درست ۴۰ سال پیش در چنین روزی، الکس فرگوسن به تماس تلفنی منچستریونایتد پاسخ داد؛ تماسی که زندگی او را برای همیشه دگرگون کرد. منچستریونایتد پس از شروع ضعیف فصل ۱۹۸۶/۸۷ در لیگ دسته اول قدیم انگلیس، ران اتکینسون را از سمت سرمربیگری برکنار کرده بود. مایکل ادلسون، یکی از مدیران باشگاه، تری ونبلز را بهعنوان یکی از گزینههای جانشینی اتکینسون پیشنهاد داد. بااینحال، مارتین ادواردز، رئیس وقت منچستریونایتد، به یاد ارتباطی افتاد که دو سال قبل هنگام جذب گوردون استراکن از آبردین با الکس فرگوسن برقرار کرده بود. در نهایت، ادلسون متقاعد شد هنگام تماس با مرکز تلفن ورزشگاه پیتودری، لهجه خود را تغییر داده و با هویتی ساختگی تماسش را به دفتر فرگوسن وصل کند.

ادواردز در گفتوگو با مجله FourFourTwo درباره این ماجرا میگوید:
قبل از اینکه پیشنهاد رسمی بدهیم، باید با او تماس میگرفتیم تا بفهمیم اصلاً تمایلی به آمدن دارد یا نه.
اگر مستقیماً با آبردین تماس میگرفتم و میگفتم مارتین ادواردز از منچستریونایتد هستم، فکر میکردیم شاید اجازه ندهند با او صحبت کنم.
بنابراین مایک با مرکز تلفن آبردین تماس گرفت و خودش را مدیر برنامههای گوردون استراکان معرفی کرد. آنها هم تماسش را وصل کردند.
پس از این تماس، جلسهای محرمانه میان فرگوسن و مدیران منچستریونایتد در یک مجتمع خدماتی کنار بزرگراهی در حومه گلاسگو برگزار شد. اتکینسون همان روز صبح از سمتش برکنار شد و تا ساعت ۹:۱۵ شب، مدیران منچستریونایتد موافقت جانشین او را گرفته بودند.

ادواردز سپس بهصورت رسمی با دیک دونالد، رئیس باشگاه آبردین، تماس گرفت تا موفقترین سرمربی تاریخ این باشگاه را به منچستریونایتد بیاورد. به این ترتیب، فرگوسن وارد مسیری شد که قرار بود یکی از غولهای افولکرده فوتبال انگلیس را دوباره به اوج برساند. فرگوسن پس از ورود به اولدترافورد گفت:
منچستریونایتد تنها باشگاهی در دنیاست که حاضر بودم برای پیوستن به آن، آبردین را ترک کنم.
بیصبرانه منتظر این چالش بزرگ هستم. همهچیز آنقدر سریع اتفاق افتاده که هنوز کمی گیج هستم.
یادم میآید مرحوم جاک استین یک بار به من گفت بزرگترین اشتباه زندگیاش این بوده که پیشنهاد سرمربیگری منچستریونایتد را رد کرده است.
من هم تصمیم گرفتم همان اشتباه را تکرار نکنم، هرچند ترک آبردین برایم بسیار دشوار خواهد بود.
پس از هشت سال همکاری با تمام افراد حاضر در پیتودری، نمیتوانم ناراحتی خودم را از جدایی توصیف کنم. این دوران تجربهای فراموشنشدنی بود.
تنها پنج روز پیش از این اتفاق، آبردین با سرمربیگری فرگوسن و آرچی ناکس، دستیارش، در ورزشگاه دنس با نتیجه ۲ بر صفر مقابل داندی به پیروزی رسیده بود؛ مسابقهای که با پیروزی ۲ بر صفر تیمشان به پایان رسید.

