بازار میوه ایران در هفتههای اخیر با وضعیتی کمسابقه روبهرو شده است؛ ادامه شرایط جنگی و محدودیتهای صادراتی باعث افزایش عرضه در بازار داخلی شده و قیمت برخی میوهها را به شکل محسوسی پایین آورده است. همزمان، کیفیت محصولاتی مانند توتفرنگی و هندوانه نیز بهتر از سالهای گذشته توصیف میشود؛ موضوعی که در شبکههای اجتماعی بحثی دوگانه به راه انداخته است: خوشحالی مصرفکنندگان از میوه ارزانتر و باکیفیتتر، در برابر نگرانی درباره زیان کشاورزان و نقش دلالها در زنجیره توزیع.
برترینها مینویسد، در هفتههای اخیر، همزمان با ادامهدار شدن شرایط جنگی و محدودیتهای شدید در صادرات، بازار میوه ایران با وضعیتی متفاوت روبهرو شده است. از اوایل فروردین تا اواسط اردیبهشت، حجم بالای عرضه در کنار کاهش تقاضای صادراتی باعث شده قیمتها به شکل محسوسی کاهش پیدا کند.
نکته قابل توجه اینجاست که برخلاف سالهای گذشته، نهتنها قیمتها پایینتر آمده، بلکه کیفیت میوهها نیز به شکل قابلتوجهی بهتر شده است. توتفرنگیهایی که طعم واقعی دارند، هندوانههایی که شیرینیشان زبانزد شده و محصولاتی که دیگر بیمزه و آبکی نیستند، توجه بسیاری از مردم را جلب کرده است.

۷ راه ساده برای خرید میوهی رسیده بدون دست زدن به آن؛ از آووکادو تا هلو
این تغییر وضعیت، واکنشهای مختلفی را در میان کاربران شبکههای اجتماعی به همراه داشته است. برخی این شرایط را بهعنوان نشانهای از تاثیر منفی صادرات بیرویه در سالهای گذشته میدانند، در حالی که برخی دیگر نگران وضعیت معیشتی کشاورزان هستند.
رضا، یکی از کاربران، در واکنش به این موضوع نوشته است: «حاجی باور میکنی پارسال همین موقع هندونه بیمزه کیلویی ۴۰ تومن بود، الان با این همه گرونی دلار شده کیلویی ۱۰ تومن و تازه شیرین هم هست؟ خب معلومه وقتی صادر نمیکنن، جنس خوب میمونه برای خودمون.»
در مقابل، مهدی دیدگاه متفاوتی دارد: «این که میوه ارزون شده خوبه، ولی پشتش یه فاجعه است. کشاورز داره ضرر میکنه. هزینههاش بالا رفته ولی مجبوره ارزون بفروشه چون بازار کشش نداره.»
سارا اما به نقش واسطهها اشاره میکند: «مشکل اصلی دلالها هستن، نه صادرات. کشاورز همیشه محصولش رو ارزون میده دست واسطه، اونا سود اصلی رو میبرن. حالا که صادرات خوابیده، دلالها هم گیر کردن.»
علی با لحنی انتقادیتر مینویسد: «جالبه که بعضیا هنوز میگن میوه گرونه! وقتی جنس خوب و ارزون اومده تو بازار، تازه مشخص شده سالهای قبل چی به خورد مردم میدادن.»
در همین حال، نرگس تلاش میکند نگاه متعادلتری داشته باشد: «واقعیت اینه که هم مردم حق دارن از ارزونی خوشحال باشن، هم کشاورزا حق دارن نگران باشن. این یه مشکل ساختاریه، نه فقط یه اتفاق مقطعی.»

حمید هم با نگاه کلیتر میگوید: «تا وقتی سیستم توزیع و صادرات درست نشه، همیشه یا مصرفکننده ضرر میکنه یا تولیدکننده. الان فقط کفه ترازو یهطرفه شده.»
در ادامه این بحثها، کامران نیز نظرش را اینطور بیان کرده: «این وضعیت نشون میده بازار ما چقدر وابسته به صادرات بوده. وقتی یهدفعه این مسیر بسته میشه، کل تعادل به هم میریزه. این یعنی برنامهریزی درستی وجود نداشته.»
الهام اما از زاویه مصرفکننده به موضوع نگاه میکند: «منِ مصرفکننده بعد از چند سال تازه دارم میوه خوشمزه میخورم با قیمت مناسب. ولی خب ته دلم نگرانم که این شرایط پایدار نباشه و دوباره همه چی برگرده به قبل.»
و در نهایت، یوسف با لحنی انتقادیتر نسبت به ساختار اقتصادی میگوید: «تا وقتی دلالی سود بیشتری از تولید داشته باشه، همین آش و همین کاسه است. امروز صادرات نیست، میوه ارزونه؛ فردا صادرات راه بیفته، دوباره گرونی برمیگرده.»
در مجموع، آنچه در بازار میوه این روزها دیده میشود، تنها یک تغییر قیمتی ساده نیست، بلکه بازتابی از یک زنجیره معیوب در تولید، توزیع و صادرات است؛ زنجیرهای که حالا با یک شوک بیرونی، چهره واقعیتری از خود نشان داده است.





بدون نظر