سال گذشته فیلم Prisoner of War (2025) اکران شد و ترکیب ژانرهای مختلف در آن توجه زیادی را جلب کرد. این فیلم یک اثر اکشن سرگرم‌کننده درباره جنگ جهانی دوم است که اسکات ادکینز در آن نقش یک اسیر جنگی را بازی می‌کند و مهارت‌های او در هنرهای رزمی، پیش‌برنده داستان هستند. اسیر جنگی بدون شک برای مخاطبانی که از توانایی ادکینز در ارائه صحنه‌های مبارزه پرتنش و نفس‌گیر لذت می‌برند، جذاب خواهد بود و در عین حال یادآور فیلم‌های دیگری است که جنگ و هنرهای رزمی را با یکدیگر ترکیب می‌کنند.
با توجه به سلاح‌هایی که معمولاً در فیلم‌های جنگی دیده می‌شوند، ممکن است فیلم‌های سامورایی نیز در چنین فهرستی قرار بگیرند. بااین‌حال، با وجود ارتباط این آثار با سینمای هنرهای رزمی، آن‌ها از یک سنت فرهنگی متفاوت سرچشمه می‌گیرند. بنابراین، این فهرست روی فیلم‌های رزمی تمرکز دارد که از مبارزات تن‌به‌تن و انواع سلاح‌ها استفاده می‌کنند و داستانشان مشخصاً در دوران جنگ روایت می‌شود. در این فیلم‌ها لزوماً قرار نیست شخصیت‌ها در نبردهای بزرگ و تمام‌عیار شرکت کنند، اما فضای جنگ همچنان حال‌وهوای اصلی داستان را شکل می‌دهد. این فهرست هم شامل آثار کلاسیکی است که مخاطبان با آن‌ها آشنایی دارند و هم جواهرات پنهانی که شایسته توجه بیشتری هستند و بهترین نمونه‌های فیلم‌های جنگی رزمی را ارائه می‌کنند. همچنین باید توجه داشت که این آثار رتبه‌بندی نشده‌اند.
آثار شایسته اشاره
Four Riders (1972): داستان چهار سرباز را پس از جنگ کره دنبال می‌کند که در سئول با یک قاچاقچی مواد مخدر مقابله می‌کنند. فضای پس از جنگ و صحنه‌های رزمی، شدت احساسی داستان را افزایش می‌دهند.
Eastern Condors (1987): سامو هونگ کارگردانی این فیلم اکشن حماسی را بر عهده دارد که پس از جنگ ویتنام اتفاق می‌افتد و گروهی از سربازان نامتجانس را در مأموریتی برای به‌دست‌آوردن آزادی‌شان دنبال می‌کند. این فیلم یادآور آثاری مانند The Dirty Dozen است.
Curse of the Golden Flower (2006): این فیلم سرشار از دسیسه‌های سیاسی و روابط پنهانی است و بیشتر حال‌وهوای یک تریلر تعلیقی دارد. بااین‌حال، در نهایت با یک شورش نظامی گسترده به اوج می‌رسد.
Red Cliff (2008) و Red Cliff II (2009)
حماسه جان وو سرشار از نبردهای عظیم و هنرهای رزمی است
جنگ: حماسه جنگی باشکوه جان وو در دو فیلم روایت می‌شود که مجموع زمان آن‌ها به ۲۸۸ دقیقه، یعنی تقریباً پنج ساعت، می‌رسد. بهتر است از نسخه بین‌المللی بسیار کوتاه‌تر که هر دو فیلم را در قالب یک اثر واحد خلاصه کرده، صرف‌نظر شود. این دو فیلم به نبرد تاریخی صخره سرخ می‌پردازند که در سال‌های ۲۰۸ تا ۲۰۹ میلادی و در پایان سلسله هان، پیش از آغاز دوره سه پادشاهی، رخ داد. نبرد چانگبان که داستان را آغاز می‌کند، مقدمه‌ای تماشایی است. داستان پس از آن، دسیسه‌های سیاسی و انگیزه‌های شخصیت‌ها را با جنگی در مقیاس بزرگ درهم می‌آمیزد. ناوگان عظیم دریایی در Red Cliff II یکی از فراموش‌نشدنی‌ترین بخش‌های فیلم است و هر لحظه آن با تاکتیک‌های هوشمندانه و میزانسن چشمگیر جان وو برجسته می‌شود.