دیوی دادز و ایان پورتیوس گلهای آن مسابقه را به ثمر رساندند؛ درحالیکه آبردین برای کسب چهارمین قهرمانی دوران فرگوسن با رنجرز تحت هدایت گریم سونس رقابت میکرد. اما حالا فرگوسن باید راهی ورزشگاه کوچک مانور گراند، خانه آکسفورد یونایتد، میشد تا دوران مربیگری خود در جنوب مرز اسکاتلند را با شروعی دشوار آغاز کند. منچستریونایتد در نخستین مسابقه با هدایت او با نتیجه ۲ بر صفر مقابل آکسفورد شکست خورد و پس از آن نیز در دیداری فراموششدنی برابر نوریچ سیتی، تیم تازهصعودکرده به لیگ دسته اول، در ورزشگاه کارو رود به تساوی بدون گل رسید. سرانجام ۱۶ روز پس از انتصاب پرسروصدای فرگوسن، او نخستین حضورش روی نیمکت منچستریونایتد در یک بازی خانگی را تجربه کرد و با پیروزی ۲ بر صفر مقابل کوئینز پارک رنجرز، اولین برد خود را نیز جشن گرفت. فرگوسن پیش از آن مسابقه در یادداشت خود برای دفترچه برنامه بازی نوشته بود:
بر عهده گرفتن هدایت باشگاه بزرگی مانند منچستریونایتد، مسئولیتی بسیار سنگین و چالشی بزرگ است.
اما در نهایت، ماهیت کار در همه باشگاههای فوتبال یکسان است و من فقط تلاش میکنم امور اولدترافورد را به شیوهای که درست میدانم اداره کنم.
واقعاً علاقهای ندارم به اتفاقاتی که در گذشته اینجا رخ داده بپردازم. البته منظورم بیاحترامی به افتخارات بزرگ منچستریونایتد در سالهای گذشته نیست.
موضوع این است که حالا فقط یک مسیر پیش رو داریم و آن حرکت رو به جلوست. هدف این باشگاه باید کاملاً روشن باشد؛ قهرمانی در لیگ.

گوردون استراکان دو سال زودتر از سرمربی سابقش در آبردین به منچستر پیوسته بود. استراکان تلاش کرد به همتیمیهای خود در منچستریونایتد درباره تغییرات بزرگی که قرار بود با ورود فرگوسن در اولدترافورد اتفاق بیفتد، هشدار دهد. او در گفتوگو با بخش ورزشی روزنامه سان میگوید:
آن زمان من و الکس هر دو تازهوارد بودیم. البته همیشه با هم ارتباط داشتیم.
وقتی خبر آمدنش را شنیدم، یادم هست با خودم گفتم: وای نه! البته این واکنش را فقط برای شوخی با همتیمیهایم نشان دادم.
در واقع میدانستم که قرار است یک مربی فوقالعاده داشته باشیم.
همه از من سؤال میپرسیدند؛ مثلاً میخواستند بدانند چه جور آدمی است.
سعی کردم برایشان توضیح بدهم و تصویری از اتفاقاتی که ممکن بود در انتظارشان باشد ارائه کنم.
اما واقعیت ماجرا تا شش یا هفت هفته بعد خودش را نشان نداد.
وقتی فرگوسن تازه آمده بود، دوران آرامش قبل از طوفان را میگذراندیم.
شاید حدود هفت هفته طول کشید تا واقعاً شیوه خودش را در تیم پیاده کند.
اما وقتی این اتفاق افتاد، همه با تعجب میگفتند: وای، این دیگر چه بود؟
البته ران اتکینسون هم گاهی با بازیکنان برخورد تندی داشت.
اینطور نبود که قبل از آمدن الکس همهچیز در منچستریونایتد کاملاً آرام باشد. اما وقتی الکس کارش را جدی شروع کرد…
فرگوسن که هنگام پذیرش هدایت منچستریونایتد هنوز یک ماه تا تولد ۴۵ سالگی خود فاصله داشت، برای رسیدن به موفقیت به زمان نیاز پیدا کرد. نزدیک به پنج سال طول کشید تا نخستین جام خود را با منچستریونایتد به دست آورد. جالب اینکه این جام، همان جام در جام اروپا بود که هشت سال پیشتر با آبردین و با شکست رئال مادرید فتح کرده بود.

