشوند یا در بحث های حملات سایبری ، جنگال ، تحریم ، تاکتیک و تکنیک های نظامی لو نروند و دشمن را گیج کنند .
عمو جون چند سالته
سلام آقای نویسنده این مقاله جناب آقای حسین علی پناهی دوست گرامی مطالب شما قابل تقدیر می‌باشد به لحاظ گرد آوری اطلاعات و نشر آن در فضای مجازی اما تقاضا مینمایم از قدرت برتر موشکی بالستیک ایران و از تنوع پهبادهای ایرانی از توانمندی های نیروهای مسلح ایران که تقریبا تنها کشوری در دنیا هستیم که کلکسیون کاملی از انواع پهبادهای آمریکایی و اسراییلی را در اختیار داریم برخی را به طور سالم قضیه کرده این و به زمین نشانده این و برخی را هم با موشک سرنگون نموده ایم که هردو شیوه لبه دانش و تکنولوژی ایرانی است بزرگوار بابت این موضوعات هم تحقیقات خودتان را انجام و مطالب منتشر بفرمایید درضمن در دنیا تقریبا تنها کشوری هستیم که قادر به تولید موشک بالستیک زیر ۵۰۰۰ کیلومتری در مقیاس صنعتی هستیم حتی روسیه و آمریکا نیز چنین قابلیتی ندارند که بتوانند در مقیاس صنعتی تولید کننده موشک بالستیک با برد زیر ۵۰۰۰ کیلومتری در تعداد باشند همین یکسال پیش بود چند نفر از دانشمندان روسیه جهت یادگیری برخی روشهای تولید موشک بالستیک میان برد ۲۶۰ کیلومتری آمدند به ایران جالب بدونید که روسیه تنها موشکهایی که برای برد ۲۵۰ کیلومتری داشته و دارد کاتیوشا می‌باشند و هرگز هیچگونه تحقیقاتی و تولیداتی در ضمیمه تولید موشکهای بالستیک زیر ۵۰۰۰ کیلومتری باسوخت حامد و نقطه زن نداشته آمریکا هم همین طور همگی فقط موشکهای بالستیک برد بلند ۱۵۰۰۰ کیلومتری ساخته آمد که برای ساخت هریک فروند از آنها ۱۲ سال زمان صرف تولید آنها میشود پس در مقیاس صنعتی ایران اولین کشور در دنیاست که میتواند موشک بالستیک نقطه زن با برد زیر ۵۰۰۰ کیلومتری را انبوه سازی بنماید در مدت بسیار کوتاه که امکان تشریح کامل جزییات بیشتر میسر نمی‌باشد
موش شک فقط دفاع خوبه.
بزرگوار امیدوارم از اینکه پیشنهاد دادم تا درباره قدرتمند بودن ستون فقرات تیذچرپچوهای مسلح کشور عزیزمان مطلب منتشر کنید از بنده ناراحت نشده باشید درضمن یکی از فرماندهان سابق نظامی آمریکا درباره آخرین جنگ ۱۳ روزه چنین گفته که مشاوران نظامی دولت ترامپ متاسفانه درک نمی‌کنند که ایرانیان چه اندازه قوی و قادر و هستند هشدار ساده ای داده چنین گفته که وقتی نیروهای مسلح یک کشور (اسم ایران را به زبان نیاورده )وقتی قادر هستند ظرف مدت سیزده روز جنگ تنها به یک پایگاه در منطقه صحرای نقب ۶۵ موشک بالستیک شلیک کنند بفهمید که آن کشور دارای زرادخانه و ذخایر عظیمی از موشکهای بالستیک می‌باشد که در صورت ادامه جنگ این تعداد ۶۵ فروند موشک بالستیک را ظرف ۱۳ روز را به ۳۶۵ذرپز گسترش بدهیم اثری از آن پایگاه نظامی پس از یکسال هرگز وجود نخواهد داشت
درضمن متشکرم از توجه شما و استفاده از مطالب بنده بلامانع میباش د
آفرین به قدرت
جالب بود
ژنرال قدرت انشالله با فرماندهی شما تمام این کاستی ها برطرف میشود