اورست، کوهی که عاشقانش را به کام مرگ می‌فرستد

بلندترین قله جهان باز هم قربانی گرفت؛ 7 کشته در 7 روز

بدون نظر

فتح قله اورست معادل طلای جهان است همانطور که در سایر رشته‌های ورزشی مدال طلای جهان در المپیک داده می‌شود. برای کوهنوردی، اورست المپیک است. اما صعود این قله همان‌قدر که افتخارآفرین است، می‌تواند مرگ‌آفرین هم باشد.

با مرگ سه نفر در کوه اورست، شمار کوهنوردانی که ظرف یک هفته در این کوه درگذشتند به هفت نفر رسید. این تعداد از مجموع کسانی که سال گذشته در اورست کشته شدند بیشتر است.

در سال جاری، ازدحام کوهنوردان در نزدیکی قله اورست بی‌سابقه بوده است و این سه نفر روز پنجشنبه و در حال بازگشت از قله به دلیل خستگی در میانه این ازدحام جانشان را از دست دادند. به گفته یکی از هماهنگ‌کننده‌های محلی، یکی از سه کوهنوردی که جانش را از دست داده، ۱۲ ساعت در ازدحام جمعیت گیر افتاده بود.

شمار بالای کوهنوردان باعث می‌شود که در گلوگاه‌ها و تنگناهای مسیر صعود به قله ازدحام به وجود بیاید.

با وجود این که خیلی ها اورست را گورستان شوم می پندارند اما نپالی ها آن را مقدس می شمرند. بسیاری از بومیان منطقه وصیت می کنند پس از مرگ، جسد آنها را در کوهستان رها کنند در حالی که این کار برخلاف قانون است اما خیلی ها این خواسته را به صورت پنهانی عملی می کنند. با این وجود به محض کشف یک جسد دستور پایین آوردن آن صادر می شود و پس از احراز هویت به خاک سپرده خواهد شد.

اجسادی که در ارتفاع بسیار زیاد قرار دارند نیز در همانجا زیر قبر سنگی قرار خواهند گرفت تا به آرامش ابدی برسند، در گوشه و کنار مسیر کوهنوردی اورست، قبرهای سنگی دیده می شود که داخل همگی آنها اجساد کوهنوردانی قرار دارد که آرزوی فتح این قله بلند را داشته اند. در این بین، برخی از اجساد را که نمی توان دفن کرد یا در قبر سنگی قرار داد، به درون گودال های یخی می اندازند تا در معرض دید عموم نباشند.

بد نیست بدانید نپال برای صعود به اورست در فصل بهار امسال ۳۸۱ مجوز صادر کرده است. هر مجوز ۱۱ هزار دلار هزینه دارد.

با این مقدمه از شما دعوت می‌کنیم تا با معروف‌ترین قربانی‌های بلندترین قله جهان آشنا شوید؛ کوهنوردانی که رویای فتح اورست را داشتند اما سرنوشت، رویایی دیگر برایشان در سر داشت.

اورست، بلندترین قله جهان باز هم قربانی گرفت؛ 7 کشته در 7 روز

کمپ چهار اورست به «منطقه مرگ» معروف است.

کمپ چهار اورست که به «منطقه مرگ» معروف است، ۸ هزار متر ارتفاع دارد و اکسیژن کمی در آن وجود دارد. به همین خاطر امکان ایست قلبی نیز هست و تلفات زیادی در این محل به وجود می‌آید. اکسیژن موجود در این منطقه، به اندازه یک سوم اکسیژن موجود در سطح دریاست و اکثر کوه نوردان بدون پشتیبانی تنها چند ساعت می توانند زنده بمانند.

کشف اجساد جان باختگان در این منطقه و پایین آوردن آنها تقریبا غیرممکن است و برای همین حتی اجساد جان باختگان هم به پایین قله نمی رسد.

البته همه کوهنوردان دچار حادثه نمی شوند. بعضی از آنها وقتی به خواب می روند، سرمای هوا آنها را می کشد. تعدادی دیگر بیهوش می شوند و یخ می زنند. عده ای دچار حادثه شده و زخمی می شوند. برای همین در محل حادثه رها می شوند و آرام آرام دچار سرمازدگی شده و جان خود را از دست می دهند.

