![از چرم تا گچ؛ ۱۲ چیز عجیبی که نمی دانید خوردنی هستند](https://rooziato.com/wp-content/uploads/2018/12/1544875870.jpg)
بشر همواره در تلاش است تا در حوزه ی مواد غذایی اختراعاتی سازگار با محیط زیست داشته باشد، مثل بطری های آب معدنی یا لیوان های قهوه ای که قابل خوردن هستند. با این حال، در طبیعت هم چیزهایی وجود دارد که بیشتر ما نمی دانیم که برای انسان ها قابل خوردن هستند. در ادامه به ۱۲ مورد از این خوراکی های عجیب می پردازیم.
۱- پوست درخت
پوست درخت یکی از چیزهای طبیعی ای است که انسان از ابتدای تاریخ از آن به عنوان ماده ی غذایی استفاده کرده است و شاید ندانید که ادویه ی پرکاربرد و محبوب دارچین هم در واقع از پوست درخت به دست می آید. با این حال، درختان زیادی هستند که می توان پوست داخلی آن ها را پودر و از آن ها آرد تهیه کرد. حتی می توانید به جای آردهای معمول، با آردیکه از پوست درخت ها به دست آمده پاستا و شیرینی های خودتان را درست کنید.
به پوست داخلی درخت «کامبیوم» گفته می شود. تحقیقات نشان داده پوست درخت کاج فواید زیادی دارد. این ماده می تواند سطح گلوکز خون را کاهش دهد و ایمنی بدن را بیشتر کند، چون به بدن کمک می کند ویتامین سی بیشتری از مواد غذایی جذب کند و از پوست در برابر پرتوهای فرابنفش خورشید محافظت می کند.
۲- کاکتوس
کاکتوس در نگاه اول گیاهی به نظر می رسد که باید تا حد ممکن از آن دوری کرد و از آنجایی که پر از تیغ است، فکر خوردن آن کمی ترسناک است. با این حال، تعدادی از گونه های کاکتوس خوردنی هستند و اگر با دقت آماده شوند، می توان از آن ها در بسیاری از غذاها استفاده کرد. یک نمونه ی آن، کاکتوس های نوپال (تصویر بالا چپ) هستند که مزه ای شبیه به خیار دارند و سرشار از آنتی اکسیدان و فلاونوئید هستند.
۳- گیاه تاج خروسی
این گیاه شبیه به تاج قرمز و پر از انحنای خروس است و جالب آنکه نه تنها قابل خوردن است، بلکه طعم بسیار خوبی هم دارد. از این گیاه در غذاهای کشورهای مختلفی مثل چین و فرانسه به عنوان چاشنی استفاده می شود. طبق تحقیقات، گیاه تاج خروسی خاصیت درمانی هم دارد و در تهیه ی آمپول های آرتروز زانو از آن استفاده می شود.
۴- پوست تخم مرغ
اخیراً ثابت شده که پوست تخم مرغ کود بسیاری خوبی برای گیاهان است، اما جالب تر آنکه از آنجایی که پوست تخم مرغ مواد معدنی زیادی دارد، از آن به عنوان مکمل کلسیم هم می توان استفاده کرد. البته برای آنکه پوست تخم مرغ قابل خوردن شود، باید ابتدا به روش خاصی آن را آماده کنید.
پوست تخم مرغ باید اورگانیک باشد و باید آن را هم بجوشانید و هم با دمای ۲۰۰ درجه خشک کنید. علاوه بر این، باید آن را به خوبی پودر کنید. البته خوردن پوست تخم مرغ خطراتی هم دارد، چون همه ی مکمل های طبیعی کلسیم حاوی مقادیر زیادی فلزات سمی مثل جیوه هستند.
۵- چرم
گول ظاهر براق چرم های آغشته به مواد شیمیایی را نخورید چون چرم در خالص ترین حالت خود قابل خوردن است. برای مثال، غذای بسیار رایج و لذیذی در نیجریه به نام پونمو وجود دارد که از پوست فرآوری شده ی گاو و گوشت آن تهیه می شود. با این حال، بحث های زیادی در مورد سالم بودن یا نبودن خوردن چرم وجود دارد و دانشمندان به این نتیجه رسیده اند که چرم هیچ خاصیت غذایی ای ندارد.
۶- قاصدک
قاصدک ها سالم ترین ماده ی خوردنی این فهرست هستند و همانقدر که زیبا هستند خاصیت غذایی هم دارند. این گیاه سرشار از ویتامین های سی، آ و کا و آنتی اکسیدان بوده و منبع غنی پتاسیم و آهن است. علاوه بر این، در بسیاری از فرهنگ ها از این گیاه به عنوان دارو و برای درمان التهابات و تهیه ی داروهای مختلف استفاده می شود. به خاطر داشته باشید که قاصدک هایی قابل خوردن هستند که به صورت اورگانیک رشد کرده باشد.
۷- طلا
طلا از نظر بیولوژیکی خنثی است، یعنی واکنش شیمیایی نمی دهد و می تواند بدون اینکه جذب روده ها شود، از سیستم گوارش بدن عبور کند. به همین دلیل است که از آن برای تزئین بسیاری از دسرها مثل بستنی و شکلات استفاده می شود. در این دسرها معمولا از ورقه ها یا پوسته هایی از طلای ۲۴ عیار استفاده می شود. طلای ۲۴ عیار که خالص ترین نوع طلا محسوب می شود تنها شکلی از این فلز گرانبها است که قابل خوردن است. اگر عیار برگه های طلا کمتر از ۲۴ باشد، یعنی آن طلا خلوص کمتری دارد و مواد شیمیایی دیگری هم در آن وجود دارد، در نتیجه، خوردن آن دیگر بی خطر نیست.
