انجام هر کدام از ورزشهای مختلف در طولانیمدت به سلامت بدن کمک کرده، خطر بیماریها را کاهش داده و شما را سالم و انعطافپذیر نگه میدارد. اما تحقیقات نشان میدهد که مردانی که به دنبال افزایش میل جنسی و کاهش روند پیری هستند، بهتر است دوچرخهسواری کنند.
محققان دانشگاه کینگز کالج لندن و دانشگاه بیرمنگام نشان دادند که دوچرخهسواری میتواند بدن را جوان و سالم نگه دارد و همزمان سطح تستوسترون مردان را افزایش دهد. در این مطالعه، بزرگسالانی که بیشتر عمر خود را به ورزش اختصاص داده بودند، مورد بررسی قرار گرفتند تا مشخص شود آیا این فعالیت میتواند روند پیری را کُند کند یا خیر.
تحقیقاتی که در مجله Ageing Cell در سال ۲۰۱۸ منتشر شد، دوچرخهسواران آماتور ۵۵ تا ۷۹ ساله را بررسی کرد که ۸۴ نفر از آنها مرد بودند. این افراد باید ۱۰۰ کیلومتر را در کمتر از ۶.۵ ساعت طی میکردند، در حالی که زنان شرکتکننده باید ۶۰ کیلومتر را در ۵.۵ ساعت رکاب میزدند. سپس شرکتکنندگان یک سری آزمایش را پشت سر گذاشتند و نتایج آنها با بزرگسالانی که بهطور منظم ورزش نمیکردند مورد مقایسه قرار گرفت.
محققان مشاهده کردند که دوچرخهسواران مرد مسن، سطح تستوسترون بالاتری از حد متوسط داشتند. این هورمون معمولاً با افزایش سن کاهش مییابد، اما نقش مهمی در میل جنسی دارد و همچنین به تقویت استخوانها و عضلات کمک میکند. دوچرخهسواران همچنین عضلات قویتر و توده عضلانی بیشتری داشتند و سطح چربی بدن و کلسترول آنها پایینتر بود، موادی چرب که میتوانند عروق را مسدود کنند و خطر بیماری قلبی و سکته را افزایش دهند.
این مطالعه همچنین نشان داد که دوچرخهسواری میتواند برای تقویت سیستم ایمنی بدن موثر باشد. یک عضو به نام تیموس که مسئول تولید سلولهای ایمنی تی است، معمولاً از سن ۲۰ سالگی شروع به کوچک شدن کرده و سلولهای تی کمتری تولید میکند. با این حال، محققان گزارش دادند که تیموس دوچرخهسواران به اندازه تیموس یک فرد جوان سلول تی تولید میکرد.
علاوه بر این، تحقیقات منتشر شده در BMC Musculoskeletal Disorders در سال ۲۰۲۱ نشان داد که دوچرخهسواری میتواند با حفظ قدرت عضلات، روند پیری را کُند کند. در این مطالعه، ۲۸ مرد میانسال که دوچرخهسواران آموزشدیده بودند را با تعداد مشابهی از مردانی که فعالیت بدنی نداشتند مقایسه کردند.
دوچرخهسواران حرفهای این تحقیق بهطور میانگین ۱۵ سال سابقه تمرین داشتند و فقط در سال گذشته بیش از ۷٬۰۰۰ کیلومتر رکاب زده بودند. این گروه همانطور که انتظار میرود، عضلات پا و باسن بزرگتر و قویتری داشتند. اما نکته مهمتر اینکه عضلات آنها نسبت به افراد کمتحرک، سالمتر و جوانتر بود.
با افزایش سن و کاهش فعالیت بدنی، میزان چربی درون عضلات بیشتر میشود. این روند در طول زمان میتواند به تحلیل عضلانی مرتبط با سن (سارکوپنی) منجر شود، عارضهای که معمولاً بعد از ۶۰ سالگی سرعت میگیرد و ضعف، خستگی و افزایش خطر زمینخوردن را به همراه دارد. سارکوپنی همچنین با دیابت نوع ۲، چاقی و بیماریهای قلبی مرتبط است. اما مردان میانسالی که در این مطالعه دوچرخهسواری میکردند، میزان بسیار کمتری چربی مضر در فیبرهای عضلانی خود داشتند. پژوهشگران به سرپرستی پروفسور آلیستر هارت اعلام کردند:
این نتایج نشان میدهد دوچرخهسواری میتواند به حفظ توده و کیفیت عضلات در مردان میانسال کمک کند.
شواهد بهروشنی نشان میدهد که دوچرخهسواری در حفظ قدرت عضلات موثر بوده و از تضعیف آنها بر اثر نفوذ چربی جلوگیری میکند. در نتیجه برخی اثرات پیری به تعویق میافتد.
البته در این مطالعات، شرکتکنندگان ساعتهای زیادی در هفته رکاب میزدند. اما برای بهرهمند شدن از فواید سلامتی آن، لازم نیست تمام روز روی زین دوچرخه باشید.
سرویس سلامت ملی بریتانیا (NHS) توصیه میکند هر فرد در هفته دستکم ۱۵۰ دقیقه فعالیت بدنی با شدت متوسط یا ۷۵ دقیقه فعالیت شدید داشته باشد. دوچرخهسواری اگر با سرعت بالا یا در مسیرهای سربالایی انجام شود، در دسته فعالیتهای شدید قرار میگیرد، بنابراین با حدود ۱۰ دقیقه رکابزدن شدید در روز هم میتوانید به حد توصیهشده برسید.
بدون نظر