اما این قهرمانی آغاز دورهای تاریخی از موفقیتها شد که ۱۳ قهرمانی لیگ برتر انگلیس و دو قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا از مهمترین دستاوردهای آن به حساب میآمدند. فرگوسن نزدیک به ۲۷ سال روی نیمکت منچستریونایتد باقی ماند و میراثی بزرگ از خود به جا گذاشت که نه فراموش خواهد شد و نه تکرار آن آسان خواهد بود. او همچنان پرافتخارترین مربی تاریخ فوتبال بریتانیا محسوب میشود و در مجموع ۴۹ جام کسب کرده که ۳۸ مورد آن در دوران حضورش در اولدترافورد بوده است. منچستریونایتد قرار شده آخر همین هفته به مناسبت چهلمین سالگرد انتصاب فرگوسن، مراسم شام ویژهای در اولدترافورد برگزار کند که حضور در آن تنها با دعوتنامه امکان دارد.
حدود ۱۰۰ مهمان منتخب از میان افرادی که در دوران درخشان فرگوسن در اولدترافورد با او همکاری داشتهاند، در این مراسم شرکت خواهند کرد و برخلاف تماس تلفنی ۴۰ سال پیش، این بار لهجه اسکاتلندی مردی که در مرکز توجه قرار دارد، کاملاً واقعی خواهد بود.
ماجرای آشپزی فرگوسن و انفجار فر آشپزخانه
فرگوسن به برخوردهای تند و فریادهای بلندش بر سر بازیکنان شهرت داشت، اما ظاهراً وقتی پای آشپزی در میان بود، مهارت چندانی در کار با وسایل آشپزخانه نداشت. در سال ۱۹۸۶، زمانی که فرگوسن بهتازگی هدایت منچستریونایتد را بر عهده گرفته بود، پس از نقلمکان از آبردین به انگلیس، مدتی همراه با آرچی ناکس، دستیارش، زندگی میکرد و هر دو در باشگاه مشغول کار بودند.

هر دو به سختکوشی شهرت داشتند، اما فرگوسن اعتراف کرده بود که مهارت چندانی در آشپزی ندارد. او در مقدمه کتاب زندگینامه آرچی ناکس، خاطرهای از آن دوران تعریف کرده است:
شروع کارم بهعنوان سرمربی منچستریونایتد با مشکلات مختلفی همراه بود.
تنها کاری که میتوانستیم انجام دهیم این بود که سخت تلاش کنیم تا مشکلات را برطرف کنیم.
ما با هم مسائل مربوط به تمرینات، استعدادیابی و همه امور دیگر را سامان دادیم. هر دو بسیار سختکوش بودیم و انرژی زیادی برای درست کردن اوضاع داشتیم.
اوایل که به منچستر آمده بودیم، کارکنان آشپزخانه مجموعه تمرینی کلیف تا ساعت ۹ صبح کارشان را شروع نمیکردند. بنابراین ساعت ۶:۴۵ صبح به رختشویخانه میرفتیم و همراه کارکنان زن آنجا چای و نان تست میخوردیم.
البته یک بار که صبح یکشنبه تصمیم گرفتم برای هر دو نفرمان صبحانه درست کنم، نزدیک بود کار دست خودمان بدهم!
وقتی تازه به منچستریونایتد آمده بودیم، ابتدا در اقامتگاهی موقت زندگی میکردیم و بعد مدتی در هتل فور سیزنز ماندیم. سرانجام به آپارتمانی در تیمپرلی، روستایی نزدیک آلترینکهام، نقلمکان کردیم.
آشپزی را نوبتی انجام میدادیم و یک روز یکشنبه صبح، نوبت من بود که برای صبحانه تخممرغ، بیکن و سوسیس درست کنم.
آرچی پشت میز آشپزخانه نشسته بود و روزنامههای یکشنبه را میخواند. من هم بشقابها را داخل قسمت بالایی فر گذاشته بودم تا گرم شوند.
ناگهان فر منفجر و بشقابها و وسایل دیگر به اطراف آشپزخانه پرتاب شدند.
آرچی فریاد میکشید و من فکر میکردم قرار است هر دوی ما کشته شویم!
طبیعی بود که پس از این اتفاق، فرگوسن و ناکس خیلی زود زندگی مشترکشان را پایان دهند؛ البته همکاری آنها در اولدترافورد و مجموعه تمرینی کلیف ادامه پیدا کرد و هرکدام به خانهای در مناطق روستایی چشایر نقلمکان کردند.

