۴۰ شهر ثروتمند جهان بر اساس سرانه تولید ناخالص داخلی در سال ۲۰۲۵ + اینفوگرافی

نکات کلیدی:

• آمریکا با ۲۷ شهر از میان ۴۰ شهر دارای بالاترین تولید ناخالص داخلی سرانه، بر این رتبه‌بندی تسلط دارد و قطب‌های بزرگ فناوری در صدر قرار گرفته‌اند.
• سن‌خوزه با تولید ناخالص داخلی سرانه ۲۳۸٬۷۰۰ دلار در رتبه نخست قرار دارد؛ رقمی که حدود ۵۷ هزار دلار بیشتر از سان‌فرانسیسکو در رتبه دوم است.
• چندین شهر برتر خارج از آمریکا در اروپا قرار دارند که ازجمله آنها می‌توان به دوبلین، بازل و لوکزامبورگ اشاره کرد.

تولید ناخالص داخلی سرانه، در مقایسه با اندازه کلی اقتصاد یک شهر، دیدگاه متفاوتی درباره قدرت اقتصادی مناطق شهری ارائه می‌دهد.

این شاخص میزان تولید اقتصادی یک شهر را نسبت به جمعیت آن اندازه‌گیری می‌کند و شهرهایی را برجسته می‌کند که به‌ازای هر شهروند، سطح بسیار بالایی از تولید اقتصادی دارند.

این رتبه‌بندی ۴۰ شهر دارای بالاترین تولید ناخالص داخلی سرانه را در میان شهرهای حاضر در شاخص جهانی شهرها ۲۰۲۶ از Oxford Economics نشان می‌دهد. ارقام برحسب دلار آمریکا هستند و با استفاده از تولید ناخالص داخلی و جمعیت هر شهر در سال ۲۰۲۵ محاسبه شده‌اند.

سیلیکون‌ولی در صدر رتبه‌بندی

سن‌خوزه با اختلاف قابل‌توجهی در رتبه نخست قرار گرفته و تولید ناخالص داخلی سرانه آن به ۲۳۸٬۷۰۰ دلار می‌رسد.

منطقه کلان‌شهری سیلیکون‌ولی میزبان تمرکز بالایی از بزرگ‌ترین شرکت‌های فناوری جهان و صنایع با بهره‌وری بالا است.

سان‌فرانسیسکو با ۱۸۱٬۸۸۹ دلار در رتبه دوم قرار دارد و سیاتل نیز با ۱۵۲٬۰۳۰ دلار جایگاه پنجم را به خود اختصاص داده است.

سلطه شهرهای آمریکا بر ۴۰ رتبه برتر

شهرهای آمریکا ۲۷ جایگاه از ۴۰ جایگاه این رتبه‌بندی را در اختیار دارند؛ یعنی بیش از دوسوم کل فهرست. علاوه‌بر بزرگ‌ترین قطب‌های فناوری، مراکز مهم حوزه‌های مالی، خدمات حرفه‌ای، انرژی، سلامت و صنایع پیشرفته نیز در این فهرست حضور دارند.

یکی از نتایج قابل‌توجه، قرارگرفتن نیویورک با تولید ناخالص داخلی سرانه ۱۲۹٬۲۵۳ دلار در رتبه دهم است. اگرچه اقتصاد کلی نیویورک بسیار بزرگ‌تر از اکثر شهرهای حاضر در این فهرست است، تولید ناخالص داخلی سرانه به‌جای اندازه مطلق اقتصاد، میزان تولید را نسبت به جمعیت اندازه‌گیری می‌کند.

مناطق شهری کوچک‌تری مانند سالت‌لیک‌سیتی، دورهام، دی موین و اوماها نیز در میان ۴۰ شهر برتر حضور دارند. این موضوع نشان می‌دهد تولید اقتصادی بالای سرانه تنها به بزرگ‌ترین مناطق شهری آمریکا محدود نمی‌شود.

قدرت اقتصادی ایالت‌های آمریکا

حضور پررنگ شهرهای آمریکایی بازتابی از مقیاس گسترده‌تر اقتصاد این کشور است. آمریکا در سال ۲۰۲۵ حدود ۳۰.۶ تریلیون دلار تولید ناخالص داخلی اسمی داشت و بزرگ‌ترین اقتصاد ملی جهان بود. حتی در سطح ایالت‌ها نیز اقتصاد چندین ایالت آمریکا از نظر اندازه با اقتصاد کشورهای بزرگ قابل مقایسه است.

براساس پیش‌بینی‌های صندوق بین‌المللی پول و داده‌های اداره تحلیل اقتصادی آمریکا، اگر ایالت‌های آمریکا براساس تولید ناخالص داخلی اسمی با کشورهای جهان مقایسه شوند، ۱۹ ایالت در میان ۵۰ اقتصاد بزرگ جهان قرار می‌گیرند.

کالیفرنیا به‌تنهایی در سال ۲۰۲۵ حدود ۴.۳ تریلیون دلار تولید اقتصادی داشت؛ رقمی که اقتصاد این ایالت را از نظر مقیاس در سطح برخی از بزرگ‌ترین اقتصادهای ملی جهان قرار می‌دهد.

عملکرد قدرتمند قطب‌های اقتصادی اروپا

چندین مورد از بالاترین رتبه‌های خارج از آمریکا به شهرهای اروپایی اختصاص دارند. دوبلین با تولید ناخالص داخلی سرانه ۱۵۹٬۷۳۲ دلار در رتبه سوم جهان قرار گرفته است؛ بازل با ۱۵۶٬۳۱۲ دلار چهارم و لوکزامبورگ با ۱۴۷٬۳۹۶ دلار ششم است.

سوئیس حضور پررنگی در این رتبه‌بندی دارد و پنج شهر بازل، ژنو، زوریخ، برن و لوزان این کشور در میان ۴۰ شهر برتر قرار گرفته‌اند.

بسیاری از این شهرها جمعیت نسبتاً کمی دارند، اما میزبان تمرکز بالایی از صنایع با ارزش افزوده زیاد مانند داروسازی، امور مالی، فناوری و خدمات حرفه‌ای هستند؛ عاملی که به افزایش تولید اقتصادی به‌ازای هر ساکن کمک می‌کند.

خارج از آمریکای شمالی و اروپا، تنها تعداد محدودی از شهرها وارد این فهرست شده‌اند. سنگاپور با ۹۹٬۳۵۴ دلار در رتبه ۳۶، دمام با ۹۷٬۰۷۴ دلار در رتبه ۳۹ و پرت با ۹۶٬۹۵۸ دلار در رتبه ۴۰ قرار دارند.