ادبیات و نحوه صحبت شخصیت‌ها در یکی از سکانس‌های سریال مهمان‌کُشی توجه بسیاری را جلب کرده است. اکنون اگر این دیالوگ‌ها را با گفت‌و‌گوهای سریال مختارنامه که حدود 20 سال پیش ساخته شده مقایسه کنیم، تفاوت فاحش در کیفیت نگارش نمایان می‌شود. سطح و اعتبار دیالوگ‌ها در این دو اثر، از نظر فنی و هنری، در یک سطح قرار نمی‌گیرد.
سلام اصلا این سریال نمیتونه خودشو درقلب مخاطبین خودجابده.انگار این سریال بصورت تمرین به تصویر کشیده شده .این سریال خیلی بی روحه و نقشهای انتخاب شده با افراد بازیگر متناسب نیست.واون جذابیت‌های که سریال مختارنامه وامام علی داشته و داره ،متاسفانه این سریال جذاب نیست.
به نظر من فیلم های تاریخی مذهبی باید با لحن فسیح و کتابی اجرا بشه چون از قدیم فیلم های مذهبی اینطوری بوده و اون حس تاریخی بودنو بهتر میرسونه دیالوگ هاش که با لحن امروزیه اصلا جذاب نیست به همون دلیل اشتیاقی به تماشاش پیدا نکردم
سلام اصلا این سریال نمیتونه خودشو درقلب مخاطبین خودجابده.انگار این سریال بصورت تمرین به تصویر کشیده شده .این سریال خیلی بی روحه و نقشهای انتخاب شده با افراد بازیگر متناسب نیست.واون جذابیت‌های که سریال مختارنامه وامام علی داشته و داره ،متاسفانه این سریال جذاب نیست.
مقایسه کنید با شیخ الرئیس ابوعلی سینا چه گریم چه دیالوگ دهه60 با کیفیت‌تر بود
به نظر من فیلم های تاریخی مذهبی باید با لحن فسیح و کتابی اجرا بشه چون از قدیم فیلم های مذهبی اینطوری بوده و اون حس تاریخی بودنو بهتر میرسونه دیالوگ هاش که با لحن امروزیه اصلا جذاب نیست به همون دلیل اشتیاقی به تماشاش پیدا نکردم