گزارش‌های تازه درباره وضعیت سلامتی بروس ویلیس، ستاره ۷۱ ساله هالیوود، نشان می‌دهند که بیماری زوال عقل او شرایط دشواری را برایش رقم زده است. یک منبع نزدیک به این بازیگر وضعیت رفتاری او را به یک کودک تشبیه کرده و مدعی شده که بسیاری از دوستان مشهورش در هالیوود دیگر به ملاقات او نمی‌روند. بروس ویلیس در سال ۲۰۲۲ پس از تشخیص بیماری آفازی از دنیای بازیگری کناره‌گیری کرد. آفازی نوعی اختلال زبانی ناشی از آسیب به بخش‌هایی از مغز است که توانایی درک یا بیان زبان را تحت تأثیر قرار می‌دهد. یک سال بعد، خانواده ویلیس اعلام کردند که او به زوال عقل پیشانی‌گیجگاهی (FTD) مبتلا شده است. این بیماری شایع‌ترین نوع زوال عقل در افراد زیر ۶۰ سال به شمار می‌رود و از نشانه‌های آن می‌توان به تغییرات شخصیتی، رفتارهای وسواسی و مشکلات گفتاری اشاره کرد.
بر اساس گزارش دیلی میل، بروس ویلیس اگرچه متوجه شده که زندگی‌اش تغییر کرده، اما خودش تصور نمی‌کند این تغییرات چندان چشمگیر باشند. یک منبع به این نشریه می‌گوید:
گاهی شبیه کودکی به نظر می‌رسد که با کنجکاوی به یک شیء خیره شده و فقط آن را تماشا می‌کند.
اما اگر به ظاهرش نگاه کنید، مردی میانسال و سالم به نظر می‌رسد.
این منبع همچنین مدعی شده که دوستان مشهور بروس ویلیس دیگر مانند گذشته به دیدنش نمی‌روند؛ او همچنین اضافه می‌کند که این رفتار بخشی از ماهیت صنعت سرگرمی است. اوایل امسال، به مناسبت هفتادویکمین سالروز تولد بروس ویلیس، تصاویری احساسی از او منتشر شد که در آن‌ها نوه دوساله‌اش او را می‌بوسید. ستاره فیلم‌های جان‌سخت (Die Hard) و حس ششم (The Sixth Sense) در این تصاویر، لوئتا، دختر رومر ویلیس، فرزند بزرگش را در آغوش گرفته بود. رومر اکنون ۳۸ سال دارد.
دمی مور، همسر سابق بروس ویلیس، این تصاویر را منتشر کرده و می‌نویسد:
تنها چیزی که نیاز دارید، عشق است. تولدت مبارک، بروس ویلیس!
اما همینگ، همسر بروس ویلیس، پیش‌تر گفته بود که با وجود پیشرفت بیماری، او همچنان از نظر جسمی وضعیت نسبتاً خوبی دارد. بااین‌حال، به گفته همسرش، بروس ویلیس هرگز متوجه نشده که به زوال عقل مبتلاست. اما همینگ در گفت‌وگویی صمیمانه با کامرون راجرز در پادکست Conversations with Cam، جزئیات تازه و ناراحت‌کننده‌ای درباره وضعیت سلامتی همسرش مطرح کرد. وقتی از اما همینگ پرسیدند که آیا بروس از ابتلای خود به زوال عقل پیشانی‌گیجگاهی آگاه است، او توضیح داد که همسرش رفتارهای خود را کاملاً طبیعی می‌داند. اما تأکید کرد که بروس بیماری خود را انکار نمی‌کند، بلکه مغزش به شکلی با این وضعیت سازگار شده که او متوجه ابتلایش به بیماری نمی‌شود.
او توضیح می‌دهد:
فکر می‌کنم این موضوع هم جنبه مثبت دارد و هم منفی. بروس هیچ‌وقت متوجه نشد که چه اتفاقی افتاده و نتوانست نشانه‌ها را کنار هم بگذارد تا بفهمد به این بیماری مبتلا شده است.
اما اعتراف می‌کند که از آگاه نبودن همسرش نسبت به بیماری خود خوشحال است:
واقعاً خوشحالم که او از بیماری‌اش خبر ندارد.
او در ادامه توضیح می‌دهد که بروس هنوز اطرافیانش را می‌شناسد و می‌داند چه کسانی در کنارش هستند. اما تأکید کرد که همسرش به زوال عقل پیشانی‌گیجگاهی مبتلاست، نه بیماری آلزایمر.
بدون نظر