پادرمیانی فردوسی پور برای گرفتن رضایت از خانواده غزاله؛ حکم اعدام آرمان به تعویق افتاد

پادرمیانی فردوسی پور برای گرفتن رضایت از خانواده غزاله؛ حکم اعدام آرمان به تعویق افتاد
یک نظر

در حالی که قرار بود بامداد امروز چهارشنبه ۲۸ مهرماه حکم قصاص آرمان عبدالعالی اجرا شود، این حکم بار دیگر به تعویق افتاد. آرمان عبدالعالی پسر جوانی است که به اتهام قتل غزاله شکور، دختر مورد علاقه اش، به اعدام محکوم شده است.

طبق آنچه که از قبل اعلام شده بود قرار بود سحرگاه امروز چهارشنبه آرمان به اتهام قتل غزاله قصاص شود اما باز هم با توقف اجرای حکم، او به بند عمومی زندان رجایی شهر منتقل شد. در یک هفته ی گذشته این سومین مرتبه ای است که این جوان برای اجرای حکم به قرنطینه منتقل شده و ساعتی پیش از اجرا، حکم متوقف می شود.

عبدالصمد خرمشاهی، وکیل مدافع آرمان عبدالعالی ضمن تأیید به تعویق افتادن حکم اعدام موکلش گفت هنوز دلیل به تعویق افتادن حکم مشخص نیست.

وی افزود: «هنوز مشخص نیست که دلیل به تعویق افتادن حکم، درخواست ما از رئیس قوه قضاییه برای عدم اجرای حکم بوده و یا رضایت اولیای دم مقتول.»

در این میان، تلاش ها از سوی چهره های مشهور برای جلب رضایت خانواده ی غزاله و بخشش آرمان نیز ادامه داشته است.

در آخرین اقدام شب گذشته با همکاری دادسرای امور جنایی تهران عادل فردوسی پور مجری محبوب ورزشی در دادسرا با خانواده ی غزاله دیدار و برای گرفتن رضایت پا درمیانی کرد.

در این دیدار فردوسی پور با مادر غزاله صحبت کرد و از او خواست از قصاص آرمان گذشت کند و زندگی را به این جوان ببخشد. او در این دیدار چندین دقیقه با مادر غزاله صحبت کرد و درخواست خود را مطرح و ابراز امیدواری کرد قبل از اجرای حکم و قصاص آرمان، این جوان بخشیده شود.

پدر آرمان عبدالعالی در مورد آخرین تلاش‌ ها برای نجات آرمان گفت: «فردا صبح قرار است حکم اجرا شود و آرمان پای چوبه دار برود. امیدواریم در زمان اجرای حکم در محوطه زندان بتوانیم با خانواده غزاله صحبت کنیم و رضایت آن‌ها را بگیریم. فردا پای چوبه دار آخرین فرصت ما برای گرفتن رضایت است.»

برخی دیگر از چهره های مشهور از جمله سید جواد هاشمی نیز طی روزهای گذشته با انتشار پیام هایی خواستار بخشش آرمان عبدالعالی شده بودند.

طی سال های گذشته بسیاری از هنرمندان ایرانی تلاش کردند با پادرمیانی مانع از اعدام آرمان شوند.

احسان علیخانی، نگار جواهریان، کامبیز دیرباز، نیوشاضیغمی، مرجانه گلچین و بسیاری دیگر، با انتشار پست هایی در صفحات شخصی خود برای نجات آرمان تلاش کردند.

این پسر جوان ابتدا قرار بود در روز چهارشنبه ۱۱ دی ماه سال ۹۸ اعدام شود اما به دلیل رسانه ای شدن این ماجرا اجرای حکم به تعویق افتاد.

تلاش هنرمندان برای جلب رضایت خانواده ی غزاله هر چند بی نتیجه ماند، اما حکم اجرا به تعویق افتاد.

آرمان متولد ۱۳۷۵ است و از ۸ سال قبل به اتهام قتل دختر مورد علاقه اش به نام غزاله ـ که در آن زمان ۱۹ ساله داشت ـ در زندان به سر می برد. در بهمن ماه ۱۳۹۲ غزاله پس از رفتن به خانه آرمان، به طرز عجیبی ناپدید شد و این پرونده ی پرجنجال از اسفند ماه همان سال به جریان افتاد.

آرمان در اعترافاتش گفت: «من و غزاله می خواستیم ازدواج کنیم. روز حادثه وقتی پدر و مادرم نبودند، او را به خانه دعوت کردم، گفت می خواهد برای زندگی به خارج از کشور برود و بهتر است رابطه مان را با هم تمام کنیم. از دستش عصبانی شدم. من او را هل دادم که سرش به کنار تخت برخورد کرد. سپس چند ضربه با میله بارفیکس به سرش زدم. من که ترسیده بودم جنازه را داخل یک چمدان گذاشتم و در خیابان رها کردم.»

با این وجود جسد غزاله هرگز پیدا نشد و به همین خاطر در ابتدا گمانه زنی هایی مبنی بر احتمال زنده بودن غزاله مطرح می شد که با گذر زمان کم کم رنگ باخت.

البته بعدتر آرمان به انکار قتل پرداخت و گفت که پای غزاله سُر خورده و خودش روی زمین افتاده و او از روی ترس جسد وی را درون سطل زباله انداخته است.

در نهایت قضات حکم به قصاص آرمان دادند.

مطلب برای شما مفید بود؟

به مطلب امتیاز دهید

میانگین امتیازها 1.3 / 5. تعداد رای: 3

تاکنون رأی داده نشده! اولین نفری باشید که به این پست امتیاز می‌دهد.

یک نظر

ورود

  • محسن مهر 28, 1400

    مشکل مادر غزاله گذشت کردن نیست مشکلش بی خبری از جسد دخترش است فکر کنید مثل مادرهایی که بچه آنها مفقود الاثر میشد تا آخر عمرش در انتظار باید زندگی کند واین برای یک مادر خیلی غم انگیز و درد آور است وگرنه من هم می دانم که بخشش بهتر از قصاص است جمله معروفی هست که می گوید ببخش نه به این دلیل که فردی که میبخشی شایسته بخشش است بلکه به این دلیل که تو شایسته آرامشی ، چند روز پیش توی یک جایی خواندم که برادر روح اله داداشی مرحوم از بابت اجرای حکم قصاص قاتل برادرش یعنی همون پسر نوجوان اگر یادتون باشه ابراز پشیمانی کرده بود .