هنرهای رزمی: Red Cliff از هنرهای رزمی سنتی استفاده نمی‌کند، اما این به معنای آن نیست که نبردهای فیلم فاقد مبارزات سبک‌پردازی‌شده هستند. در سراسر این دو فیلم، صحنه‌های گسترده نبرد شامل مبارزات تن به تنی هستند که در آن‌ها سربازان مهارت‌های چشمگیر خود در شمشیربازی یا استفاده از نیزه را به نمایش می‌گذارند؛ مهارت‌هایی که با آموزش‌های هنرهای رزمی ارتقا یافته‌اند. Red Cliff ممکن است مخاطبان را با نبردهای عظیم خود جذب کند، اما مبارزات تن‌به‌تن درخشان آن، تماشاگرانی را که به‌دنبال نمایش مهارت‌های چشمگیر در نبرد نزدیک هستند نیز راضی می‌کند.
Beach of the War Gods (1973)
یکی از نادیده‌گرفته‌شده‌ترین فیلم‌های جنگی هنرهای رزمی
جنگ: Beach of the War Gods در قرن شانزدهم و دوران سلسله مینگ اتفاق می‌افتد و بر حملات دزدان دریایی ووکو، معروف به حملات جیاجینگ، تمرکز دارد که شهرهای ساحلی را با مشکل مواجه کرده بودند. این اتفاق زمینه را برای داستانی شبیه Seven Samurai فراهم می‌کند؛ جایی که یک قهرمان تنها، استادان هنرهای رزمی را گرد هم می‌آورد تا به روستاییان آموزش دهند چگونه با مهاجمان مبارزه کنند. فیلم در ابتدا حال‌وهوای یک اثر معمولی رزمی را دارد و با درگیری‌های کوچک‌تر به‌تدریج تنش را افزایش می‌دهد تا نبرد پایانی تقریباً ۴۰ دقیقه‌ای بیشترین تأثیر را داشته باشد. کوئنتین تارانتینو در پادکست Pure Cinema درباره این فیلم گفته است:
این فیلم به همان اندازه که یک فیلم کونگ‌فویی است، به Braveheart نیز شباهت دارد.
هنرهای رزمی: وانگ یو، کارگردان فیلم، به‌خوبی از پس نمایش اکشن حماسی آن برآمده و در نماهای عریض، تعداد زیادی مبارز را در حال نبرد در نقاط مختلف قاب به تصویر می‌کشد. محور اصلی داستان، انسان‌ها هستند و روستاییان برای محافظت از خود در برابر مهاجمان مبارزه می‌کنند. صحنه‌های اکشن فیلم فوق‌العاده هستند، سکانس‌های بزرگ آن همچنان جذابیت خود را حفظ کرده‌اند و ریتم فیلم نیز بسیار خوب است. Beach of the War Gods باید مدت‌ها پیش از آنکه فیلمسازان سرشناس از آن تمجید کنند، به‌عنوان یک اثر کلاسیک در این ژانر شناخته می‌شد. ترکیب قهرمانان مختلف و سبک‌های گوناگون مبارزه نیز تنوع منحصربه‌فردی به فیلم می‌دهد. Beach of the War Gods یکی از بهترین و بی‌وقفه‌ترین پایان‌بندی‌های جنگی تاریخ سینما را ارائه می‌کند.