شوخی تلفنی دیگری که فرگوسن را حسابی عصبانی کرد
یک تماس تلفنی ساختگی باعث شد الکس فرگوسن به مجموعه تمرینی معروف کلیف در منچستریونایتد راه پیدا کند. اما تماس ساختگی دیگری که مدت کوتاهی بعد اتفاق افتاد، نزدیک بود تا او کنترل خودش را از دست بدهد. آرچی ناکس، دستیار مورداعتماد فرگوسن، یکی از ماجراهای روزهای ابتدایی حضورشان در منچستریونایتد را تعریف کرده است. ناکس میگوید:
گاهی از خانهمان در تیمپرلی با هم به مجموعه تمرینی کلیف میرفتیم، اما بعضی وقتها جداگانه حرکت میکردیم تا ببینیم کدامیک زودتر میرسد.
یک روز صبح ساعت ۷:۳۰ از خانه بیرون آمدیم و هر دو در بزرگراه بودیم. آن زمان هنوز خیلی مانده بود تا بزرگراههای M6 و M60 چهاربانده شوند.
برای رسیدن به کلیف باید از خروجی سالفورد میرفتیم و از کنار اولدترافورد عبور میکردیم. در آن خروجی دو خط عبور وجود داشت و من الکس را جلوتر از خودم میدیدم.
تصمیم گرفتم کمی شیطنت کنم و از خط داخلی سبقت بگیرم. او هم مرا در آینه عقب دید و سعی کرد طوری رانندگی کند که جلوتر از من باقی بماند.
اما آنقدر حواسش به من بود که با خودروی جلویی تصادف کرد. البته تصادف شدیدی نبود و فقط برخورد کوچکی اتفاق افتاد.
طبیعتاً همین اتفاق باعث شد کمی معطل شود. بنابراین من زودتر رسیدم و تمام ماجرا را برای برایان کید تعریف کردم.
بعد به این فکر افتادیم که وقتی الکس بالاخره وارد دفترش شد، کید با او تماس بگیرد و خودش را مأمور پلیس معرفی کند.
وقتی تلفن زنگ خورد، من هم در دفتر الکس بودم. کید گفت: آقای فرگوسن، از پلیس راهنمایی و رانندگی منچستر تماس میگیرم. گزارشی درباره حادثهای که امروز صبح در خروجی سالفورد اتفاق افتاده به دست ما رسیده است. ادعا شده که هنگام صحبت با تلفن همراه، با خودروی دیگری برخورد کردهاید. باید برای بازجویی از شما نزد شما بیاییم.
صدای الکس را میشنیدم که میگفت: این حرفها کاملاً ساختگی است. من با تلفن صحبت نمیکردم. اصلاً تصادف جدی نبود، فقط یک برخورد کوچک اتفاق افتاد.
بعد به من گفت باید حرفش را تأیید کنم و بگویم که با تلفن صحبت نمیکرده است. من هم فقط گفتم چیزی ندیدهام.
تمام روز این شوخی را ادامه دادیم و وانمود میکردیم که منتظر رسیدن مأموران پلیس هستیم.
سرانجام وقتی دوباره به دفتر برگشتیم، کید یک بار دیگر تماس گرفت و حقیقت را گفت تا الکس از نگرانی بیرون بیاید. فرگوسن حسابی از کوره در رفت!





بدون نظر