Anduril در حال توسعه خانواده جدیدی از موشک‌های رهگیر است که برای کمک به ارتش آمریکا در مقابله با تهدیدات هوایی، بدون مصرف بیش‌ازحد تسلیحات دفاعی گران‌قیمت این کشور، طراحی شده‌اند. این سامانه که Steelfin نام دارد، به مهندسان اجازه می‌دهد پیکربندی موشک‌ها را برای مأموریت‌های مختلف تغییر دهند و درعین‌حال، طراحی پایه مشترکی را حفظ کنند.
این طرح برای مقابله با مشکلی رو‌به‌رشد در سامانه‌های پدافند هوایی آمریکا ارائه شده است. پهپادهای ارزان‌قیمت و موشک‌هایی که به‌صورت انبوه تولید می‌شوند، می‌توانند واحدهای نظامی را مجبور کنند برای مقابله با اهدافی نسبتاً ارزان، از موشک‌های رهگیر گران‌قیمت استفاده کنند. در یک درگیری طولانی‌مدت، جایگزین کردن این تسلیحات می‌تواند به چالشی جدی تبدیل شود. Anduril می‌خواهد Steelfin راهکاری مقرون‌به‌صرفه‌تر برای دفاع در برابر دسته‌های مختلف تهدیدات ارائه دهد. معماری مشترک Steelfin همچنین می‌تواند به ارتش آمریکا کمک کند تا بدون نیاز به ایجاد برنامه‌های موشکی جدید برای هر تهدید نوظهور، تنوع موشک‌های رهگیر موجود در زرادخانه خود را افزایش دهد.
طراحی ماژولار موشک
Steelfin از معماری دومرحله‌ای بهره می‌برد که به مهندسان اجازه می‌دهد عملکرد آن را متناسب با مأموریت‌های مشخص تنظیم کنند. مرحله نخست از یک موتور راکتی سوخت جامد استفاده می‌کند و بوسترهای مختلفی برای تأمین بردهای متفاوت در دسترس خواهند بود. مرحله دوم وظیفه رهگیری نهایی هدف را بر عهده دارد.
بخش مربوط به رهگیری نهایی در گونه‌های مختلف Steelfin از بدنه، سامانه‌های آویونیک و سامانه کنترل پرواز مشترکی استفاده می‌کند. مهندسان می‌توانند از طریق رابط‌های ماژولار، جست‌وجوگرها یا سامانه‌های مأموریتی مختلفی را در موشک به کار بگیرند. تغییر این قطعات نیازی به طراحی مجدد کامل موشک نخواهد داشت.
Anduril قصد دارد این خانواده موشکی را برای استفاده در چندین لایه از پدافند هوایی توسعه دهد. مأموریت‌های احتمالی آن از حفاظت از تأسیسات و مواضع مشخص تا مقابله با تهدیدات موشک‌های بالستیک را شامل می‌شود. این شرکت اعلام کرده است که هزینه Steelfin تنها کسری از هزینه موشک‌های رهگیر شناخته‌شده‌ای خواهد بود که برای مأموریت‌های مشابه طراحی شده‌اند؛ هرچند هنوز قیمت مشخصی اعلام نکرده است.
Anduril همچنین در طراحی Steelfin چالش‌های عملی تولید انبوه موشک‌ها را در نظر گرفته است. برنامه‌های سنتی ساخت موشک اغلب به ابزارآلات و فرایندهای تولید اختصاصی نیاز دارند و همین موضوع افزایش تیراژ تولید را هنگام رشد تقاضا دشوارتر می‌کند.
گونه‌های مختلف Steelfin از تجهیزات تولید و زیرساخت‌های صنعتی مشترکی استفاده خواهند کرد. Anduril انتظار دارد این ساختار به کارخانه‌هایش اجازه دهد ظرفیت تولید را به سمت هر پیکربندی که مشتریان نظامی بیشتر به آن نیاز دارند، تغییر دهند.
این شرکت قصد دارد در آینده نزدیک سالانه چندین هزار فروند از گونه‌های مختلف Steelfin تولید کند. میزان تولید واقعی به آمادگی خطوط تولید و سطح تقاضا بستگی خواهد داشت.
رابط‌های مشترک همچنین می‌توانند تعداد تأمین‌کنندگان بالقوه قطعات را افزایش دهند. Anduril اعلام کرده است که طراحی این موشک امکان استفاده از قطعات تجاری موجود در بازار و طراحی‌های رقیب برای زیرسامانه‌های مختلف را فراهم می‌کند. انعطاف‌پذیری بیشتر در انتخاب تأمین‌کنندگان می‌تواند به این شرکت کمک کند تا هم‌زمان با گسترش تولید، از ایجاد گلوگاه‌های تأمین جلوگیری کند.
سامانه‌های پرتاب موجود
Steelfin به‌گونه‌ای طراحی شده است که با زیرساخت‌های پرتابی که هم‌اکنون نیروهای آمریکایی از آن‌ها استفاده می‌کنند، سازگار باشد. Anduril پرتابگر M903A2، سامانه پرتاب عمودی Mk 41 نیروی دریایی و سامانه Typhon را ازجمله پلتفرم‌های موردنظر برای استفاده از این خانواده موشکی معرفی کرده است.
این خانواده موشکی همچنین با هدف سازگاری با نرم‌افزارهای کنترل آتش موجود طراحی شده است. سامانه‌های پشتیبانی‌شده شامل AEGIS و سامانه فرماندهی یکپارچه نبرد (Integrated Battle Command System) هستند که به هماهنگی عملیات پدافند هوایی و موشکی کمک می‌کند.
Anduril آزمایش‌های بالستیکی را با استفاده از پرنده‌های آزمایشی نماینده طراحی موردنظر تکمیل کرده و قصد دارد آزمایش‌های پروازی گونه‌های مختلف Steelfin را در سال ۲۰۲۷ آغاز کند. انتظار می‌رود این آزمایش‌ها تصویر روشن‌تری از عملکرد موشک در شرایط واقعی پرواز ارائه دهند.
درنهایت، Steelfin باید در کنار مزایای وعده‌داده‌شده در زمینه تولید، توانایی خود را در رهگیری قابل‌اعتماد اهداف نیز اثبات کند. توانایی این سامانه در تأمین موشک‌های مقرون‌به‌صرفه با تعداد کافی، تعیین خواهد کرد که تا چه اندازه می‌تواند در جریان یک درگیری طولانی‌مدت از پدافند هوایی آمریکا پشتیبانی کند.
بدون نظر