آمار نشان می دهد از هر چهار کوهنورد، یکی از آنها در راه رسیدن به قله جان خود را از دست می دهند. امروزه پیشرفت تکنولوژی باعث شده تا شانس زنده ماندن کوهنوردان اورست بیشتر شود. از سال ۲۰۱۱ هر سال نزدیک به هزار کوهنورد تلاش می کنند تا به قله اورست برسند که در میان آنها ۱۵ تا ۲۰ نفر جان خود را از دست داده اند.

جورج مالوری – سال ۱۹۲۴ 

اورست، بلندترین قله جهان باز هم قربانی گرفت؛ 7 کشته در 7 روز

جورج مالوری – سال ۱۹۲۴

یکی از خواندنی ترین ماجراهای کوهنوردان اورست به جورج مالوری کوهنورد مشهور انگلیسی مربوط می شود. او سال ۱۹۲۴ تصمیم گرفت اولین نفری باشد که اورست را فتح می کند اما توفان کوهستان، جان وی را گرفت. جسد مالوری سال ۱۹۹۹ در پی اکتشافات یک گروه تحقیقاتی با همین نام، کشف شد.

ده سال پیش از کشف جسد، چند کوهنورد چینی مدعی شدند با جسدی که به نظر می رسید متعلق به یک مرد اروپایی است مواجه شده اند. به گفته آنها، صورت جسد به سمت زمین بود و با توضیحاتی که آنها ارائه کرده بودند کارشناسان تصور می کردند جسد متعلق به «اندرو اورین»، یعنی همراه مالوری است.

سال ۱۹۳۳ کوهنوردان مکتشف اورست طناب و تبر کوهنوردی اروین را پیدا کردند و برای همین آنها مطمئن شدند جسدی که کوهنوردان چینی دیده اند متعلق به اروین است اما وقتی ۶۶ سال بعد جسد مورد نظر کشف شد در کمال ناباوری آزمایشات نشان داد جسد مالوری پیدا شده است. صورت جسد به سمت زمین بود، دست ها گشوده و به طرف بالا کشیده شده بود. حالت پوست تقریبا دست نخورده مانده بود اما رنگ آن به خاطر ۷۰ سال آفتاب گرفتگی، کاملا برنزه شده بود.

پس از آزمایشات و مطالعات گوناگون بر روی جسد، متخصصان نظر دادند که علت مرگ مالوری به احتمال بسیار زیاد جدا شدن طناب از صخره بوده و وجود طناب گره زده دور مچ مالوری این نظریه را ثابت می کرد. همچنین روی پیشانی او حفره ای به اندازه یک توپ گلف دیده می شد و این نشان دهنده آن بود که تکه سنگ بزرگی به پیشانی او اصابت کرده و کوهنورد را زخمی کرده بود. جسد اندرو اروین هیچ وقت پیدا نشد.

سیوانگ پالجور – سال ۱۹۹۶ 

اورست، بلندترین قله جهان باز هم قربانی گرفت؛ 7 کشته در 7 روز

سیوانگ پالجور – سال ۱۹۹۶

«بوت های سبز» نام مشهورترین جسد قله اورست است که متعلق به «سیوانگ پالجور» – کوهنورد هندی – است. جسد او دهم می ۱۹۹۶ از زیر برف و یخ پدیدار شد و چون بوت های سبز رنگی به پا داشت، این لقب را گرفت.

پالجور یکی از اعضای گروه سه نفره از کوهنوردان مشهور هندی بود که قصد داشتند برای اولین بار قله اورست را فتح کنند. متاسفانه آنها بدترین زمان را برای صعود انتخاب کردند. هوا در آن زمان از سال بسیار بد بود به طوری که یکی از مرگبارترین حوادث تاریخ کوهنوردی اورست را رقم زد. وقتی توفان آغاز شد، دمای هوا به زیر صفر رسید. پالجور از دو کوهنورد دیگر جا ماند و برای در امان ماندن از سرمای هوا، غار کوچکی پیدا کرد و در آنجا چمباته زد، غاری که آرامگاه ابدی پالجور شد.

فرانسیس آرسنتیف – سال ۱۹۹۸

اورست، بلندترین قله جهان باز هم قربانی گرفت؛ 7 کشته در 7 روز

فرانسیس آرسنتیف – سال ۱۹۹۸

زن کوهنوردی که در حال کشیدن آخرین نفس هایش بود اشک می ریخت و به همراهانش می گفت «لطفا تنهایم نگذارید».

