به تازگی کتابی به نام «قبر بزرگان و شهیران» (Graves of the Great and Famous) به نویسندگی الستر هورن منتشر شده که در آن به آرامگاه هنرمندان، اندیشمندان، دانشمندان، ورزشکاران، انقلابیون، سیاستمداران و پیشگامان برجسته ی تاریخ پرداخته شده است.
آنچه این کتاب را جالب توجه می سازد تنوع آرامگاه هایی است که در آن مورد بررسی قرار گرفته است.
ناشر این کتاب گفته: «برخی، همچون رهبران کمونیست، هو شی مین و ولادیمیر لنین، در مقبره های بزرگی دفن شده اند که هر ساله میلیون ها نفر از آن ها بازدید می کنند و برخی هم در قبرستان های کمتر شناخته شده دفن شده اند.»
«این کتاب راهنمایی است درباره ی برخی از مشهورترین و نامتعارف ترین مقبره های بزرگان تاریخ.»
این کتاب حاوی 150 عکس از قبرها، قبرستان ها و مقبره های بزرگ است. در ادامه تعدادی از آن ها را خواهیم دید.
ماریلین مونرو: 1926 تا 1962 – لس آنجلس، پارک یادبود دهکده وست وود

کار برگزاری مراسم خاکسپاری مریلین مونرو توسط همسر سابقش، جو دی ماجیو انجام شد که مونرو 7 سال پیش از مرگش از او جدا شده بود. دی ماجیو بود که پارک یاد بود دهکده وست وود را به عنوان آرامگاه ابدی مونرو انتخاب کرد و دستور داد تا 20 سال، 3 بار در هفته رزهای قرمز روی قبرش بگذارند. یادبود ساده ی مونرو معمولاً مزین به رد رژلب بازدیدکنندگان است.
ولادیمیر لنین: 1870 تا 1924 – روسیه، مسکو

پیکر مومیایی شده ی ولادیمیر لنین، بنیانگذار اتحاد جماهیر شوروی از زمان مرگش در سال 1924 تاکنون تقریباً به طور پیوسته در میدان سرخ شهر مسکو در معرض بازدید عموم قرار داشته است. از سال 1930 پیکر لنین را به آرامگاهی با نمایی از جنس گرانیت سرخ منتقل کردند. پیکر استالین هم تا چندین سال در کنار لنین قرار داشت اما بعداً به جای دیگری منتقل شد.
مارتین لوتر کینگ: 1929 تا 1968 – ایالت جورجیای آمریکا، آتلانتا، مرکز مارتین لوتر کینگ

مارتین لوتر کینگ که در خانواده ای باپتیست در آتلانتا به دنیا آمد، سرشناس ترین رهبر حقوق مدنی آمریکا در دهه های 1950 و 1960 بود. پس از ترور کینگ به دست یک مجرم فراری به نام جیمز ارل ری در سال 1968، پیکر او ابتدا در قبرستان ساث ویو دفن شد تا اینکه آن را به مکانی انتقال دادند که حالا مرکز مارتین لوتر کینگ نام دارد، جایی که خانه ی محل تولد و غسل تعمید کینگ در آن قرار دارد. مرکز مارتین لوتر کینگ به دست همسرش، کورتا اسکات تأسیس شد که پیکر او نیز در سال 2006 در کنار کینگ دفن شد.
کارل مارکس: 1818 تا 1883 – لندن، قبرستان هایگیت

قبر کارل مارکس، فیلسوف و تاریخدان انقلابی آلمانی به مجسمه ای برنزی از او مزین است. اینطور که گفته می شود مقبره ی مارکس مورد حمله و تخریب قرار گرفته و 2 بار نیز منفجر شده است.
میکل آنژ: 1475 تا 1564 – ایتالیا، فلورانس، کلیسای باسیلی دی سانتا کروچه

میکل آنژ، مجسمه ساز، نقاش، معمار و شاعر فلورانسی شاید بیشتر با دو تا از نقاشی هایش در کلیسای سیستین شناخته می شود: «آفرینش آدم» بر روی سقف کلیسا و «رستاخیز» بر روی دیوار محراب آن. میکل آنژ 3 دهه ی پایانی عمر خود را در شهر رم در تبعید گذراند و بعد از برگزاری یک مراسم خاکسپاری ساده، پیکرش در ابتدا در کلیسای سانتی آپوستولی دفن شد. با این حال، اندکی بعد، او را به کلیسای باسیلی دی سانتا کروچه در شهر فلورانس منتقل کردند و در آنجا این مقبره ی باشکوه با طراحی دوستش، جورجو واساری ساخته شد.
بتهوون: 1770 تا 1827 – اتریش، قبرستان مرکزی وین

