سامانه پدافند هوایی متحرک HQ-17A چین میتواند نقش مهمی در حفاظت از نیروهای آبیخاکی و تجهیزات نظامی مستقر در سواحل این کشور، پیش از آغاز عملیات احتمالی علیه تایوان داشته باشد. در یک رزمایش اخیر، پرتابگر چرخدار این سامانه درحالیکه خودروهای زرهی آبیخاکی به سمت آبهای آزاد حرکت میکردند، یک پهپاد را که نقش موشک کروز مهاجم را شبیهسازی میکرد، هدف قرار داد. این رزمایش نشان داد ارتش آزادیبخش خلق چین (PLA) چگونه میتواند برای نیروهایی که آماده عبور از تنگه تایوان میشوند، پوشش پدافند هوایی کوتاهبرد فراهم کند.
سامانه HQ-17A برای همراهی با یگانهای زمینی و مقابله با هواپیماها، موشکهای کروز و تسلیحات هدایتشونده دقیق طراحی شده است. یکی از ویژگیهای مهم این سامانه، توانایی شلیک موشک هنگام حرکت است که به لطف طراحی چرخدار آن امکانپذیر شده است. این قابلیت میتواند به ستونهای زرهی اجازه دهد بدون توقف برای دریافت پوشش پدافندی، به حرکت خود ادامه دهند و همزمان در برابر تهدیدهای هوایی محافظت شوند.
سامانه HQ-17A از نیروهای آبیخاکی چین در برابر حملات هوایی محافظت میکند
در رزمایشی که ژوئن گذشته برگزار شد، خودروهای زرهی آبیخاکی چین به سمت آبهای آزاد حرکت کردند و همزمان یک پرتابگر ششچرخ HQ-17A مستقر در ساحل، به سمت پهپادی شلیک کرد که نقش یک موشک کروز مهاجم را داشت. گمان میرود یگان شرکتکننده در این تمرین متعلق به تیپ ۱۲۵ ترکیبی آبیخاکی ارتش چین بوده باشد. به گزارش ساوث چاینا مورنینگ پست، ارتش آمریکا در تحلیلی این یگان را یکی از شش تیپ آبیخاکی مهم چین معرفی کرده که میتوانند در عملیات احتمالی پیادهسازی نیرو در تایوان نقش محوری داشته باشند.

هر پرتابگر HQ-17A به هشت موشک با قابلیت پرتاب عمودی و یک رادار داخلی مجهز است. این تجهیزات به سامانه اجازه میدهند اهداف هوایی را بهصورت مستقل شناسایی و با آنها درگیر شود. موشکهای این سامانه برد درگیری تقریبی ۱٫۵ تا ۱۵ کیلومتر دارند و میتوانند اهدافی را که در ارتفاع حدود ۱۰ متر تا ۱۰ هزار متر از سطح زمین پرواز میکنند، رهگیری کنند. این محدوده ارتفاعی امکان مقابله با تهدیدهای مختلف، از اهداف کمارتفاع گرفته تا هواگردهایی که در ارتفاع بالاتر حرکت میکنند، را فراهم میکند.
یک آتشبار معمولی HQ-17A از چهار پرتابگر تشکیل میشود که خودروهای فرماندهی و تأمین مهمات از آنها پشتیبانی میکنند. نسخه شنیدار HQ-17 میتواند هنگام حرکت به جستوجوی اهداف بپردازد، اما برای شلیک موشک باید متوقف شود. در مقابل، گزارشها نشان میدهند نسخه چرخدار HQ-17A قادر است بهطور همزمان با حداکثر چهار هدف درگیر شود و حتی هنگام حرکت با سرعت حداکثر ۲۵ کیلومتر بر ساعت نیز موشک شلیک کند. این تفاوت میتواند در عملیاتهای متحرک، بهویژه هنگام پیشروی یگانهای زرهی و آبیخاکی، اهمیت زیادی داشته باشد.
ظرفیت هشت موشک و وابستگی به رادار از نقاط ضعف HQ-17A هستند
با وجود تحرک بالا، سامانه HQ-17A محدودیتهایی دارد که ممکن است در یک درگیری طولانیمدت با تعداد زیادی پهپاد و تسلیحات هدایتشونده دقیق، به مشکلی جدی تبدیل شوند. هر پرتابگر تنها هشت موشک آماده شلیک حمل میکند؛ یعنی نصف ۱۶ موشکی که طبق گزارشها در پرتابگرهای جدیدتر سامانه روسی Tor-M2 وجود دارد. این اختلاف ظرفیت میتواند در شرایطی که سامانه باید در مدت کوتاهی با چندین تهدید هوایی مقابله کند، اهمیت پیدا کند.

بارگذاری مجدد موشکها در سامانههای HQ-17 و HQ-17A حدود ۱۸ دقیقه زمان میبرد. در این مدت، توان درگیری پرتابگر کاهش پیدا میکند و ممکن است در برابر حملات دشمن آسیبپذیرتر شود. از سوی دیگر، وابستگی سامانه به هدایت راداری این فرصت را در اختیار دشمن قرار میدهد که محل استقرار آن را شناسایی و هدف قرار دهد. فعالیت در نزدیکی خط ساحلی، جایی که پهپادها، راکتها و موشکهای تایوان میتوانند مناطق تجمع نیروهای نظامی را تهدید کنند، مستلزم آن است که خدمه همواره از وضعیت میدان نبرد آگاه باشند و با سایر یگانهای پدافند هوایی هماهنگی نزدیکی داشته باشند.
تایوان نیز در حال گسترش توانمندیهای خود در زمینه سامانههای بدون سرنشین است. به گزارش ساوث چاینا مورنینگ پست، مجلس این کشور در ماه اوت یک چارچوب تأمین مالی ششساله به ارزش تقریبی ۷٫۳ میلیارد دلار را تصویب کرد که توسعه سامانههای بدون سرنشین، از جمله پهپادهای تهاجمی ساحلی و شناسایی را در بر میگیرد. این سرمایهگذاری میتواند تهدیدهای بیشتری برای نیروها و تجهیزات نظامی چین در مناطق ساحلی ایجاد کند و اهمیت سامانههای پدافندی متحرک را افزایش دهد.

ارتش چین همچنین در حال بررسی روشهایی برای حفاظت از نیروهای آبیخاکی پس از ترک ساحل است. در رزمایش ماه ژوئن، سربازان مستقر در خودروهای آبیخاکی با استفاده از موشکهای دوشپرتاب به سمت پهپادها شلیک کردند. بااینحال، حتی ایجاد یک شبکه پدافندی هماهنگ نیز نمیتواند حفاظت کامل از نیروها را تضمین کند. کارایی چنین شبکهای به عواملی مانند همپوشانی پوشش راداری، ارتباط مؤثر میان یگانها، موجودی مهمات و توانایی شناسایی بهموقع تهدیدها بستگی دارد؛ عواملی که میتوانند در جریان یک عملیات گسترده آبیخاکی، نقش تعیینکنندهای در موفقیت یا شکست پدافند هوایی داشته باشند.





بدون نظر