بدون نظر

فوتبال را در زادگاهش یعنی “سومباثلی” مجارستان آغاز کرد و در ۱۹۹۳ عضو تیم “هاراداس” شهرش شد. جایی که متولد شده، فوتبالیست شد و درآن از فوتبال حرفه ای خداحافظی کرد. گابور کرالی در ۴۰ سالگی کفش ها و البته آن پیژامه معروفش را پس از یک یورو به نسبت موفق آویخت تا به قول خیلی ها، جایش را به جوان تر ها بدهد.

ما ایرانی ها او را خوب میشناسیم. خوب شاید بگویید بخاطر آن پیژامه معروفش؛ ولی نه؛ بخاطر اینکه او در اوج با علی دایی ما در هرتابرلین آلمان آقایی می کرد و در اوایل قرن اخیر جزو خوب های بوندس لیگا بود. او در هرتا بیشترین بازی خود را انجام داد و در طی ۷ سال حضور در پایتخت آلمان، ۱۹۸ بار پیراهن تیم اول برلین را بر تن کرد و وظیفه حفاظت از آن را داشت.

او برای ما خیلی خاطره سازی کرد. دایی در حمله گل می زد و او از دروازه محافظت می کرد تا گل های شهریار به باد نرود. کرالی جزو با اخلاق ترین فوتبالیست هایی بود که ما دیدیم. او بسیار کم حاشیه بود و فقط در متن فوتبال سرش به کار خودش بود تا محبوبیتش نزد هم مجارها و هم سایر فوتبالدوستان حفظ شود.

در زمانی که او گلر شد و به سطح بالای فوتبال رسید، بودند دروازبانانی که مانند او با شلوار بلند در چارچوب قرار می گرفتند؛ اما آنها رفتند و نسل اینگونه شلوارها ورافتاد اما گابور همچنان پوشید و پوشید؛ حتی در آخرین رویداد ملی اش یعنی یورو. و حالا که چند وقتی است یورو تمام شده و او مسن ترین بازیکن تاریخ این بازی ها لقب گرفته، تصمیم به خداحافظی گرفته و با مستطیل سبز وداع کرد.

بدون نظر

ورود