۲ نظر

محمود احمدی نژاد که پس از رد صلاحیت در شورای نگهبان در انتخابات ریاست جمهوری دوره دوازدهم در سال ۱۳۹۶، همچنان به منتقد دولت روحانی و سیاست های او تبدیل شده است، تلاش دارد تا همچنان در رسانه ها و افکار عمومی دیده شود.

مصاحبه هایش با خبرنگاران و رسانه های مجازی، گاها بازتاب های زیادی پیدا میکند. او اخیرا به بحث موسیقی هم ورود داشته و با بهمن بابازاده، روزنامه نگار و خبرنگار حوزه موسیقی، درباره موسیقی استاد محمدرضا شجریان، مرحوم حبیب، معین، داریوش، شادمهر عقیلی و محسن یگانه و ترانه تفنگ را زمین بگذار و آغوش مرداد ۱۳۸۹ علیرضا افتخاری، نظراتی ارائه کرده که به عنوان یک رئیس جمهور سابق، مسبوق به سابقه نیست. او در مصاحبه اخیرش درباره موسیقی گفته که قانونی برای ممنوعیت آواز زنان نداریم.

علیرضا افتخاری پس از آن اغوش جنجالی گفته بود که احمدی نژاد به خانواده ام آتش انداخت.

سایت خبری نامه نیوز به گفت و گو با مرتضی طلایی فعال سیاسی اصولگرا پرداخته و گفته بود :حضور احتمالی محمود احمدی‌نژاد در انتخابات۱۴۰۰ پس از گفت‌وگوی اخیرش درباره موسیقی و اظهارنظرهای متفاوتش درباره افرادی چون محمدرضا شجریان، حبیب محبیان یا گلشیفته فراهانی احتمال نامزدی او در انتخابات سال آینده را تشدید کرد اما آیا اینکه او می‌تواند مناسبات سیاسی را برای حضورش فراهم کند همچنان محلی تردید است.

احمدی نژاد در مصاحبه اخیرش درباره موسیقی گفته بود که در دوران قبل انقلاب، موسیقی محبوب او، موسیقی اعتراضی بوده است مثل: بلبل شوریده ر کنج قفس در آ . . . و خوانندگان محبوبش، گلپا و بنان و ایرج بوده است. او موسیقی اعتراضی در قبل از انقلاب را موسیقی محبوب خود معرفی میکند. او حبیب محبیان را فردی وارسته دانسته و فعالیت حیب در ایران را به دستور خودش اعلام کرد.

حمدی‌نژاد در نخستین اظهار نظر خود درباره حواشی بازگشت «حبیب محبیان» به کشور که گفته می شد به دستور و با حمایت او صورت پذیرفته نیز گفت: «آقای حبیب انسان وارسته و عارفی بود. انسانی به شدت اخلاق مدار و موسیقی هایشان هم بسیار فاخر و قابل توجه. به من گفتند که ایشان درخواست داده اند که به وطن شان برگردند.

من هم گفتند چه اشکالی دارد؟ هر انسانی حق دارد در وطنش زندگی کند. عده ای تنبل، جاهل و خودخواه در ایران هستند که همیشه ساز مخالف در دست دارند. البته که از غیر هم تاثیرگذیری داشته و دارند ولی من اعتفاد دارم که اگر فرهنگ یک مملکت آسیب ببیند، دیگر آن جامعه درست شدنی نیست. عده ای اعتقاد داشتند که ایشان نباید به ایران برگردند.

نه ایشان، خیلی های دیگر هم بودند. پس از پیگیری و تاکید من بالاخره راضی شدند که مانعی برای بازگشت ایشان نباشند ولی در خفا در تماس هایی با همین افراد و فرستادن پیغام های مختلف، سعی داشتند مانع از بازگشت آنها به کشورشان باشند. من تاکید کردم که باید کمک کرد تا اینگونه هنرمندان بتوانند آزاده در کشورشان کار کنند.»

وی درباره مرگ تراژیک «حبیب» که خیلی ها از آن به «دق کردن» یاد می کنند نیز گفت: «هر انسان آزاده ای، به شدت غصه می خورد اگر از یک حق طبیعی محروم شود. هر ظلمی از هر زاویه ای به هر کسی، ناراحت کننده است و تلخ. به نظرم به آقای حبیب ظلم شد و من به این ماجرا معترض بودم. هنوز هم معترض هستم.»

