دانیل دوبوآ در مبارزه‌ای تماشایی، فابیو واردلی را تنها در دو راند شکست داد. پنج ماه پس از نبرد خونین و نفس‌گیر این دو بوکسور برای کسب کمربند قهرمانی سنگین‌وزن سازمان WBO که دانیل دوبوآ در راند یازدهم آن را به دست آورد، این بار او توانست حریفش را در مدت بسیار کوتاه‌تری از پیش رو بردارد. در کمتر از یک دقیقه ابتدایی مسابقه، این قهرمان قدرتمند ۲۹ ساله با نخستین ضربه سنگین دست راست خود، واردلی ۳۱ ساله را نقش زمین کرد. از آن لحظه به بعد، جریان مبارزه به‌شدت به سود دانیل دوبوآ پیش رفت و فابیو واردلی به‌سختی توانست ضربات مؤثری به او وارد کند؛ با این حال، مقاومت و شجاعت او در برابر حملات حریف چشمگیر بود.
داور مسابقه و بن دیویسون، مربی واردلی، در همان راند اول به فکر متوقف کردن مبارزه افتادند؛ چراکه شدت ضربات دانیل دوبوآ به حدی بود که ادامه مسابقه نگران‌کننده به نظر می‌رسید. با این حال، فابیو واردلی تسلیم نشد و پس از زمین خوردن، دوباره روی پاهایش ایستاد. دانیل دوبوآ که در سه راند ابتدایی مبارزه قبلی در ماه مه دو بار به زمین افتاده بود، از همان ابتدا با قدرت ظاهر شد و در راند دوم کار حریفش را تمام کرد.
شین مک‌گوییگان، تحلیلگر بوکس و مربی سابق دوبوآ، پیش از مسابقه گفته بود که این قهرمان در رختکن نگران توان بدنی و استقامت خود می‌شود و همین نگرانی بر گرم کردن او پیش از مبارزه تأثیر می‌گذارد. حدود ساعت ۱۰ شب، زمانی که مایکل گومز جونیور و لوئی اودوهرتی در مبارزه‌ای جذاب برای کسب عناوین قهرمانی سبک‌وزن بریتانیا و کشورهای مشترک‌المنافع رقابت می‌کردند، تصویر سر عرق‌کرده دوبوآ روی نمایشگر بزرگ سالن ظاهر شد. فابیو واردلی که در راند نخست تنها پس از ۱۰ ثانیه به زمین افتاد و در راند سوم نیز بار دیگر از روی زمین بلند شد، مصمم به نظر می‌رسید که این بار مبارزه را پرانرژی‌تر از دیدار قبلی در منچستر، در ماه مه، آغاز کند.
دانیل دوبوآ در دقایق ابتدایی گرم کردن در رختکن، به محافظی که دان چارلز، مربی‌اش، دور کمر خود بسته بود، ضربات هوک می‌زد. هم‌زمان، فابیو واردلی نیز ضربات مستقیم و دست راست خود را به پدهای تمرینی راب هاجکینز می‌زد؛ مربی که از ابتدای فعالیت حرفه‌ای او در کنارش بوده و واردلی را از یک بوکسور آماتور به قهرمان سنگین‌وزن جهان تبدیل کرده است. لحظاتی پیش از ورود بوکسورها به رینگ، صدای تشویق تماشاگران با شعار «اوه، فابیو واردلی» در سراسر سالن طنین‌انداز شد. این اتفاق غافلگیرکننده به نظر می‌رسید؛ سالن The O2 Arena در منطقه نورث گرینویچ لندن واقع شده و حدود ۱۲۹ کیلومتر با شهر ایپسویچ، زادگاه واردلی، فاصله دارد. به همین دلیل انتظار می‌رفت دوبوآ که اهل لندن است، از حمایت بیشتر تماشاگران برخوردار باشد.
چند ثانیه پیش از ورود واردلی به سالن، دوربین‌های شبکه DAZN او را در حالی نشان دادند که در گوشه رختکن زانو زده و در سکوت و با حالتی جدی دعا می‌کرد. فابیو واردلی که آثار زخم‌های مبارزه پنج ماه قبل با دابلین دوبوآ هنوز روی صورتش دیده می‌شد، با ظاهری مصمم از مسیر ورودی به سمت رینگ رفت. او ردایی مشکی به تن داشت که عبارت «ما و مردم‌مان» روی آن نوشته شده بود. واردلی در حالی که معرفی بوکسورها انجام می‌شد، به صحبت‌های بن دیویسون، مربی کمکی خود، گوش می‌داد. دیویسون برای حضور در این مسابقه از اردوی تمرینی آنتونی جاشوا در اسپانیا به لندن آمده بود.
دوبوآ نیز در سکوت در اطراف رینگ حرکت می‌کرد و صدای بلند تشویق تماشاگران برای رقیبش را می‌شنید. سپس در جای خود بالا و پایین می‌پرید و برای آغاز حمله آماده می‌شد. واردلی نخستین بار با اولین ضربه سنگین دوبوآ به زمین افتاد. او تلاش کرد با چند حرکت فریبنده حریفش را غافلگیر کند، اما دوبوآ او را به گوشه آبی رینگ عقب راند و با ضربه‌ای سنگین از دست راست، بار دیگر او به زمین انداخت. واردلی به زمین افتاد، اما به شکل شگفت‌انگیزی بلافاصله بلند شد و استیو گری، داور مسابقه، را وادار کرد تا برای شمارش ضربات وارد عمل شود.
در چند ثانیه پایانی راند نخست نیز دوبوآ مجموعه‌ای از ضربات پیاپی را روانه واردلی کرد؛ حمله‌ای که باعث شد دیویسون با حوله در دست به لبه رینگ برود و آماده اعلام تسلیم شاگردش شود. واردلی در راند دوم توانست یک ضربه نسبتاً مؤثر با دست راست وارد کند و چند ضربه مستقیم به بدن حریف بزند. با این حال، دوبوآ بار دیگر حملات سنگین خود را آغاز کرد و در مبارزه‌ای دشوار و دردناک، حریفش را تحت فشار قرار داد. به نظر می‌رسید واردلی برای ازسرگیری چنین مبارزه سنگینی آمادگی لازم را نداشته است. در نهایت، دیویسون برای نجات شاگردش حوله را به نشانه تسلیم به داخل رینگ انداخت؛ اقدامی که این بار بسیار زودتر از زمانی انجام شد که باید در مبارزه پنج ماه قبل صورت می‌گرفت. دوبوآ پس از پیروزی گفت:
این همان برنامه‌ای بود که داشتیم. از همان ابتدا با نیت ضربه‌زدن و آسیب‌رساندن وارد مبارزه شدم. در مبارزه اول، تحت فشار بودم، اما امشب باید نشان می‌دادم که جدی هستم.
بدون نظر