پسر جیمز باند از ویژگی‌های بازیگر بعدی مأمور ۰۰۷ و دردسر بزرگ ایفای این نقش می‌گوید

علی صیافی ۱۹ دقیقه پیش

با نزدیک شدن به زمان معرفی بازیگر جدید جیمز باند، نام چند بازیگر به‌عنوان گزینه‌های اصلی ایفای نقش مأمور ۰۰۷ مطرح شده است. بااین‌حال، هیچ‌کدام از این چهره‌ها توجه کسی را که به‌خوبی با شرایط بازی در نقش جیمز باند آشناست، جلب نکرده‌اند. جفری مور، پسر بزرگ راجر مور، بازیگر فقید نقش جیمز باند، نه‌تنها دوران کودکی خود را در پشت‌صحنه فیلم‌های این مجموعه گذرانده، بلکه زمانی تا آستانه انتخاب شدن برای ایفای نقش مأمور ۰۰۷ نیز پیش رفته بود.

کابی بروکلی، تهیه‌کننده افسانه‌ای فیلم‌های جیمز باند، اعتقاد داشت جفری که شباهت زیادی به پدرش دارد، می‌تواند جانشین مناسبی برای او باشد. اما زمانی که روزنامه سان از جفری ۶۰ ساله درباره کالوم ترنر، یکی از گزینه‌های اصلی جانشینی دنیل کریگ، در کنار جاش اوکانر و جک لودن سؤال کرد، پاسخ غیرمنتظره‌ای شنید. جفری گفت:

نمی‌دانم این آقایان چه کسانی هستند.

به نظر می‌رسد این بازیگران برای جلب توجه بیشتر، هنوز راه درازی در پیش دارند. از نظر جفری، بازیگر بعدی جیمز باند حتماً باید بریتانیایی باشد. او می‌گوید:

تا زمانی که آمریکایی نباشد، مشکلی ندارم.

راجر مور در هفت فیلم جیمز باند حضور داشت و بیش از ۱۲ سال از زندگی خود را به ایفای این نقش پرداخت. او سرانجام در سال ۱۹۸۵ و در ۵۸ سالگی از دنیای مأمور ۰۰۷ خداحافظی کرد. جفری که در فیلم جدیدی به نام سقوط شوالیه (Knightfall) نقش یک مأمور مخفی بریتانیایی را بازی می‌کند، به بازیگران علاقه‌مند به نقش جیمز باند هشدار می‌دهد که پذیرفتن این نقش می‌تواند تمام مسیر حرفه‌ای آن‌ها را تحت تأثیر قرار دهد. او می‌گوید:

برای همه آن‌ها آرزوی موفقیت می‌کنم. وقتی قرارداد بازی در نقش جیمز باند را امضا می‌کنید، در واقع اختیار مسیر حرفه‌ای خود را برای سال‌های طولانی از دست می‌دهید.

برنامه فیلم‌برداری بسیار فشرده است. وقتی کار تمام می‌شود، باید یک سال دیگر را صرف تبلیغات فیلم کنید. در مجموع، هر فیلم سه سال از دوران بازیگری شما را می‌گیرد.

از طرفی، قرارداد معمولاً برای پنج فیلم بسته می‌شود. یعنی عملاً ۱۵ سال از دوران حرفه‌ای خود را به این نقش اختصاص می‌دهید. بنابراین هر کسی که انتخاب می‌شود، بهتر است بداند وارد چه مسیری شده است. از آن لحظه به بعد، شما جیمز باند هستید و تمام.

راجر مور در ابتدا گزینه اول کابی بروکلی و هری سالتزمن، تهیه‌کنندگان مجموعه جیمز باند، برای ایفای نقش این مأمور خوش‌پوش و جذاب بود. اما قرارداد او با شبکه ITV برای بازی در سریال قدیس (The Saint) اجازه نمی‌داد این پیشنهاد را بپذیرد.

در نتیجه، نقش جیمز باند به شان کانری رسید؛ انتخابی که چندان مورد رضایت ایان فلمینگ، خالق شخصیت جیمز باند، نبود. جفری درباره رابطه پدرش با تهیه‌کنندگان این مجموعه می‌گوید:

او با سالتزمن و بروکلی دوست بود. با هم قمار می‌کردند و به کازینو می‌رفتند. آن‌ها همیشه به پدرم می‌گفتند که قرار است جیمز باند شود.

