رشد واقعی سرانه تولید ناخالص داخلی ۵۰ اقتصاد برتر جهان از ۲۰۰۰ تا ۲۰۲۵ + اینفوگرافی

نکات کلیدی:

• پنج کشور برتر از نظر رشد تولید ناخالص داخلی واقعی سرانه از سال ۲۰۰۰ تاکنون، همگی اقتصادهای آسیایی هستند: چین (۵۱۸ درصد)، ویتنام (۲۶۶ درصد)، هند (۲۳۵ درصد)، بنگلادش (۲۰۸ درصد) و قزاقستان (۱۸۳ درصد).
• پس از آن، کشورهای اروپای شرقی قرار می‌گیرند (رومانی ۱۸۰ درصد، لهستان ۱۵۰ درصد)؛ کشورهایی که رشد جبرانی سریعی را تجربه کرده‌اند و به سطح استانداردهای زندگی اقتصادهای توسعه‌یافته نزدیک شده‌اند.

در یک‌چهارم قرن گذشته، چشم‌انداز اقتصاد جهانی دگرگون شده و با افزایش چشمگیر سطح زندگی در آسیا‌ی نوظهور و بخش‌هایی از اروپای شرقی همراه بوده است.

رشد تولید ناخالص داخلی واقعی سرانه نشان می‌دهد کشورها با چه سرعتی توانسته‌اند تولید اقتصادی به‌ازای هر نفر را افزایش دهند؛ شاخصی که یکی از شفاف‌ترین معیارهای بلندمدت برای سنجش افزایش رفاه به شمار می‌رود.

این اینفوگرافی، ۵۰ اقتصاد برتر جهان از نظر حجم تولید ناخالص داخلی را بر اساس رشد تولید ناخالص داخلی واقعی سرانه از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۲۵ رتبه‌بندی می‌کند. داده‌ها از صندوق بین‌المللی پول گرفته شده‌ و نشان می‌دهند در کدام کشورها سطح زندگی بیشترین بهبود را داشته است.

داده‌ها و بررسی

داده‌های این رتبه‌بندی بر پایه قیمت‌های ثابت محاسبه شده‌اند تا اثر تورم حذف شود و همچنین از برابری قدرت خرید (PPP) بر حسب دلار بین‌المللی سال ۲۰۲۱ استفاده شده است تا تفاوت هزینه‌های زندگی میان کشورها تعدیل شود. این دو روش در کنار هم، تغییرات واقعی در ثروت را نشان می‌دهند؛ تغییراتی که تحت تأثیر نوسانات ارزی یا اختلاف سطح قیمت‌ها میان کشورها قرار نگرفته‌اند.

جدول داده‌های زیر، ۵۰ اقتصاد برتر جهان از نظر تولید ناخالص داخلی در سال ۲۰۲۵ را نشان می‌دهد که بر اساس رشد تولید ناخالص داخلی واقعی سرانه از سال ۲۰۰۰ رتبه‌بندی شده‌اند و در کنار آن، مقدار تولید ناخالص داخلی واقعی سرانه آن‌ها در سال ۲۰۲۵ نیز آمده است.

در میان کشورهای پیشتاز، چین با افزایش ۵۱۸ درصدی تولید ناخالص داخلی واقعی سرانه در صدر قرار دارد و پس از آن ویتنام (۲۶۶ درصد)، هند (۲۳۵ درصد)، بنگلادش (۲۰۸ درصد) و قزاقستان (۱۸۳ درصد) دیده می‌شوند.

این اقتصادها در ۲۵ سال گذشته دوره‌ای از صنعتی‌شدن سریع، رشد مبتنی بر صادرات و دگرگونی ساختاری قابل‌توجه را پشت سر گذاشته‌اند.

رونق تولید ناخالص داخلی واقعی سرانه در آسیا (۲۰۰۰ تا ۲۰۲۵)

آسیا صدر این رتبه‌بندی را در اختیار دارد؛ پنج اقتصاد با سریع‌ترین رشد تولید ناخالص داخلی واقعی سرانه همگی آسیایی هستند و این قاره ۱۴ جایگاه از ۲۰ رتبه ابتدایی را به خود اختصاص داده است.

