۱۵ شهر پرجمعیت جهان از سال ۱۹۵۰ تا ۲۱۰۰ + اینفوگرافی

نکات کلیدی:

• در سال ۱۹۵۰، توکیو و نیویورک دو شهر پرجمعیت جهان بودند.
• تا سال ۲۰۵۰، ۱۵ شهر پرجمعیت جهان همگی در قاره‌های آفریقا یا آسیا قرار خواهند داشت.
• پیش‌بینی می‌شود داکا در بنگلادش حدود سال ۲۰۷۵ به اوج جمعیت خود برسد و نزدیک به ۶۰ میلیون نفر جمعیت داشته باشد.

در طول ۱۵۰ سال، کلان‌شهرهای آشنا رشد می‌کنند، جایگاه خود را از دست می‌دهند و جای خود را به نسل جدیدی از کلان‌شهرها می‌دهند.

این نمودار ۱۵ شهر پرجمعیت جهان را از سال ۱۹۵۰ تا ۲۱۰۰ رتبه‌بندی می‌کند. داده‌های جمعیتی از مرکز تحقیقات مشترک کمیسیون اروپا (JRC) از طریق Our World in Data گرفته شده‌اند. مرزهای شهری نیز به‌طور یکسان براساس تصاویر ماهواره‌ای و داده‌های جمعیتی تعریف شده‌اند.

دوران فراآتلانتیک

توکیو در رتبه‌بندی سال ۱۹۵۰ با ۱۲.۶ میلیون نفر جمعیت در صدر قرار داشت و پس از آن نیویورک با ۹.۳ میلیون نفر قرار می‌گرفت.

نیویورک تنها شهر بزرگ غرب آن دوره نبود. از میان ۱۵ شهر پرجمعیت جهان در سال ۱۹۵۰، بیش از نیمی در اروپا یا قاره آمریکا قرار داشتند. این شهرها شامل لندن (۷.۹ میلیون نفر)، مسکو (۵.۵ میلیون نفر) و پاریس (۵.۴ میلیون نفر) بودند.

جدول زیر ۱۵ شهر پرجمعیت جهان در سال ۱۹۵۰ را نشان می‌دهد:

رتبه‌بندی‌ها در دهه‌های بعد به‌سرعت تغییر کردند. تا سال ۱۹۷۵، لندن از فهرست ۱۵ شهر اول خارج شده بود، در حالی که پاریس (۷.۴ میلیون نفر) و لس‌آنجلس (۷.۷ میلیون نفر) نیز در رتبه‌بندی سقوط کرده بودند.

نیمه دوم قرن بیستم همچنین شاهد رشد کلان‌شهرهای آمریکای لاتین مانند سائوپائولو و مکزیکوسیتی بود؛ شهرهایی که تا سال ۲۰۰۰ از نیویورک به‌عنوان پرجمعیت‌ترین شهرهای نیمکره غربی پیشی گرفتند.

ظهور آسیا

تا سال ۲۰۰۰، آسیا بخش بالایی رتبه‌بندی را در اختیار گرفته بود.

توکیو با ۳۰.۳ میلیون نفر جمعیت همچنان در صدر قرار داشت، در حالی که گوانگژو با ۱۹ میلیون نفر به رتبه سوم رسیده بود و دهلی نو با ۱۸ میلیون نفر در جایگاه ششم قرار داشت.

شهرنشینی و رشد جمعیت در این قاره ادامه یافت و تا سال ۲۰۲۵، به‌جز یک شهر، تمام ۱۰ شهر پرجمعیت جهان در آسیا قرار داشتند. تنها استثنا قاهره بود که ۲۵.۶ میلیون نفر جمعیت داشت.

جهان در سال ۲۱۰۰

تا سال ۲۱۰۰، پیش‌بینی می‌شود داکا با ۵۵ میلیون نفر جمعیت در رتبه نخست قرار گیرد؛ پس از آن جاکارتا با ۴۹.۷ میلیون نفر و کراچی با ۴۳.۷ میلیون نفر قرار خواهند داشت.

توکیو که در سال‌های ۱۹۵۰ و ۲۰۰۰ بزرگ‌ترین شهر جهان بود، پیش‌بینی می‌شود با ۲۴.۱ میلیون نفر جمعیت به رتبه نهم سقوط کند.

قاهره با ۳۶.۷ میلیون نفر همچنان پرجمعیت‌ترین شهر خارج از آسیا باقی خواهد ماند. این شهر در رتبه‌های بالای فهرست در کنار دیگر کلان‌شهرهای آفریقایی مانند لواندا (۳۰.۷ میلیون نفر)، دارالسلام (۲۰.۱ میلیون نفر) و لاگوس (۱۷.۹ میلیون نفر) قرار خواهد گرفت.

پیش‌بینی می‌شود جمعیت توکیو به دلیل کاهش نرخ تولد و کاهش بلندمدت جمعیت، به کمتر از سطح سال ۱۹۷۵ برسد.