بلغارستان برنده شصتمین دوره مسابقه یوروویژن شد. دارا (Dara)، خواننده بلغاری با آهنگ پرانرژی Bangaranga توانست در فینال بزرگ این مسابقات که شنبه شب در شهر وین اتریش برگزار شد، ۲۴ رقیب دیگر را شکست دهد. ریتم شاد و اجرای رقص هماهنگ این آهنگ هم مورد توجه هیئت داوران کشورهای مختلف قرار گرفت و هم رأی بالایی از سوی بینندگان دریافت کرد. این اولین پیروزی تاریخ بلغارستان در یوروویژن محسوب میشود.
در این رقابت، نوآم بتان از اسرائیل در جایگاه دوم قرار گرفت. حضور اسرائیل در مسابقه با اعتراضهایی همراه بود و برخی به دلیل جنگ غزه و مناطق دیگر خواستار حذف آن از مسابقه شده بودند.
در فینال مسابقه که در سالن Wiener Stadthalle برگزار شد، نمایندگان ۲۵ کشور روی صحنه رفتند. میلیونها بیننده در سراسر جهان اجرای هنرمندان مختلف را تماشا کردند؛ از یک ویولونیست پرشور فنلاندی گرفته تا یک رپر فولک از مولداوی و یک گروه متال از صربستان. این دوره هفتادمین مسابقه یوروویژن بود.
یوروویژن که به خاطر فضای رنگارنگ و نمایشیاش مشهور است، اغلب با جام جهانی موسیقی مقایسه میشود؛ با این تفاوت که به جای فوتبال، رقابت میان آهنگهاست. با این حال مانند بسیاری از رویدادهای جهانی، این مسابقه نیز گاهی با مسائل سیاسی گره میخورد. امسال برای سومین سال پیاپی، اعتراضهایی علیه حضور اسرائیل در این فستیوال مطرح شد. پنج کشور باسابقه یعنی اسپانیا، هلند، ایرلند، ایسلند و اسلوونی در اعتراض به حضور اسرائیل، یوروویژن را تحریم کردند.
در میان اجراهای مختلف، سورن تورپگارد لوند از دانمارک با آهنگ Før Vi Går Hjem یکی از شانسهای اصلی قهرمانی بود. سارا انگلس از آلمان با بالاد قدرتمند Fire روی صحنه رفت که با جلوههای آتش همراه بود. نماینده اسرائیل نیز با آهنگ راک Michelle به سه زبان عبری، فرانسوی و انگلیسی روی صحنه حاضر شد اما در طول یوروویژن امسال،چندین نفر به دلیل تلاش برای ایجاد اختلال در اجرای وی از سالن اخراج شدند.
از دیگر اجراهای برجسته میتوان به قطعه الکترونیک Dancing on the Ice از Essyla نماینده بلژیک، اجرای احساسی Ridnym از خواننده اوکراینی Leléka و بالاد نمایشی Eclipse از ستاره استرالیایی، دلتا گودرم اشاره کرد. همچنین گروه متال صربستانی Lavina با آهنگ Kraj Mene حالوهوای متفاوتی به صحنه داد.
این تنوع اجراها نشان میدهد که یوروویژن ترکیبی از موسیقی پاپ، نمایش و گاهی سیاست است؛ رقابتی که هر سال هنرمندان بسیار متفاوتی را کنار هم جمع میکند و همچنان یکی از بزرگترین رویدادهای موسیقی در جهان باقی مانده است.
آهنگ پرانرژی Viva, Moldova از ساتوشی، رپر مولداویایی یک قطعه شاد و طرفدار اروپا است؛ آهنگی از کشوری که پس از دههها قرار داشتن در مدار نفوذ مسکو، اکنون به سمت اتحادیه اروپا حرکت میکند. در همین حال، آهنگ Ferto به معنی «بیارش» از آکیلاس، هنرمند یونانی نگاهی طنزآمیز به مصرفگرایی و تجملگرایی دارد؛ موضوعی که در کشوری مطرح میشود که هنوز از زخمهای اقتصادی بحران مالی سال ۲۰۰۸ رنج میبرد.