بیش از 20 هزار نفر در مراسم خاکسپاری بتهوون در سال 1827 شرکت کردند. بعد از آن پیکر او در سال 1863 در قبرستان وارینگ ِ وین دفن شد. با این حال، به درخواست انجمن موسیقی دوستان وین، پیکر او نبش قبر شد، مورد مطالعه قرار گرفت و سپس بار دیگر در همان جای قبلی، در تابوتی بزرگ و فلزی دفن شد. پیکر شوبرت، دیگر آهنگساز شهیر اتریشی هم که در نزدیکی او به خاک سپرده شده بود، به همان سرنوشت دچار شد. سپس در سال 1888 بقایای هر دو به قبرستان مرکزی وین منتقل شد.
چه گوارا: 1928 تا 1967- کوبا، آرامگاه چه گوارا

آرامگاه چه گوارا، قهرمان انقلاب کوبا، از سال 1997 بقایای پیکر او را در خود جای داده است. بقایای 6 شورشی دیگر نیز در این آرامگاه دفن شده است که پیکر آن ها به مدت 30 سال در یک گور جمعی باقی مانده بود. آن ها در سال 1967 به دست نیروهای بولیوی اعدام شده بودند. این آرامگاه در شهر سانتا کلارا واقع شده که محل وقوع نبرد نهایی و سرنوشت ساز انقلاب کوبا بود.
مادر ترزا: 1910 تا 1997 – هند، کلکته

مری ترزا بویاکسی که در دنیا به مادر ترزا مشهور است، در سال 1910 در اسکوپیه به دنیا آمد که حالا با نام مقدونیه شمالی شناخته می شود. او به مدت 50 سال در کلکته با جمعیت مبلغان خیریه به همکاری پرداخت، نهادی که آن را برای رسیدگی به بیماران و فقرا تأسیس کرده بود. او در سال 1979 به خاطر فعالیت های انسان دوستانه اش جایزه صلح نوبل را دریافت کرد و در روز مرگش در سال 1997 در سن 87 سالگی یک مراسم خاکسپاری دولتی برای او توسط دولت هند برگزار شد. پیکر او در اتاق غذاخوری سابق صومعه ی محل زندگی اش در کلکته دفن شد.
الویس پرسلی: 1935 تا 1977 – ایالت تنسی ِ آمریکا، گریسلند

پیکر الویس پرسلی در ابتدا 2 روز پس از مرگش در کنار مادرش در قبرستان فارست هیل ِ بوستون دفن شد. نزدیک به یک ماه بعد، پیکر پرسلی و همچنین مادرش نبش قبر و به زمین های خانه ی پرسلی در گریسلند منتقل شد. این اتفاق پس از آن رخ داد که چند مرد در حال تلاش برای ربودن پیکر پرسلی به منظور باج خواهی بازداشت شدند. با این حال، یکی از این مردان بعدها مدعی شد این اقدام آن ها در اصل حقه ای برای توجیه انتقال پیکر پرسلی به گریسلند بود.
وینستون چرچیل: 1874 تا 1965 – انگلیس، آکسفوردشر، کلیسای سن مارتین

قبر سِر وینستون چرچیل، نخست وزیر انگلیس و از رهبران دوران جنگ جهانی دوم، در قبرستان کلیسای سن مارتین ِ آکسفوردشر واقع شده است، در فاصله ای نه چندان دور از محل تولدش در کاخ بلنهایم. پیکر چرچیل پس از مرگش به مدت 3 روز در کاخ وستمینستر باقی ماند تا اینکه یک مراسم خاکسپاری دولتی برای وی برگزار شد. پس از آن پیکر او را با قایق از طریق رود تیمز و سپس با قطار به کلیسای سن مارتین منتقل کردند. علاوه بر چرچیل، پیکر همسر، والدین، برادر و 3 تن از فرزندان او نیز در این قبرستان دفن شده است.
جان اف. کندی: 1917 تا 1963 – ایالت ویرجینیای آمریکا، قبرستان ملی آرلینگتون

جان اف. کندی تنها 11 روز پیش از ترور شدنش به دست لی هاروی اسوالد، به مناسبت روز کهنه سربازان ِ آمریکا از قبرستان ملی آرلینگتون بازدید کرده بود. صدها هزار نفر از مردم در شبی که پیکر او در کاخ کنگره در واشنگتن دی. سی. در برابر انظار عمومی قرار گرفت، به رئیس جمهور فقید آمریکا ادای احترام کردند. پس از آن یک مراسم خاکسپاری دولتی برای او برگزار شد و پیکرش را در آرلینگتون دفن کردند.





بدون نظر