بدون نظر

دوچرخه سواری زنان در ایران از قرار معلوم به بحثی بی پایان بدل شده که هیچ نتیجه ی مشخصی هم ندارد و هر از گاهی با اظهار نظر جدیدی پرونده ی آن از نو باز می شود.

دوچرخه سواری زنان در ایران

در موردی جدید، آیت‌ الله علم‌ الهدی، امام‌ جمعه مشهد نظر خود درباره ی دوچرخه سواری عمومی بانوان را اینگونه اظهار کرد:

«این نه برای پیشگیری از تفریح و ورزش زن است، دوچرخه‌ سواری زن‌ ها و دخترها در یک فضای امن و مصونیت بخش به ناموس آنان و جدایی آنان از فوران غریزه ی جنسی مردان اشکالی ندارد، این وظیفه شهرداری‌ها است که پارکی درست کنند، پارک بانوان و در آنجا فضایی باز، آزاد و راحت برای هر نوع ورزش بانوان از جمله دوچرخه‌ سواری فراهم کنند اما اینکه یک دختر وسط خیابان‌ های شهر یا یک خانم جوان سوار دوچرخه شود، مصداق واقعیتی است که قرآن از انجام آن نهی کرده، فرموده وَلَا تَبَرَّجْنَ تَبَرُّجَ الْجَاهِلِیَّهِ الْأُولَىٰ…

یکی از مصادیق تبرج و نمایش دادن اندام بدن، مسئله ی دوچرخه‌ سواری است که در اسلام نهی شده، مصداق دوچرخه‌ سواری زن و دختر، مصداق تبرجی است که قرآن نهی کرده و بر اساس آن رهبری فتوا دادند که دوچرخه‌ سواری زن‌ها و دخترها باید ممنوع شود مخصوصاً در این شهری که شهر امام رضاست، فرهنگش فرهنگ رضوی است و حاکمیت جریان فکری و فرهنگی در این شهر، مربوط به هویت شخص شخیص وجود مقدس علی بن موسی‌ الرضا است.

هم مسؤولان انتظامی و مدیران شهری ما در این مسئله باید توجه داشته باشند و هم مردم عزیز ما، خواهران با عفت و دختران ناموس مدار جامعه ی مشهد نباید دست به این کار بزنند و این وظیفه ی شهرداری است فضایی را فراهم کند که تمام امکانات آماده باشد تا دور از نگاه مردها، خواهران دوچرخه‌ سواری کنند، تفریح کنند و نشاط و ورزش جوانی داشته باشند، این حقیقتی نیست که کسی با آن موافق نباشد اما در خیابان‌ های دانشگاه، دختر جوان سوار دوچرخه شود و مقابل چشم هزاران دانشجوی جوان، بشود آتشی که شعله بزند به غرایز جنسی جوانان و دانشگاه را کانون فساد بکند، این حقیقتی است که نه‌ تنها نهی می‌ کنیم، با آن مبارزه خواهیم کرد و ان‌شاءالله عزیزان ما به این نقطه و حقیقت توجه داشته باشند.»

اما در موردی دیگر، محمدتقی فاضل میبدی، عضو مجمع محققین و مدرسین حوزه علمیه قم در اظهار نظری جدید درباره ی دوچرخه سواری بانون بیان کرد:

«همانطور که خرافات برای دین خطرناک است اینکه به نام دین جلوی بسیاری از کارهایی را بگیریم که دین حرام نکرده، هم خطرناک و بدعت است. ترویج خرافات کار افراد جاهل است اما اینکه عده‌ ای که عالم به دین هستند مواردی نظیر دوچرخه سواری زنان را حرام اعلام می‌ کنند، لذا این قضیه کار جاهلان نیست.»

این پژوهشگر دین ادامه داد:

«به شخصه معتقد هستم که نباید چنین فتواهایی در جامعه ی ما صادر شود چرا که دوچرخه‌ سواری زنان در خیابان با ماشین سواری آن ها هیچ فرقی نمی‌ کند، در واقع تفاوتی نمی‌ کند مرکبی که انسان سوار می‌ شود ماشین، موتور و یا دوچرخه باشد. خانمی که سوار دوچرخه می‌ شود یا به خاطر صرفه‌ جویی است و نمی‌ خواهد هوا را آلوده کند یا اینکه می‌ خواهد ورزش کند، لذا از هر جهت این خانم عمل خلاف شرعی را مرتکب نشده است و اینکه به حجاب این خانم گیر بدهیم، شرعی و عقلی نیست و به نفع کشور و اسلام نیست.»

فاضل‌ میبدی با اشاره به حفظ حریم شخصی افراد اظهار کرد:

«بنابراین باید اجازه داد که انسان‌ ها تا مادامی که اقدامی خلاف نظم عمومی انجام نداده‌ اند، در زندگی خود تفریح داشته باشند. خانمی که حجاب وی اشکال داشته باشد نظم عمومی را بهم نمی‌ زند، اگر هم معصیت کرده، خودش کرده ما نباید خانمی را مجبور کنیم که سوار دوچرخه نشود و حجابش را حفظ کند، افراد اگر خواهان اصلاح هستند بهتر است کار فرهنگی کنند. زن یک انسان است که در جامعه حقوقی نظیر ورزش، تفریح، گفتگو و همنشینی با غیر خود را دارد، این مواردی که صد سال گذشته در فرهنگ ما بوده است نباید امروز به نام دین در جامعه ترویج پیدا کند.»

مطالب دیگر از همین نویسنده
مشاهده بیشتر
بدون نظر

ورود