برنده یوروویژن از ترکیب رأی داوران و رأی بینندگان تعیین میشود؛ رأیها به امتیاز تبدیل میشوند و سیستمی دارند که حتی برای بسیاری از طرفداران یوروویژن هم پیچیده است. در نهایت، اجرایی که بیشترین امتیاز را بگیرد برنده میشود و کشور آن میزبان مسابقه سال بعد خواهد بود.
در میان شرطبندیها، فنلاند با آهنگ Liekinheitin به معنی «شعلهافکن» شانس اول محسوب میشد. این قطعه یک اجرای دو نفره پرانرژی بود که در آن پیت پارکونن، خواننده پاپ آواز میخواند و لیندا لامپنیوس ویولونیست کلاسیک با آن همراهی میکند.
با این حال، یوروویژن اغلب نتایج غیرمنتظرهای به همراه دارد. دین ووِلِتیک، مورخ یوروویژن، میگوید این مسابقه معمولاً محل درخشش ستارههای بزرگ نیست، بلکه فرصتی برای هنرمندان تازهکار یا کشورهای کوچکتر است. به گفته او، مخاطبان اغلب دوست دارند هنرمندی را ببینند که هنوز در مسیر تبدیل شدن به یک ستاره است یا از کشوری کمتر شناختهشده میآید.
در کنار رقابت موسیقی، این رویداد همچنان با حواشی سیاسی نیز همراه است. اعتراضهایی در وین علیه حضور اسرائیل به دلیل جنگ در غزه برگزار شد، هرچند این اعتراضها کوچکتر از اعتراضات مسابقه ۲۰۲۴ در مالمو سوئد و رویداد سال گذشته در بازل سوئیس بود. صدها نفر نزدیک محل برگزاری راهپیمایی کردند و برخی پلاکاردهایی با شعار «یوروویژن را متوقف کنید» در دست داشتند. همچنین گروههای حامی فلسطین یک کنسرت اعتراضی با شعار «هیچ صحنهای برای نسلکشی» برگزار کردند.
تحریم مسابقه توسط پنج کشور اسپانیا، هلند، ایرلند، ایسلند و اسلوونی ضربهای به درآمد و میزان بیننده این رویداد وارد کرده است؛ مسابقهای که برگزارکنندگان میگویند سال گذشته ۱۶۶ میلیون نفر در سراسر جهان آن را تماشا کردند. به همین دلیل یوروویژن امسال با ۳۵ شرکتکننده برگزار شد که کمترین تعداد شرکت کننده در این فستیوال از سال ۲۰۰۳ بود.
با وجود این چالشها، یوروویژن به دنبال گسترش خود بوده و قرار است نسخهای از این مسابقه با نام Eurovision Song Contest Asia در ماه نوامبر در بانکوک برگزار شود.
مارتین گرین، مدیر یوروویژن، از بینندگان خواست که سیاست را کنار بگذارند و از «نمایش درخشان، فوقالعاده و صمیمانه» فینال بزرگ این مسابقه لذت ببرند.
اما دین وولتیک، مورخ یوروویژن، میگوید جنجالهای سیاسی چیز تازهای در این رقابت نیست. به گفته او، اولین تحریم یوروویژن در سال ۱۹۶۹ رخ داد؛ زمانی که اتریش از فرستادن نماینده به مسابقهای که در اسپانیای تحت حکومت دیکتاتوری فرانسیسکو فرانکو برگزار میشد، خودداری کرد.
وولتیک توضیح داد که در سالهای اخیر هم نسخههای بسیار سیاسی از این مسابقه دیده شده است؛ از جمله یوروویژن ۲۰۰۹ در روسیه، دورهای که آذربایجان در سال ۲۰۱۲ میزبان بود و همچنین مسابقه ۲۰۲۴ در سوئد که با اعتراضات گسترده و حتی اخراج یک شرکتکننده پس از درگیری پشت صحنه همراه شد.
او میگوید با وجود تمام این جنجالهای سیاسی، مسابقه یوروویژن همچنان ادامه پیدا کرده است.
یوروویژن از طریق شبکههای تلویزیونی ملی کشورهای شرکتکننده پخش میشود. در ایالات متحده نیز از طریق پلتفرم Peacock قابل تماشا بود و در بسیاری از مناطق جهان از طریق کانال رسمی یوروویژن در یوتیوب پخش شد.
بدون نظر