Hero (2002)
جت لی در دوره دولت‌های جنگ‌طلب چین
جنگ: دوره دولت‌های جنگ‌طلب چین از سال ۴۷۵ تا ۲۲۱ پیش از میلاد ادامه داشت و در آن هفت پادشاهی رقیب دائماً برای به‌دست‌آوردن قدرت با یکدیگر رقابت می‌کردند. داستان فیلم در دوران جنگ روایت می‌شود؛ زمانی که ارتش‌ها برای به‌دست‌آوردن کنترل سرزمین‌ها می‌جنگند، اما تمرکز فیلم روی درگیری‌های کوچک‌تر است و در عین حال، ابعاد فلسفی جنگ و پیامدهای درگیری را بررسی می‌کند. پادشاه چین دائماً با تهدید قاتلان مواجه است و شخصیت «بی‌نام» با بازی جت لی، سه تن از افسانه‌ای‌ترین قاتلان را از بین برده است. «بی‌نام» لزوماً ارتش‌های عظیم را از بین نمی‌برد، اما حضور جنگ و پیامدهای آن در سراسر داستان احساس می‌شود و مبارزه او با هدف پایان‌دادن به این درگیری شکل می‌گیرد.
هنرهای رزمی: ژانگ ییمو، کارگردان House of Flying Daggers، در ساخت نماهایی که مانند نقاشی‌های زنده به نظر می‌رسند، مهارت زیادی دارد و Hero نیز از این قاعده مستثنی نیست. هر سکانس از پالت رنگی مخصوص خود استفاده می‌کند و با یک نشانه بصری متمایز، ساختار روایی شبیه Rashomon را برجسته می‌سازد. صحنه‌های رزمی در سراسر فیلم در سطح بالایی قرار دارند و برخی از بهترین مبارزات جت لی را شامل می‌شوند؛ مبارزاتی که او را در برابر چهره‌های سرشناس این ژانر، از جمله تونی لیانگ و دانی ین، قرار می‌دهند. Hero درباره فداکاری و هزینه واقعی جنگ است و ایده‌های بزرگ آن از طریق مبارزات رزمی به تصویر کشیده می‌شوند.
Fist of Fury (1972)
بروس لی در شانگهای مقابل امپریالیسم ژاپن می‌ایستد
جنگ: Fist of Fury یک فیلم جنگی سنتی نیست، زیرا چن ژن با بازی بروس لی در کنار یک ارتش نمی‌جنگد. در عوض، فیلم روی مأموریت انتقام یک فرد تمرکز دارد و از یک درگیری محدود به‌عنوان نمادی از یک مبارزه بزرگ‌تر استفاده می‌کند. داستان در شانگهای دهه ۱۹۱۰ و در دوره نفوذ قدرت‌های خارجی و نژادپرستی ضدچینی مرتبط با نفوذ و امپریالیسم ژاپن اتفاق می‌افتد. چن ژن تنها برای گرفتن انتقام مرگ استادش مبارزه نمی‌کند؛ او در سال‌های پیش از جنگ جهانی اول، برای غرور ملی و در برابر یک نیروی اشغالگر می‌جنگد.
هنرهای رزمی: وقتی یک دوجوی رقیب ژاپنی استاد چن ژن را به قتل می‌رساند، آتشی در وجود او شعله‌ور می‌شود که تنها زمانی خاموش خواهد شد که او راه خود را از میان تمام اعضای آن گروه باز کند. Fist of Fury یکی از بهترین فیلم‌های بروس لی است و سرعت خیره‌کننده او و کاریزمایی را به نمایش می‌گذارد که از او یک ستاره ساخت. فیلم داستانی متمرکز است که با روایت احساسی و بی‌وقفه‌ای از انتقام و نبردی نمادین علیه سرکوبگران، تأثیر زیادی بر مخاطب می‌گذارد.