۸- خاک رس
خاک رس فواید زیادی برای زیبایی دارد و در بسیاری از محصولات مراقبتی و زیبایی از آن استفاده می شود. با این حال، مردم نقاطی از دنیا مثل بخش هایی از خاورمیانه و افریقا، از خاک رس در رژیم غذایی روزانه ی خود استفاده می کنند. علاوه بر این، کسانی که کمبود زینک دارند، خاک رس را به عنوان مکمل مصرف می کنند. همچنین این ماده با از بین بردن سموم روده ها، به سلامت دستگاه گوارش کمک می کند. به خاطر داشته باشید که خاک رسی قابل خوردن است که کیفیت آن درجه ی غذایی داشته باشد.
۹- گچ
گچ ماده ای طبیعی و غیر سمی است چون کلسیم کربنات خالص است. گرچه این ماده هیچ فایده ای برای سلامتی ندارد، اما خوردن آن هم بی خطر است. بیشتر کسانی که تمایل به خوردن گچ دارند، از اختلالی به نام هرزه خواری رنج می برند که در اثر آن شخص تمایل به خوردن چیزهایی دارد که ارزش غذایی ندارند. این اختلال در دوران بارداری یا در اثر کمبود آهن به وجود می آید.
۱۰- خمیر بازی
علت محبوبیت زیاد این روزهای خمیرهای بازی این است که بچه ها عاشق خوردن آن هستند و به همین خاطر بسیاری از شرکت ها تصمیم گرفتند خمیرهای بازی ای تولید کنند که تا حد امکان خطری برای سلامتی بچه ها نداشته باشند. خمیرهای بازی غیر سمی از آرد، رنگ های خوراکی، آب، نمک، روغن معدنی و بوریک اسید تولید می شوند. با این حال خوردن مداوم خمیرهای بازی توصیه نمی شود.
۱۱- لانه ی پرندگان
نوع خوراکی لانه های پرندگان سهم زیادی در صنعت غذایی چین دارد که علت آن عمدتاً مزه ی منحصر به فرد و ارزش غذایی بالای آن است. این لانه ها از بزاق پرنده های غارنشینی به نام سوئیفلت ساخته می شوند که در جنوب شرقی آسیا زندگی می کنند. خطرات جمع آوری این لانه ها و دشواری های پروسه ی آماده سازی آن ها، باعث شده این لانه ها قیمتی بیش از ۴ هزار پوند داشته باشند.
این لانه ها سرشار از پروتئین و اسیدهای آمینه هستند، خواص ضد التهابی دارند و حاوی آنتی اکسیدان هستند. در گذشته از این لانه ها در سوپ استفاده می شد اما آن ها حالا به جزء اصلی بسیاری از مواد غذایی، نوشیدنی ها و حتی محصولات آرایشی و بهداشتی تبدیل شده اند.
۱۲- خاک
خوردن خاک به ویژه در میان کودکان بسیار شایع است، اما جالب آنکه این کار در بین بزرگسالان هم رواج دارد. ژئوفاژی حالتی است که معنای تحت اللفظی آن «خوردن زمین» است و به تمایل به خوردن خاک و عناصر خاک مانندی مثل گچ اطلاق می شود. با این حال، خوردن خاک، به ویژه به خاطر مواد شیمیایی و انگل های موجود در آن، می تواند بسیار خطرناک باشد. گرچه در بعضی موارد، در صورتی که خاک ۱۰۰ درصد اورگانیک باشد و هیچ ماده ی شیمیایی ای در آن وجود نداشته باشد، مصرف آن برای انسان خطری ندارد.
بیشتر بخوانید:
افتتاح موزه چندش آورترین غذاهای دنیا در سوئد؛ از کله پاچه و سیرابی تا آلت تناسلی گاو
منوهای غذایی آینده: آرد جیرجیرک، علف، روغن جلبک و همبرگر مصنوعی با طعم گوشت آبدار
کوچیک بودیم تو خرم اباد زندگی میکردیم یادمه باغ پدرمون که اطراف خرام اباد بود میرفتیم ریشه های یه گیاه خاص رو میکندیم و بعدم پدرمون میفروخت. بهار که میشد هفت هشت تا کارگر اضافم استخدام میکردیم و تو یه روز تقریبا پنج گونی پنجاه کیلویی جمع میشد بعدم تو خرم اباد به عطاری میفروختیم
یه درختاییم بود پوستشو میکندیم که خیلی کم بود شاید تو کل کوه دو سه تا بیشتر پیدا نمیشد. اسمشو الان نمیدونم دقیقا چیه.
تو جزیره قشم خواک خوراکی هست که مردم استفاده میکنن مثل ادویه. تو هند و مکزیکم از خاک تو خیلی از غذاها استفاده میکنن
بومی های امریکا هم از پوست و ریشه ی درختها رو برای مواد غذایی استفاده میکردن و الانم میکنن. یه سنگهایی تو امریکا هست بومی های امریکا میگیرن میکوبن مثل ارد درست میکنن بعد تو غذا یا با گوشت میخورن
تو افریقا یه درختایی هستن که شاخه هاشون رو ارد میکنن و بعد نون میپزن ازش.
والا بجز دارچین و قاصدک و کاکتوس، بقیرو چندشم شد