گشتی در عمارت آلتورپ؛ خانه کودکی و آرامگاه ابدی پرنسس دایانا

گشتی در عمارت آلتورپ؛ خانه کودکی و آرامگاه ابدی پرنسس دایانا
یک نظر

پرنسس دایانا در عمارت آلتورپ بزرگ شد، خانه ای در نورتهمپتون شایر انگلیس واقع شده است. قدمت این عمارت ۹،۲۹۰ متر مربعی که ۳۱ اتاق خواب دارد، به سال ۱۵۰۸ میلادی بازمی گردد.

پیکر دایانا در این عمارت به خاک سپرده شد و درهای آن هر تابستان برای بازدید عموم گشوده می شود.

در ادامه گشتی در این عمارت خواهیم زد.

عمارت آلتورپ در یک ملک ۵۶/۶ کیلومتر مربعی در شهرستان نورتهمپتون شایر انگلیس واقع شده است.

خاندان اسپنسر در سال ۱۵۰۸ صاحب عمارت آلتورپ شدند.
فیلم سینمایی «دوشس» (The Duchess) محصول سال ۲۰۰۸ با بازی کیرا نایتلی در این عمارت ساخته شد.

پرنسس دایانا دختر جان اسپنسر (ویسکنت آلتورپ) و فرانسیس اسپنسر (ویسکنتس آلتورپ) بود.
دایانا در عمارت پارک در ملک سلطنتی سندرینگهام به دنیا آمد.
پدر و مادر دایانا در سال ۱۹۶۹ از یکدیگر جدا شدند. دایانا و خواهر و برادرهایش در عمارت پارک زندگی می کردند تا آنکه پدرشان در سال ۱۹۷۵ عنوان اِرل گرفت و این خانواده به عمارت آلتورپ نقل مکان کردند.

جان اسپنسر، هشتمین ارل اسپنسر، در سال ۱۹۷۶ با همسر دوم خود، رین، کنتس دارتموث ازدواج کرد.
این زوج در عمارت آلتورپ زندگی کردند.

عمارت آلتورپ ۹،۲۹۰ متر مربع مساحت و ۳۱ اتاق خواب دارد.
این خانه یک سالن رقص بزرگ و راهرویی مملوء از سلف پرتره هایی از هنرمندان نقاش و مجسمه های خانواده ی اسپنر هم دارد.

در این خانه مجموعه های شخصی بزرگی از مبلمان، تابلوهای نقاشی و ظروف سفالی وجود دارد.
در تصویر بالا، چارلز، برادر دایانا که حالا نهمین ارل اسپنسر است در حال نشان دادن عمارت آلتورپ به گردشگران است.

در گالری نقاشی آلتورپ آثار هنری برجسته ای از نقاشان به نام تاریخ وجود دارد.
در این گالری پرتره هایی از شاه چارلز اول هم وجود دارد که از سال ۱۶۲۵ تا زمان اعدامش در سال ۱۶۴۹ بر انگستان حکومت کرد.

نلسون ماندلا، میخاییل گورباچف، وینستون چرچیل و بسیاری از اعضای خاندان سلطنتی انگلیس در عمارت آلتورپ اقامت داشته اند.
چرچیل نوشتن خاطرات خود را در یکی از اتاق خواب های این عمارت آغاز کرد.

اولین ارل اسپنسر و نامزدش، جورجیانا پوینتز، در سال ۱۷۴۴ به طور پنهانی در این اتاق با یکدیگر ازدواج کردند.
مادر ارل اول اسپنسر از آن به عنوان اتاق آرایش خود استفاده می کرد.

کتابخانه ی عمارت که قدمت آن به سال ۱۸۹۲ میلادی بازمی گردد ۱۰ هزار کتاب در خود جای داده است.
ارل دوم اسپنسر ۴۳ هزار جلد کتاب در ۸ اتاق داشت.

حالا هر تابستان درهای عمارت آلتورپ به روی بازدیدکنندگان گشوده می شود.
چارلز، برادر دایانا، نهمین ارل اسپنسر، هنوز در این عمارت زندگی می کند.

به مدت ۱۵ سال نمایشگاهی در عمارت آلتورپ برپا بود که در سال ۲۰۱۴ تعطیل شد. در این نمایشگاه ۱۵۰ قلم وسیله در رابطه با زندگی دایانا از جمله لباس عروسی اش در معرض دید عموم قرار داده شده بود.
وسایل دایانا تا پیش از ۳۰ ساله شدن پسرانش، پرنس ویلیام و پرنس هری، به برادرش تعلق داشت. وقتی در سال ۲۰۱۴ هری ۳۰ ساله شد، اقلام نمایشگاه به آن ها در کاخ کنزینگتون سپرده شد.

پیکر پرنسس دایانا در ملک آلتورپ در جزیره ای در مرکز یک دریاچه به خاک سپرده شده است.
خانواده ی اسپنسر ۳۶ درخت بلوط هم در زمین جزیره کاشتند که نمادی از هر سال از زندگی دایانا است.

در نزدیکی این دریاچه بنای یادبودی وجود دارد که جملاتی از دایانا و درباره ی او بر روی آن نقش بسته است.
از دایانا نقل شده: «هیچ چیز به اندازه ی تلاش برای کمک به آسیب پذیرترین افراد جامعه خوشحالم نمی کند. این یک هدف و بخشی اساسی از زندگی من است، به نوعی تقدیر من. هر کس در رنج است می تواند مرا فرابخواند. هر جا که باشند دوان دوان خودم را خواهم رساند.»
نقل قول دیگر از صحبت های برادر دایانا در مراسم خاکسپاری او است: «سپاسگزار زندگی یک زن هستیم که من خیلی افتخار می کنم که او را خواهرم صدا بزنم: دایانای منحصر به فرد، پیچیده، خارق العاده و بی همتا که زیبایی هم باطنی و هم ظاهری اش هرگز از ذهن مان پاک نخواهد شد.»

مطلب برای شما مفید بود؟

به مطلب امتیاز دهید

میانگین امتیازها 4.5 / 5. تعداد رای: 14

تاکنون رأی داده نشده! اولین نفری باشید که به این پست امتیاز می‌دهد.

منبع: insider
مطالب دیگر از همین نویسنده
مشاهده بیشتر
یک نظر

ورود

  • مهران مهر 16, 1400

    چقدر این دایانا رو الکی بزرگش کردند و می کنند! اونهم یک پولداری بوده مثل خیلی از پولدارهای دیگه که وقتی حوصله شون سر میره (یا مثلا توی زندگی شون دچار مشکلاتی میشن) یکی از سرگرمیهاشون میشه کمک کردن به بدبخت بیچاره ها. این راهی هست برای تقویت وجهه اجتماعی شون و جلب نظرات و تعریف و تمجیدات مردم و باد کردن هرچه بیشتر ایگوی خودشون. بعضیهاشون آگاهانه این کار رو می کنند. بعضیهاشون هم مثل این دایانا (احتمالا) ناآگاهانه وارد این فضا میشن و احساس قدیس بودن بهشون دست میده. راه تشخیص اینها از خیرین واقعی هم اینه که هیچکدومشون حاضر نیستند همه داراییشون رو (که معمولا بدون زحمت به ارث بردن) وقف کنند و مثل یک فرد متوسط به زندگی و کار بپردازند. حتی اگر بخوایم از لحاظ میزان کمک و تاثیرگذاری بر زندگی اقشار پایین دست هم درنظر بگیریم بعید میدونم دایانا جزو ۱۰۰ نفر اول لیست هم باشه. در تمام عمرش و حتی پس از مرگش فقط یک عروسک رسانه ای بوده و بس.