این آخرین کلماتی است که «فرانسیس آرسنتیف» با فریاد به دو کوهنورد همراهش گفت. فرانسیس که همراه شوهرش و یک کوهنورد دیگر دل به خطر زده بودند، از بلندی سقوط کرده و جا مانده بود، آنها در منطقه مرگ بودند، اکسیژن کمی برای نفس کشیدن داشتند و زن بیچاره دقیقا کنار یک دره شیب دار سقوط کرده بود.

اگر هر کوهنورد دیگری خودش را به فرانسیس می رساند، مطمئنا مرگ او را نیز تهدید می کرد و برای همین نجات او غیرممکن بود. به رغم خطر زیادی که وجود داشت، «ایان وودال» و «کتی اوداد» دو کوهنورد دیگر همراهش، هر طور که بود با سختی فراوان خود را به پایین دره رساندند تا به فرانسیس کمک کنند اما دیگر خیلی دیر شده بود. ایان و کتی ماسک اکسیژنی که همراه داشتند را به دهان فرانسیس چسباندند تا او نفس بکشد اما زن بیچاره جان خود را از دست داده بود.

حالا دو کوهنورد می بایست خود را به بالای کوه می رساندند تا به کمپ برگردند و حادثه را گزارش دهند. به این ترتیب، جسد فرانسیس از سال ۱۹۹۸ در منطقه مرگ رها شد! سرگئی، همسر فرانسیس و کوهنورد دیگری که همراه او بود نیز هیچ وقت به کمپ برنگشتند و آنها نیز ناپدید شدند، تنها وسایلی که از همسر فرانسیس پیدا شد طناب و تبر کوهنوردی او بود.

به گفته کوهنوردان دیگری که در این سفر همراه آنها بودند، این زوج کوهنورد در ابتدای راه با هم بودند اما به طور کاملا تصادفی از یکدیگر جدا شده و دچار سرنوشتی مشترک شدند. شواهد موجود نشان می داد سرگئی با وجود این که می دانست ذخیره اکسیژن کافی همراه ندارد به سمت قله پیش رفت تا به همسرش کمک کند اما میان راه سرمازدگی نیز به او هجوم آورد و وی نتوانست خود را به فرانسیس برساند.

دیوید شارپ – سال ۲۰۰۵

David Sharp

دیوید شارپ – سال ۲۰۰۵

دیوید شارپ کوهنورد انگلیسی بود که سال ۲۰۰۵ تصمیم گرفت اورست را فتح کند. شارپ عضو یک گروه اکتشافی سازماندهی شده بود. سفر آنها به خوبی برنامه ریزی شده بود اما در راه به یکباره هوا نامساعد شد و گروه تصمیم به بازگشت گرفت اما دیوید نظر دیگری داشت و همچنان به راه خود ادامه داد.

دیوید در مسیر خود غار کوچکی پیدا کرد و در آنجا پناه گرفت، او برای رفع خستگی در آنجا دراز کشید و در همانجا جان خود را از دست داد. نکته قابل توجه اینجاست که کوهنوردان بسیاری از کنار دیوید عبور کردند اما متوجه شرایط وخیم او نشدند.

زمانی که دیوید داخل غار بود، نزدیک به ۴۰ کوهنورد از کنار او عبور کردند اما چرا هیچ یک از آنها به او توجهی نکردند؟ دیوید بدون اینکه بداند دقیقا در همان غاری استراحت کرد که «کوهنورد چکمه سبز» جان خود را در آنجا از دست داده بود، برای همین خیلی ها تصور می کردند که دیوید همان چکمه سبز است.

مدتی بعد چند «شرپا» (کارگر باربر محلی) بدن بی رمق دیوید را پیدا کردند که فقط می توانست نام و شماره اکتشاف خود را به زبان آورد.

شرپاها سعی کردند به دیوید اکسیژن رسانی کنند و او را به پایین کوهستان بیاورند اما شرایط دیوید آنقدر وخیم بود که نمی توانست روی پاهایش بایستد، برای همین او را به جایی کشاندند که آفتاب بود، به امید این که تا رسیدن کمک، گرمای خورشید او را از مرگ نجات دهد اما وقتی آنها با کمک برگشتند، دیوید زنده نبود.

بدون نظر

ورود