پس از پایان سریال قدیس در سال ۱۹۶۹، راجر مور در کنار تونی کرتیس در سریال ترغیب‌گران! The) Persuaders!) بازی کرد. او سرانجام در سال ۱۹۷۳، پس از آنکه جورج لازنبی تنها بعد از حضور در یک فیلم از نقش جیمز باند کنار رفت، این نقش را به دست آورد. سینما و تلویزیون از همان دوران کودکی بخش جدایی‌ناپذیری از زندگی جفری بودند. او با لبخند می‌گوید:

صحنه فیلم‌برداری برای من مثل خانه دوم است. انگار در استودیو به دنیا آمده‌ام.

جفری در کودکی در دو اثر پدرش نیز حضور داشت؛ فیلم دکتر جکیل و آقای هاید (Dr Jekyll and Mr Hyde) محصول ۱۹۷۳ با بازی کرک داگلاس و فیلم شرلوک هلمز در نیویورک (Sherlock Holmes in New York) محصول ۱۹۷۶. بااین‌حال، او علاقه‌ای نداشت که دیگران صرفاً او را با عنوان «پسر جیمز باند» بشناسند.

جفری که مادرش لوئیزا ماتیولی، بازیگر ایتالیایی و همسر سوم راجر مور بود، توضیح می‌دهد:

فکر می‌کنم هیچ‌چیز بدتر از این نیست که کسی بگوید می‌دانی من چه کسی هستم؟ وقتی مدرسه می‌روید، دلتان نمی‌خواهد بیش از حد جلب توجه کنید.

اگر در موقعیت دشواری قرار بگیرم و کسی بپرسد تو پسر فلانی هستی؟ می‌گویم امروز؟ بله!

پدرم مردی معمولی، خوشحال، خوش‌مشرب و قدردان بود. سر کار می‌رفت، دستمزدش را می‌گرفت، به خانه برمی‌گشت، بچه‌هایش را در آغوش می‌کشید و همسرش را دوست داشت.

راجر مور و لوئیزا ماتیولی که مادر هر سه فرزند او بود، در سال ۲۰۰۰ از یکدیگر جدا شدند. راجر پس از آن با کریستینا تولستروپ ازدواج کرد. جفری در ادامه مسیر زندگی خود به صنعت رستوران‌داری روی آورد و رستوران موفقی به نام Hush را اداره کرد.

او همچنین در برنامه تلویزیونی Hell’s Kitchen گوردون رمزی حضور یافت. جفری فعالیت در موسیقی را نیز تجربه کرد و سه سال پیش آلبومی با عنوان Photograph بیرون داد. بااین‌حال، فرصت‌هایی هم برای دنبال کردن مسیر حرفه‌ای پدرش در بازیگری داشت. جفری فاش می‌کند که راجر مور واقعاً به جانشینی پسرش در نقش جیمز باند فکر می‌کرد و این موضوع را جدی گرفته بود. او می‌گوید:

در این‌باره صحبت‌هایی شده بود. می‌دانم که راجر واقعاً من را پیشنهاد کرد و کابی هم در آن زمان موافق بود.

پدرم با کابی صحبت کرده و گفته بود که من می‌توانم گزینه خوبی باشم. کابی هم گفته بود بله، او ویژگی‌های لازم را دارد و چیزی در وجودش هست که برای این نقش مناسب است.

اما جفری درباره توانایی خودش برای ایفای این نقش تردید داشت. او توضیح می‌دهد:

البته این حرف‌ها به این معنا نبود که من واقعاً می‌توانستم از پس چنین نقشی بربیایم، فشارهایش را تحمل کنم یا انتخاب مناسبی برای آن باشم.

در نهایت، جفری هرگز در آزمون بازیگری جیمز باند شرکت نکرد؛ زیرا تجربه محدودش در مقابل دوربین باعث شده بود نسبت به توانایی خود تردید داشته باشد. او اعتراف می‌کند که حتی زمانی که برای ایفای نقش جوزف در نمایش موزیکال Joseph and the Amazing Technicolor Dreamcoat اثر اندرو لوید وبر در نظر گرفته شده بود، تعهد طولانی‌مدت این کار او را منصرف کرد.

