وقتی برای نخستین بار با فردی آشنا میشویم، بسیاری از ما برای احوالپرسی دست میدهیم؛ اما یک مطالعه نشان میدهد که در آغوش گرفتن فرد مقابل ممکن است باعث شود او احساس مثبتتری نسبت به ما پیدا کند. گروهی متشکل از ۱۸ پژوهشگر با ۳۳۰ فرد غریبه به سه شکل احوالپرسی کردند: در آغوش گرفتن، دست دادن یا نداشتن هیچ تماس فیزیکی. سپس از این افراد پرسیدند که آیا مایل هستند عکسهای تعطیلات پژوهشگر را ببینند.
تمایل افراد به تماشای عکسهای تعطیلات، بهعنوان روشی غیرمستقیم برای سنجش میزان علاقه آنها به فردی که به تازگی ملاقات کرده بودند، مورد استفاده قرار گرفت. در میان افرادی که هنگام ملاقات در آغوش گرفته شده بودند، ۷۶ درصد حاضر شدند عکسهای تعطیلات را ببینند. در مقابل، تنها ۵۲ درصد از افرادی که در آغوش گرفته نشده بودند، با تماشای تصاویر سفر موافقت کردند.

پروفسور کارن دابکینز، نویسنده ارشد این مطالعه از بخش روانشناسی دانشگاه کالیفرنیا در سندیگو، میگوید:
از دوران نوزادی و در تمام مراحل زندگی، از نظر تکاملی به گونهای برنامهریزی شدهایم که هنگام تجربه تماس انسانی احساس امنیت و آرامش کنیم.
بنابراین اگر فردی را که نمیشناسید در آغوش بگیرید، ممکن است این احساسات مثبت و حس صمیمیت نسبت به شما در او ایجاد شود.
در آغوش گرفتن راهی بسیار ساده و غیرکلامی برای برقراری ارتباط با دیگران است و نتایج این مطالعه نشان میدهد که این کار میتواند باعث شود افراد علاقه بیشتری به شما پیدا کنند.
این یافتهها میتواند برای افرادی که برای نخستین بار با دوستان دوستانشان یا والدین شریک عاطفی خود ملاقات کرده و میخواهند تأثیر خوبی بر آنها بگذارند، کاربرد داشته باشد.
در آغوش گرفتن دوستانه ممکن است انتخاب مناسبی باشد، زیرا دست دادن شاید بیش از حد رسمی به نظر برسد و نتواند مانند در آغوش گرفتن میان افراد صمیمیت ایجاد کند.
این مطالعه که نتایج آن در مجله Social Influence منتشر شده، با هدف بررسی احساس افراد نسبت به کسی که آنها را در آغوش گرفته بود، بدون پرسیدن مستقیم این موضوع صورت گرفت.

روانشناسان در ابتدا با ۹۴۳ نفر صحبت کردند و از آنها پرسیدند که آیا مایل هستند در مطالعهای درباره تماس فیزیکی شرکت کنند یا نه. از میان ۳۵۸ نفری که موافقت کردند، حدود یکسوم با پژوهشگر دست دادند. حدود یکسوم دیگر پس از اینکه پژوهشگر از آنها برای در آغوش اجازه خواست، او را در آغوش گرفتند و با باقی افراد هیچ تماس فیزیکی برقرار نشد. برای اینکه شرکتکنندگان متوجه هدف واقعی مطالعه نشوند، از آنها خواستند تا یک پرسشنامه با سؤالات عمومی درباره در آغوش گرفتن، از جمله تعداد دفعاتی که دیگران را در آغوش میگیرند، تکمیل کنند. پر کردن این پرسشنامه تا ۱۰ دقیقه زمان میبرد. اما هدف اصلی پژوهش، بررسی میزان علاقه افراد به پژوهشگران بود.
این موضوع با استفاده از پرسشی که در ظاهر کاملاً معمولی به نظر میرسید، سنجیده شد. زمانی که شرکتکنندگان پرسشنامههای خود را تحویل میدادند، پژوهشگر از آنها میپرسید که آیا مایل هستند تعدادی عکس از سفر اخیر او به صربستان را ببینند. پژوهشگران تصور میکردند افرادی که علاقه بیشتری به آنها پیدا میکنند، احتمالاً بیشتر تمایل دارند به این درخواست پاسخ مثبت بدهند، تصاویر بیشتری از مناظر و جمعیتهای صربستان را ببینند و مدت بیشتری به نمایش اسلایدهای عکس نگاه کنند. نتایج نشان داد افرادی که در ابتدای ملاقات در آغوش گرفته شدند، بر اساس تعداد عکسهایی که حاضر بودند ببینند، علاقه بیشتری به فردی که تازه ملاقات کرده بودند نشان میدادند.
این نتیجه به مدت زمان در آغوش گرفتن نیز ارتباطی نداشت، چه این تماس یک ثانیه طول میکشید و چه سه ثانیه، نتیجه مشابه بود. همچنین تفاوتی نداشت که هنگام در آغوش گرفتن، فرد مقابل به پشت شخص ضربه میزد یا نه و انواع مختلف در آغوش گرفتن در این آزمایش مورد استفاده قرار گرفت. در مقابل، افرادی که در آغوش گرفته نشده و یا با پژوهشگر دست داده بودند یا هیچ تماسی با او نداشتند، ظاهراً علاقه کمتری به او نشان دادند و تعداد بسیار کمتری از عکسها را تماشا کردند.
یکی از پرسشهای مهم پرسشنامه این بود که افرادی که در آغوش گرفته شدند، میزان لذت خود از این تماس را مشخص کنند. افرادی که میزان لذت بیشتری از در آغوش گرفتن داشتند، بر اساس مقیاس یک تا پنج، علاقه بیشتری نیز به تماشای عکسهای تعطیلات پژوهشگر نشان دادند.

پروفسور دابکینز در ادامه میگوید:
مطالعات قبلی نشان دادهاند که در آغوش گرفتن مکرر با نرخ پایینتر ابتلا به عفونتهای ویروسی ارتباط دارد و واکنشهای فیزیکی زنان به استرس نیز زمانی که شریک مردشان آنها را در آغوش میگیرد، کاهش پیدا میکند. زوجهایی که از آنها خواستند بیشتر یکدیگر را در آغوش بگیرند، نسبت به زوجهایی که تنها از آنها خواسته بودند زمان بیشتری را با یکدیگر بگذرانند، رضایت بیشتری از رابطه خود نشان دادند. در آغوش گرفتن تأثیر بسیار زیادی دارد.





بدون نظر