رشد اقتصاد چین بیش از همه کشورها برجسته است؛ تولید ناخالص داخلی واقعی سرانه این کشور در سال ۲۰۲۵ به ۲۵٬۰۳۵ دلار رسیده که نسبت به تنها ۴٬۰۵۰ دلار در سال ۲۰۰۰، افزایشی معادل ۵۱۸ درصد را نشان می‌دهد.

ویتنام (۲۶۶ درصد) و بنگلادش (۲۰۸ درصد) نیز افزایش‌های قابل‌توجهی را تجربه کرده‌اند؛ چرا که بخش‌های تولیدی رقابتی توسعه داده و پیوند عمیق‌تری با شبکه‌های تجارت جهانی برقرار کرده‌اند.

رشد ۲۳۵ درصدی هند نیز مزایای آزادسازی اقتصادی، شتاب جمعیتی و گسترش بخش خدمات را برجسته می‌کند.

در مجموع، این چهار اقتصاد آسیایی از سال ۲۰۰۰ تاکنون نقش مهمی در بازآرایی رشد و تجارت جهانی داشته‌اند و سهم بزرگی از افزایش تولید جهانی در قرن بیست‌ویکم را به خود اختصاص داده‌اند.

رشد واقعی سرانه تولید ناخالص داخلی ایران نیز در ۲۵ سال اخیر با ۵۲ درصد رشد همراه بوده و ایران را در این جدول در رتبه ۲۴ قرار می‌دهد.

رشد جبرانی اروپای شرقی

چندین کشور اروپای شرقی همگرایی قابل‌توجهی با سطح زندگی اروپای غربی نشان داده‌اند.

تولید ناخالص داخلی واقعی سرانه رومانی از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۲۵، ۱۸۰ درصد افزایش یافته و لهستان نیز رشدی معادل ۱۵۰ درصد را ثبت کرده است. هر دو کشور بیش از دو برابر شدن تولید ناخالص داخلی سرانه را تجربه کرده‌اند و به سطحی بالاتر از ۴۱٬۸۹۳ دلار رسیده‌اند.

جمهوری چک نیز یکی دیگر از کشورهای اروپایی است که از سال ۲۰۰۰ تاکنون رشد بالایی معادل ۶۷ درصد داشته و تولید ناخالص داخلی سرانه آن از ۳۰٬۷۰۰ دلار به ۵۱٬۳۳۱ دلار افزایش یافته است.

پیوستن به اتحادیه اروپا (سال ۲۰۰۴ برای جمهوری چک و لهستان و سال ۲۰۰۷ برای رومانی)، افزایش سرمایه‌گذاری و بهبود بهره‌وری، نیروی محرک این دوره ۲۵ ساله رشد جبرانی برای این سه کشور بوده است.

کاهش تولید ناخالص داخلی سرانه امارات تحت تأثیر جهش جمعیتی

همه ۵۰ اقتصاد بزرگ جهان از نظر تولید ناخالص داخلی، از سال ۲۰۰۰ شاهد افزایش تولید ناخالص داخلی واقعی سرانه نبوده‌اند.

امارات متحده عربی کاهش تولید ناخالص داخلی واقعی سرانه را تجربه کرده است؛ این شاخص از حدود ۹۹٬۰۰۰ دلار در سال ۲۰۰۰ به ۷۲٬۳۸۶ دلار در سال ۲۰۲۵ کاهش یافته است. عامل اصلی این روند، افزایش سریع جمعیت بوده که از ۳٫۵ میلیون نفر در سال ۲۰۰۰ به ۱۱٫۳۵ میلیون نفر در سال ۲۰۲۵ رسیده است.

با توزیع تولید اقتصادی میان جمعیتی بسیار بزرگ‌تر، تولید ناخالص داخلی واقعی به‌ازای هر نفر کاهش یافته؛ حتی با وجود آنکه کل فعالیت اقتصادی کشور افزایش پیدا کرده است.