احمدی نژاد درباره حواشی آن آغوش جنجالی با علیرضا افتخاری در حاشیه مراسم روز خبرنگار در سال ۱۳۸۹ نیز توضیح داد: «آن دیدار بسیار به نظر من عادی بود. من همه را دوست دارم. ایشان یک هنرمند برجسته و خوب بود و طبیعی بود که آن اتفاق می افتاد. منتها آن جریان که همیشه در پی خبرسازی معکوس اند، باعث آن اتفاقات خبری شدند. من همیشه اعتقاد داشته ام که باید مریضی های جامعه را درمان کنیم. من بارها و بارها از کارگر و کشاورز و همه مردم را در دیدارهای مختلف با کمال میل در آغوش گرفته ام.

ولی این ماجرا به طرزی عجیب تا این حد خبرساز شد. آنهایی که در پی قدرت سیاسی بودند فقط تهمت زدند و با تخریب دیگران سعی در اثبات خود بودند. جریان های قدرت در همه جای دنیا برای به قدرت رسیدن همدیگر را له می کنند. اینجا هم ماجرا همین است. من آقای افتخاری و صدای این هنرمند را دوست داشته و دارم. همیشه هم هر کاری از دستم بر بیاید برای ایشان میکنم.»

وی گفت: «شرایط سیاسی کشور در آن زمان جوری بود که هر کسی که سعی داشت گرایشی به سمت دولت مردمی آن زمان داشته باشد، همه بلافاصله به او حمله می کردند. به خصوص عده ای می گفتند که جامعه هنری برای ما هستند و چرا یک هنرمند باید با آقای احمدی نژاد دست بدهد؟»

صدای استاد شجریان، صدای خاطرات ماست

احمدی نژاد درباره بایکوت استاد محمدرضا شجریان در دوران ریاست جمهوری خود نیز گفت: «یکی از نواهایی که از کودکی در گوش ما بوده و هست، صدای استاد شجریان است. صدایی که صدای خاطرات ماست. ربنای ایشان را همیشه در زمان افطار همه گوش می دادیم و لذت می بردیم. ایشان از شخصیت هایی ست که بر گردن فرهنگ این مملکت حق دارد و خدمت های زیادی کرده است.

درباره دوران بایکوت آقای شجریان باید عرض کنم که من تحت فشارترین رئیس جمهور ایران بودم و بایکوت خود من هم از دوران ریاست جمهوری خودم اتفاق افتاد. خود من هم تحت فشاربودم واقعا. من به محدودکردن و محبوس کردن هیچ انسانی در زمین راضی نبوده و نیستم. جریانات غیررسمی همیشه میروند و کار خودشان را می کنند و بعد یک تابلو در مقابل آن می زنند و سعی دارند که آنرا به نفع جریانی خاص مصادره نمایند.

آقای شجریان را سالها دوست داشتم. بعضی ها فکر می کنند که وقتی یک نفر یک موضع سیاسی میگیرد، ما باید آنرا سرایت بدهیم به همه عرصه های انسانی. هر کس حق دارد در انتخابات به هر کسی که دوست دارد رای بدهد. ما می توانیم دوست باشیم ولی در مواضعی با هم اختلاف نظر داشته باشیم.»

احتمالا در روزهای آینده باید منتظر واکنش رسانه های اصلاح طلب، اصولگرا و شبکه های اجتماعی ایرانیان به اظهارنظرهای صریح محمود احمدی نژاد درباره ستارگان موسیقی داخل و خارج از کشور باشیم. موضوعی که در دیده شدن بیشتر او موثر و شائبه بازگشت به انتخابات خرداد ۱۴۰۰ را تقویت می کند.

مطالب مرتبط
مطالب دیگر از همین نویسنده
مشاهده بیشتر
۲ نظر

ورود

  • مجید جولای 14, 2020

    به گفته پسر حبیب یکی از خوانندگان بی شرف با نام “م” که مشخص نشده کیست ! امضا برای جلوگیری از اعطای مجوز به حبیب جمع کرده
    ولی اسم ان را نگفت لطفا مطلبی درباره این موضوع قرار بدین

  • سعید جولای 15, 2020

    واقعا روانشناسها باید ایشون رو مورد بررسی قرار بدن. این حجم از دورویی و دوروغگویی بدون کمترین لکنت و تردید واقعا عجیبه (حتی در بین مسئولین که دروغگویی ویژگی شاخصشون هست). از اون عجیب تر مردمی هستند که این حرفها رو باور می کنند (حتی جوونهایی که دوران این آقا یادشون نمیاد). دوران ایشون مربوط به ۱۰۰ یا ۲۰۰ سال پیش نیست که بگیم فراموشی تاریخیه. هنوز ۱۰ سال هم نگذشته. یعنی اینقدر مردم فراموشکارند؟!!