یک بدنساز افسانه ای که روزگاری لقب «بهترین دوران» را یدک می کشید برای نجات جانش مجبور شده یکی از پاهایش را قطع کند. فلکس ویلر (Flex Wheeler) که روزگاری از رقبای اصلی رونی کلمن به شمار می رفت، جوایز بسیاری را در دهه 1990 در رشته پرورش اندام بدست آورد، از جمله چهار بار جایزه آرنولد کلاسیک و پنج بار نیز جایزه آیرون من پرو. همچنین ویلر در سال های 1998 و 1999 مقام دوم مستر المپیا و در سال بعد مقام سوم را بدست آورده بود که در هر سه دوره رونی کلمن قهرمان شد. او به خاطر تقارن و قدرتش مورد تحسین قرار گرفته و رقیب همیشگی او، رونی کلمن، مدعی شده است که فلکس ویلر بهترین ورزشکار پرورش اندامی بوده که وی با او رقابت کرده است.
در حالی که آرنولد شوارتزنگر او را یکی از بهترین بدنسازانی که دیده بود توصیف می کند، ویلر در سال 2019 جهان را شوکه کرد وقتی خبر رسید او باید به شکل اورژانسی زیر تیغ جراحی رفته و پای راستش از زیر زانو را قطع کند و در غیر این صورت جانش در خطر خواهد بود. ویلر گفته بود که باید بین از دست دادن یک پا و از دست دادن جانش یکی را انتخاب می کرده، تصمیمی که به خاطر مشکلات رو به افزایش ناشی از گردش خون در پایش وی مجبور بوده بگیرد، زیرا شرایط او به مرحله خطرناکی رسیده بود. فلکس ویلر خود در این باره گفته است: «آن زمان، دکترم به من خیره شد و من شروع به گریه کردم زیرا می دانستم. گفت فلکس وقتش فرا رسیده است. پس به او گفتم باشه قطعش کن».
ویلر در سال 2020 جایزه الهام بخشی و شجاعت مستر المپیا را دریافت کرفت، جایزه ای که به بدنسازانی داده می شود که در مواجهه با شرایط دشوار از خود شجاعتی خاص نشان می دهند. فلکس ویلر با نام واقعی کنت ویلر در فرزنو، کالیفرنیا و در سال 1965 به دنیا آمد و در دوران نوجوانی به تمرین در رشته های رزمی پرداخت و در ادامه به نیروی پلیس پیوست. مدت کوتاهی بعد از شروع ورزش پرورش اندام و موفقیت در این عرصه، به او لقب «فلکس» داده شد زیرا به طور کامل و کم سابقه ای می توانست عضلاتش را از هم جدا کند. در سال 1994 بود که یک تصادف شدید خودرویی تقریباً به مرگ او انجامید. او همچنین به استفاده از استروییدهای آنابولیک برای بهبود فیزیک خود اعتراف کرده است: «حدود 30 پوند مصرف کردم و با خودم گفتم آیا این بی خطر است؟ به یاد دارم که از یکی از باسابقه ها پرسیدم و او گفت نه پسرم متوقف نشو. متوقف نشو و ادامه بده. و با خودم گفتم باشه اما ببینید چه اتفاقی افتاده است. همه جای بدنم رد کشیدگی داشتم، خیلی دردناک بودند، شبیه کرم های بزرگ بودند. هنوز هم می توانید آن ها را روی بازویم ببینید، و در پاهایم».
در سال 1999 بود که وی به شکلی غیرقابل توضیح با از کار افتادن کلیه اش مواجه شد و دست و پاها و حتی اندام های تناسلی اش شروع به تورم کردند. ویلر این شرایط را ارثی می دانست اما دیگرا گفته بود که استفاده او از استروئید در این شرایط ناخوشایند او دخالت داشته است. علیرغم درمان های متعدد برای بهبود گردش خون در بدن ویلر، در آخر او چاره ای جز قطع کردن بخشی از پای راستش نداشت. حتی ممکن است وی در آینده مجبور شود بخش هایی از دیگر اندام هایش را نیز قطع کند: «در خطر از دست دادن پای چپم قرار دارم. در خطر از دست دادن دست راستم و دست چپم قرار دارم زیرا به اندام هایم حمله می کند». ویلر که در سال 2000 از ورزش پرورش اندام حرفه ای کناره گیری کرد، ویدیوهایی از خود در حال وزنه زدن در باشگاه پس از انجام جراحی قطع پایش منتشر کرده است.
آرزوی سلامتی براش دارم ، مراقب خودت باش مرد .?
خبرت بدجوری سوخته، خجالت نمیکشید؟ اسم خودتونو گذاشتید خبرنگار؟!
خود رونی کلمن هم زیاد وضع جسمانیش خوب نیست…ورزش در حد سلامتش خوبه وقتی حرفه ای بشه برای سلامت خطرناک هم میشه
این پزشکان جز ناقص کردن کار دیگه ای بلد نیستن حتی دامپزشکشون. سگه رو صحیح و سالم میبرن دامپزشکی با پای قطع شده میاد بیرون شش ماه بعد هم میکشنش