بدون نظر

شهر نیویورک که به میدان تایمز، سنترال پارک و آسمان خراش های فراوانش شهرت دارد، از ابتدا به شکل امروزی اش نبوده است.

در حدود ۲۰۵۰۰ سال پیش در عصر یخبندان، سرتاسر این سرزمین را لایه ای یخ به ضخامت صدها متر پوشاند و سنگ بستر شهر نیویورک را به وجود آورد.

حالا نواحی پنج گانه ی شهر نیویورک تغییرات زیادی کرده است؛ به گونه ای که ۸/۵ میلیون نفر در این شهر زندگی می کنند و این تعداد رو به افزایش است.

در ادامه نگاهی می اندازیم به نقشه ها، نقاشی ها و عکس هایی قدیمی که تغییرات این شهر بزرگ را به خوبی نشان می دهند.

نیویورک امروزی در حدود ۲۰۵۰۰ سال پیش یک توده ی یخی به ضخامت هزاران متر بود. این توده ی یخی که سنگ بستر این سرزمین را به وجود آورده، نقشه ی امروزی نیویورک را شکل داد.

در محل سنترال پارک نیویورک هنوز هم می توان تخته سنگ هایی را یافت که از آن توده ی یخی اولیه بر جای مانده اند.

پیش از دوران مستعمراتی امریکا (قبل از قرن شانزدهم)، گروه هایی از قبیله ی «لنیپ» سرخپوستان امریکا (که در حقیقت بومیان اصلی شهر نیویورک هستند) در این منطقه ساکن شدند و نام آن را «لنیپ هوکینگ» گذاشتند. آن ها از رودهای خروشان این سرزمین برای صید ماهی، سفر به نقاط دیگر سرزمین برای شکار و تجارت استفاده می کردند.

در سال ۱۶۲۴ هلندی ها تصمیم گرفتند این سرزمین را به مستعمره ی دائم خود تبدیل کنند. یک سال بعد ساخت و سازها در محل ناحیه ی منهتن امروزی آغاز شد که در آن زمان «آمستردام جدید» نام گرفته بود.

پیتر مینویت ژنرال و رهبر گروه مستعمران، این سرزمین را به قیمت ۶۰ سکه ی هلندی (پول رایج هلند در آن زمان) از قبیله ی لنیپ خریداری کرد که امروزه ارزش تقریبی آن معادل ۱۰۰۰ دلار است.

در سال ۱۶۲۸ هلندی ها برای جذب مهاجران بیشتر به این سرزمین، پاداش در نظر گرفتند. به ازای هر ۵۰ مهاجری که هلندی ها می توانستند به این سرزمین بیاورند، به عنوان پاداش تکه ای زمین، استقلال سیاسی و حق شرکت در تجارت خز به آن ها داده می شد. البته استفاده از این شیوه موفقیت چندانی نداشت.

این نقاشی حکاکی شده روی چوب ناحیه ی منهتن جنوبی را در سال ۱۶۵۱ نشان می دهد (زمانی که نام آن هنوز آمستردام جدید بود).

نام این منطقه در سال ۱۶۶۴ و برای بزرگداشت دوک یورک (یکی از عناوین سلطنتی بریتانیا) به نیویورک تغییر یافت.

در سال ۱۷۷۶ جنگ بروکلین، بزرگترین جنگ در زمان انقلاب امریکا در گرفت. نیروهای نظامی بریتانیا به نواحی بروکلین و لانگ آیلند حمله بردند، به امید آنکه بتوانند نیویورک و رود هادسون را از کنترل ارتش جورج واشنگتن (که بعدها به اولین رئیس جمهور امریکا تبدیل شد) خارج کنند. نیروهای بریتانیایی در این جنگ پیروز شدند اما بعد از جنگ این منطقه را ترک کردند.

در سال ۱۷۸۵ شهر نیویورک به اولین پایتخت تحت قانون اساسی ایالات متحده ی امریکا تبدیل شد. تا سال ۱۷۹۰، نیویورک از فیلادلفیا که بزرگترین شهر امریکا بود پیش افتاد.

در میانه ی سال های ۱۸۷۰ تا ۱۹۱۵، جمعیت نیویورک سه برابر شد و از ۱/۵ میلیون نفر به ۵ میلیون نفر افزایش یافت.

تصویر فوق مربوط به سال ۱۹۰۰ است و مهاجران ایتالیایی را سرگرم خرید در خیابان مالبری نیویورک نشان می دهد.

به منظور تأمین زندگی جمعیت فراوان ساکنان نیویورک، زیرساخت های شهر توسعه یافت. پل منهتن در سال ۱۹۰۹ افتتاح شد و حالا روزانه بیش از ۷۰۳۰۰ نفر از ساکنان نیویورک از آن در رفت و آمد هستند.

تصویر فوق یک کارگر ساختمانی را بر بالای ساختمان مشهور امپایر استیت نیویورک در زمان ساخت آن در سال ۱۹۳۰ نشان می دهد. ساختمان «کرایسلر» نیز در پشت او و طرف دیگر تصویر قرار گرفته است.

پس از گذشت بیش از یک قرن، در حدود ۸/۵ میلیون نفر در نواحی پنج گانه ی نیوریورک زندگی می کنند.

منبع: businessinsider
مطالب مرتبط
بدون نظر

ورود