Little Big Soldier (2010)
جکی چان در برابر جنگ می‌خندد
جنگ: Little Big Soldier یکی دیگر از فیلم‌هایی است که در دوره دولت‌های جنگ‌طلب چین و حدود سال ۲۲۷ پیش از میلاد اتفاق می‌افتد. این فیلم استعداد جکی چان در هنرهای رزمی و توانایی او در کمدی را با یک فیلم جنگی گسترده ترکیب می‌کند و در بسیاری از لحظات، حال‌وهوای یک فیلم جاده‌ای ضدرفاقتی را دارد. برخلاف آثاری که روی تلاش‌های قهرمانانه تمرکز می‌کنند، Little Big Soldier داستان سربازی ترسو را دنبال می‌کند که به‌طور اتفاقی موفق به اسیرکردن یک ژنرال می‌شود و تصور می‌کند می‌تواند با تحویل او، پاداش بگیرد و از خدمت سربازی با افتخار مرخص شود. فیلم موضعی آشکارا بدبینانه و ضدجنگ دارد و به هر سکانس اکشن، حال‌وهوایی طنزآمیز یا پیامی تلخ می‌بخشد.
هنرهای رزمی: شاید چان دیگر نتواند همان بدلکاری‌های حماسی گذشته را اجرا کند، اما Little Big Soldier همچنان از مبارزات رزمی سریع، پرتنش و پرتحرک برای برجسته‌کردن هر درگیری استفاده می‌کند. طنز اغلب بخشی از خود مبارزات است؛ مانند ترفند تیرِ تعبیه‌شده در لباس شخصیت چان که به او کمک می‌کند به‌سرعت وانمود کند مرده است. شیمی میان چان و ژنرال اسیر با بازی لی‌هوم وانگ فوق‌العاده است و به پیشبرد داستان کمک می‌کند. بااین‌حال، صحنه‌های اکشن و شوخی‌های فیلم کاملاً حال‌وهوای آثار جکی چان را دارند و داستان جنگی آن نیز با لحن منحصربه‌فرد خود عملکرد موفقی دارد.
Ip Man (2008)
داستانی واقعی در دوران جنگ دوم چین و ژاپن
جنگ:مجموعه Ip Man بعدها به یک فرانچایز گسترده تبدیل شد، اما نسخه اصلی سال ۲۰۰۸ با بازی دانی ین، ستاره افسانه‌ای هنرهای رزمی، همچنان بهترین قسمت آن محسوب می‌شود. این فیلم را می‌توان یک اثر جنگی نیز دانست، زیرا داستان آن از سال ۱۹۳۵ تا ۱۹۳۸ را پوشش می‌دهد و جنگ دوم چین و ژاپن نیز در سال ۱۹۳۷ آغاز می‌شود. فیلم روی زندگی ایپ من و تلاش او و خانواده‌اش برای بقا تمرکز دارد؛ خانواده‌ای که در نتیجه جنگ با فقر و خشونت نیروهای اشغالگر مواجه می‌شوند و زندگی روزمره‌شان به مبارزه‌ای برای بقا تبدیل می‌شود، زیرا سربازان فشار بیشتری بر مردم وارد می‌کنند.
هنرهای رزمی: دانی ین، ایپ من را فردی فروتن به تصویر می‌کشد. این استاد بزرگ هنرهای رزمی تمایلی ندارد از مهارت‌های خود برای ایجاد درگیری استفاده کند، اما هر زمان لازم باشد، مبارزه را به‌سرعت به پایان می‌رساند. شهرت ایپ من شاید تا حد زیادی به این دلیل باشد که بروس لی یکی از شاگردان او بود، اما دانی ین با مبارزات فوق‌العاده سریع و حضور قدرتمند خود در مقابل دوربین، ایپ من را به یک چهره افسانه‌ای تبدیل کرد. مبارزاتی مانند رویارویی ایپ من با ۱۰ رزمی‌کار دارای کمربند مشکی بر سر یک کیسه برنج، نمونه‌ای برجسته از مهارت‌های هنرهای رزمی و مقاومت در برابر اشغال امپریالیستی هستند. داستان فیلم ممکن است در مواردی از واقعیت تاریخی فاصله گرفته باشد، اما ترکیب وینگ‌چون سنتی با فضای جنگی که همواره در پس‌زمینه حضور دارد، Ip Man را به اثری درخشان در هر دو ژانر تبدیل می‌کند.
بدون نظر