جو بایدن، رئیسجمهور سابق ایالات متحده، پس از پایان دوران طولانی فعالیت حرفهای خود در عرصه سیاست، اکنون بهعنوان دارنده بزرگترین مستمری بازنشستگی با بودجه مالیاتی در تاریخ این کشور شناخته میشود. بر اساس تحلیلهای کارشناسی و دادههای بنیاد اتحادیه ملی مالیاتدهندگان، بایدن که در حال حاضر ۸۳ سال سن دارد، در اولین سال بازنشستگی خود مبلغی بالغ بر ۴۱۷ هزار دلار دریافت میکند.
این رقم نهتنها در میان تمام رؤسای جمهور سابق آمریکا بیسابقه است، بلکه از حقوق سالانه ۴۰۰ هزار دلاری او در دوران تصدی پست ریاستجمهوری نیز فراتر رفته است. دمیان برادی، نایبرئیس بنیاد اتحادیه ملی مالیاتدهندگان، معتقد است که این وضعیت از نظر تاریخی کاملاً غیرمعمول بوده و بایدن را در صدر فهرست دریافتکنندگان مزایای دولتی قرار میدهد.
سازوکار دریافت مستمری دوگانه و گریزگاههای قانونی
علت اصلی این رقم نجومی به سابقه طولانی بایدن و بهرهمندی او از دو صندوق بازنشستگی مجزا بازمیگردد. او که زمانی خود را یکی از فقیرترین اعضای کنگره مینامید، اکنون از مزایای قانون رؤسای جمهور سابق مصوب ۱۹۵۸ و همچنین سیستم بازنشستگی خدمات کشوری مربوط به سناتورهای سابق استفاده میکند. بر اساس محاسبات انجامشده، سهم بازنشستگی او بابت ۴۴ سال خدمت در مجلس سنا و معاونت ریاستجمهوری حدود ۱۶۶ هزار دلار برآورد میشود.
این رقم با در نظر گرفتن سقف قانونی ۸۰ درصد بالاترین حقوق دریافتی بایدن محاسبه شده؛ در غیر این صورت، این بخش از مستمری او میتوانست به تنهایی بیش از ۲۵۴ هزار دلار باشد. نکته مهم اینجاست که بایدن پیش از تغییر و محدود شدن قوانین بازنشستگی سنا وارد این مجلس شده بود و همین موضوع باعث شد که مشمول قوانین سخاوتمندانهتری شود.
علاوه بر مبالغ مربوط به دوران سنا، بایدن سالانه ۲۵۰ هزار دلار نیز بابت مستمری ریاستجمهوری دریافت میکند. طبق قانون سال ۱۹۵۸، مستمری یک رئیسجمهور سابق باید معادل حقوق فعلی یک وزیر کابینه باشد که در حال حاضر حدود ۲۵۰ هزار و ۶۰۰ دلار تعیین شده است.
جالب است بدانید که این قانون در ابتدا برای حمایت از هری ترومن وضع شد که تصور میشد پس از خروج از کاخ سفید با مشکلات مالی جدی روبروست. هرچند تاریخنگاران بعدها دریافتند که او در آن زمان نیز ثروت قابلتوجهی داشته است. به این ترتیب، ترکیب این دو منبع درآمدی باعث شده که حقوق بازنشستگی بایدن دو برابر مبلغی باشد که باراک اوباما، رئیسجمهور سابق، پس از خروج از دفتر کار خود دریافت میکرد.
هزینههای جانبی و مزایای فراتر از حقوق
موضوع هزینههای تحمیلشده بر مالیاتدهندگان تنها به مستمری نقدی محدود نمیشود. برای سال مالی ۲۰۲۶، اداره خدمات عمومی ایالات متحده بودجهای بیش از ۱.۵ میلیون دلار را برای هزینههای جانبی جو بایدن اختصاص داده است. این بودجه شامل مواردی نظیر دفتر کار، تجهیزات و حقوق کارکنان است. تنها هزینه اجاره دفتر کار او ۷۲۷ هزار دلار برآورد شده که بیشترین میزان در میان تمام رؤسای جمهور سابق است. کارشناسان اشاره میکنند که هیچ سقف قانونی برای مبلغ اجاره یا متراژ دفتر کار رؤسای جمهور سابق وجود ندارد و این هزینهها که به صورت مادامالعمر پرداخت میشوند، معمولاً در مناطق گرانقیمت شهری صرف میشوند.
این حجم از مخارج باعث شده که بحثهای جدی در مورد لزوم اصلاح قوانین بازنشستگی مقامات عالیرتبه شکل بگیرد. منتقدان معتقدند که وقتی یک رئیسجمهور سابق میتواند مبالغ کلانی از طریق نوشتن کتابهای خاطرات یا سخنرانیهای خصوصی به دست آورد، پرداخت هزینههای دفتر کار و کارکنان توسط دولت توجیه منطقی ندارد.
در همین راستا، تلاشهایی در کنگره برای محدود کردن این مبالغ صورت گرفته است. برای نمونه، لایحه مدرنسازی کمکهزینه ریاستجمهوری که توسط برخی سناتورها پیشنهاد شده، به دنبال محدود کردن مستمری به ۲۰۰ هزار دلار و حذف بسیاری از مزایای جانبی است. پیش از این در سال ۲۰۱۶، مصوبه مشابهی توسط باراک اوباما وتو شده بود.
الگوی کلی در کنگره و حساسیتهای عمومی
طبق قوانین فدرال، اعضای کنگره تنها پس از پنج سال خدمت واجد شرایط دریافت مستمری مادامالعمر میشوند. این سیستم سالانه ۳۸ میلیون دلار هزینه بر دوش مالیاتدهندگان میگذارد. بررسیها نشان میدهد که حتی نمایندگانی با سابقه کمتر نیز برای دستیابی به این مزایا برنامهریزی میکنند؛ به طوری که برخی نمایندگان زمان خروج خود را دقیقاً بر اساس رسیدن به آستانه پنج سال خدمت تنظیم میکنند تا از مبالغی هرچند کمتر، به صورت مادامالعمر بهرهمند شوند.
در سوی دیگر طیف، چهرههایی مانند نانسی پلوسی (Nancy Pelosi) قرار دارند که به دلیل دههها حضور در مناصب قدرت، پس از بازنشستگی در سال ۲۰۲۷ مستمری سالانهای بیش از ۱۰۷ هزار دلار دریافت خواهند کرد. با این حال، رکورد ۴۱۷ هزار دلاری جو بایدن به دلیل شرایط منحصربهفرد شغلی او، همچنان یک رکورد است.
بدون نظر