جفری می‌گوید:

هنگام تمرین متوجه شدم که حرکات رقص، لباس‌ها و دختران حاضر در نمایش فوق‌العاده‌اند، اما با خودم فکر کردم قرار است این کارها را چند بار و تا چه مدت تکرار کنم؟

اکنون جفری سرانجام فرصت پیدا کرده در یک فیلم مهیج و پرحادثه نقش یک جاسوس را بازی کند. او در فیلم سقوط شوالیه در کنار ایان اوگلوی، بازیگر سابق سریال قدیس، حضور دارد و با ظاهر آراسته و رفتارش کاملاً به یک مأمور مخفی حرفه‌ای شباهت پیدا کرده است. این فیلم از ۱۴ سپتامبر برای تماشای آنلاین در دسترس قرار می‌گیرد. حضور در پشت‌صحنه این فیلم خاطرات همکاری با پدرش را برای جفری زنده کرده است. راجر مور ۹ سال پیش در ۸۹ سالگی درگذشت. جفری که در سوئیس زندگی می‌کند، می‌گوید:

وقتی فیلمنامه را می‌خوانم و شروع به گفتن دیالوگ‌ها می‌کنم، صدای پدرم را می‌شنوم؛ درست مثل زمانی که با او کار می‌کردم.

پدرم بهترین دوستم بود. دلم به‌شدت برایش تنگ شده است.

البته جاسوسی که جفری در فیلم سقوط شوالیه بازی می‌کند، بسیار بی‌رحم‌تر از نسخه جیمز باند پدرش است. شخصیت او که هیو نام دارد، در یکی از صحنه‌ها مردی بی‌دفاع را با خونسردی به ضرب گلوله می‌کشد.

جفری مطمئن نیست که فیلم‌های جیمز باند، که اکنون تحت مالکیت آمازون متعلق به جف بزوس قرار دارند، بتوانند بار دیگر به فضای شوخ‌طبعانه و کنایه‌آمیز دوران راجر مور بازگردند؛ فضایی که در فیلم‌هایی مانند اختاپوسی (Octopussy) و مردی با تفنگ طلایی (The Man with the Golden Gun) دیده می‌شد. او در این باره توضیح می‌دهد:

راجر یکی از کتاب‌های فلمینگ را خوانده بود که در آن جیمز باند از کشتن یک نفر احساس خوبی نداشت. پدرم می‌خواست این ویژگی بخشی از تصویری باشد که از جیمز باند به یادگار می‌گذارد.

اما زمانه تغییر کرده است. نسخه شان کانری از جیمز باند بسیار مردسالارانه بود. اینکه بتوان دوباره به همان شوخی‌ها و کنایه‌های قدیمی برگشت یا نه، سؤال دیگری است. فکر می‌کنم دنیا تغییر کرده.

جفری دوست دارد نسخه جدید جیمز باند، که فیلمنامه آن را استیون نایت، خالق سریال پیکی بلایندرز (Peaky Blinders) می‌نویسد، به سال‌های ابتدایی زندگی حرفه‌ای این جاسوس بازگردد.

او می‌گوید:

اگر قرار بود من فیلم جیمز باند را بسازم، همه‌چیز را از ابتدا شروع می‌کردم و نشان می‌دادم که او از کجا آمده است.

او تیرانداز فوق‌العاده‌ای بود، اما هر شب مست می‌کرد، دیر سر کار حاضر می‌شد و چیزی نمانده بود از نیروی دریایی اخراج شود. می‌توان داستان را از چنین نقطه‌ای شروع کرد و بعد نشان داد که چگونه او را برای مأموریت‌های ویژه انتخاب می‌کنند؛ چیزی شبیه فیلم کینگزمن (Kingsman).

کارگردانی فیلم بعدی جیمز باند بر عهده دنی ویلنوو، فیلم‌ساز کانادایی است که بیشتر به‌خاطر ساخت فیلم‌های جدید تلماسه (Dune) شناخته می‌شود. جفری معتقد است در آینده باید کارگردانان بریتانیایی مانند متیو وان، سازنده کینگزمن، و گای ریچی نیز برای کارگردانی فیلم‌های جیمز باند در نظر گرفته شوند. او می‌گوید:

فکر می‌کنم سبک هر دوی آن‌ها برای این مجموعه فوق‌العاده مناسب باشد.

جفری باور دارد هر بازیگری که در نهایت فرصت گفتن جمله معروف «اسم من باند است، جیمز باند» را پیدا کند، نماینده یکی از برجسته‌ترین نمادهای فرهنگ بریتانیا خواهد بود.