قتل داریوش مهرجویی و وحیده محمدی‌فر، همسرش، در ۲۲ مهر سال ۱۴۰۲ یکی از تلخ‌ترین اتفاقات تاریخ معاصر سینمای ایران بود؛ خبری که جامعه هنری و علاقه‌مندان سینما را در شوک فرو برد. حالا با انتشار دل‌نوشته تازه مونا مهرجویی، دختر این زوج، خاطره آن شب دوباره زنده شده و پرسش‌های باقی‌مانده درباره جزئیات حادثه و انگیزه عاملان آن بار دیگر مورد توجه قرار گرفته است.
سه سال پیش همچین روزی ، اخرین روز عادی در زندگی من بود .
فرداش همه چی تغییر کرد ؛من رسیدم خونه، زنگ زدم کسی جواب نمیداد ، دلم شور میزد ، کلید انداختم رفتم داخل خونه ، خون دیدم ، فقط خون و پدر و مادری که منشا خون از جسم اونها بود ، از خونه اومدم بیرون ، تو کوچه جیغ میکشیدم، هیچکس نبود ، هیچکس صدامو نمیشنید ، شروع کردم دویدن تا کسیو پیدا کنم که کمک کنه .همه چیز همینجا برای من عوض شد در یک لحظه ، یک ساعت ، بدون داشتن جواب مشخصی، که چیشد؟ چرا؟ و هنوزهم نمیدونم چرا؟ چیشد؟
حقیقتا بعد از اون شب، بارها شکستم و به زبون نیاوردم ، من هیچوقت آدمی نبودم که بتونم در ملا عام چیزی از احساساتمو به روز بدم و این شد یک مشکل، که آدم ها بخاطر این موضوع شروع کردن به سر زنش کردن من.
در نهایت ، من الان اینجام و این هم بخشی از سر نوشتو زندگی من بود همه آدم ها که قرار نیست یک زندگی عادی داشته باشن درسته؟ و این اشکال نداره ، ما آدم ها محکومیم به تجربه کردن ، به زندگی کردن، درد کشیدن ، و بازهم تجربه کردن و درد کشیدن .
ماهیت انسان ، به درد کشیدن وصل شده ، و راهی جز کنار اومدن باهاش نیست ، همونطور که پذیرای خنده و عشق هستیم مجبوریم پذیرای این بخش از زندگی که سراسر رنج‌ست و هیچ جوره گویا هیچ قسمتیش دست ما نیست هم باشیم.
با وجود اعلام انگیزه شخصی توسط مراجع رسمی و تکذیب برخی گمانه‌زنی‌ها، این پرونده همچنان برای بخشی از افکار عمومی و حتی مونا مهرجویی، با پرسش‌ها و ابهام‌هایی درباره انگیزه این جنایت همراه است؛ ابهام‌هایی که انتشار مستندی از صحبت‌های مهرجویی پس از اعتراضات سال ۱۴۰۱ و ملیت متهمان نیز به حساسیت‌های پیرامون پرونده دامن زده. مهرجویی که با آثاری مانند هامون، اجاره‌نشین‌ها و لیلا جایگاه مهمی در سینمای ایران داشت، به همراه همسرش قربانی قتلی شد که هنوز یادآوری آن برای بسیاری از مردم دردناک است.
بدون نظر