شرکت جنرال اتمیکس اعلام کرده است که درحال طراحی یک پهپاد جدید با ساختار بال‌پرنده به نام NextGen است. این پهپاد که برای انجام مأموریت‌های شناسایی و تهاجمی در نظر گرفته شده، به توسعه خانواده فعلی پهپادهای رزمی Gambit این شرکت نیز کمک خواهد کرد.
یکی از جالب‌ترین ویژگی‌های این پهپاد، سامانه پیشران برنامه‌ریزی‌شده برای آن است. جنرال اتمیکس قصد دارد به‌جای اتکای کامل به موتور جت متعارف یا موتور توربوپراپ، از سامانه پیشران هیبریدی الکتریکی استفاده کند.
البته این به آن معنا نیست که قرار است نسخه‌ای بال‌دار از خودروی Toyota Prius ساخته شود؛ بلکه چنین فناوری‌ای می‌تواند امکانات تازه و جالبی را در طراحی پهپاد فراهم کند. برای مثال، ممکن است پهپاد به یک موتور احتراق داخلی مجهز شود که با تولید برق، انرژی موردنیاز فن‌های الکتریکی را تأمین کند.
احتمال دیگر این است که موتور احتراق داخلی مستقیماً نیروی پیشران را تولید کند و سامانه الکتریکی نقش کمکی داشته باشد. همچنین ممکن است ترکیبی از این دو روش به کار گرفته شود که برای شرایط مختلف پروازی بهینه شده باشد.
برنامه جنرال اتمیکس برای پهپادهای جدید
مهم‌ترین عامل در انتخاب این سامانه پیشران، بهره‌وری خواهد بود. استفاده از ساختار هیبریدی می‌تواند به موتور احتراق داخلی اجازه دهد در شرایطی نزدیک‌تر به نقطه بهینه عملکرد خود کار کند و به این ترتیب، مصرف سوخت را به میزان قابل‌توجهی کاهش دهد.
این فناوری همچنین می‌تواند مزایای مهمی در زمینه قابلیت پنهان‌کاری برای پهپاد فراهم کند. برای مثال، در برخی شرایط عملیاتی، میزان انتشار حرارت و در نتیجه ردپای فروسرخ پهپاد کاهش خواهد یافت.
علاوه‌براین، چنین سامانه‌ای می‌تواند صدای تولیدشده توسط پهپاد را کاهش دهد و انعطاف‌پذیری بیشتری برای تعیین محل قرارگیری موتورها، فن‌ها و خروجی‌های اگزوز در اختیار طراحان بگذارد.
درواقع، جنرال اتمیکس برای پهپاد NextGen هدف‌گذاری کرده است که بتواند بیش از ۶۰ ساعت بدون سوخت‌گیری مجدد پرواز کند.
این مدت معادل دو روز و نیم پرواز مداوم بدون سوخت‌گیری است. بااین‌حال، باید توجه داشت که این رقم فعلاً یک هدف مهندسی محسوب می‌شود و هنوز به‌عنوان قابلیتی عملیاتی و اثبات‌شده، به‌طور مستقل تأیید نشده است.
نکته جالب دیگر این است که جنرال اتمیکس اعلام کرده پهپاد NextGen هم از فناوری‌های خانواده فعلی پهپادهای ماژولار Gambit بهره خواهد برد و هم به توسعه آن‌ها کمک خواهد کرد. این خانواده شامل شش پهپاد جدید است که می‌توانند از قطعات اصلی مشترک مانند ارابه فرود، تجهیزات الکترونیکی پروازی و سایر سامانه‌ها استفاده کنند.
اشتراک قطعات سخت‌افزاری باعث ساده‌ترشدن فرایند طراحی و تولید و افزایش بهره‌وری آن می‌شود. ادغام NextGen در این ساختار نه‌تنها مزایایی برای خود این پهپاد خواهد داشت، بلکه می‌تواند به توسعه طراحی برخی از نسخه‌های خانواده Gambit نیز کمک کند؛ ازجمله پهپاد بال‌پرنده Gambit 4 که ساخت آن برنامه‌ریزی شده است.
در خبری دیگر اما مرتبط با همین موضوع، جنرال اتمیکس اعلام کرده است که جدیدترین عضو خانواده Gambit با نام Gambit 6 نیز به‌تدریج درحال شکل‌گیری است. این پهپاد درواقع نسخه‌ای اصلاح‌شده از Gambit 2 خواهد بود که با نام FQ-42A نیز شناخته می‌شود و برای انجام مأموریت‌های حمله به اهداف زمینی توسعه پیدا می‌کند.
رونمایی از Gambit 6 در سال ۲۰۲۷
براساس گزارش‌ها، این شرکت امیدوار است تا اوایل سال ۲۰۲۷ یک نمایش عملیاتی همراه با شلیک واقعی تسلیحات توسط Gambit 6 برگزار کند.
این پهپاد از نظر شیوه عملکرد شباهت زیادی به هواپیماهای پنهانکار سرنشین‌دار متعارف خواهد داشت و برای کاهش سطح مقطع راداری، تسلیحات خود را در محفظه‌های داخلی حمل خواهد کرد. تمام این تحولات بخشی از دیدگاه گسترده‌تری هستند که براساس آن، آینده نیروهای هوایی به همکاری میان هواگردهای سرنشین‌دار و بدون سرنشین وابسته خواهد بود.
این مفهوم از نظر فنی با عنوان هواگردهای رزمی مشارکتی یا Collaborative Combat Aircraft (CCA) شناخته می‌شود و هر دو پهپاد NextGen و Gambit 6 می‌توانند در آینده گزینه‌های تاکتیکی جالبی را در اختیار نیروهای نظامی قرار دهند.
زمانی که در سال ۲۰۲۲ خانواده Gambit را معرفی کردیم، می‌دانستیم که با مفهومی بلندپروازانه و چندمرحله‌ای روبه‌رو هستیم که تحقق کامل ظرفیت‌های آن در تمام نسخه‌ها، به سال‌ها زمان نیاز خواهد داشت.
درک این مفهوم پیچیده نیست، اما انقلابی است و انقلاب‌ها زمان می‌برند.
بدون نظر